Δύο Editors του Ναι, Είσαι Μισογύνης Σφάζονται για την Ουρανία Μιχαλολιάκου (Ξεδιάντροπο Clickbait)

oyrania

Herculine: Το meme αυτό μάς πηγαίνει κατευθείαν στην καρδιά της πολύ επίκαιρης συζήτησης περί πολιτικής ορθότητας. Είναι δόκιμο από φεμινιστικής άποψης να κάνεις fat/body-shame μια γυναίκα, επειδή είναι ναζίστρια; Κι αν ναι, γιατί. Εάν όχι, γιατί επίσης. Η απάντηση, κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι απλή. Είναι γελοίο να αυτολογοκριθεί κανείς στο δρόμο όταν χτυπιέται με τους φασίστες και να μην πει ‘παλιοπούστη’ ή ‘καργιόλα’ έναν/μια από αυτούς, τη στιγμή που είναι έτοιμοι να τον χαρακώσουν, αυτόν/ήν ή τ@ μετανάστ@ φίλ@ του/της. Ο όλος σκοπός είναι να πληγώσεις τον ναζί (και τη μάτσο, Άρια αρσενικότητά του) με κάθε τρόπο, και σε αυτό τον λόγο (discourse) πολύ δύσκολα χωράει καθωσπρεπισμός και πολιτική ορθότητα (τα δυο σε καμία περίπτωση δεν είναι συνώνυμα/δεν ταυτίζονται). Με αυτόν τον τρόπο όμως αναπαράγει κανείς ομοφοβικά, και γενικότερα πατριαρχικά στερεότυπα, έστω κι αν οι φράσεις χρησιμοποιούνται σε ένα meta- επίπεδο. Όταν ωστόσο κάποι@ είναι σε πιο νηφάλια κατάσταση, και έχει τη διαύγεια (και το safe space) να κάτσει να φτιάξει meme που γίνονται viral, εκεί το πράγμα αλλάζει. Σε ειρωνικό πνεύμα, το συγκεκριμένο meme προσπαθεί να αποδομήσει τη ναζιστική ιδεολογία, χρησιμοποιώντας ωστόσο τα δικά της ‘όπλα’ και τη δική της ρητορική περί ευγονικής, κλπ., και έτσι αναγκαστικά εισέρχεται σε πολύ επικίνδυνο και ασταθές έδαφος, ρισκάροντας, αν όχι εξασφαλίζοντας τη (λιμπεραλ) κριτική περί ableism (εκτός από αυτήν περί fat-shaming, που προανέφερα). Με λίγα λόγια, κατά την ταπεινή μου γνώμη, όλα εξαρτώνται από το περικείμενο/συγκείμενο (context).

Το συγκεκριμένο meme ωστόσο κάνει και κάτι άλλο. Αναπαράγει πατριαρχικά στερεότυπα σε σχέση με την γυναικεία εμφάνιση, εξαφανίζει αυτά που έχει πει η Συνατσάκη, και την αντικειμενοποιεί, την ανάγει στην εξωτερική της εμφάνιση. Αυτό είναι εξίσου, αν όχι και περισσότερο προβληματικό. Τί θα συνέβαινε δηλαδή εάν η Συνατσάκη είχε την εμφάνιση της Μιχαλολιάκου, και αντιστρόφως; Τί θα άλλαζε σε αυτά που λένε; Και, ακόμα πιο προκλητικά μιλώντας, θα είχε δοθεί βήμα στη Συνατσάκη εάν δεν συμμορφωνόταν με κάποια αυστηρά στάνταρ εμφάνισης και στερεότυπα ομορφιάς τα οποία καθορίζει εξαρχής η ετεροπατριαρχία; Προσωπικά είδα αρκετούς αριστερούς brocialists να την επευφημούν ακριβώς για αυτά που είπε ενώ είναι και τόσο ‘σέξι’, ‘όμορφη’, ‘καλλίπυγος’, και άλλα σιχαμερά και γλοιώδη. Αυτά είναι, κατά τη γνώμη μου, σημαντικά ερωτήματα που αξίζει να συζητηθούν.

Kαι τέλος: κατά τη γνώμη μου δεν είναι απλώς ηθικά επιτρεπτό, αλλά είναι ηθική επιταγή να δώσεις μπουνιά σε νεοναζί άντρα. Ισχύει το ίδιο με το να μπορεί να χουφτώσει ένας άντρας την υπάλληλό του μόνο και μόνο επειδή ξέρει ότι είναι νεοναζί; Άραγε σε τέτοια περίπτωση τα φεμινιστικά ‘αναστέλλονται’ χάρη του ‘αντιφασιστικού’ χουφτώματος (λολ); Κάτι τέτοιο φυσικά είναι αδύνατον να το υποστηρίξει ηθικά μια φεμινίστρια/ένας φεμινιστής. Ένας brocialist όμως, ή ένας MRA που δεν πιστεύει ότι υπάρχει γυναικεία καταπίεση και κουλτούρα βιασμού μπορεί κάλλιστα να το δικαιολογήσει.

Hürrfem Sultan: Έχω βρεθεί κι εγώ στην δυσάρεστη θέση να θέλω να βριστώ με έναν μισογύνη ή έναν ρατσιστή και να μη βρίσκω τα κατάλληλα λόγια, να μη μου έρχονται στο μυαλό αρκετά δυνατές λέξεις για να τους προσβάλω σε μία διαδικτυακή ή πραγματική διαμάχη, να μην έχω τα κατάλληλα «όπλα» που να τους φέρουν σε δύσκολη θέση. Την αμηχανία αυτή κάποια καταδικάζουν ως κενή «πολιτική ορθότητα» καθώς νιώθουν να καταπιέζονται όταν δεν μπορούν να εκφραστούν όπως η πατριαρχία τους δίδαξε. Ας αναλογιστούμε όμως, αξίζει να προσπαθούμε να μειώσουμε μία ναζίστρια; Τι ακριβώς θα πετύχουμε πέρα από μία στιγμιαία ικανοποίηση ; Μήπως θα αλλάξουμε γνώμη στην Ουρανία Μιχαλολιάκου επειδή την αποκαλέσαμε «χοντρή»; Θα γίνει καλύτερος άνθρωπος γιατί βίωσε και η ίδια την πατριαρχική καταπίεση ; Όχι φυσικά, γιατί δε θα χάσει το προνόμιό της απέναντι σε άλλες καταπιεσμένες ομάδες ούτε τον σκατοχαρακτήρα που την έκανε αυτό που είναι. Το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να δώσουμε το μήνυμα σε χιλιάδες μη φασίστριες και φασίστες πως το να είσαι «χοντρός» ή «αγάμητος» είναι κάτι κακό. Και μάλιστα πιο κακό από το να είσαι ναζίστρια. Η βρισιά θα έπρεπε να είναι η λέξη «ναζίστρια» αλλά δυστυχώς η κοινωνία θεωρεί περισσότερο καταδικαστέο να είσαι χοντρή παρά ναζί -και άρα λιγότερο άνθρωπος.

Η επισήμανση πως μία ναζί είναι ασχημότερη από μία αντιρατσίστρια μου θυμίζει την επισήμανση πως ο Κασιδιάρης είναι σκουρόχρωμος ή πως οι Έλληνες δεν είναι καθαρή φυλή. Η ανάδειξη της ειρωνίας δεν αλλάζει κάτι γιατί ο ρατσισμός των χρυσαυγιτών βασίζεται σε μία φαντασίωση που έχουν για τον εαυτό τους ή τους Έλληνες και όχι σε πραγματικά δεδομένα. Το θέμα δεν είναι αν οι Έλληνες είναι καθαρή φυλή ή αν υπάρχουν γενικότερα καθαρές φυλές. Το θέμα είναι ότι αυτό δεν θα έπρεπε να έχει σημασία γιατί οι καθαρές φυλές δε θα ήταν καλύτερες από τις υπόλοιπες με τον ίδιο τρόπο που οι αδύνατοι άνθρωποι ΔΕΝ είναι καλύτεροι από τους παχύσαρκους, παρά μόνο με τα κριτήρια των ίδιων των προνομιούχων και των καταπιεστών που, όντας εντελώς αυθαίρετα, δεν έχουμε κανένα λόγο να υιοθετούμε κι εμείς. Εκτός φυσικά αν κατά βάθος πιστεύουμε ότι ισχύουν. Και αυτό είναι το διακύβευμα όταν μιλάμε περί «πολιτικής ορθοτητας».

Πολιτική της Ευπρέπειας και Ομοφυλοφιλια

gay

Εδώ βλέπουμε ένα παράδειγμα της πολιτικής της ευπρέπειας* οπου μέλος μιας καταπιεσμένης ομάδας αστυνομεύει τα υπόλοιπα ώστε να συμμορφώνονται με τα κριτήρια της προνομιούχας ομάδας -«για να μην τους πει και Γαβαλάδες» . Οι γκέι που δεν είναι «κραγμένοι» , είναι δηλαδή αρκούντως αρρενωποί και δεν φανερώνουν την σεξουαλικότητά τους, ανησυχούν πως οι υπόλοιποι θα αμαυρώσουν την φήμη όλων τον ομοφυλόφιλων (στα μάτια των ετεροφυλόφιλων φυσικά) και θεωρούν χρέος τους να τους υποδείξουν το σωστό τρόπο συμπεριφοράς. Ανάλογη συμπεριφορά βλέπουμε από γυναίκες που επιτίθενται σε ομόφυλές τους που δεν ντύνονται αρκετά σεμνά και έτσι «βγάζουν το όνομα» σε όλες μας. Οι καταπιεσμένοι που ακολουθούν την πολιτική της ευπρέπειας δεν συνειδητοποιούν ότι προσπαθώντας να κερδίσουν την έγκριση και την αποδοχή μιας προνομιούχας ομάδας και ζώντας με τα κριτήρια της τελευταίας ,αποδέχονται στην ουσία τον κατώτερό ρόλο τους αντί να αγωνιστούν για την απελευθέρωση από το καταπιεστικό αυτό σύστημα εν γένει. Η ομοφοβία και ο μισογυνισμός δε θα εξαλειφθεί αν οι γκέι γίνουν λιγότερο «φανεροί» και οι γυναίκες περισσότερο «σεμνές», θα εξαλειφθεί όταν ο καθένας θα μπορεί να εκφράσει την σεξουαλικότητά του και να διαθέσει το σώμα του οπως γουστάρει χωρίς να εξαρτάται από την συγκατάθεση του προνομούχου ή κανενός άλλου. Αν λοιπόν είσαι γκέι και θεωρείς ότι εισαι γκέι με το σωστό τρόπο και οι υπολοιποι είναι γκει με τον λάθος τρόπο, αναρωτήσου μήπως πάσχεις από εσωτερικευμένη ομοφοβία. *http://sjwiki.org/wiki/Respectability_politics/el

Οι Γυναίκες, το Έθνος και ο Φασισμός

%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%ce%ae-%ce%b1%cf%85%ce%b3%ce%ae

Eδώ βλέπουμε πώς ο mansplainer από το χθεσινο post ερμηνεύει την απλή ιδέα πως ΔΕΝ ολοκληρώνει όλες τις γυναίκες η μητρότητα ούτε είναι στη «φύση μας» -ως μίσος για την Ελλάδα και υποστήριξη για το «σκληρό Ισλάμ». Το μήνυμα αυτό δείχνει ένα από τα σοβαρότερα διακυβευματα της πατριαρχίας, που είναι η αντιμετώπιση της γυναίκας ως μηχανή αναπαραγωγής του Ένδοξου ΄Εθνους, και γι αυτό ακριβώς ο φεμινισμός εκλαμβάνεται και ως ανθελληνισμός, γιατί η μήτρα μας θα πρέπει να είναι στην υπηρεσία της μαμάς πατρίδας. Η φασιστική πρακτική βέβαια δεν βλέπει καμία αντίφαση ανάμεσα στην «μονόπλευρη κριτική» για την οποία παραπονιέται και τις ευθείες απειλές -θα είναι σιγουρα οι ίδιοι που θα κλαίγονται για τη πολιτική ορθότητα.

~Hürrfem Sultan

Το Γυναικείο Κοινό του Κλαρκ και Άλλων Μισογυνικών Σελίδων

to-klark

Το να επικαλείσαι το γυναικείο κοινό σου για να ισχυριστείς οτι δεν είσαι σεξιστής είναι σαν να επικαλείσαι τις γυναίκες ψηφοφόρους του Τραμπ για να υποστηρίξεις οτι δεν είναι μισογύνης. Ευτυχώς οι κοινωνιολόγοι εδώ και δεκαετίες προσφέρουν ερμηνείες για το γεγονός οτι ο καταπιεσμενος συμμετεχει στο σύστημα καταπίεσής του, οι οποίες έχουν αποδωθει με όρους όπως «ψευδής συνείδηση», «ηγεμονια», «εσωτερικευμένη καταπίεση». Oι γυναίκες οπαδοί σελιδών όπως Το Κλάρκ είναι συνήθως τα λεγόμενα cool girls των οποιων η συμπεριφορά περιγραφεται στο παρακάτω άρθρο.*

«Όλοι ξέρουμε το «cool girl», αυτήν που προσπαθεί υπερβολικά για να πει ότι τα πάει καλύτερα με τους άντρες παρά με τις γυναίκες. Αύτη που θεωρεί τον εαυτό της «μία από τα παιδιά». Που αποφεύγει το «δράμα» αλλά δεν έχει πρόβλημα να κριτικάρει άλλες γυναίκες -μεμονωμένα ή ως φύλο- παρέα με τους άντρες. Κατηγορίες βίας κατά των γυναικών? Θα είναι η πρώτη που θα επισημάνει πως κάποιες γυναίκες λένε ψέματα. To «cool girl» το πιάνει. Δεν παραπονιέται για τον καθημερινό μισογυνισμό ή τα σεξιστικά αστεία από τους άντρες της ζωής της. Δεν είναι «ξινή». Θα προτιμούσε να πεθάνει από το να την πουν «φεμινίστρια». Λατρεύει τα σπορ/τα video games/ το κυνήγι/ την μπύρα/ το κόκκινο κρέας/ τα βρώμικα αστεία/ το σεξ χωρίς δεσμεύσεις.
Όχι πως πολλές γυναίκες δεν αγαπούν αυθεντικά αυτά τα πράγματα. Εγώ πάντα λάτρευα τα σπορ και τώρα δουλεύω στα αθλητικά ΜΜΕ, όπου η πίεση να είσαι «cool girl» μπορεί να είναι ανυπόφορη.
[…]
Υπάρχει αυτή η ιδέα πως αν αποστασιοποιηθείς από τις άλλες γυναίκες και συμφωνήσεις με τους άντρες, όχι μόνο θα «διαλέξουν» εσένα αντί για τις άλλες γυναίκες αλλά θα σου συμπεριφερθούν με τον ίδιο σεβασμό που δείχνουν στους φίλους τους. Είναι ένα φαινόμενο γνωστό ως «εγγύτητα στην εξουσία» (proximity to power): η ιδεά πως η εναρμόνιση με το πρόσωπο ή την όμάδα που κατέχει την εξουσία, θα σου δώσει πρόσβαση στην εξουσία αυτη.»

~Hürrfem Sultan

*https://theestablishment.co/the-dangers-of-the-cool-girl-id…

Πώς να Δείξετε την Ευγνωμοσύνη σας σε έναν Άντρα που σας Βλέπει σαν Άνθρωπο

16426789_1326270334082421_718875246_n

Αν βρούμε άντρα που δε μας βλέπει μονο ως σεξουαλικο αντικείμενο και δεν απαιτεί να ενσαρκώνουμε την απόλυτη αντρική φαντασίσωση ακόμα και στον ύπνο μας, να τον παντρευτούμε. Ειναι ο τρόπος μας να του δείξουμε πόσο ευγνώμονες είμαστε που δε θέλει μόνο να μας «πηδήξει». ΤΟΣΟ χαμηλά θα πρέπει να είναι τα standards για τις γυναίκες. Αφού η πατριαρχία μας μετέτρεψε σε σεξουαλικά αντικείμενα και συνέδεσε την αρρενωπότητα με το σεξ με διαφορετικές, πάντα όμορφες, γυναίκες, τώρα προσπαθεί να μας πείσει να αποκατασταθούμε με αυτόν που μας κάνει τη χάρη να μας δει ως ανθρώπους. Υπενθυμίζοντάς μας ταυτόχρονα πως το να μην είμαστε σενιαρισμένες και περιποιημένες 24/7 είναι παράβαση από την σωστή επιτέλεση της θηλυκότητας, αλλά χαλάλι αν είνα να γίνουμε καλές μητέρες και σύζυγοι.

Ο γάμος συνεχίζει να είναι ένας ανισος θεσμός όπου οι άντρες αναμένεται να παντρευτούν αυτή που έχει διατηρήσει αρκετή από την αγνότητά της για να γίνει μάνα των παιδιών τους και η γυναίκα αυτόν που δε θα τη βλέπει ως ένα κομμάτι κρέας. Η πατριαρχία συνεχίζει πάντως να περιμένει να παντρευτούμε, γιατί αλλιώς δε θα μπορεί να μας εκβιάζει προς μια διαρκή συμμόρφωση στα πατριαρχικά stanadards και τη συνεχή αναπαραγωγή.

~HürrFem Sultan