Το Σποτάκι της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας και ο Αντιπολιτικορθακισμός

new all 2 in 1

Έβγαλε χθες η Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας ένα σποτάκι για να παροτρύνει τον κόσμο να αποφύγει τον συνωστισμό. Το σποτάκι ήταν καταφανώς σεξιστικό καθώς πατάει σε υπάρχοντα σεξιστικά στερεότυπα παρουσιάζοντας την γυναίκα στο ρόλο της ανεύθυνης μαλαγάνας που προσπαθεί να πείσει τον άντρα «με την γλυκιά της φωνή που τον κάνει ότι θελει» να πάνε στην πλατεία γιατί δεν μπορεί να κρατηθεί. Αυτός, ως ο σοβαρός και υπεύθυνος της υπόθεσης την βάζει στη θέση της, όπως θα έβαζε ένα παιδάκι. Το σποτάκι ΔΕ θα ήταν σεξιστικό αν οι ρόλοι ήταν ανεστραμμένοι γιατι απλούστατα δε θα ενίσχυε υπάρχοντα και βλαπτικά για τις γυναίκες στερεότυπα. Το σποτάκι έφαγε το κράξιμο που του άξιζε, συμπεριλαμβανομένου και από την πρώην Γενική Γραμματέα Ισότητας Φύλων, και αποσύρθηκε.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι αντιδράσεις των τσουγμένων αντιπολιτικορθάκηδων που το βίωσαν αυτό σαν προσωπική ήττα. Στις 2 διαφορετικές αντιδράσεις που φαίνονται στο σκρήνσοτ η αντισεξιστική κριτική παρουσιάζεται είτε ως αποκλειστικότητα ενός κόμματος που την κάνει απλά επειδη αν παραδεχτει οτι η κοινωνία μας είναι τέλεια και δεν υπάρχει λόγος να εξεγειρόμαστε θα χάσει την δουλειά του είτε των «νεομαρξιστών ακαδημαικών απανταχού της γης». Στο τελευταίο είναι έντονο και το άρωμα από Jordan Peterson που πιστευει οτι ο φεμινισμός και η κριτική σην πατριαρχία και τον καπιταλισμό είναι καποια συνωμοσία των παντοδύναμων νεομαρξιστών και ταυτόχρονα (?!) μεταδομιστών ακαδημαικών που έχουν παρεισφρύσει στα πανεπιστήμια. Τώρα δε θέλω να υπονοήσω οτι η μελέτη και οι σπουδές κάνουν απαραίτητα κάποιον αυθεντία, αλλά ξέρω γω, αν όσο μελετάς κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιστήμες και αποκτάς μια πιο σφαιρική αντίληψη της ιστορίας, της οικονομίας και της κοινωνίας πέρα από την στενή εικόνα που σου δίνεται στο λύκειο, τόσο πιο αντικαπιταλιστής, αντιρατσιστής ή αντισεξιστής γίνεσαι, κάτι θα σημαίνει αυτό. Φυσικά οι συντηρητικοί προτιμούν να το πλαισιώνουν ως τις σκοτεινές δυνάμεις ενός λόμπυ.

Οι οπαδοί του status quo δηλαδή που δεν βλέπουν κανένα λόγο αλλαγής τουλάχιστον προς την κατεύθυνση που θέλουν τον κόσμο οι καταπιεσμένες ομάδες, θεωρούν οτι είναι φορείς Αντικειμενικότητας και Αλήθειας ενώ τα κόμμματα, οι πολιτικοί φορείς ή οι θεσμοί που ασκούν κριτική στο status quo, όχι μόνο δεν είναι ουδέτεροι αλλά είναι και φασίστες. Με λίγα λόγια η κριτική στην κυβέρνηση με αποτέλεσμα την αλλαγή της κυβερνητικής στάσης υπό την πίεση της κριτικής αυτής εκλαμβάνεται ως φασισμός το οποίο ειναι αξιοπερίεργο καθώς φασισμός είναι ακριβώς το αντίθετο, δηλαδή το να μην μπορείς να κάνεις κριτική στην εξουσία ή να επηρεάσεις την κυβερνητική πολιτική.

Η κάστα των σεξιστών είτε είναι Δεξιοί είτε είναι απολιτικ βούρλα θεωρεί οτι αντιπροσωπεύει την ανικειμενικότητα και την ουδετερότητα γιατι θεωρεί ότι ο κόσμος μας είναι ήδη ουδέτερος και δίκαιος και άρα βλέπουν οποιαδήποτε αντίδραση σε αυτόν ως προκατειλημμένη. Το οτι θεωρούν τον αντισεξιστικό αγώνα αποκλειστικότητα της Αριστεράς δεν σημαίνει φυσικα οτι ο φεμινισμός είναι ένα κομματικο παιχνίδι, σημαίνει απλά οτι είναι πιο εύκολο να δουν τον σεξισμό αυτο@ που ήδη αντιλαμβάνονται ότι το υπάρχον σύστημα και η Αγορά δεν φέρνουν καμία ισορροπία ή δικαιοσύνη ενώ οι ευνοημένοι του συστήματος θεωρούν οτι ο κόσμος θα έπρεπε να μείνει όπως έχει και ταράζονται με κάθε αλλαγή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s