Μετα-Φεμινισμός και το Πρότυπο της «Δυναμικής Γυναίκας»

3 εγγυμένοι τροποι.jpg

Οι λίστες με τα πράγματα που καλούνται να κάνουν οι γυναίκες ώστε οι άντρες να «κολλήσουν» μαζί τους (δλδ να μη θέλουν μόνο να τις πηδηξουν ή τελοσπάντων να θέλουν να τις πηδήξουν παραπάνω από μία φορα) ήταν ανέκαθεν μια σύνοψη της πατριαρχίας. Είναι όμως ειρωνικό το γεγονός πως όλα τα σημεία τους περιέχονται ταυτόχρονα και σε λίστες με τα πράγματα που ΔΕΝ πρέπει να κάνουν οι γυναικες γιατί ενοχλούν τους άντρες. Για παράδειγμα η συγκεκριμένη λίστα αναλώνει όλο το πρώτο μέρος στην περιποίηση της εμφάνισης μας με υποκατηγορίες όπως το βάρος, το μακιγιάζ, τα μαλλιά, τα ρούχα αλλά όπως θα διαβεβαιώσουν άλλες λίστες η υπερβολική ενασχόληση με την εμφάνισή και τις δίαιτες μας κάνει να φαινόμαστε ρηχές και απωθουν τους άντρες. Το ίδιο ισχύει και με το δεύτερο σημείο που μας καλεί να παίξουμε χειριστικά παιχνίδια όπως το γνωστό «σκωτσέζικο» ντους και τα «ναζάκια» ακριβώς αυτά δηλαδή που άλλες λίστες μας λένε να αποφύγουμε γιατί εκνευρίζουν τους άντρες αλλά η πατριαρχία αναμένει να παίζουμε γιατί δεν πρέπει να φανούμε και υπερβολικά πρόθυμες ή «εύκολες».

Θα ήθελα να μείνω όμως ειδικά στο τρίτο σημείο γιατι ενσαρκώνει αυτό που ακαδημαικά αποκαλείται «μετα-φεμινιστικός λόγος», δηλαδή το περιβάλλον αυτό που έχει επικρατήσει μετά την έλευση του φεμινισμού το οποίο λαμβάνει υπόψη τα επιτεύγματά του ενώ ταυτόχρονα τον θεωρεί παρωχημένο και παλιομοδίτικο. Κεντρικό σημείο αυτής της ρητορικής αποτελεί το νέο πρότυπο της «δυναμικής» γυναικας, αυτής δηλαδή που αντικαθιστά πλέον το πρότυπο του εύθραυστου, αδύναμου κοριτσιού που έχει ανάγκη έναν άντρα να την σώσει. Η νέα τάση είναι αυτή της δυναμικής και ανεξάρτητης γυναίκας μόνο που -plot twist- πρέπει να είναι έτσι για να ελκύει τους άντρες. Δε θα πρέπει δηλαδη να είναι ανεξάρτητη σε τέτοιο βαθμό που να μην νιώθει την ανάγκη να προσαρμόσει το είναι της στις αντρικές φαντασιώσεις!

Η προσωπικότητα των γυναικών έτσι αναμένεται και πάλι να διαμορφώνεται με βάση τα αντρικά γούστα και τις νέες «μόδες» που αυτά επιβάλλουν. Η αυτοπεποίθηση είναι κάτι που αναμένεται να σε κάνει «σεξι» και αυτό αποτελεί τον κυριότερο λόγο να την βελτιώνεις -ταυτόχρονα φυσικά με την εμφάνισή σου όπως σε συμβουλεύει το ίδιο άρθρο λίγο παραπάνω. Κι έτσι με λίγη προσπάθεια μπορείς να γίνεις κι εσύ η «ντίβα» που οι μισογύνηδες κάγκουρες κατηγορούν οτι έχει τον τουπέ ενός 10αριού ενώ χωρίς make up είναι στην καλύτερη ένα 6άρι -γιατι η αυτοπεποίθηση πηγάζει από μέσα μας μόνο όταν δεν πηγάζει από το έξω μας.

Η Rosalind Gill κατακρίνοντας αυτό που ονομάζει «Κουλτούρα της Αυτοπεποίθησης» παρατηρεί οτι «αντιστρέφει την ιδέα οτι το προσωπικό είναι και πολιτικό και απομακρύνεται από την πολιτική κριτική καθώς και κάθε διερεύνηση της κουλτούρας που μπορεί να προκαλεί την αυτο-αμφισβήτηση και την έλλειψη αυτοπεποιθησης στις γυναίκες».

Η εξωφρενική αντίφαση του προτάγματος να είμαστε δυναμικές και γεμάτες αυτοπεποίθηση με υπέρτατο στόχο να προσελκύσουμε έναν άντρα αποτυπώνεται άψογα στο τραγουδι «Put Yourself First» από την αγαπημένη (φεμινιστική) σειρά Crazy Ex-Girlfriend
https://www.youtube.com/watch?v=H2lmojePnA0

We Read this Article so That you Don’t Have to: 10 Πράγματα που Κανείς δεν θα σου πει πριν Συγκατοικήσεις με μια Γυναίκα

συγκατοίκηση.png

 
 
Έχουμε εξετάσει πολλές φορές σε αυτή τη σελίδα το πώς τα έντυπα και τα sites που απευθύνονται στις γυναικες τους καλλιεργούν χαμηλη αυτοπεποίθηση και αντιμετωπίζουν τις σχέσεις ως κάτι που αυτές θα πρέπει να διατηρήσουν πάση θυσία νιώθοντας ευγνωμοσύνη και ένα συνεχές άγχος μήπως χάσουν το κελεπούρι. Αξίζει να δούμε και πώς ένα «αντρικό» site παρουσιάζει τις ετεροφυλίφιλες σχέσεις για να έχουμε μια πλήρη εικόνα.
 
Το άρθρο αυτό βρίσκεται σε ένα site που έχει ως λογότυπο ένα μπουκάλι ουίσκι και υπίτιτλο «Lifestyle for the Every Day Man», δηλαδή όχι απλά αντρικό αλλά σκέτο με πάγο αντρικό! Το άρθρο αυτό υπόσχεται να σου πει για την συγκατοίκηση με γυναικα όσα δεν τολμάει κανείς, κάθε στοιχείο της λίστας όμως είναι αυτό που κάθε ρομαντική κομεντί και κάθε boomer θείος σε οικογενειακό τραπέζι σου έχουν ήδη πει.
 
Η εισαγωγή ειναι ενδεικτική: η συγκατοίκηση είναι κάτι για το οποίο η γυναικα πιέζει και ο άντρας απλά αποδέχεται ως αθώο θύμα της πλεκτάνης που του έστησε, ανίκανος να αντισταθεί στην πίεση. Η γυναίκα με λίγα λόγια τον «τυλίγει» γιατι φυσικά ποτέ ένας άντρας δε θα ήθελε οικειοθελώς να χάσει την ελευθερία -την δική του και των ραφιών του. Ήδη η εικόνα που παρουσιάζει είναι αυτή του απρόθυμου άντρα που τον «σέρνει» μια γυναικα με το ζόρι, εικόνα που ενσαρκώνεται στο απεικονιζόμενο ζευγάρι Chandler-Janice, με την Janice στον ρόλο της ενοχλητικής, καταπιεστικής γκόμενας και τον Chandler στον ρόλο του καημένου που αποτυγχάνει συνεχώς να την χωρίσει.
 
Η λίστα περιλαμβάνει all-time-classic σεξιστικά κλισέ όπως η καταπιεστική μέγαιρα που δε σε αφήνει να δείς τους φίλους σου (ούτε καν να τους καλέσεις σπιτι όταν λείπει!), η ακατανόητη, μυστηριώδης γυναίκα που ποτέ δε θα καταλάβεις απόλυτα (πχ γιατί χρησιμοποιεί τόσα πολλά μαχαίρια όταν μαγειρεύει ή γιατί αγοράζει βιβλία που δε θα διαβάσει ποτέ) και που το άρθρο σε συμβουλεύει ποτε μα ποτέ να μη ρωτήσεις το λόγο (η υγιής επικοιωνία δεν είναι για τους πραγματικούς άντρες προφανώς), το σεξ που μειώνεται γιατι αυτή έχει περίοδο 8 μέρες το μήνα (δλδ πριν την συγκατοίκηση πόσες είχε;) και επειδη σου αποσπά την προσοχή με σειρές για να ξεχνάς το σεξ (είναι ολα μέρος σχεδίου) και φυσικά η γυναικα που μετατρέπεται στην μάνα της κάνοντάς σου συνεχώς παρατηρήσεις για την καθαριότητα. Το άρθρο συγκεκριμένα λέει:
«Αρχίζει να σου φωνάζει που παράτησες τις κάλτσες σου και τα ρούχα σου, κάτι που πριν δεν παρατηρούσε γιατί κάνατε σεξ σαν τα κουνέλια. Σε περιμένει έξω μπάνιο με την σφουγγαρίστρα, γιατί εσύ προφανώς έχεις κάνει ντους και έχεις γεμίσει παντού νερά, ενώ μετράει τις τρίχες που άφησες στον νιπτήρα μετά το ξύρισμα, για να σου κάνει παρατήρηση. Κάπώς έτσι ξεκινάνε οι καβγάδες σας, και σου λέει ότι δεν είναι η δούλα σου, ενώ εσύ της λες ότι έχει γίνει ίδια με την μάνα της!».
 
Η παραπάνω λίστα δεν είναι απλά μια απαρίθμηση σεξιστικών στερεοτύπων αλλά ο τρόπος που η πατριαρχία πλασάρει τις σχέσεις αντρών-γυναικών ως έναν πόλεμο, ως μια συνεχή μάχη αντιθέτων ή σε κάθε περίπτωση δύο εντελώς διαφορετικών πλασμάτων, με τους άντρες να πρέπει να ανέχονται τις παραξενιές και τα αφρόλουτρα των γυναικών. Ταυτόχρονα η σχέση είναι πάνω απ όλα κάτι που ο άντρας παραχωρεί υποκύπτοντας στην πίεση της γυναικας -και στην ανάγκη του για σεξ -κάτι που αποτελεί τον κύριο λόγο που δέχεται ένας άντρας την συγκατοίκηση όπως αναφέρεται και στο κείμενο. Είναι κάτι που αναμένεται κυρίως να θέλουν οι γυναικες παρόλο που όπως φαίνεται και από το ίδιο το κείμενο οι άντρες κερδίζουν την άμισθη οικιακή εργασία που έκανε γι αυτούς πριν η μητέρα τους.
 
Το αρχέτυπο της γυναικας που παραπονιέται στον άντρα για την ακαταστασία και την βρομιά του ουσιαστικά αποκρύπτει το γεγονός οτι είναι η γυναικα που πάντα αναλαμβάνει την καθαριότητα και την διατήρηση της τάξης του σπιτιού και μαζί τον άχαρο ρόλο των παρατηρήσεων. Οι άντρες μαθαίνουν να βλέπουν τις γυναικες ως καποια που μόνιμα κάνει παρατηρήσεις γιατι από το πατρικό τους σπίτι όπου τον ρόλο αυτό τον έχει η μητέρα μεταβαίνουν γρήγορα στο δικό τους που τον έχει η σύντροφός τους. Αντί όμως να αναγνωρίσουν τον κόπο που αυτές καταβάλουν, μαθαίνουν να τις βλέπουν ως τις ενοχλητικές που δεν μαζεύουν αθόρυβα τις τρίχες από το μπάνιο που καθάρισαν.
 
Αν μη τι αλλο, τα αντρικά και τα γυναικεία περιοδικά έχουν κάτι κοινό: την πατριαρχική ιδέα οτι η γυναίκα είναι αυτή που θα πρέπει να καταβάλει την οικιακή και συναισθηματική εργασία για να «κρατήσει» έναν άντρα ενώ αυτός αποδέχεται απρόθυμα την σχέση η οποία του στερεί την ελευθερία του. Ας μην ξεχνάμε μαζί με τα παραπάνω ότι η παρουσίαση των γυναικών ως μια συνεχή πηγή καταπίεσης, ενόχλησης και γκρίνιας καταλήγει να δικαιολογεί και την λεκτική ή και σωματική βία εναντίον τους αφού δεν χρειάζεται να ειπωθεί κάτι συγκεκριμένο κάθε φορά που γινόμαστε μάρτυρες τέτοιων περιπτ΄σεων. Την δουλειά την έχουν ήδη κάνει κάτι τέτοια «χιουμοριστικά» άρθρα.
 

Άντρες από τον Άρη, Γυναίκες από την Αφροδίτη

μεγαλωσε τους γιους σου σαν αρσενικα

Το πιο θλιβερό κομμάτι αυτού του status δεν είναι το οτι υπάρχουν γονείς που θεωρούν οτι τα αγόρια και τα κορίτσια πρέπει να ανατρέφονται διαφορετικά, δεν είναι η απλή αυθαίρετη αναπαραγωγή του έφυλου διπόλου μέσα από στιλιστικές επιλογές. Δεν πρόκειται εδώ καν για κάποιον μπαμπά που φρίκαρε στη θέα ενός αγοριού με ροζ μπλούζα ή με μακριά μαλλιά. Εδώ «κοριτσιστικες» θεωρούνται οι ενδείξεις αγάπης και τρυφερότητας! Ο μπαμπάς που συνέταξε το στατους θεωρεί πως οι προσφωνήσεις «αγάπη μου» και «καρδούλα μου», οτι η έκφραση στοργής του αντίπαλου μπαμπά προς τον δικό του γιο, είναι έμφυλα φορτισμένες και θα έπρεπε να απευθύνονται μονο σε κορίτσια. Ότι το αγόρι μπορεί να μπερδευτεί ακούγοντας τον μπαμπά του να του απευθύνεται τόσο γλυκά και να ξεχάσει τη θέση του στον κόσμο. Εδώ ομολογεί δηλαδή οτι «Κομάντο» θα γίνεις μέσα από την εκπαιδευση -όχι λόγω της αντρικής φύσης. Και μάλιστα μέσω μιας εκπαίδευσης που θα σε σκληραγωγήσει στερώντας σου από παιδί την αγάπη και την τρυφερότητα που επιτρέπεται να δίνουμε στα κορίτσια, γιατί δύναμη και ανάγκη για αγάπη στο μυαλό του δεν πάνε μαζί, αφού η τελευταία μάλλον υποδηλώνει μια «γυναικεία’ αδυναμία που δεν ταιριάζει στους μελλοντικούς στρατιώτες, στα «παλικάρια».

Ανατρέφοντας τα αγόρια και τα κορίτσια διαφορετικά η πατριαρχία όχι μόνο κοπιάζει να διαμορφώσει διαφορετικές προσωπικότητες και διαφορετικους χαρακτήρας τους οποίους ύστερα αποδίδει στην «φύση» αλλά δημιουργεί δύο διαφορετικές κατηγορίες ανθρώπων με διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και συχνά διαφορετική συναισθηματική ανάπτυξη. Και ύστερα, όταν δυσκολεύονται να συνεννοηθούν στις μεταξύ τους σχέσεις σηκώνει τα χέρια ψηλά και αναφωνεί «τι να κάνουμε, οι άντρες είναι από τον Άρη και οι γυναίκες από την Αφροδίτη!».

Πιο Slut Shaming Πεθαίνεις

τελειωσε το καλοκαιράκι

 

Ποτέ δεν παύει να με εκπλήσσει το μίσος που κατατρώει τα σωθικά κάποιων αντρών στη θέα των γυναικών που χαίρονται το σώμα τους αλλά αυτό το στάτους νομίζω παραέγινε σκοτεινό χωρίς λόγο. Δεν είμαι σίγουρη για την σύνδεση του slut shaming με τον θάνατο. Αν μη τι άλλο, ο θάνατος θα πρέπει να μας κάνει να θέλουμε να χαρούμε τις βυζάρες μας και τις κωλάρες μας πριν μας θάψουν.
Γι αυτό που είμαι σίγουρη είναι πως ο συντάκτης τραβάει τρελά ζόρια με το γυναικείο σώμα, ίσως επειδή δεν τον αφήνουμε να το αντικειμενοποιήσει πλήρως με τις αηδιαστικές μεταβολικές λειτουργίες μας που του θυμίζει οτι ειμαστε άνθρωποι. Το οτι προσπαθει να μας ντροπιασει γι αυτο θεωρωντας ότι μας κανουν ακάθαρτες και αηδιαστικές δείχνει απλά το πόσο μερικοί θα προτιμουσαν να μας αντικαταστήσουν με πλαστικές κουκλες. Αυτές άλλωστε δεν επιλέγουν πότε θα βγάζουν τα βυζιά τους έξω.

Οι Φεμινίστριες δεν Είναι Υπέρ της Έκτρωσης, Είναι Υπέρ της Αυτοδιάθεσης

εκτρωση

Kαταρχάς να ξεκαθαρίσουμε το εξής: οι φεμινίστριες δεν είμαστε έτσι σκέτα υπερ της έκτρωσης. Δεν υποστηρίζουμε την έκτρωση, υποστηρίζουμε το δικαιωμα καθε γυναίκας στην ΑΥΤΟΔΙΑΘΕΣΗ του σώματος της. Δεν είναι με τα ΔΙΚΑ ΜΑΣ κριτήρια μιας ομαλής ζωής που κρίνουμε την επιλογή μας, είναι με τα ΔΙΚΑ ΤΗΣ κριτήρια βάσει των οποίων θα επιλέξει να γίνει μητέρα ή οχι. Εσείς είστε αυτές που με πρόφαση το ψεύτικο ενδιαφέρον σας προσπαθείτε να πατρονάρετε τις γυναίκες και να επιβάλλεται αυτό που εσείς θεωρείται οτι θα την οφελήσει με βάση τις δικές σας προβολές και τις δικές σας επιθυμίες. Εμείς εμπιστευόμαστε τις γυναίκες και την κρίση τους, δε θεωρούμε ότι οι γυναικες είναι τόσο ηλιθιες που δε μπορούν να πάρουν μια τόσο σημαντική απόφαση που αφορά πρωτίστως τις ίδιες και το σώμα τους. Εσείς είστε αυτοί που τις θεωρείται τόσο ηλίθιες που εμείς τις «ωθούμε» στην έκτρωση, λες και ακολουθούν μηχανικά κάποια μόδα που εμείς επιβάλλουμε.

Υποστηρίζουμε το δικαίωμά της να κάνει έκτρωση όσο και το δικαίωμά της να κάνε ένα παιδί ακόμα και όταν η κοινωνία ή ο περίγυρος της δεν την θεωρεί κατάλληλη μητέρα. Δεν ωθούμε καμία γυναίκα στην έκτρωση, υποστηρίζουμε απλά την ελεύθερη πρόσβαση σε αυτή. Εσείς είστε αυτ@ που ωθείτε τις γυναικες σε υποχρεωτικές γεννήσεις και στην μετατροπή τους σώματός τους σε κλωσομηχανή χωρίς βούληση χρησιμοποιώντας τον φόβο και την ντροπή που τους καλλιεργείτε, ενδιαφερόμεν@ δήθεν για την υγεία και την ευημερία της λες και μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη δεν μπορεί να τα καταστρέψει αυτά.

Αν έχεις αμφιβολίες για το οτι η αυτοδιάθεση του σώματος που η πατριαρχία έχει στερήσει από τις γυναικες «θα ωφελήσει το γυναικείο φύλο» μάλλον έχεςι καταπιεί αμάσητη την μισογυνική ιδέα οτι οι γυναίκες δεν μπορούν να διαχειριστούν τις ζωές τους πολύ καλά.

Γιατί οι Γυναικείες Σελίδες δεν Είναι Γεμάτος από Παράπονα περί Έλλειψης Ενδιαφέροντος

o άντρας επιθυμεί την γυναίκα τακτικότερα

Ένας από τους θεμελιωδέστερους πατριαρχικούς μύθους είναι οτι ο άντρας θέλει συχνότερα σεξ από τη γυναικα κι ότι αυτό οφείλεται σε βιολογικές διαφορές. Ο μύθος αυτός επιβεβαιώνεται ταυτολογικά από την ίδια την πατριαρχία η οποία έχει προσαρμόσει όχι μόνο το ίδιο το σεξ αλλά και ολόκληρη την κοινωνία στις αντρικές ανάγκες έχοντας καταπιέσει επί χιλιετίες την γυναικεία σεξουαλικότητα. Το ότι αναρωτιόμαστε γιατί οι άντρες θέλουν συχνότερα σεξ από τις γυναίκες σε μια κοινωνία όπου η λέξη «κλειτορίδα» είναι είτε άγνωστή είτε βρόμικη ειναι σκέτη κοροιδία. Το να αποδίδουμε ομως τους βιασμούς και την σεξουαλική παρενόχληση σε υποτιθέμενης βιολογικές διαφορές και όχι σε ένα ολόκληρο πολιτισμικό σύστημα που επιτρέπει και δικαιολογεί στους άντρες να επιβάλλουν την θέλησή τους στις γυναίκες σε όλους τους τομείς είναι και τέρμα επικίνδυνο.

Η συσκότιση των ανατομικών λεπτομερειών του γυναικείου σώματος,η ντροπή που δημιουργεί το slut shaming στις γυναικες για το σώμα και την σεξουαλικότητα τους, η mainstream πορνογραφία που προωθεί συγκεκριμένες εικόνες του σεξ οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την αντρική στύση και εκσπερμάτιση, ακόμα και οι απαρχές τις ψυχανάλυσης που έδωσαν προτεραιότητα στο διεισδυτικό σεξ υποτιμώντας τον κλειτοριδικό οργασμό θέτουν ένα πλαίσιο στο οποίο η γυναικεία σεξουαλική επιθυμία καταπιέζεται και οι δικές της σεξουαλικές ανάγκες παραβλέπονται.

Η κατάσταση αυτή συνοψίζεται στο λεγόμενο «οργασμικό κενό», δλδ την ανισότητα των οργασμών εντός ΕΤΕΡΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ σχέσεων. Το γεγονός οτι στις λεσβιακές σχέσεις οι γυναίκες έχουν πολύ περισσότερους οργασμούς είναι απόδειξη του γεγονότος ότι το πρόβλημα δεν το είχαν ποτέ οι γυναίκες. Οι άντρες απλά κοινωνικοποιούνται σε ένα περιβάλλον που ακόμα και όταν δεν αδιαφορούν για την ικανοποίηση της συντρόφου τους δεν έχουν πάντα πρόσβαση στις κατάλληλες γνώσεις και τεχνικές -ενώ ταυτόχρονα οι γυναίκες κοινωνικοποιούνται έτσι ώστε συχνά να μη νιώθουν πάντα άνετα να εκφραστούν σε σχέση με το σώμα τους.

Με λίγα λόγια το να λες ότι οι γυναίκες δεν γουστάρουν εξίσου το σεξ κρίνοντας απο το πόσο συχνά το ζητάνε από τους άντρες είναι σαν να συμπεραίνεις οτι ένας χορτοφάγος δεν πεινάει κρίνοντας από το πόσο τρώει σε ένα μπάρμπεκιου. Ίσως απλά το μενού δεν είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους. Ή τελοσπάντων ίσως δεν είσαι τόσο καλός ψήστης.

H Παραβίαση των Γυναικών ως Σεξουαλική Απελευθέρωση των Αντρών

εκσπερματιση ως φαντασίωση.png

Τα σεξουαλικά εγκλήματα όχι μόνο δεν καταδεικάζονται ομόφωνα απο την κοινωνία όπως θέλουν να πιστεύουν οι αρνητές της κουλτούρας του βιασμού αλλά αντιθέτως επιστρατεύουν έναν στρατό από μισογύνηδες που τα υπερασπίζονται με εντυπωσιακές διανοητικές κωλοτούμπες.

Στο συγκεκριμένο στάτους αφού η πράξη επικροτείται από τον συντάκτη ως θαρραλέα εκ μέρους του φοιτητή που ικανοποίησε την φαντασίωσή του ταυτόχρονα όχι μονο παιρνει ως δεδομένο ότι και η γυναίκα θα φαντασιωνόταν να της συμβεί κάτι τέτοιο στην βιβλιοθηκη αλλά θεωρεί την καταγγελία της ΑΠΟΔΕΙΞΗ του γεγονότος οτι ήταν κάτι που απόλαυσε κι αυτή. Φυσικά εντελώς συμπτωματικά αυτό ισχύει επιλεκτικά μονο για τέτοιου είδους έγκλημα -αν κάνεις μήνυση σε έναν ληστή αντί να τον διαολοστείλεις κανείς δε θα το ερμηνεύσει ως απόδειξη οτι φαντασιωνόσουν να σε ληστέψουν και προσπαθείς να ξεπλύνεις τις τύψεις σου για την ένοχη αυτή φαντασίωσή σου.

Θα πρέπει να επιμείνουμε λίγο ότι στις περιπτώσεις που περιγράφει ο συντάκτης του στάτους οι άντρες δεν εκπλήρωσαν κάποια «σεξουαλική» τους φαντασίωση άλλη από την ικανοποιήση που ένιωσαν από την παραβίαση και τον εξευτελισμό γυναικών που δεν συναίνεσαν σε οποιαδήποτε επαφή με το σπέρμα τους. Τόσο πολύ έχει ταυτιστεί η παραβίαση γυναικών με το ερωτικό που ο συγγραφέας το στατους αυτού το θεωρεί ως σεξουαλική απελευθέρωση χωρίς φυσικά να ενδιαφέρεται για τις γυναίκες που παραβιάστηκαν -η δική τους ελευθερία να επιλέξουν είναι αδιάφορη. Θεωρεί μάλιστα δείγμα υγείας της συμπεριφοράς τους ότι «η εξέλιξή τους σήμερα είναι εξαιρετική» αντί να το δει ως απόδειξη ότι ζούμε σε έναν πλήρως μισογυνικό κόσμο όπου οι ακραίοι μισογύνηδες μπορούν να εξελίσσονται χωρίς να συναντούν το παραμικρό εμπόδιο και φυσικά κριτική από άλλους άντρες.

Μπορούμε εδώ να αναλογιστούμε την αντιστοιχη αντίδραση της ελληνικής κοινωνίας αν το έγκλημα το είχε διαπράξει κάποιος μουσουλμάνος μετανάστης, έτσι σαν διανοητικό πείραμα.

ΥΓ: Να σημειωθεί οτι ο συγκεκριμένος είναι δικηγόρος.