Σε άλλα πατριαρχικά νέα, στην Μέση Ανατολή γίνονται τρομοκρατικές επιθέσεις γιατί λέει δεν βρίσκουν γκόμενα. Τους πιάνει δηλαδή ο αντίστοιχος Μπιν Λάντεν και τους λέει «δεν γαμάς που δεν γαμάς, δεν πας για ψάρε.. εμμμ… να βάλεις μία βόμβα?». Κι αυτοί αντί να τραβήξουν μια μαλακία, πάνε για επίθεση αυτοκτονίας.

Η ερμηνεία αυτή όχι μόνο αγνοεί εσκεμμένα όλους τους ιστορικούς, πολιτικούς, οικονομικούς και κοινωνιολογικούς παράγοντες που οδηγούν στην τρομοκρατία και τους πολέμους αλλά ταυτόχρονα καλλιεργεί τον οριενταλιστικό μύθο της βάρβαρης Μέσης Ανατολής ως ιδιαιτέρως βίαιης αγνοώντας πολέμους, γενοκτονίες και αναταραχές σε άλλα σημεία του κόσμου. Όταν γίνεται πόλεμος στην Μέση Ανατολή είναι επειδή οι άντρες δεν γαμάνε, όταν γίνεται στην Ευρώπη είναι επειδή κάποιου του λείπει «ζωτικός χώρος» 😉

Ας μην ξεχνάμε ότι ο υπερπληθυσμός αντρών είναι αποτέλεσμα της ίδιας της πατριαρχίας που προτιμά γιους από κόρες και έχει πλέον και την ιατρική τεχνολογία να κάνει ευκολότερα την επιλογή, με χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις την Κίνα και την Ινδία. Δεν υπάρχουν στατιστικά στοιχεία που να συνδέουν τον υπερπληθυσμό των αντρών και την απαγόρευση της σεξεργασίας με υψηλότερα ποσοστά βιασμών -ούτε βέβαια η απαγόρευση της σεξεργασίας σημαίνει ότι αυτή δεν υφίσταται. Με εξαίρεση την Ινδία, ούτε οι χώρες της Μέσης Ανατολής ούτε η Κίνα βρίσκονται ανάμεσα στις χώρες με τα υψηλότερα ποσοστά βιασμών. Και πάλι, η θεωρία του σχολιαστή προκύπτει από τον οριενταλιστικό, ισλαμοφοβικό μύθο του Μουσουλμάνου βιαστή. Δεν είναι περίεργο βέβαια σε μία κοινωνία που έχει υπερπληθυσμό αντρών ακριβώς επειδή η κοινωνία θεωρεί πολυτιμότερους τους άντρες, η αρρενωπότητα να μπαίνει σε κρίση όταν δεν μπορεί να επιβεβαιωθεί παραδοσιακά μέσω της γυναικείας υποταγής και των σεξουαλικών «κατακτήσεων’ αλλά και της δημιουργίας οικογένειας.

Το να ισχυρίζεσαι ωστόσο ότι οι άντρες που δεν βρίσκουν ταίρι οδηγούνται στο να γίνουν τρομοκράτες ουσιαστικά υποκρύπτει μια λογική incel* που εμμέσως απειλεί τις γυναίκες προειδοποιώντας τες ότι αν δεν κάνουν σεξ μαζί τους είναι λογικό αυτοί να γίνουν επικίνδυνοι και βίαιοι. Οι άντρες που επικαλούνται αυτή τη θεωρία στην ουσία δίνουν το μήνυμα στις γυναίκες πως είναι υποχρέωσή τους να κάνουν σεξ με τους άντρες τόσο για την προσωπική τους ασφάλεια όσο και για την διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης. Οι ίδιοι οι incels βέβαια ενεργοποιούνται σε χώρες που ούτε έλλειψη γυναικών υπάρχει ούτε δύσκολία στην πρόσβαση σεξουαλικών υπηρεσιών. Ο λόγος που αυτοί γίνονται βίαιοι όταν τρώνε την μία χυλόπιτα μετά την άλλη είναι ότι το male entitlement που τους καλλιέργησε η πατριαρχία τους κάνει να θεωρούν το σεξ δικαίωμα -και άρα υποχρέωση των γυναικών.

Το γιατί οι γυναίκες δεν παίρνουν τα όπλα όταν δεν βρίσκουν γκόμενο σύμφωνα με την ίδια πατριαρχική λογική οφείλεται στο ότι οι γυναίκες υποτίθεται δεν έχουν σεξουαλικές ορμές, αυτές είναι προνόμιο των αντρών. Μόνο οι αντρικές καύλες δημιουργούν τόσο επιτακτικές ανάγκες, οι γυναικείες ανικανοποίητες ανάγκες το πολύ πολύ να τις μετατρέψουν σε cat ladies. Αναμένουμε προσεχώς incel θεωρία σύμφωνα με την οποία οι γυναίκες που δεν βρίσκουν άντρα γίνονται φεμινίστριες το οποίο είναι σχεδόν το ίδιο , αν όχι ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ από την τρομοκρατία!

*»INvoluntary CELibates»: κίνημα αντρών στην Βόρεια Αμερική που κατηγορεί ισχυρίζεται οτι δεν μπορεί να βρει ρομαντικό η ερωτικό σύντροφο και κατηγορεί γι αυτό τις γυναίκες και τον φεμινισμό ενώ έχει οδηγήσει και σε εκδικητικές δολοφονίες
https://en.wikipedia.org/wiki/Incel

Στο σημερινό επεισόδιο του «ποιό ζώο να επικαλεστούμε για να δικαιολογήσουμε τον βιασμό» η απάντηση είναι γάτα και κόκορας!

Για μια ακόμα φορά η επίκληση στη «φύση» γίνεται προς βοήθεια των επίδοξων βιαστών και των φίλων τους καθώς και όσων θέλουν να δικαιολογήσουν μια μορφή καταπίεσης που δεν είναι παρά απόρροια του ανθρώπινου πολιτισμού. Η πατριαρχία παίζει πάρα πολύ καλά αυτό το παιχνίδι και οι απολογητές της μπορούν να κινούνται με μεγάλη ευχέρεια μέσα στις αντιφάσεις της -το πώς δηλαδή οι άντρες παρομοιάζονται ως ζώα ανίκανα να ελέγξουν τις ορμές τους από τη μία ενώ ταυτόχρονα από την άλλη ως λογικά ορθολογικά υποκείμενα κατάλληλα για την πολιτική ηγεσία, σε αντίθεση με τις συναισθηματικές γυναίκες. Κλασική μισογυνική αξία βέβαια αποτελεί και η θεώρηση του βιασμού ως κάποιου είδους κομπλιμέντο προς τις όμορφες γυναίκες και που οι «άσχημες» κατά βάθος ζηλεύουν. Όπως έχουμε δει ξανά και ξανά, οι συμβατικά όμορφες γυναίκες θα πρέπει να πληρώνουν το τίμημα της ομορφιάς περιμένοντας να παρενοχληθούν, ενώ οι μη συμβατικά όμορφες θα πρέπει να νιώθουν και ευγνωμοσύνη όταν τις παρενοχλούν.

Μπορούσαμε να προβλέψουμε βέβαια ότι αυτό το σχόλιο δε θα τελείωνε καλά ήδη από το σημείο που θεωρεί την «άλλη πλευρά » των ανδρών βιαστών αυτούς που ΔΕΝ παρενοχλούν γυναίκες. Η άλλη πλευρά ΔΕΝ είναι οι άντρες που κάνουν το ελάχιστο για να θεωρούνται άνθρωποι. Η άλλη πλευρά είναι όσοι καταλαβαίνουν την λειτουργία της κουλτούρας του βιασμού και παλεύουν ενεργά εναντίον της. Το να μη βιάζεις γυναίκες δεν σε κατατάσσει αυτόματα στην «άλλη πλευρά» όσο και αν θέλουν τα Καλά Παιδιά να το πιστεύουν αυτό.