Το σκίτσο αυτό είναι άλλη μια μισογυνική απεικόνιση της γυναίκας ως μεταφοράς για την υποτιθέμενη ηθική και πολιτισμική παρακμή εν γένει. Η γυναίκα εδώ απεικονίζεται ως μια ημίγυμνη ανεγκέφαλη bimbo η οποία ζητιανεύει μερικά likes αφού έχει επιδοθεί σε ένα ξέφρενο καταναλωτικό όργιο, επεμβάσεις ομορφιάς και κραιπάλες με junk food ενώ έχει ως πρότυπο άλλα «ξέκωλα» celebrities.

Αυτό δεν είναι το κλασικό slut shaming, από αυτό που απλά τονίζει ότι οι γυναίκες ξεγυμνώνονται για λίγη προσοχή. Εδώ αποδίδονται στις γυναίκες όλα τα εκλαμβανόμενα δεινά του σύγχρονου πολιτισμού, από τον υπερκαταναλωτισμό και την έμφαση στην εικόνα μέχρι την χορτοφαγία που κι αυτή παρουσιάζεται ως μια ανόητη και υποκριτική γυναικεία μόδα.

Μια επιφανειακή, αφελής ανάγνωση της εικόνας αυτής θα μας πει ότι το meme αυτό δεν είναι μισογυνικό, αντιθέτως ότι προσπαθεί να ξεσκεπάσει τον μισογυνισμό που αναγκάζει τις καημένες τις γυναίκες να δείχνουν τον κώλο τους στο instagram. Πιθανότατα θα μας πει οτι το σκίτσο έχει και αντι-καπιταλιστικό χαρακτήρα, ως κριτική στην υπέρμετρη κατανάλωση. Έχουμε ήδη αναλύσει γιατί η κριτική του αρχέτυπου της «χαζογκόμενας» είναι εγγενώς μισογυνική*. Εδώ όμως βλέπουμε το πώς αυτού του τύπου η κριτική στην σύγχρονη κουλτούρα περιορίζεται σε επιφανειακά πράγματα όπως το shopping, το junk food, η γυναικεία ασυδοσία, η βιομηχανία της μόδας. Η κριτική αυτή στην ουσία κρύβει μια νοσταλγία του παρελθόντος, τότε που οι γυναίκες ήταν σεμνές, η ομορφιά τους φυσική, το φαγητό μας σπιτικό και φοράγαμε τα χιλιομπαλωμένα ρούχα μας μέχρι να λιώσουν. Καμία ουσιαστική κριτική δεν ασκείται στις ίδιες τις δομές εξουσίας όπως ο καπιταλισμός ή η πατριαρχία όταν αυτή περιορίζεται στα θύματά της ή σε όσους ζουν και επιβιώνουν σε ένα σύστημα χωρίς να είναι οι ίδιοι οι εξουσιαστές. Αντιθέτως το βάρος μετατοπίζεται στο τι τρώει, τι φοράει και πώς ξοδεύει τα λεφτά του ο μέσος καταναλωτής, με τα πράγματα που ψωνίζουν οι γυναίκες να θεωρούνται εντελώς συμπτωματικά πάντα πιο ηλίθιος τρόπος να ξοδέψεις χρήματα απο αυτά που αγοράζουν οι άντρες.

Η γυναίκα ως μεταφορά της ηθικής και πολιτισμικής παρακμής είναι πολύ συχνή και αποτελεί απλά έναν τρόπο να κατηγορηθούν οι γυναίκες για την απώλεια ενός κόσμου όπως τον φαντασιώνονται τα συντηρητικά στοιχεία. Ταυτόχρονα η κριτική στη χρήση των social media από τις γυναίκες υποκρύπτει και μια ενόχληση με το γεγονός οτι αυτές πλέον ελέγχουν τα μέσα της αυτοπροβολής τους. Η χρήση της γυναικείας φιγούρας λοιπον δεν είναι τυχαία -γι αυτό και επαναλαμβάνεται συνεχώς. Οφείλεται ακριβώς στο γεγονός οτι οι γυναίκες θεωρούνται φορείς των νέων αξιών και πρακτικών που απειλούν τις παλιές και το μόνο που κάνει είναι να στοχεύει στα μισογυνικά αντανακλαστικά ανθρώπων που νομίζουν ότι διαθέτουν πολιτική σκέψη ενώ η δήθεν αντικαπιταλιστική και αντισεξιστική τους κριτική περιορίζεται σε αιχμές κατά του Black Friday και των Kardashians.

Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και η ειρωνεία της ανάρτησης τέτοιων εικόνων για να μαζέψουν γρήγορα και εύκολα likes καθώς καμιάς γυναίκας ο κώλος δεν γνωρίζει μεγαλύτερη αποδοχή από τον μισογυνισμό.

*https://naieisaimisogynis.com/…/h-epanastash-tha-ginei-me-…/