Πατριαρχικά Cookies για τους Δυτικούς Μισογύνηδες

Το να θεωρείς ότι πρέπει να ευχαριστούμε τους Δυτικούς άντρες επειδή έχουμε περισσότερα δικαιώματα σε σχέση με γυναίκες σε άλλες χώρες, είναι σαν να περιμένεις οι μαύροι να χρωστάνε ευγνωμοσύνη στους λευκούς επειδή κατάργησαν την δουλεία μετά απο μερικούς αιώνες σκλαβιάς. Όταν έχεις εσύ προς οφελός σου στερήσει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες μιάς ομάδας για αιώνες, για χιλιετίες, ΔΕΝ σου χρωστάνε κανένα ευχαριστώ όταν μετά από αγώνες της εν λόγω ομάδας και των συμμάχων της τελικά υποχωρήσεις. Αυτό θα ήταν σαν να κλέψεις απο κάποιον 100 ευρώ και μετά να του δώσεις πίσω τα 50. Εξακολουθείς να είσαι κλέφτης.

Σταματήστε λοιπόν να συγκρίνεστε ναρκισσιστικά με τους Μεσανατολίτες λες κι αυτοί υπάρχουν απλά για να δίνουν άλλοθι για τη δική σας πατριαρχική καταπίεση. Σταματήστε επίσης να επινοείτε κάθε τρεις και λίγο ιστορίες φρίκης για να σοκάρετε το κοινό. Εξίσου φρικιαστικά άλλωστε είναι κάτι περιστατικά γυναικοκτονιών ή ομαδικών βιασμών από μερικούς πολύ λευκούς και δυτικούς άντρες. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή βιάζετε τις δυτικές γυναίκες σε χαμηλότερα ποσοστά. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τις κακοποιείτε ή τις παρενοχλείτε λιγότερο συχνά. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τους κάνετε slut shaming αντί να τις λιθοβολείτε. Δεν αξίζετε μπισκοτάκι επειδή τους επιτρέπετε να έχουν δουλειά, αλλά οκ, οχι και να κάνουν και καριέρα ενώ θα έπρεπε να είναι μάνες. Για να το ξεκαθαρίσουμε: ακόμα και απόλυτη ισότητα να είχαμε, ΠΑΛΙ δεν σας χρωστάει καμία μπισκοτάκι. Δεν σας χρωστάμε τίποτα για κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο. Δεν είστε οι απόλυτοι κάτοχοι των ελευθεριών και των δικαιωμάτων που θα πρέπει να θεωρήστε γενναιόδωροι όταν τα μοιράζεστε με ομάδες που θα έπρεπε να τα είχαν έτσι κι αλλιώς.

~Hürrfem Sultan

islamofovia

Ρέπλικες και Μισογύνηδες

Ως φεμινίστριες στηρίζουμε 100% σενάριο a la Blade Runner έτσι ώστε κάθε μισογύνης να βολεύεται με μια ρέπλικα που θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας «σωστής γυναίκας» και κατά συνέπεια να αποσύρονται από το dating pool και να μένουν σε αυτό οι άντρες που βλέπουν τις γυναίκες ως αληθινούς ανθρώπους. Πολύ φοβάμαι βέβαια πως, όπως και στο Blade Runner, οι γυναίκες – ρέπλικες θα κάνουν κι αυτές αναπόφευκτα την (φεμινιστική) επανάστασή τους.Κι εμείς θα τις στηρίξουμε και πάλι 100%.

~Hürrfem Sultan

 

blade runner.jpg

Φεμινιστές – Μισογύνηδες & Σεξουαλική Ανταπόδοση

Δύο είναι οι υποθέσεις που διατυπώνονται σε αυτό το ποστ με τρόπο που δήθεν εκθέτουν την υποκρισία τόσο των φεμινιστριών όσο και των αντρών συμμάχων. Η μία είναι οτι οι άντρες σύμμαχοι μας περιμένουν κάποιου είδους σεξουαλική ανταπόδοση για το γεγονός οτι στηρίζουν το κίνημα. Η άλλη είναι οτι οι γυναίκες φεμινίστριες δε θα επιλέξουν ποτέ ως σεξουαλικό σύντροφο έναν άντρα φεμινιστή γιατί θα προτιμήσουν το ΣΩΣΤΟ το μπρουτάλ, αρσενικό όπως  το μισογύνη που πόσταρε αυτό το ποστ – που σε κάποιο αλλο ποστ θα παραπονιέται ότι οι γυναίκες δεν επιλέγουν τον ίδιο γιατί δεν έχει φραγκα.

Οι υποθέσεις αυτές ρωτάνε και απαντάνε σε ερωτήματα που μόνοι τους οι αντιφεμινιστές θέτουν, όχι με τρόπο που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά με προβολή των δικών τους φαντασιώσεων και απωθημένων. Αφενώς δηλαδή προβολή της δικής τους αίσθησης ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε σεξ όποτε είναι καλοί μαζί τους. Και αφετέρου της δικής τους φαντασίωσης ότι οι γυναίκες μπορούν να γουστάρουν μόνο μισογυνικά σκουπίδια όπως οι ίδιοι γιατί δήθεν ενσαρκώνουν κάποιο ιδεώδες αρρενωπότητας το οποίο οι άντρες με φεμινιστικές ανησυχίες αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν καθως είναι εκθηλυμένοι και «ευνουχισμένοι» από τον φεμινισμό.

To meme αυτό απεικονίζει το πόσο εγκλωβισμένοι παραμένουν οι μισογύνηδες στην δική τους πατριαρχική φαντασίωση στην οποία τα πιστεύω τους επιβεβαιώνονται πλήρως αποδεικνύοντας την φαυλότητα των γυναικών και των αντρών που δεν ασπάζονται τις δικές τους μισογυνικές αντιλήψεις. Η κυκλική αυτή πατριαρχική λογική δεν έχει σημασία που δεν αντιστοιχεί στον πραγματικό κόσμο, όπου οι άντρες δεν στηρίζουν τον φεμινισμό για να βγάλουν γκόμενα και που οι φεμινίστριες νταραβερίζονται όπως είναι φυσικό
κυρίως με άντρες φεμινιστές όχι για να τους ανταμείψουν για την καλή τους διαγωγή αλλά επειδή με αυτούς αναπόφευκτα συναναστρέφονται σε προσωπικό επίπεδο και αυτούς εκτιμούν και θαυμάζουν -πράγματα που τυχαίνει να γεννούν κι αυτά την ερωτική επιθυμία παρά την πεποίθηση των μισογύνηδων πως αυτή προκαλείται στις γυναίκες μόνο από κάποια εξελικτική ανάγκη να βρουν τον πιο δυνατό προστάτη για τα αγέννητα παιδιά τους. Στον post-truth κόσμο τους τα πραγματικά δεδομένα δεν έχουν καμία σημασία.

Φυσικά οι φεμινίστριες μπορούν αν επιθυμούν να πηδηχτούν και με κάποιον μισογύνη καθως δεν ζητάνε πιστοποιητικό φεμινιστικών φρονημάτων πριν επιδοθούν σε στοματικό σεξ. Το να ισχυρίζεται κάποιος πως αυτό θα τις έκανε λιγότερο φεμινίστριες είναι τόσο valid όσο το οτι δεν μπορείς να είσαι πραγματικός αντικαπιταλιστής αν έχεις smartphone. Το σεξ άλλωστε ειναι μια win-win πράξη, όχι κάτι που παραχωρούν οι γυναίκες στους άντρες ως χάρη, παρά την προσπάθεια να το παρουσιάσουν ως μειωτικό για την γυναίκα με τη χρήση εκφράσεων όπως «τον ρουφάει» υποτιμητικά.

~Hürrfem Sultan

μισογυνησ - φεμ

Η Ελληνίδα Μάνα & η Ευθύνη της για την Χρεοκοπία της Ελλάδας

Στην συνέντευξη του γνωστού ψυχολόγου Ματθαίου Γιωσαφάτ στον Φιλελεύθερο βλέπουμε πώς μεγάλο μέρος της ψυχολογίας σήμερα συνίσταται στο αναμάσημα έμφυλων στερεοτύπων, μισογυνικών κλισέ και «λαϊκής σοφίας» με τρόπο που συντηρεί το υπάρχον σύστημα χωρίς να του ασκεί καμία κριτική. Η γοητεία της pop ψυχολογίας άλλωστε έγκειται συχνά στο ότι προσδίδει αληθοφάνεια και επιστημοσύνη σε πράγματα που η κοινωνία ούτως ή άλλως πιστεύει -ίσως καταλληλότερη θα ήταν η λέξη «truthiness» που εισήγαγε ο Colbert για να περιγράψει αντιλήψεις που έχουν την αίσθηση της αλήθειας χωρίς να είναι απαραίτητα αληθινές ή να επιβεβαιώνονται από τα γεγονότα.

Ο Κος Γιωσαφάτ καταρχάς μας πληροφορεί πως οι γυναίκες έχουν μερίδιο ευθύνης στην χρεοκοπία του ελληνικού κράτους γιατί φυσικά οι γυναίκες είναι πάντα η πηγή όλων των κακών σε κάθε εποχή. Η αποτυχία του να λάβει υπόψη του τις σχέσεις εξουσίας δεν είναι εμφανής μόνο στην απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο παγκόσμια καπιταλιστικό σύστημα που αναπόφευκτα δημιουργεί κρίσεις αλλά και στην αποτυχία του ακόμα και να λάβει υπόψη τον ρόλο της γυναίκας στην πατριαρχία. Μιλώντας για τις «γυναίκες της παλιάς εποχής» (το οποίο προφανως αποτελεί ευφημισμό  για τις γυναίκες που είχαν ακόμα λιγότερα δικαιώματα και βίωναν ακόμα μεγαλύτερη καταπίεση από τώρα) αλλά και τις σημερινές, ξεχνάει πολύ βολικά να αναφέρει ΓΙΑΤΙ οι γυναίκες δεν αυτοπραγματώνονται με άλλους τρόπους -παρόλο που ΠΑΝΤΑ συμμετείχαν στην εργασία, γεγονός που η πατριαρχία έχει αποσιωπήσει. Η απάντηση είναι φυσικά η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ που καταξιώνει την γυναίκα μόνο ως μάνα. Αυτό όμως θα μετέθετε την ευθύνη από τις γυναίκες σε ένα καταπιεστικό σύστημα που επέβαλε σε αυτές την ανατροφή των παιδιών και τις κατηγόρεί για οποιαδήποτε αποτυχία του συστήματος που οι ίδιες στην καλύτερη αναπαράγουν. Φυσικά ο  Γιωσαφάτ κάνει αυτή την μανούβρα για να καταλήξει στην χρήση της λέξης «προστατευτισμός» γιατί η λέξη αυτή δημιουργεί συνειρμούς με τον σοσιαλισμό και στην νεοφιλελεύθερη ρητορική είναι αυτός που δήθεν αποτρέπει την ανάπτυξη μιας εύρωστης ανταγωνιστικής επιχείρησης.

Σε επόμενη ερώτηση ο Γιωσαφάτ καταφέρνει πάλι να κατηγορήσει εμμέσως τις γυναίκες υπονοώντας πως αν αυτές έκαναν ευκολότερο στους άντρες να συνάψουν μία σχέση, αυτοί δεν θα αναγκάζονταν να στρέφονται σε ανόητες ιδέες όπως ο σοσιαλισμός και έχοντας την γυναίκα στο σπίτι να τους πλένει τα σώβρακα και να τους ικανοποιεί σεξουαλικά, θα μπορούσαν να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στην μετατροπή τους σε υπάκουα και παραγωγικά πιόνια του καπιταλισμού -το μικροαστικό όνειρο κάθε άντρα. Και πάλι όμως είναι εμφανής η αδυναμία του να δει πέρα από τα στενά όρια της ψυχολογίας , κατανοώντας τις ευρύτερες σχέσεις εξουσίας  που περικλείει ο καπιταλισμός αλλά και των αντιστάσεων που αναπόφευκτα δημιουργούνται, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να θεωρεί τους άντρες ως τα μοναδικά πολιτικά υποκείμενα. Οι ΆΝΤΡΕΣ είναι αυτοί που στρέφονται στον σοσιαλισμό επειδή δεν γαμάνε, οι γυναίκες προφανώς δεν ασχολούνται με την πολιτική, μάλλον επειδή μοναδικό κανάλι αυτοπραγμάτωσης τους θα παραμένει η ανατροφή των γιών τους.

Ο Γιωσαφάτ καταφέρνει να γελοιοποιήσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και την ψυχολογία δείχνοντας πώς μία επιστήμη που έχει σκοπό να βοηθήσει το άτομο να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση του μετατρέπεται σε μια βαλβίδα ασφαλείας που αναγκάζει το άτομο να προσαρμοστεί στις κυρίαρχες ιδεολογίες  στερώντας του κάθε επαναστατικό πνεύμα.

~Hürrfem Sultan

gisafat

We Read This Article So That You Don’t Have To: «Ναι, αυτό είναι σεξουαλική παρενόχληση. Ε, και;»

We Read This Article So That You Don’t Have To: «Ναι, αυτό είναι σεξουαλική παρενόχληση. Ε, και;»
Στο άρθρο αυτό η συγγραφέας Χριστίνα Ταχιάου ενσαρκώνει την καρικατούρα της Δυναμικής Αντιφεμινίστριας™* η οποία νομίζει ότι η πατριαρχία είναι ένα φαινόμενο το οποίο κάθε γυναίκα οφείλει να αντιμάχεται ατομικά και όχι συλλογικά. Πρεσβεύοντας τα νεοφιλελεύθερα ιδανικά, η συλλογική δράση απαξιώνεται, ενώ η ατομική δράση προβάλλεται ως λύση. Η συγγραφέας δεν έχει συγκεκριμένες προτάσεις αλλά προσφέρει ως παράδειγμα τακτικές όπως η λεκτική απάντηση, θεωρώντας προφανώς πως αν την πεις στο αφεντικό σου ή αν ειρωνευτείς τον καθηγητή σου, η αίσθηση empowerment που αυτό θα σου προσδώσει (και που πιθανότατα θα συνοδευτεί με μία απόλυση ή έναν κακό βαθμό) θα εξαφανίσουν τις συστημικές δομές που είναι ακριβώς αυτές που δίνουν την εξουσία σε τέτοιου είδους άντρες να εκμεταλλεύονται τη θέση τους. Το όλο κείμενό της διαπνέεται από τον φόβο κι άλλων συντηρητικών γυναικών (βλ. και συνέντευξη Tomi Lahren*) να στιγματιστούν ως «θύματα», αφού στο νεοφιλελεύθερο νου αυτό παρουσιάζεται ως προσωπική αποτυχία της καθεμιάς και όχι ως σύμπτωμα του συστήματος.Η Δυναμική Αντιφεμινίστρια™ πιστεύει πως αν είναι αρκετά δυναμική και επιθετική (δηλαδή αν αποκτήσει παραδοσιακά αντρικές αρετές που δε θα συνοδεύονται όμως με την αντίστοιχη κοινωνική/πολιτισμική/θεσμική εξουσία), μπορεί μόνη της να αντιμετωπίσει την πατριαρχία και φαινόμενα όπως η σεξουαλική παρενόχληση. Εκτός φυσικά από το -όπως πολλές γυναίκες πολύ καλά γνωρίζουν- μη ρεαλιστικό χαρακτήρα τέτοιων privileged συμβουλών, που σίγουρα δεν προέρχονται από γυναίκες που παλεύουν να επιβιώσουν ή να πάρουν ένα πτυχίο, η συγγραφέας αδυνατεί να συνειδητοποιήσει ότι αυτό που προτείνει είναι μάλλον θεραπεία παρά πρόληψη. Η συγγραφέας προτείνει πώς θα αντιδράσουμε ΑΦΟΥ συμβεί η σεξουαλική παρενόχληση. Πώς αυτό λοιπόν μπορεί να θεωρηθεί πρόληψη, ακόμα και με τα στάνταρ που θέτει η ίδια? Στην πρόληψη στοχεύουν αντιθέτως τα σποτάκια όπως αυτά της ΓΓΙΦ, της καμπάνιας #metoo και κάθε φεμινιστικής πρωτοβουλίας που στόχο έχει να αναδείξει το πρόβλημα και να αντιστρέψει το κλίμα στο οποίο ζουν οι γυναίκες. Πρόληψη είναι η καταπολέμηση της κουλτούρας του βιασμού, όχι να συμβουλεύουμε τις γυναίκες πώς μόνες τους η καθεμιά να τα βάλουνε με ένα σύστημα χιλιάδων χρόνων που  έχει απομονώσει τη μία από την άλλη, έτσι ώστε συχνά να μην συνειδητοποιούν καν πόσο διαδεδομένο είναι το πρόβλημα.

~Hürrfem Sultan

*https://naieisaimisogynis.com/2016/06/27/i-dynamiki-antifeministria/

*https://naieisaimisogynis.com/2017/07/19/mia-syndhritiki-gynaika-pou-de-thelei-na-einai-thyma/

Το Στίγμα της Πατριαρχίας στις Αδέσμευτες Γυναίκες

30άρα ελεύθερη => Κάποιο κουσούρι θα έχει
30άρης ελεύθερος=> Cool εργένης/ Ξύπνιος που δεν τον τύλιξε καμία επιτήδεια/ Καλό Παιδί™ που δεν κατάφερε να κάνει σχέση γιατι οι γυναίκες έχουν γίνει σνομπ, ακατάδεκτες που περιμένουν τον πρίγκιπα ή/και γουστάρουν Κακά Παιδιά

Η πατριαρχία ανέκαθεν προσπαθούσε να στιγματίσει τις αδέσμευτες γυναίκες ως προβληματικές (βλ. «ράφι», γεροντοκόρη, στερεότυπο cat lady) ώστε να τους ασκήσει πίεση να συμβιβαστούν και να τους υπενθυμίσει ότι η ζωή τους οφείλει να περιστρέφεται γύρω από έναν άντρα και τα παιδιά τους. Η ελεύθερη γυναίκα αποτελεί πρόκληση για την πατριαρχία καθώς είναι δύσκολο να ελεγχθεί έξω από τον θεσμό της οικογένειας ενώ ταυτόχρονα υποκρύπτει τον κίνδυνο να είναι χαρούμενη κι έτσι να καταρρεύσει όλο το πατριαρχικό οικοδόμημα που θέλει την γυναίκα ευτυχισμένη μόνο ως σύζυγο  και μητέρα και όχι ως αυτόνομο άτομο.

Κι όμως, σε post όπως το αμέσως προηγούμενο (και σε ντουζίνες παρόμοια που βλέπουμε καθημερινά) είναι οι άντρες που κλαίγονται ότι δεν βρίσκουν γυναίκα καθώς αυτές έγιναν τάχα μου πολύ επιλεκτικές και εγωίστριες. Είναι αστείο αν το καλοσκεφτεί κανείς πως όταν οι γυναίκες είναι ελεύθερες φταίνε οι γυναίκες ενώ όταν οι άντρες είναι (ακούσια) ελεύθεροι πάλι οι γυναίκες φταίνε.

~Hürrfem Sultan

30ara

ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ με Kάποιον που δεν Γουστάρετε

H γνωστή πιά κλάψα για τις γυναίκες που τάχα περιμένουν τον πρίγκιπα κλιμακώνεται εκφράζοντας ρητά το πατριαρχικό μήνυμα που κρύβεται πίσω από όλες τις παρόμοιες αναρτήσεις: ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΕΙΤΕ! Μην περιμένετε έναν άντρα που να πληροί τα κριτήρια που έχετε στο μυαλό σας  με τις υπερβολικές και παράλογες απαιτήσεις σας -εμφάνιση-εξυπνάδα-χιούμορ. Συμβιβαστείτε απλά με τον τυπάκο που σας την πέφτει κι ας τον βρίσκετε άσχημο, ηλίθιο και βαρετό. Αν περιμένετε κάποιον που θα κάνει την ερωτική σας ζωή να μοιάζει με παραμύθι, στο τέλος θα απογοητευτείτε οπότε κερδίστε χρόνο και απογοητευτείτε από τώρα με κάποιον που δεν γουστάρετε ούτως ή άλλως.

Τι ξεχνάνε να διευκρινίσουν όλα αυτά τα μηνύματα? Το κίνητρο για να κάνουμε κάτι τέτοιο, τώρα που η υπόληψη μας και κυρίως η ίδια μας η επιβίωση δεν κρίνεται από την ικανότητα να βρούμε έναν άντρα -έναν οποιοδήποτε άντρα. Οι άντρες που μας συμβουλεύουν δείχνουν να εξανίστανται με την στρατηγική «ή σχέση με τα χαρακτηριστικά που θέλω ή τίποτα». Δεν μας εξηγούν όμως γιατί αυτή είναι λάθος. Εφόσον το επιλέγουμε οι ίδιες, δεν μας λένε γιατί αυτό το τίποτα είναι κακό. Ναι, πολλές γυναίκες επιλέγουν να μην κάνουν σχέση ενώ έχουν «προσφορές» που όμως δεν τις καλύπτουν. ΠΡΟΦΑΝΩΣ για να το επιλέγουν κάτι θα ξέρουν, ίσως το να μην έχουν σχέση να μην είναι τόσο τραγικό όσο προσπαθεί να μας το πλασάρει η πατριαρχία, ίσως η ύπαρξή μας να έχει νόημα και χωρίς άντρα, ίσως η ζωή να έχει και άλλα να προσφέρει -βόλτες με τις φίλες, φλερτ ή σεξ χωρίς σχέση, ένα καλό βιβλίο, netflix με έναν κουβά παγωτό.

Αποδεχτείτε ότι οι ζωές των γυναικών δεν περιστρέφονται γύρω από έναν άντρα και ίσως σταματήσετε να παίρνετε προσωπικά την απόρριψη. Ίσως τότε οι γυναίκες να σταματήσουν να σας φαίνονται τόσο μυστήριες και ακατανόητες, φανερώνοντας έναν από τους λόγος που ίσως οι γυναίκες δεν σας βρίσκουν καλή επιλογή.

~Hürrfem Sultan

prigkhpa

 

Φλερτ και Σεξουαλική Παρενόχληση

Κάθε φορά που οι γυναίκες επιχειρούν να μιλήσουν για την σεξουαλική παρενόχληση που οι ίδιες υφίστανται, οι μισογυνήδες καραδοκούν να φιμώσουν τις γυναικείες φωνές γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα ποιά είναι η “αλήθεια” κάθε γυναίκας, αν και περισσότερο ακούγεται σαν μια κραυγή απόγνωσης της κατάρρευσης των προνομίων τους.

To σχόλιο αυτό προσφέρει μια λεπτομερή εικόνα του τι συμβαίνει στο μυαλό ενός (υποψήφιου) βιαστή: Η σεξουαλική παρενόχληση είναι αποδεκτή γιατί οι γυναίκες κατά βάθος την θέλουν. Στις γυναίκες -παρά τα όσα λένε- αρέσει το «απρόσμενο» (δηλαδή το χωρίς συναίνεση) άγγιγμα, οπότε γιατί να μπεις στη διαδικασία να εξασφαλίσεις την έγκρισή τους? Σαν χάσιμο χρόνου ακούγεται. Πρώτα κάνε την κίνηση και ανησυχείς μετά -ή μαλλον εσύ δεν χρειάζεται να ανησυχείς , αφηνεις εκείνη να ανησυχήσει τι μπορεί να της συμβει αν σε απορρίψει. Αυτή είναι και η συνήθης λογική του βιαστή ο οποίος πιο συχνά είναι ένας άντρας που απλά δεν παίρνει το όχι σαν απάντηση πεπεισμένος ότι η γυναίκα κατά βάθος γουστάρει παρά κάποιος που φτιάχνεται με την βία και τον φόβο της γυναίκας -όχι ότι αποκλείονται και τα δύο ταυτόχρονα να φτιάχνεται δηλαδή με την αντίστασή της ενώ πιστεύει ότι κατά βάθος αυτή γουστάρει.

Να σχολιάσουμε επίσης και τον φοβο ότι οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση θα αποτελέσουν εμπόδιο για τις σχέσεις των δύο φύλων, τον οποίο ασπάζονται και πολλές αντιφεμινίστριες, οτι ο φεμινισμός θα δημιουργήσει ένα κλίμα που οι άντρες τάχα θα διστάζουν να φλερτάρουν για να μην κατηγορηθούν για σεξουαλική παρενόχληση. Tόσο δηλαδή έχουμε ταυτίσει το φλερτ και τις σχέσεις των φύλων με την κυριαρχία των αντρών που φοβόμαστε ότι αν τους αφαιρέσουν μέρος αυτής τη εξουσίας τους θα σταματήσει να γίνεται νταραβέρι και το ανθρώπινο είδος θα εξαφανιστεί -ή θα αναπαράγεται μόνο με τεχνητή γονιμοποίηση.

~Hürrfem Sultan

~Mihrimah

ΣΕΞ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΗ.jpeg

Η Επίκληση στο «Τρολάρισμα»

Η επίκληση στο «τρολάρισμα» όπως και επίκληση στο «χιούμορ» γίνεται συχνά από τους υποστηρικτές μισογυνικών, ομοφοβικών και λοιπόν ξερατών. Όπως και το «δεν έχετε χιούμορ» στόχος του είναι να λειτουργήσει ως ασπίδα προστασίας ενάντια σε κάθε κριτική αφήνοντας στον απυρόβλητο κοινούς μισογύνηδες, ρατσιστές, ομοφοβικούς, τρανσφοβικούς. Σε αντίθεση με την δικαιολογία του «χιούμορ» όμως, το οποίο συνήθως εκλαμβάνεται ως κάτι δήθεν αθώο που δεν είχε ποτέ σκοπό να θίξει κάποιον, το τρολ έχει σκοπό να προβοκάρει και όταν το κάνει να μας κοιτάξει κοροϊδευτικά και να μας πει «νιανιανιανια ΑΥΤΟ ήθελα από την αρχή». Με λίγα λόγια η έννοια του τρολαρίσματος είναι η ιδέα οτι κάποι@ εκφράζει μία σεξιστική ή ρατσιστική άποψη ξέροντας εκ των προτέρων ότι θα προκαλέσει αντίδραση κι αυτό υποτίθεται, με κάποιο μαγικό τρόπο, την καθιστά υπεράνω κριτικής. Η κουτοπονηριά του τρολ συνίσταται ακριβώς στο να προσποιείται ότι κάθε αντίδραση ήταν εκ των προτέρων υπολογισμένη και άρα όποιος αρθρώσει λόγο εναντίον της πέφτει σε ένα είδος καλοστημένης παγίδας.

Στην πραγματικότητα αυτό που διαφοροποιεί το (υποτιθέμενο) τρολ είναι ότι εκφράζει καταπιεστικές απόψεις από μια δήθεν προοδευτική θέση. Δεν τα λέει αυτά επειδή είναι κανένας συντηρητικός ή κανένας φασίστας -κι ας τυχαίνει να ακούγεται ακριβώς σαν συντηρητικός ή φασίστας. Τα λέει επειδή είναι «ορθολογιστής» και οπαδός του Διαφωτιζμού, είναι απλά αντικειμενικός -αν η αντικειμενικότητα ήταν απλά το αναμάσημα πανάρχαιων ιδεών οι οποίες ακούγονται αληθοφανείς επειδή τις έχουμε συναντήσει άπειρες φορές. Δεν τα λέει επειδή πράγματι μισεί τις γυναίκες και τους ομοφυλόφιλους (έχει και φίλες γυναίκες και ομοφυλόφιλους άλλωστε. Μπορεί να είναι και ο ίδιος) τα λέει ακριβώς επειδή τ@ς αγαπάει τόσο πολύ που μπορεί να τους πετάξει κατάμουτρα μία προσβολή σαν φιλαράκι. Δεν είναι ενάντια στις μειονότητες και τις καταπιεσμένες ομάδες, είναι ενάντια στην «πολιτική ορθότητα», όρο τον οποίο το τρολ  χρησιμοποιεί ως συνώνυμο της υπερβολικής ευαισθησίας που θεωρεί ότι επιδεικνύει η δήθεν υπερπροστατευτική μας κοινωνία. Το τρολ θα σου δώσει tough love για να σε σκληραγωγήσει καθώς πιστεύει ότι οι γυναίκες, οι ομοφυλόφιλοι, οι μαύροι ευνοούνται από το σύστημα με τρόπο που τους καθιστά μαλθακούς. Αυτός όμως δεν μασάει, ξέρει καλύτερα ποιο είναι το καλό σου.

Με λίγα λόγια αυτό που διαφοροποιεί το αυτοαναγορευόμενο ή εκλαμβανόμενο τρολ είναι η αυτοαντίληψή του ότι ανήκει σε κάποιον μάλλον προοδευτικό χώρο σε συνδυασμό με το τεράστιο θράσος του και μία γενναία δόση ναρκισσισμού. Κρυμμένο πίσω από την έννοια του τρολαρίσματος μπορεί έτσι να εκφράσει χιλιωειπωμένα μισογυνικά, ρατσιστικά και ομοφοβικά κλισέ με ένα δήθεν παιχνιδιάρικο ύφος διατηρώντας ταυτόχρονα μια απόσταση από αυτούς που εκλαμβάνει ως λιγότερο έξυπνους/μορφωμένους/αριστερούς/φιλελεύθερους.

Με λίγα λόγια το τρολάρισμα είναι μια φαινομενικά απολιτίκ επιτέλεση που στόχο έχει όμως να συντηρήσει το status quo φορώντας του ένα σύγχρονο, μοντέρνο και edgy  προσωπείο. Το τρολάρισμα είναι η απελπισμένη προσπάθεια της κοινωνίας να διατηρήσει τις ίδιες μορφές καταπίεσης ενώ ταυτόχρονα αυτοανακηρύσσεται ως προοδευτική και post-feminist.

~Hürrfem Sultan

τρολλαρισμα

Δεν Υπάρχει Πατριαρχία

«Δεν υπάρχει πατριαρχία γιατί το μουνί σας εξουσιάζει τα πάντα» είναι ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται συχνά από μισογύνηδες που είναι πολύ ηλίθιοι για να αντιληφθούν ότι περισσότερο επιβεβαιώνει παρά διαψεύδει την ύπαρξη της πατριαρχίας.

Το να πιστεύεις ότι οι γυναίκες εξουσιάζουν τα πάντα με την σεξουαλικότητά τους καταρχάς σημαίνει ότι αυτές δεν υπάρχουν ως αυτόνομα άτομα αλλά μόνο σε συνάρτηση με τους άντρες. Η εξουσία που υπονοείται εδώ δηλαδή όχι μόνο υφίσταται στο βαθμό που την παραχωρούν οι άντρες αλλά και μόνο για τις γυναίκες που ΑΥΤΟΙ κρίνουν αρκετά γαμήσιμες. Όταν λοιπόν το μισογυνικό σκουπίδι απευθύνεται στις γυναίκες και το μουνί τους στην ουσία απευθύνεται στις γυναίκες που φαντασιώνεται, καθώς οι άντρες αυτοί ταυτίζουν την έννοια της γυναίκας με αυτή της νέας, αδύνατης, εμφανίσιμης γυναίκας ξεχνώντας πως το συντριπτικό ποσοστό των γυναικών δεν είναι έτσι. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς αυτό: οι γυναίκες να υπάρχουν μόνο σε συνάρτηση με την εμφάνισή τους, μέσα από την αντρική ματιά που είτε τις βλέπει είτε τις καθιστά αόρατες.

Τι εξουσία όμως αποκτά ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό γυναικών που πληροί όλα τα πατριαρχικά standards ομορφιάς?

Ο σχολιαστής θεωρεί ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να επιθυμήσουν τίποτα άλλο πέρα από έναν πλούσιο σύζυγο και ακριβά δώρα, τα οποία είναι το είδος της εξουσίας που μπορείς να κερδίσεις συνήθως με την σεξουαλικότητά σου. Δεν μπορεί καν να διανοηθεί ότι οι γυναίκες μπορούν να επιθυμήσουν ανεξάρτητη απο τους άντρες εξουσία -τη δική τους δουλειά, τα δικά τους λεφτά, καριέρα, πολιτική εξουσία ή πολιτισμικό κεφάλαιο παρόμοια με αυτά των αντρών, πράγματα στα οποία η πατριαρχία στέκεται εμπόδιο.Στο μυαλό τέτοιων αντρών η υπέρτατη φιλοδοξία των γυναικών είναι ένας άντρας που να μπορεί να τους προσφέρει πράγματα και όχι να τα αποκτήσουν μόνες τους. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς η όποια «εξουσία» σου να εξαρτάται από κάποιον που αύριο μπορεί να αποφασίσει ότι δεν είσαι πια αρκετά γαμήσιμη.

Οι άντρες σαν το σχολιαστή νομίζουν ότι το μουνί μας εξουσιάζει τα πάντα γιατί η χειρότερη μορφή «καταπίεσης» που μπορούν να διανοηθούν είναι η χυλόπιτα και επειδή για να «ρίξουν» μία (όμορφη) γυναίκα είναι διατεθειμένοι να φτάσουν στα άκρα (και με τα άκρα εννοούμε να την κεράσουν κανα ποτό και να την γυρίσουν στο σπίτι τους με το αμάξι). Κι αυτό το θεωρούν «εξουσία» γιατί αν ήταν στο χέρι τους δε θα είχαμε ούτε τη δυνατότητα να πούμε όχι και άρα δε θα χρειάζονταν να μπουν σε όλον αυτό τον κόπο.

~Hürrfem Sultan

den uparxei patriarxia