Η Καημένη η Charlize Theron

σαρλιζ

 

σαρλιζ2

Ξέρεις ότι ζεις σε μια πατριαρχική κοινωνία όταν το «θα καταλήξεις σαν την Charlize Theron» χρησιμοποιείται ως απειλή!

Όσο περισσότερες γυναικες δηλώνουν ευτυχισμένες και ολοκληρωμένες ακόμα και single, όσο περισσότερες γυναίκες δεν βάζουν προτεραιότητα να βρουν ένα σύζυγο από τα 20, όσο αυτές μπορούν ακόμα και οικογένεια να δημιουργήσουν χωρίς εναν άντρα, τόσο οι άντρες θα μας κάνουν κηρύγματα ότι αυτές οι γυναίκες δεν είναι πραγματικά ευτυχισμένες. Τώρα που μπορούμε να κάνουμε απο καριερτα μέχρι οκογένεια χωρίς άντρες τι τους έχει απομείνει? Το στερεότυπο της γεροντοκόρης με το οποίο προσπαθουν μάταια να μας επαναφέρουν στον ίσιο πατριαρχικό δρόμο. Όλο και περισσοτερες άντρες, στερούμενοι ιδεολογικού πλαισίου για να εξηγήσουν το φαινόμενο της ανεξάρτητης γυναίκας, καταφεύγουν σε μία αφήγηση σύμφωνα με την οποία ολες αυτές οι ανεξάρτητες γυναικες το βράδυ κλαίνε στο μαξιλάρι τους.

Φυσικά καμία αντίστοιχη αφήγηση δεν βλέπουμε για τους άντρες. Κανένας διάσημος, πλούσιος και γοητευτικός 50άρης εργένης δεν απεικονίζεται ως κακομοίρης που δεν βρήκε γυναίκα να το πάρει. Κανένας 50άρης εργένης δεν χρησιμοποιείται ως cautionary tale για να προειδοποιήσει τους άντρες ότι αν δεν ασπαστούν τον φεμινισμό θα καταλήξουν μόνοι τους. Αντιθέτως, οι άντρες που καταλήγουν μόνοι τους και δεν βρίσκουν γυναίκα να τους πάρει κλαίγονται και κατηγορούν τις ίδιες τις γυναίκες και τον φεμινισμό.

Ζούμε σε μία εποχή που ο γάμος ειναι πλέον προαιρετικός και όχι απαραίτητος για την επιβίωση της γυναικας. Αυτό σημαίνει καλύτερες σχέσεις, υγιέστερες σχέσεις, σχέσεις που δεν βασίζονται στην οικονομική εξάρτηση και την κοινωνική πίεση. Αλλά σε κάποιους άντρες δεν αρέσει αυτό. Αντί να χαρούν για την εξέλιξη νοσταλγούν τις εποχές που οι γυναίκες ήταν τόσο οικονομικά εξαρτημένες που η μόνη τους ελπίδα ήταν ένας γάμος ως στρατηγική επιβίωσης.

Δεν είναι λίγο ειρωνικό πάντως που η ίδια η πατριαρχία μας υπαγορεύει τόσο ανοιχτά ουσιαστικά να «τυλίξουμε» έναν άντρα απο τα 20 βασισμένες στην εμφάνισή μας (έ και μετα βλέπουμε, ας ελπίσουμε να τον κρατήσουν τα παιδιά) και μετά μας χλευάζει και μας υποτιμά γι αυτό ως ρηχές bimbo που δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν σε έναν άντρα πέρα από την ομορφιά τους?

Advertisements

Γιατί οι Γυναίκες σου Λένε ότι Έχουν Αγόρι ενώ δεν Έχουν

56956452_2258975064352914_106407466866049024_n

Δεν φτάνει που τους σερβίρουμε την χυλόπιτα με το γάντι, δεν φτάνει που έχουμε αναπτύξει ντουζίνες τεχνικές για να λέμε οχι αλλά πιο μαλακά και ευκολοχώνευτα για τον εγώ τους, δεν φτάνει που που ακόμα και στον ελεύθερο χρόνο μας αγχωνόμαστε και καταβάλουμε emotional labor για να χαιδέψουμε τον εγωισμό τους γιατι η κοινωνία μας έχει κάνει να δίνουμε προτεραιότητα στα συναισθήματα των αντρών, μιλάνε και απο πάνω!

Δεν φτάνει που το «εχω αγόρι» είναι η πιο αποδεκτή για τους ίδιους δικαιολογία και ο πιο εύκολος τρόπος να τους κάνουμε να μας αφήσουν ήσυχες γιατί σέβονται περισσότερο έναν άλλο άντρα παρά το δικό μας ΌΧΙ, μας τη λένε και από πάνω!

Κάθε γυναίκα ξέρει οτι το «οχι δεν εχω αγόρι αλλά δεν ενδιαφέρομαι» θα την κάνει να ρισκάρει από το να χάσει άλλα 10 λεπτά απο τη ζωή της μέχρι να ξεφορτωθεί τον αυτόκλητο μνηστήρα έως και να αντιμετωπίσει λεκτική ή ακόμα και σωματική επίθεση. Το «έχω αγόρι» είναι μία δοκιμασμένη μέθοδος που μας γλιτώνει χρόνο και δράμα. Και αντί να κάνουν την αυτοκριτική τους για το ότι μας πρήζουν στο κλαμπ χωρίς να τους έχουμε δώσει κανένα σημάδι οτι ενδιαφερόμαστε, μας λένε και ντίβες.

Δηλαδή αν τους λέγαμε «δεν έχω αγόρι αλλά και 5 χρόνια να χα να γαμήσω ούτε το twitter μου δε σου έδινα» τι θα μας έλεγαν?

Κάνε Σεξ για να Κρατήσεις τον Άντρα σου

Πεθερες και νύφες.png

Πατριαρχία: Κάνε σεξ θες δε θες για να κρατήσεις τον άντρα σου

Επίσης πατριαρχία: Μα γιατί οι γυναίκες προφασίζονται πονοκέφαλο για να αποφύγουν το σεξ? Θα φταίει που από τη φύση τους δεν είναι τόσο σεξουαλικές όσο οι άντρες και δεν απολαμβάνουν το σεξ.

Οι γυναίκες μαθαίνουν από πάρα πολύ μικρές οτι το σεξ είναι κάτι που πρέπει να κανουν για να «κρατήσουν» έναν άντρα -όπως μαθαίνουν και ότι το να «κρατήσουν» έναν άντρα είναι σημαντικό αλλιώς η αποτυχία της σχέσης χρεώνεται σε αυτές. Το μαθαίνουν από μητέρες και θείες, από τα περιοδικά και τις στήλες συμβουλών, από ατάκες σε ταινίες. Η «λέξη συζυγικό καθήκον» αλλωστε αναφέρεται ακριβώς σε αυτό, στην υποχρέωση μια γυναίκας να κάνει σεξ με τον σύζυγό της. Γι αυτό άλλωστε και μέχρι πρόσφατα στην χώρα μας δεν υπήρχε νομικά η έννοια του βιασμού εντός γάμου.

Οι γυναίκες δεν μαθαίνουν ποτέ οτι το σεξ ειναι κάτι που θα πρέπει να απολαμβάνουν. Μαθαίνουν ότι πρέπει να το αποφεύγουν αλλιώς είναι τσούλες, εκτός αν αφορά τον άντρα τους οπότε θα πρέπει να το κάνουν για χάρη του. Μετάτρεψε κάτι σε «υποχρέωση» και «καθήκον» και ξαφνικά σταματάει να είναι ευχάριστο, you suck the fun out of it. Κι αυτός ακριβώς ειναι ο λόγος που τόσες πολλές γυναίκες καταλήγουν να βαριούνται το σεξ με τον σύντροφό τους. Όταν έχεις αναγκαστεί να κάνεις κάτι ακόμα και όταν δεν έχεις όρεξη σταματάς να το βλέπεις ως απόλαυση αλλά περισσότερο σαν «δουλειά για το σπίτ». Το σεξ μετατρέπεται σε πεδίο καταπίεσης, ακόμα και αν δεν είναι ο άντρας που σε πιέζει -είναι η ιδέα οτι εσύ πρέπει να ενδώσεις στις ορέξεις του ακόμα και οταν δεν είσαι καλά, μια ιδέα βαθιά εσωτερικευμένη από τις γυναίκες.

Η σεξουαλικότητα της γυναίκας αντιμετωπίζει έτσι διπλή καταπίεση, από τη μία να μην είναι σεξουαλικές γιατί θα υποστούν slut shaming, από την άλλη να είναι σεξουαλικές για χάρη του άντρα τους αλλιώς αυτός θα τις παρατήσει -για μια πιο σεξουαλική γυναίκα που θέλει περισσότερο σεξ και πιθανότατα θα χαρακτηριστεί ως «τσούλα» και «αντροχωρίστρα».

Και χωρίς να αρνείται κανείς την σημασία του σεξ για μία σχέση, δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ποτέ κανείς δεν δικαιολόγησε μία γυναίκα που «ξενογάμησε» υποστηρίζοντας ότι ο άντρας της δεν την ικανοποιούσε σεξουαλικά. Οταν μια γυναίκα απατήσει τον σύντροφό της είναι απλά «πουτ@να».

 

Γυναίκα χωρίς Άντρα, Ψάρι χωρίς Ποδήλατο

φεμινιστρια χωρίς αντρα

Fun fact: Ο φεμινισμός ως κίνημα δημιουργήθηκε ακριβώς επειδή οι γυναίκες κάποια στιγμή συνειδητοποίησαν οτι μπορούν και χωρίς άντρες. Ή μάλλον για την ακρίβεια επειδή ήθελαν να ξεφορτωθούν από τις ζωές τους το είδος αυτό άντρα που παράγει η πατριαρχία. Γι αυτό και από τα γνωστότερα φεμινιστικά «ρητά» είναι «γυναίκα χωρίς άντρα, ψάρι χωρίς ποδήλατο».

Αντιθέτως ήταν οι άντρες αυτοί που έχτιζαν τις κοινωνίες επί χιλιετίες έτσι ώστε οι γυναίκες να είναι οικονομικά εξαρτημένες απο αυτούς. Το ότι οι γυναίκες δεν μπορούσαν να επιβιώσουν χωρίς άντρα οφείλεται στην ίδια την πατριαρχία που φρόντισε η επιβιωσή τους να εξαρτάται από έναν άντρα προστάτη -είτε ως πατέρα είτε ως σύζυγο.

Και τώρα που αρχίζει να αλλάζει αυτό -μετά απο αγώνες των ίδιων των γυνακών- μαντέψτε ποιος ζοριζεται. Μαντέψτε ποιος κάθεται και κλαίγεται που οι γυναίκες δεν τους δίνουν πια σημασία, που δεν απαντάνε στα μηνύματά τους, που δεν είναι πια «σοβαρες» και δε θελουν πλέον να παντρευτούν και να κάνουν παιδιά. Μάντεψε ποιοι δημιουργησαν ένα ολόκληρο κίνημα βασισμένο στην ιδέα οτι οι γυναίκες τους χρωστάνε σεξ, χρόνο, προσοχή και κλαψουρίζουν όλη μέρα για τις χυλόπιτες που τρώνε. Spoiler alert: όχι οι φεμινίστριες.

Αν οι φεμινίστριες δεν μπορούσαν χωρίς άντρα θα παρέμεναν κι αυτές παραδοσιακές. Αυτό που οι φεμινίστριες διεκδικούν δεν είναι οι άντρες να ασχολούνται περισσότερο μαζί μας, αλλά μάλλον λιγότερο -να σταματήσουν να μας κακοποιούν, να μας παρενοχλούν, να μας αντικειμενοποιούν και να προσπαθουν να ελέχουν τις ζωές μας. Είναι οι άντρες αυτοι που δημιουργούν κινήματα όπως οι incels και προβαίνουν σε δολοφονικές επιθεσεις διεκδικόντας περισσότερο έλεγχο πάνω στις γυναίκες.

Αυτό δε σημαίνει φυσικά ότι ειναι οι άντρες που δεν μπορούν χωρίς γυναίκα. Σημαίνει περισσότερο ότι πολλοί άντρες δε μπορούν χωρίς κάποια πάνω στην οποία μπορούν να ασκούν εξουσία. Οτι δε μπορούν χωρίς κάποια να τους καθαρίζει, να τους πλένει, να τους ικανοποιεί τις σεξουαλικές ανάγκες χωρίς αυτοί να ενδιαφέρονται για τις δικές της, να τους γεννά παιδιά τα οποία θα μεγαλώνει η ίδια αλλά θα έχουν το όνομα τους.

Είναι οι «παραδοσιακοί» άντρες που δε μπορούν χωρίς την γυναίκα που τους υποσχέθηκε η πατριαρχία. Οι γυναίκες μια χαρά μπορουν να τα καταφέρουν και χωρίς αυτούς. Μόνο που τώρα, με την άνοδο του φεμινισμού παγκοσμίως, δεν υπάρχουν αρκετές «παραδοσιακές» γυναίκες για όλους. Άρα μάλλον οι άντρες θα πρέπει να αρχίζουν να προσαρμόζονται

Το Θιγμένο Φύλο του Tinder

post apocalyptic wasteland.png

Εδώ βλέπουμε δύο σχολιαστές να σιγοντάρουν την χυδαία συμπεριφορά του τύπου στην προηγούμενη ανάρτηση. Κι ενώ το ένα σχόλιο είναι κλαψιάρικο και το άλλο επιθετικό, έχουν ως κοινό παρονομαστή αυτό που ήδη αναλύσαμε: την τάση πολλών αντρών σήμερα να εκλαμβάνουν την ελευθερία μιας γυναίκας πάνω στο σώμα της και τον χρόνο της ως μια μορφή καταπίεσης προς τους ίδιους. Το να μην απαντάς σε κάποιον καθιστά τους άντρες θύματα, ενώ το να επιλέγεις με ποιον θα βγεις και θα πηδηχτείς αποτελεί μια μορφή «ελέγχου» πάνω στους άντρες σύμφωνα με τον δεύτερο σχολιαστή. Αυτή ειναι η μόνη εξουσία που μας αναγνωρίζουν: να θέλουν να μας πηδήξουν κι εμείς να λέμε όχι.

Eίναι επίσης ενδιαφέρον πώς στα πλαίσια της ρητορικής αυτής ο σωστός τρόπος να χρησιμοποιείς τα social media είναι μόνο οταν ανταποκρίνεσαι στις επιθυμίες των αντρών. Ακουμε συχνά να λένε αγανακτησμένοι «τι με έκανες αποδοχή/follow/like αν είναι να μην απαντάς» λες και τα social media έχουν μια ρήτρα σύμφωνα με την οποία δεσμευτήκαμε να δίνουμε ευκαιρίες σε όποιον στέλνει ενα «hey» ακόμα και αν νυστάξαμε/βαρεθήκαμε/αλλάξαμε γνώμη γιατι τον είδαμε σε φωτογραφία και ξυρισμένο.

Ταυτόχρονα ΌΛΑ ανεξαιρέτως τα social media χαρακτηρίζονται από αυτο το είδος άντρα ως «κρεαταγορες» εκτός αν τα έχεις αποκλειστικά για να ποστάρεις inspirational quotes ή όλα τα ψαγμένα βιβλία που διάβασες με φόντο τον καφε σου/την εξοχή/άντε και το κομοδίνο σου (φυσικά όχι τα μπουτια σου, διάβασμα και μπούτια είναι αλληλοαποκλειόμενα). Και αφού οι γυναίκες συμμετέχουν εθελοντικά σε «κρεαταγορές» ποστάροντας selfies, χαζεύοντας selfies αντρών ή ψάχνοντας για ένα ραντεβού, τότε δικαιολογείται να τους συμπεριφέρονται και «ως κρέατα» προς κατανάλωση. Αν είσαι γυναικα στα social media, you can’t win. Αν ήθελες σεβασμό να μην είχες ίντερνετ.

Καμία έκπληξη δεν αποτελεί οτι το male entitlement και το slut shaming καταλήγουν να απωθούν σήμερα τις γυναίκες (φεμινίστριες και μη) που δεν έχουν καμία πια όρεξη και καμία ανάγκη να ανέχονται αυτές τις μαλακίες. Και όσο οι γυναίκες δείχνουν οτι μπορουν και χωρίς τους άντρες που δεν προσαρμόζονται στις νέες πραγματικότητες, τόσο αυτοί αντί να ασκήσουν την αυτοκριτική τους κατηγορούν τις γυναίκες που δεν τους δίνουν σημασια, Και κάπως έτσι καταλήγουμε σε κινήματα όπως τον incels που βασίζονται αποκλειστικά στην αντίληψη ότι οι γυναίκες τους χρωστούσαν από κάπου σεξ, προσοχή και φροντίδα.

Έπαιξες κι Έχασες

tinder

Γιατί τόσοι πολλοί άντρες γίνονται επιθετικοί στην πρώτη υποψία απόρριψης? Γιατί ακριβώς η πατριαρχία τους έχει καλλιεργήσει την ιδέα πως τους χρωστάμε, πως μας κάνουν και χάρη που ασχολούνται μαζί μας, με αποτέλεσμα όταν δεν συμμορφωνόμαστε στις επιθυμίες τους να θεωρούν ότι τους στερούμε κάτι που τους ανήκει. Ο «ανδρικός εγωισμός», τον οποίο επικαλούνται συχνά προς υπεράσπισή τους, δεν είναι κάποια βιολογική αλήθεια αλλά η απόρροια του entitlement που τους κάνει να εκλαμβάνουν κάθε άρνηση ως επίθεση προς τα δικαιώματά τους.

Κι αυτό εξηγεί γιατι τόσοι πολλοι άντρες είναι διαρκώς θυμωμένοι με τις γυναίκες και ξεσπούν στην πρώτη ευκαιρία σαν να μας έχουν άχτι προσωπικά: ζώντας σε μια εποχή που οι γυναίκες δεν τους κάνουν τα χατίρια όπως τους υποσχέθηκε η πατριαρχία βρίσκονται σε μία συνεχή κατάσταση ματαίωσης και πάρα πολλοί συσσωρεύουν ένα μίσος προς τις γυναίκες συλλογικά επειδή τολμούν να μην τους δίνουν αυτό που θέλουν, σαν καλά κορίτσια.

Οι γυναίκες έτσι αναγκάζονται να ζουν σε έναν κόσμο που κάθε τους “όχι» κινδυνεύει να καταλήξει σε μία επίθεση, από προσωπικές προσβολές έως, -όχι και τόσο σπάνια- σωματική βία. Και κάπως έτσι μαθαίνουμε να εκλεπτύνουμε την άρνησή μας για να χαιδεύουμε τον εγωισμό τους και να αποφεύγουμε τις εκρήξεις αυτές, με αποτέλεσμα στο τέλος να μας κατηγορούν πως δεν είμαστε ξεκάθαρες όταν δεν γουστάρουμε κάποιον.

Γιατί Φοράνε οι Γυναίκες Κοντά Σορτσάκια?

53259891_390877075042645_3014924049445814272_n

Γιατί φοράνε οι γυναίκες κοντά σορτσάκια? Γιατί φοράνε κοντές φούστες, ντεκολτέ, στεΓιατί φοράνε οι γυναίκες κοντά σορτσάκια? Γιατί φοράνε κοντές φούστες, ντεκολτέ, στενά φορέματα? Αν ήθελαν να νιώθουν άνετα δε θα έπρεπε όλες να κυκλοφορούν με φόρμες, μακό ξεχειλωμένα μπλουζάκια και αθλητικά παπούτσια με αερόσολα?

Γιατί φοράνε οι άντρες γραβάτα? Νιώθουν πιο άνετα με κάτι να τους σφίγγει το λαιμό? Γιατί δεν μιλάμε ποτέ για το αντρικό ντύσιμο με τους όρους που μιλάμε για το γυναικείο? Γιατί δεν αμφισβητούμε τις αντρικές επιλογές? Γιατί δε θεωρούμε κάθε τι που φοράνε ή κάνουν οι άντρες ότι απευθύνεται στις γυναίκες? Γιατί δεν λέμε οτι οι άντρες βάζουν στενά τζιν και κολλητά μπλουζάκια ή δείχνουν τους κοιλιακούς τους για να «τουρμπίσουν», να «καβλώσουν», να «ανάψουν» τις γυναίκες? Γιατί αυτές είναι λέξεις που αναφέρονται σχεδόν αποκλειστικά σε άντρες?

Γιατί είναι οι γυναίκες αυτές που εκλαμβάνονται εκ των προτέρων ως αυτές που υπάρχουν για την σεξουαλική απόλαυση των αντρών. Γιατί είναι αυτές που υποβάλλονται συνεχώς στο male gaze με αποτέλεσμα ό,τι κάνουν να ερμηνεύεται ότι γίνεται για χάρη του. Γιατί είναι οι άντρες που θεωρείται ότι έχουν σεξουαλική επιθυμία και οι γυναίκες αυτές που την εξάπτουν και την ικανοποιούν.

Οι γυναίκες μπορεί να έχουν διαφορετικούς λόγους να φοράνε ένα κοντό σορτσάκι. Ή μάλλον να έχουν διαφορετικούς λόγους για να μην θέλουν να κρύψουν το σώμα τους -συνήθως άλλωστε είναι που το κρύβουν εξαιτίας τον αντρών και νιώθουν πιο άνετα με λιγότερα ρούχα μεταξύ τους. Μπορεί να νιώθουν άνετα με το σώμα τους και να γουστάρουν τον κώλο τους, μπορεί να θέλουν να ακολουθήσουν τη μόδα. Μπορεί να θέλουν να νιώσουν σέξι χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ψάχνουν σεξ. Μπορεί να ψάχνουν για σεξ χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θέλουν να «τουρμπίσουν» κάθε λιγούρι εκεί έξω που νομίζει ότι μια γυναίκα που ψάχνει για σεξ είναι σεξουαλικά διαθέσιμη σε ΚΑΘΕ άντρα ταυτόχρονα δίχως διακρίσεις. Το θέμα δεν είναι γιατί οι γυναίκες φοράνε κοντά σορτσάκια. Το θέμα είναι γιατί ο μόνος λόγος που μπορεί να σκεφτεί κάποιος είναι ότι απευθύνεται σε αυτόν προσωπικά και αυτό του δίνει δικαίωμα πάνω της.