Monthly Archives: Αύγουστος 2020

Η Τυραννία της Αισθητικής

Posted on by

0

βρες το λαθος
H άλλη όψη του «μου χαλάει την αισθητική» είναι η εμμονή με την αισθητική σε τέτοιο βαθμό που να αναπολείς μια εποχή όπου οι γυναίκες στερούνταν βασικών δικαιωμάτων απλά επειδή τότε σου φαίνονταν πιο κομψές. Η ανάδειξη της γυναίκας του ’50 ως το απόλυτο θηλυκό, ως την μοιραία γυναίκα που «ήξερε να είναι γυναίκα», έχει να κάνει όχι μόνο με την συντηρητική συνήθως νοσταλγία του παρελθόντος αλλά και με το μίσος προς την «μοντέρνα» γυναίκα που ντύνεται πρακτικά και που ξεφεύγει από τις παραδόσεις. Στο φινάλε, αν θες να ντυθείς και σήμερα με κλός φορέματα κανένας δε σε εμποδίζει, αν λοιπόν τραβάς ζόρια με το πώς ντύνονται οι άλλες γυναίκες μάλλον το πρόβλημά σου είναι ο σεξισμός και η αντίληψή σου πως όλες οι γυναίκες πρέπει να συμμορφώνονται με κάποιο ιδανικό θηλυκότητας. Το λάθος βρίσκεται στην αντίληψη οτι οι γυναίκες υπάρχουν για να ικανοποιούν την αισθητική μας λες και είναι διακοσμητικά αντικείμενα.
Σε κάθε περίπτωση η τυραννία της αισθητικής συνήθως χρησιμοποιείται για να συσκοτίσει την ουσία και έχει πάντα μια συντηρητική νότα -ακόμα και όταν αναφέρεται στους άντρες και πχ την εμμονή με την γραβάτα τους.

Πώς να σας Διαλέξει ο Γιώργος

Posted on by

0

φωναζει η αλλη στην παραλια

Kι ενώ η πατριαρχία μας λέει ότι είναι στη «φύση» της γυναίκας να περιποιείται τον άντρα, παρουσιάζει ταυτόχρονα τον άντρα που ασχολείται με την γυναίκα και τα παιδιά του ως ήρωα, ως μια εξαιρετική περίπτωση που έρχεται μόνο ως επιβράβευση για την καλή μας συμπεριφορά, ως κάτι που μόνο οι γλυκές και υποτακτικές γυναίκες αξίζουν. Ο άντρας που ειναι περιποιητικός με την γυναίκα του, που συμμετέχει στην ανατροφή των παιδιών του, που κάνει το bare minimum όπως να φουσκώσει ένα στρώμα ή να της φέρει έναν καφέ παρουσιάζεται σχεδόν ως θύμα της σκύλας που το κάνει ό,τι θέλει -που «τον έβαλε στο βρακί της», όπως λέει η λαϊκή φράση χωρίς αντρικό αντίστοιχο. Η γυναίκα που βασανίζει τον άντρα, ο καημένος που τρέχει να προλάβει τις επιθυμίες της και στη μέση η πατριαρχική αντίληψη ότι ο γάμος είναι καταπιεστικός για τους άντρες αλλά και κάτι στο οποίο εμείς μπορούμε να ελπίζουμε αν είμαστε καλά κορίτσια. Πώς να μην καταλήγουμε μετά σε όλες αυτές τις pick-me που πιστεύουν ότι αν δείξουν αρκετή υποταγή και καλό χαρακτήρα θα ανταμειφθούν κι αυτές με έναν παιδί σαν τον Γιώργο?

H Φύση του Άπλυτου Σώβρακου

Posted on by

0

fysi0

 

Η μεγαλύτερη επιτυχία της πατριαρχίας ήταν που, αφού για αιώνες επέβαλε έναν συγκεκριμένο κοινωνικό ρόλο στις γυναίκες, τελικά τις έπεισε ότι αυτή είναι η «φύση τους». Γιατί κατάφερε να κάνει τις γυναίκες να εσωτερικεύσουν τόσο πολύ τον ρόλο ως νοικοκυρές που να τον συγχέουν με την αγάπη και την φροντίδα. Γιατί ακόμα δεν μπορούμε να καταλάβουμε ότι η διαφορά της υπηρέτριας με την νοικοκυρά είναι ότι τουλάχιστον η πρώτη πληρώνεται. Στο όνομα της «φύσης» όμως εμείς δεν χρειαζόμαστε πληρωμή, αρκεί να μας το ζητήσει με καλό τρόπο ο αντρούλης, ή να μας δείξει αγάπη και εκτίμηση, και τα γονίδια μας θα μας οδηγήσουν μόνα τους στα άπλυτα σώβρακά του για να τα πλύνουμε και να τα σιδερώσουμε.

Οι δουλειές το σπιτιού είναι μια αναγκαιότητα, είναι μια εργασία όπως όλες οι άλλες. Η επένδυση με τον μανδύα της αγάπης και της οικογενειακής γαλήνης όπως και με αυτόν της φύσης συσκοτίζει αυτό το γεγονός έτσι ώστε οι γυναίκες να αποδεχτούν την άμισθη εκτέλεσή τους χωρίς αμφισβήτηση. Όχι, τίποτα το κακό με το να κάνει η γυναίκα της δουλειές του σπιτιού αν αυτός είναι ο διακανονισμός που δουλεύει καλύτερα για το εκάστοτε ζευγάρι. Αλλά αν αποδεχτούμε ότι αυτή είναι η «φύση» μας, αν το ταυτίσουμε αυτό με την ανιδιοτελή αγάπη δε θα ξεφορτωθούμε ποτέ την πατριαρχία.

Οι Ανάπηρ@ δεν Είναι το Inspirational Porn σου

Posted on by

0

πως ειναι η αγαπη

 

Η ιδέα ότι οι άνθρωποι ανεβάζουν φωτογραφίες από την παραλία και δείχνουν το σώμα τους γιατί δεν έχουν κάτι άλλο να επιδείξουν είναι βαθιά συντηρητική και μισογυνική. Βασίζεται όχι μόνο σε έναν διαχωρισμό πνεύματος-σώματος αλλά και στην ιδέα οτι αυτά τα δύο είναι αλληλαποκλειόμενα. Υπονοεί ότι η σαρκικότητα ενέχει μία μιαρότητα και είναι αποπροσανατολιστική για την πνευματική μας ανάπτυξη.

Στην πραγματικότητα η ιδια η φωτογραφία που έχει ανεβάσει ο συντάκτης αντικρούει αυτό που λέει. Οι άνθρωποι ανεβάζουν φωτογραφίες από την παραλία γιατί αυτό είναι μέρος της ζωής τους. Οι άνθρωποι ανεβάζουν φωτογραφίες με το σώμα τους γιατί είναι μέρος του εαυτού τους. Οι ανάπηροι άνθρωποι δεν διαφέρουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους και δεν ζήτησαν ποτέ να χρησιμοποιούνται ως ιστορία έμπνευσης -ή μάλλον ως inspiration porn- για τους υπόλοιπους ανθρώπους ούτε ως αφορμή για slut-shaming. Πάνε για μπάνιο, αθλούνται, δουλεύουν, ερωτεύονται όπως όλοι οι άνθρωποι, και το να υπονοούμε ότι απαιτείται ένας ξεχωριστός βαθμός «γενναιότητας» για να τα κάνουν αυτά ή ένα υπέρμετρος βαθμός ανιδιοτέλειας για να κάνουμε σχέση με κάποι@ ανάπηρο είναι προβληματικό. Το να τους παρουσιάζουμε ως μια ξεχωριστή ρομαντική περίπτωση, γιατί ποι@ θα αγαπούσε ποτέ κάποιον ανάπηρο παρά μόνο αν υπήρχε μια βαθιά πνευματική αγάπη, το μόνο που κάνει είναι να τους αντικειμενοποιεί και να τους παρουσιάζει ως εγγενώς ανάξιους να αγαπηθούν -παρά μονο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου φυσικά έμμεσα επιβραβεύεται αυτ@ που τους επέλεξε για συντρόφους.

Οι ανάπηροι άνθρωποι μπορεί κι αυτοί να είναι σέξι, όμορφοι, γυμνασμένοι και ελκυστικοί και να έλκουν συντρόφους ακριβώς γι αυτό. Ας επιστήσουμε όμως την προσοχή ότι δεν είναι υποχρεωτικό να είναι όλα αυτά και είναι προβληματικό το ότι αναδεικνύουμε ως εξαιρετικές ιστορίες μόνο τους ανάπηρους ανθρώπους που ταιριάζουν με τα πατριαρχικά κριτήρια ομορφιάς ή με τις ετεροκανονικές και καπιταλιστικές αφηγήσεις περί επιτυχίας οι οποίες επιβραβεύουν την ετεροκανονικές ιστορίες αγάπης, λες και αξίζεις μόνο αν σε επιλέξει ένας σύντροφος άλλου φύλου, ή που τους χειροκροτάνε μόνο όταν κερδίζουν βραβεία και διακρίσεις αποδεικνύοντας την πραγωγικότητα και την προσήλωσή τους.

Οι ανάπηροι άνθρωποι δεν χάνουν την σωματικότητα τους απλά επειδή είναι ανάπηροι. Συνεχίζουν να είναι άνθρωποι που ζουν, αναπνέουν και έχουν σωματικές εμπειρίες, δεν μετατρέπονται σε πνευματικά, εξαϋλωμένα όντα απλά επειδή το σώμα τους δεν ταιριάζει με τα μισαναπηρικά πρότυπα. Έχουν σώμα όπως όλοι μας και μπορούν να τα δείχνουν ή όχι στα social media, και αυτό δεν είναι ούτε πιο καλό ούτε πιο κακό από όταν το κάνουμε όλες οι υπόλοιπες.

*https://medium.com/@paperstainedink/disabled-people-are-not-your-inspiration-de78a3ba58eb

Πώς τα Απλωμένα Γυναικεία Εσώρουχα Γίνονται Ταμπού

Posted on by

1

απλωνετε χυμα τα εσωρουχα

Ο στιγματισμός του γυναικείου σώματος έχει προχωρήσει τόσο που ειναι κολλητικός και στα αντικείμενα και έτσι ξεφύγαμε από το σημείο που μας ενοχλούν οι σέξι πόζες όπου φαινέται ο κώλος μας ή τα παρτά μαγιό που δείχνουν μεγάλο μέρος του και έχουμε φτάσει στο σημείο που μας ενοχλούν τα γυναικεία εσώρουχα μόνα τους, χωρίς κώλο μέσα και χωρίς καμία νότα σεξουαλικότητας. Σκέτα απλωμένα βρακιά, τα οποία θα έπρεπε να κρύβουμε στο υπόγειο για να μην ξέρει η γειτονιά ότι τα φοράμε -μήπως όμως έτσι κινδυνεύουμε να μας κατηγορήσουν ότι είμαστε τίποτα ασόβαρες χωρίς τακτ που δεν φοράμε καν βρακί? Τι άλλο να περιμένεις βέβαια από μισογύνηδες που έχουν μπερδέψει τα (γυναικεία μόνο) εσώρουχα με τα εσώψυχα και μάλλον θα θεωρούν τις γυναίκες αψυχα αντικείμενα εκτός κι απο όταν αποκρύπτουν κάθε σημάδι σαρκικότητας?

Για το Καλό σας το Λέω

Posted on by

0

έλεος μαζευτείτε

 

ΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ και ποιός σας είπε ότι ντυνόμαστε όπως ντυνόμαστε για να δείξουμε «ΠΡΟΣΙΤΕΣ»?! Ποιος σας είπε ότι ντυνόμαστε όπως ντυνόμαστε, φοράμε το μαγιό που φοράμε, δείχνουμε τον κώλο που έχουμε για να κάνουμε ΕΣΑΣ να αισθανθείτε άνετα μαζί μας? Ποιος σας είπε οτι προσπαθούμε να κάνουμε κάποιον να μας προσεγγίσει? Ποιος σας είπε ότι στόχος μας είναι να προκαλέσουμε κάποιον? Αν είμαστε κουκλάρες όπως λέτε, τότε πραγματικά πιστεύετε οτι ειναι αυτά τα 3 παραπάνω τετραγωνικά εκατοστά υφάσματος που θα μας εξασφαλίσουν σεξ και προσοχή? Πιστεύετε οτι το σεξ και η αντρική προσοχή είναι τόσο σπάνια και δύσκολα για εμάς να τα αποκτήσουμε που πρέπει να κόψουμε λίγο παραπάνω ύφασμα? Σε ποιον κόσμο ζείτε που οι γυναίκες ανταγωνίζονται για το ποιος θα κοιτάξει τον κώλο μας στην παραλία, την ίδια ώρα που δεν μπορούμε να αποφύγουμε την αντρική ματιά στον κώλο μας ακόμα και όταν φοράμε τζιν? Και σε ποια εποχή ζειτε που νομίζετε ότι το σώμα μας ανήκει στον άντρα μας λες και θα μας παντρευτεί από περιέργεια να δει τα πιο απόκρυφα σημεία μας? Σε ποιο φανταστικό κόσμο ζείτε που δεν έχουμε ακούσει τα ίδια και τα ίδια ενα εκατομμύριο φορές αλλά έχουμε συνειδητά επιλέξει να τα γράψουμε στο μουνί μας?

Η κάθε μία μας φοράει το μαγιό με το οποιό νιωθει άνετα με βάση την προσωπική της αισθητική και το δικό της γούστο,την χρωματική παλέτα που την εκφράζει και ναι, με βάση τη μόδα. ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ, ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΣΑΣ. 70 χρόνια πριν όμως θα διαβάζαμε ακριβώς την ίδια εξομολόγηση επειδη φορέσαμε μπικίνι αντί για ολόσωμο, αρα η μόδα καθορίζει και τα όρια του δικου σας πουριτανισμού. Είναι όμως ο μισογυνισμός και ο ναρκισσισμός σας που σας κάνει να πιστεύεται ότι η δική σας αισθητική είναι το μέτρο του συμπαντος, ότι σας χρωστάμε να μην σας την προσβάλλουμε λες και έχει οποιαδήποτε αξία για εμάς.

Πηγαίνετε μια φορά να κάνετε το μπάνιο σας και κοιτάξτε να περάσετε καλά και να απολαύσετε τον ήλιο και την θάλασσα και βγάλτε τον σκασμό αντί να αφρίζετε για το τι κάνουν οι γυναίκες με το σώμα σας. Μην παρεξηγηθώ, για το καλό σας το λέω.