Η «Αποστολή» που Ανέθεσε ο Θεός στις Γυναίκες

εκτρώσεις

Σε ένα σχόλιο που θυμίζει το δυστοπικό μέλλον του Handmaid’s Tale, ο Νίκος μας πληροφορεί πως οι γυναίκες έχουν την ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να κανουν παιδιά γιατί αυτή ειναι η αποστολή που τους ανέθεσε ο θεός. Οι γυναίκες δηλαδή έχουν την υποχρέωση να χρησιμοποιήσουν την μήτρα τους σε αντίθεση με τους άντρες που δεν έχουν καμία υποχρέωση να χρησιμοποιήσουν τα αναπαραγωγικά τους όργανα -η πατρότητα γι αυτούς ειναι προαιρετική παρόλο που μπορούν κι αυτοί όπως και οι γυναίκες να κάνουν παιδιά. Θέλουν δε θέλουν οι γυναίκες πρέπει να αφιερώσουν όχι μόνο το σώμα τους στην εγκυμοσύνη αλλά και τη ζωή τους στην ανατροφή των παιδιών και γι αυτό η έκτρωση θεωρείται ταμπού καθώς δίνει στη γυναίκα τη δυνατότητα να αποφύγει αυτή την υποχρέωση.

Η αντίθεση στην έκτρωση δεν απορρέει πουθενά αλλού παρά από την αντιμετώπιση των γυναικών σαν μηχανές αναπαραγωγής όπου τα δικά τους θέλω και οι δικές τους επιθυμίες δεν έχουν καμία σημασία μπροστα στη θεική αποστολή τους να διαιωνίσουν το είδος. Η αντίθεση στην έκτρωση είναι ουσιαστικά αντίθεση στην ίδια ελευθερία της γυναίκας να επιλέγει τον μέλλον της και να απελευθερώνεται από το πεπρωμένο που η πατριαρχία της επέβαλε ανέκαθεν -άλλοτε στο όνομα του «θεού» και άλλοτε στο όνομα της «φύσης».

Advertisements

Όταν οι Άντρες Λένε «Σ’αγαπώ»

received_10216198078924347

Είναι αυτό το «αστειάκι» ένα παράδειγμα σεξισμού κατά των αντρών που τους παρουσιάζει ως αναίσθητα γουρούνια ή έστω αυτοσαρκασμού όπου παραδέχονται τις χειριστικές πρακτικές που χρησιμοποιούν με σκοπό το σεξ? Όχι, είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς τις γυναίκες ότι για τους άντρες δεν είναι τίποτα άλλο παρά ένα σεξουαλικό αντικείμενο, ένα μέσο ικανοποίησης των δικών τους αναγκών. Είναι μια προειδοποίηση πως οι γυναίκες δε θα πρέπει να περιμένουν «αγάπη» από τους άντρες και πως αν πιστέψουν πως αυτοί ζητούν κάτι περισσότερο από σεξ κοροϊδεύουν τις εαυτές τους. Καλύτερα να μην παίρνουν τα μυαλά τους αέρα και νομίζουν ότι παίζουν κανέναν σημαντικότερο ρόλο στη ζωή των αντρών.

Είναι ο φεμινισμός που λέει πως οι άντρες θέλουν μόνο σεξ και είναι διατεθειμένοι ακόμα και να κοροιδέψουν μία γυναίκα για να το πετύχουν? Όχι, είναι η πατριαρχία γιατί μέσω αυτού του μύθου προσπαθεί να υποτάξει τις γυναίκες δημιουργώντας τους όχι μόνο χαμηλές προσδοκίες αλλά και μια ξεκάθαρη αίσθηση πως αυτές στα μάτια των αντρών δεν είναι τίποτε άλλο παρά σεξουαλικοί στόχοι. Είναι η πατριαρχία που κερδίζει από αυτό το μύθο γιατί ταυτόχρονα μαθαίνει στους άντρες πως η επιτέλεση της αρρενωπότητας δεν έχει να κάνει με την αγάπη αλλά με το σεξ -η αγάπη είναι ένα καθαρά γυναικείο συναίσθημα που σε καθιστά ευάλωτο, οι σωστοί άντρες πρέπει να θέλουν μόνο να γαμήσουν. Στην καλύτερη περίπτωση, για τους άντρες η σεξουαλική επιθυμία ταυτίζεται υποτίθεται με την αγάπη, σε αντίθεση με τις γυναίκες που η αγάπη τις κάνει δοτικές, περιποιητικές, στοργικές και όλα αυτά τα τάχα «γυναικεία» χαρακτηριστικά που δε θα πρέπει να περιμένουμε από τους άντρες. Από τους άντρες θα πρέπει να περιμένουμε να γυρίσουν πλευρό και να αρχίσουν να ροχαλίζουν.

Προειδοποιώντας τις γυναίκες από μικρές πως οι άντρες θέλουν «μόνο ένα πράγμα» στην πραγματικότητα ο πατριαρχικός λόγος δεν προσπαθεί να τις προστατεύσει αλλά ακριβώς να τους μάθει τη θέση τους στο κόσμο.

~HürrFem Sultan

Όταν Αρέσουν οι Γεματούλες

32240302_10156307070374557_210839910200901632_n

Μετάφραση: Σαν να μην έφτανε που απειλούμαι από την αυτοπεποίθηση των γυναικών που θέλω να πηδήξω, σε λίγο θα απειλούμαι και από την αυτοπεποίθηση των γυναικών που δεν θέλω.

Η γυναικεία αυτοεκτίμηση θεωρείται μεγάλο πρόβλημα στην πατριαρχική κοινωνία γι αυτο πρέπει να διατηρείται τεχνητά χαμηλή. Για τις εμφανίσιμες (με τα πατριαρχικά standards) γυναίκες αυτό γίνεται υπενθυμίζοντας τους συνεχώς ότι δεν είναι τίποτα αλλο από ένα σεξουαλικό αντικείμενο που δεν έχει καμία αξία πέρα από αυτο. Για τις μη εμφανίσιμες (με τα πατριαρχικα κριτήρια πάντα) αυτό γίνεται υπενθυμίζοντας τους οτι δεν είναι όμορφες, και καθώς αυτό ειναι το μόνο που τις καθορίζει σαν γυναίκες, δεν αξίζουν τίποτα. Το πάχος έχει εξέχουσα θέση σε αυτή τη διάκριση καθώς οι γυναίκες συνεχώς διαχωρίζονται σε χοντρές και αδύνατες με τις πρώτες να θεωρούνται εξ ορισμου σεξουαλικά ανεπιθύμητες με έναν τρόπο που οι χοντροί άντρες ποτέ δεν παρουσιάζονται.

To κίνημα body positivity έχω προσέξει προκαλεί τεράστιο μένος ακριβώς γιατι απειλεί να διαταράξει αυτή την ιεραρχία των γυναικών που η πατριαρχία έχει επιβάλλει, όλο αυτό το σύστημα κριτηρίων που αν δεν πληρούμε οφείλουμε να νιώθουμε ανεπαρκείς. Ο άντρας σχολιαστής ενοχλείται από την ιδέα οτι τα όρια αυτά διαταράσσονται γιατί αυτό σημαίνει οτι θα του ειναι λιγο πιο δύσκολο να διατηρήσει το αίσθημα ανωτερότητας του απέναντι στις γυναίκες. Αν ξεσηκωθούν και σηκώσουν κεφάλι ακόμα και οι «γεματούλες» αποκτώντας αυτοπεποίθηση τότε ποια ακριβώς θα είναι η δική του θέση στον κόσμο? Πώς, μέσα στη μιζέρια της ύπαρξής του, θα νιώθει καλύτερος τουλάχιστον από τις χοντρές? Πώς να στερηθεί την εξουσία που του δίνει η πατριαρχία να τραβάει τη γραμμή ανάμεσα στο «έμπαινα» και το «δεν έμπαινα, μία από τις ελάχιστες εξουσίες που του έχει απομείνει σε αυτόν τον γρήγορα εξελισσόμενο κόσμο?

Φυσικά, καλό ειναι να θυμόμαστε όχι μόνο πως και οι «γεματούλες» αρέσουν, είτε το θέλει ο σχολιαστής είτε οχι, αλλά και ότι η ευτυχία μας και η αξία μας ως γυναίκες δεν πηγάζει από το αν αρέσουμε στους άντρες.

Τα «Ξεκάθαρα Αντρικά και Γυναικεία Πρότυπα» όσων αντιτίθενται στην Υιοθέτηση από Ομόφυλα Ζευγάρια

προτυπα

Για άλλη μια φορά βλέπουμε ποιο είναι το διακύβευμα της συζήτησης περί υιοθέτησης από ομόφυλα ζευγάρια κι αυτό δεν είναι άλλο από την αναπαραγωγή των γυναικείων και αντρικών προτύπων και άρα την ίδια την διαιώνιση της πατριαρχίας.

Πέρα από όλο αυτό την ψευδοεπιστημονικό discourse περί «φύσης» και «ενστίκτων» που χρησιμοποιεί η πατριαρχία, σε τέτοιες στιγμές διαφαίνεται ή έμμεση παραδοχή πως το φύλο και η σεξουαλικότητα δεν είναι κάτι «φυσικό» αλλά κάτι που μαθαίνουμε να επιτελούμε μιμούμεν@ αρχικα το αντίστοιχο γονεϊκό πρότυπο και τις σχέσεις μεταξύ γονέων. Αν το φύλο ανάβλυζε από τα DNA μας κανένας λόγος ανησυχίας δε θα συνέτρεχε από την απουσία γονέα τους ενός φύλου, τα παιδιά μεγάλωναν να γίνουν οι (ετεροφυλόφιλοι) άντρες και γυναίκες που δήθεν επιτάσσουν τα γονίδιά τους. Η αντίθεση λοιπόν στην υιοθέτηση από ομόφυλα ζευγάρια δεν πηγάζει από το ενδιαφέρον για το καλό των παιδιών αλλά τη φοβία για το τέλος ενός κόσμου όπως τον μάθαμε και τον έχουμε συνθίσει, από τον φόβο πως διαφορετικά η νέα γενιά παιδιών μπορεί να αντιληφθεί πως το φύλο δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή και να το αμφισβητήσει εξ ολοκλήρου.

Και κάπως έτσι διαιωνίζεται η πατριαρχία: με ηθικό πανικό και επίκληση στο συναίσθημα, όχι τη λογική, όπως θέλουν να πιστεύουν οι οπαδοί της, καθώς τίποτα το ορθολογικό δεν υπάρχει στο κυκλικό, ταυτολογικό επιχείρημα «τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν με τα σωστά πατριαρχικά πρότυπα because patriarchy”. Για εμάς τα πατριαρχικα πρότυπα και οι έμφυλοι ρόλοι ειναι αυτά που πρέπει να ξεφορτωθούμε.

~HürrFem Sultan

Παιδεραστία και Ομοφοβία

παιδεραστια

Nα καθησυχάσουμε τον κύριο που ανησυχεί για την υιοθέτηση παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια πληροφορώντας τον πως παιδεραστία και βιασμοί παιδιών από γονείς υπάρχει και στην παραδοσιακή, ελληνική, ορθόδοξη οικογένεια και πως μάλιστα το γεγονός πως παραμένει περιβεβλημένη με αυτή την επίφαση ιερότητας είναι ακριβώς το περιβάλλον μέσα στο οποίο η κακοποίηση αυτή ευδοκιμεί. Να τον ενημερώσουμε επίσης πως οι βιασμοί ανηλίκων πέρα από προϊόν σχέσεων εξουσίας μεταξύ γονέων και παιδιών ειναι και προϊόν πατριαρχικής εξουσίας και τοξικής αρρενωπότητας, του είδους δλδ αρρενωπότητας που τόσο πολύ ανιτίθεται στην ομοφυλοφιλία. Τέλος να του επιστήσουμε την προσοχή στο γεγονός πως ΚΑΝΕΝΑ παιδί ούτως ή άλλως δεν ερωτάται για το είδος της οικογένειας στο οποίο θα μεγαλώσει γιατί ίσως τότε να επέλεγε να μη μεγαλώσει σε τοξικές οικογένειες μισογυνικών και ομοφοβικών σκουπιδιών.

Μια «Εκπαιδευτική» Εκδρομή

στην εκπαιδευτική εκδρομη.png

Αποκαλώντας «εκπαιδευτική» μία (πραγματική ή φανταστική) εκδρομή σε κάποιο στριπτιζάδικο, γίνεται προφανές αυτό που οι φεμινίστριες ήδη γνωρίζαμε: πως η αρρενωπότητα δεν είναι κάτι «φυσικό», πως το να καρφώνεις με τα μάτια σου το γυναικείο σώμα δεν είναι ένα εγγενές «ένστικτο», αλλά ακριβώς κάτι που μαθαίνεται, που διαδίδεται πολιτισμικά, που περνάει σχεδόν τελετουργικά από τη μία γενιά στην άλλη, συνήθως από το μπαμπά στο γιό.

Γι’ αυτό άλλωστε όταν γίνεται λόγος για τεκνοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια, τίθεται πάντα το πρόβλημα της απουσίας αντρικού ή γυναικείου «προτύπου». Γιατί η κοινωνία φοβάται πως αν απουσιάζει ο άντρας που θα διδάξει το γιο να χαζεύει γυναικείους κώλους ή η γυναικά που θα διδάξει την κόρη να φροντίζει το σπίτι, τα πάντα θα ισοπεδωθούν. Γιατί κατά βάθος η κοινωνία ξέρει πως η συμμόρφωση στους έμφυλους ρόλους απαιτεί «εκπαίδευση». Είναι η ίδια λογική με την οποία παλιότερα πήγαιναν οι μπαμπάδες τους γιούς σε οίκους ανοχής για να έχουν την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία, ώστε να γίνουν «σωστοί» άντρες και να μην πάρουν τον στραβό το δρόμο. Τίποτα το «φυσικό» δεν είχε το σεξ και η ετεροφυλοφιλία εδώ, υπάκουγε απλά σε ένα προκαθορισμένο πολιτισμικό σενάριο.

Εκπαιδευτική εκδρομή για «μπαμπάδες και παιδιά» λοιπόν, μόνο που με τα παιδιά εννοούνται φυσικά μόνο οι γιοί, καθώς, όπως φανταζόμαστε, κανείς από αυτούς τους μπαμπάδες δε θα ήθελε ο εκπαιδευτικός χαρακτήρας να αφορά τον επαγγελματικό προσανατολισμό της κόρης του. Αυτή θα πρέπει να εκπαιδευτεί ώστε να τηρεί όλους τους πατριαρχικούς κανόνες της σεμνότητας, μαθαίνοντας πως το χειρότερο πράγμα που μπορεί να την αποκαλέσει κάποιος, είναι «πουτάνα».