Όταν οι Γυναίκες Λένε Ξεκάθαρα ότι δεν Ενδιαφέρονται

bye felipe.jpg

«Mα γιατί οι γυναίκες δεν λένε ξεκάθαρα ότι δεν ενδιαφέρονται?!»
#ByeFelipe #MaleEntitlement
~HürrFem Sultan


Τα Double Standards και η Πατριαρχική Κυκλική Λογική


«Γειά σας, είμαι ένα μισογυνικό σκουπίδι που αναπαράγω τα all time classic δύο μέτρα και δύο σταθμά της πατριαρχίας. Προς επίρρωση της θέση μου έχω και μία ιστορία να σας διηγηθώ από τους φίλους μου που είναι εξίσου μισογυνικά σκουπίδια. Σίγουρα αυτό θα σας έπεισε».
Οι οπαδοί της πατριαρχίας δεν μπήκαν ποτέ στον κόπο να αναπτύξουν ένα επιχείρημα σχετικά με το γιατί οι γυναίκες που κάνουν πολύ σεξ στιγματίζονται ως «πουτάνες» ενώ οι άντρες χαρακτηρίζονται «μάγκες». Ονομάζουν απλά αυτόν τον τρόπο σκέψης κοινή λογική («είναι λογικό» λέει εδώ ο τύπος) και απλά την επιβεβαιώνουν με παραδείγματα από το περιβάλλον τους. Αν αρκετοί άνθρωποι είναι μισογύνηδες σίγουρα ο μισογυνισμός δεν μπορεί να είναι λάθος, ε? Χρησιμοποιούν δηλαδή την πατριαρχία για να δικαιολογήσουν την πατριαρχία. Άντε, το πολύ πολύ να πετάξουν και την κλασική μαλακία με την κειδαριά και το κλειδί χωρίς να μας εξηγούν ποτέ τι στο διάλο φυλάει αυτή η κλειδαριά και γιατί το μουνί μας πρέπει να παραμένει κλειδωμένο.
Η πατριαρχική ταυτολογία θεωρείται έτσι επαρκής δικαιολόγηση και το βάρος της απόδειξης πέφτει στ@ς αντισεξιστ@ς που όσες κοινωνιολογικές, ανθρωπολογικές, βιολογικές κτλ μελέτες και να παραθέσουν έρχονται πάντα αντιμέτωπ@ με το αυτάρεσκο και self-assured «αφού έτσι είναι τα πράγματα». Tα πράγματα είναι έτσι όμως because patriarchy. Μόνο που η σεξιστική λογική και οι μισογυνικές ιστορίες σας δεν είναι πια υπεράνω αμφισβήτησης.
~Hürrfem Sultan

Feminists Are NOT Humanists – And We Should Not Be Renamed


(Originally published on the now defunct site «Feminspire’)

There’s a question that many Feminists are sick of being asked:

“If feminism is about equal rights for everyone, why don’t you call it equality-ism or humanism?”

Here’s the short answer:

Feminism isn’t called Humanism or Egalitarianism because Feminism, Humanism, and Egalitarianism are three distinct theories.

Feminism isn’t called Humanism or Egalitarianism because Egalitarianism and Humanism pre-existed the idea that ‘women could or even should be recognized as persons’ and didn’t care to take up the cause of gender equity, or to combat homophobia, or racism, or other prejudices that human rights law seeks to eradicate.

Feminism declines to change its name to not include the ‘fem’ because the desire to erase the feminine is negatively prejudicial.

Feminism is called Feminism precisely because of the anti-fem sentiment infecting this planet.

The explanation:

Feminism is a social movement advocating for equal recognition of human rights and associated protections for all genders – and not just rights and protections on paper or in theory, but rights and protections *in practice*.

Feminism operates on the tenet that gender is not an acceptable basis for discrimination, subjugation, marginalization, oppression, enslavement, and/or eradication. The very first distinctly unifying grounds upon which the movement arose was the concept that gender should not dictate whether or not an individual was granted personhood under the law or provided with basic human rights. It’s called Feminism because the gender being denied personhood and subjected to other oppressions was (and still is) female, hence the “fem” in feminism.

Feminism began in places where female-gendered persons were being subjected to discrimination, marginalization, oppression, enslavement, eradication, and other violence. Historically, in most parts of the world, female persons were considered less than men, property of men, and even less than human. This sexism continues in the majority of the world today (and anyone telling you that things aren’t that bad is really just telling you that they don’t experience sexism, marginalization or subjugation directly and don’t care to advocate for those who do).

So, yes, Feminism advocates for female persons to have equal rights with non-female persons. Feminism advocates for equal rights for all persons regardless of gender, because gender is not an acceptable basis for discrimination. To advocate that gender is not an acceptable basis for discrimination is to advocate that sex, orientation, age, nationality, socio-economic status, literacy, ability, and so on are also not acceptable bases for discrimination. Many of us reading this would agree: human rights are for everyone. However, violations of basic human rights, including outright acts of enslavement and oppression, happen every day everywhere on the planet. How does change get enacted? Through action. You start a movement. You prepare for battle.

Feminism is a movement for gender equality.

Who was around before Feminism to advocate for and demand equal rights for all persons regardless of gender? That’s right: No one. There’s no memorable movement identifiable before Feminism. There were movements before what spawned Feminism, and those movements contributed to the social climate that allowed Feminism to coalesce, but none of them had Feminism’s focus. Feminism is the movement against using gender as a basis for discrimination.

So-called ‘feminist claims’ that do not support the aim to achieve equality in terms of human rights and protections for all genders (and by extension, for all persons and social locations suffering under abuses of power) are not actually feminist claims.

Humanism is a branch of philosophy (and ethics) that advocates for equality, tolerance, and secularism (what is commonly known as “the separation of church and state”). Humanism recognizes that human beings do not “require” religion in order to develop moral systems or behave morally. In other words, Humanism is the theory that human beings are able to use logic to determine what is ethical (right and wrong) and do not require dictations from a spaghetti monster (or other deity) in order to understand morality. Humanists advocate for education, tolerance, representative politics (rather than monarchies), and freedom of thought (from religious tyranny). Humanism is not currently an active socio-political movement.

Egalitarianism is a form of political philosophy that advocates all human beings are fundamentally equal and therefore equally entitled to resources (e.g., food, shelter, respect, social status). Egalitarianism, for all its merits, has some distinct limits in applied practice. Equality was originally conceptualized as a means to give everyone the same things, the same means as it were, and although concepts and theories of equality morphed and grew from that starting point, the fact is you can give everyone the exact same items and still have not alleviated inequality and/or unfairness. For example, stating that everyone is entitled to two apples and then handing out two apples to every person does not address the inequity of resources that pre-existed the handing out of apples (in other words, some persons might have already had two apples while others had none, some people are allergic to apples, and some people were more in need of blanket than an apple). Egalitarianism, while a fundamental ethical concept, often fails to address inequities through an intersectional lens. Egalitarianism is not currently an active socio-political movement.

Humanism and Egalitarianism are important intellectual movements whose philosophies inform Feminism as well as global human rights legislation. But Feminism is the only movement actively advocating for gender equality. Feminism is called Feminism because it began as a socio-political movement to achieve gender equality for females and, through its own logic and rhetoric, therefore is a socio-political movement to achieve equality for all persons regardless of gender (or any other demographic characteristic). By logical extension, Feminism supports Equity Theory.

Equity Theory recognizes various and intersectional spheres of power dynamics that create locations of domination/subordination based on value-judgements assigned to various concepts or actualities (e.g., race, gender). Unlike Egalitarianism, Equity Theory tackles how to create equality without treating everyone like they are all exactly the same. People are not all exactly the same, and differing social actors in differing social locations face differing challenges within the social environment.Handing everyone an apple does not create equality if anyone is unable to actually grasp the apple. Barriers, physical, social, and discursive, create inequality of access and require individualized approaches to be overcome. Equity Theory is an intersectional approach to ethics, human rights, and socio-political thought.

To break this down more simply: Egalitarianism tries to give every person the same two loaves of bread despite that some people are allergic to bread. Humanism argues that we should give the loaves of bread to everyone not because the spaghetti monster told us to but because it is logically ethical to do so. Equity Theory recognizes that what some people need (for equality) is two different types of bread, or one loaf and one apple, or no loaves and two oranges (because everyone is different). Feminism reminds us that no one gender is entitled to more loaves of bread, or the freshest loaves of bread, and that certain social locations (genders, sexual orientations, ethnoracial identities) have been pushed to the back of the line unfairly, frequently, and often violently. Feminism points out that, despite the kind thoughts and well-meaning beginnings of Egalitarianism and Humanism, those pushed-back social locations are starving on the crumbs left behind by those who think only certain types of people are entitled to bread in the first place. And Feminism points to the humanists and egalitarians stepping on the heads of those in marginalized social locations to point out that there’s someone beneath their feet, and that if they could just shuffle their position a bit then the person beneath their feet would no longer be trampled.

So the next time someone tells you that they’d get behind Feminism only if it changed its name to some other movement that doesn’t actively combat oppression and inequity, go ahead and congratulate that asshat on the whopping size of their prejudice. And, if you’re feeling kind, maybe send them to this article.

Ο Βιασμός ως Εναλλακτικός του Ραντεβού


Στο status αυτό ο βιασμός παρουσιάζεται ως εναλλακτική του ραντεβού, δηλαδή ως άλλη μία μέθοδος στην αναζήτηση σεξ. Υπό αυτό το πρίσμα ο βιασμός μπορεί να είναι «βλακώδης» γιατί ειναι ο δύσκολος τρόπος, εξακολουθεί να είναι όμως θεμιτός. Από την άλλη, αν οι γυναίκες είναι τόσο εύκολες και ξεδιάντροπες που σου κάθονται με ένα ποτό, τότε η διαφορά ανάμεσα στον βιασμό και το ραντεβού είναι απλά αυτό το ένα ποτό και άρα το να βιάσεις κάποια δεν είναι και μεγάλη υπόθεση. Είναι απλά αυτό που κατά βάθος θέλουν οι γυναίκες, που όμως αφού είναι τόσο φτηνές δεν αξίζουν τον σεβασμό σου έτσι κι αλλιώς. Σε κάθε περίπτωση βλέπουμε πώς το slut shaming συνδέεται άμεσα με την κουλτούρα του βιασμού και πώς ο βιασμός κανονικοποιείται έμμεσα αφού συνδέεται με την αναζήτηση του σεξ.

~Hürrfem Sultan

To Cool Girl™ δεν Είναι σαν τα Άλλα


To ηθικό δίδαγμα αυτού του ποστ? Όσο σκληρά και να προσπαθεί κάποια να γίνει το Cool Girl™, η «ιδανική γυναίκα» του κάθε άντρα διαφημίζοντας ότι αυτή δεν είναι σαν τις άλλες, η πατριαρχία δε θα είναι ευγενική μαζί της. Θα φροντίσει αργά ή γρήγορα να τη βάλει στη θέση της υπενθυμίζοντάς της άλλοτε πως δεν είναι παρά ένα σεξουαλικό αντικείμενο και άλλοτε ότι ανήκει στην κουζίνα. Δυστυχώς πολλές γυναίκες έχουν αναπόφευκτα εσωτερικεύσει τα (συχνά αντικρουόμενα) πατριρχικά μηνύματα προσπαθώντας να γίνουν αυτό που τάχα κάθε άντρας ονειρεύεται πιστεύοντας ότι αν είναι, γλυκομίλητες, χωρίς απαιτήσεις,σεμνές, και με τα σωστά (ανδρικά) ενδιαφέροντα θα σεβαστούν αυτές προσωπικά παρόλο που υποτιμάται το φύλο μας ως σύνολο.

Στην πραγματικότητα όμως σε ένα κλίμα γενικευμένου μισογυνισμού οι γυναίκες θα θεωρούνται κατώτερες και θα γίνονται αντικείμενο χλευασμού Ο,ΤΙ και να κάνουν. Γι αυτό ίσως θα πρέπει να φροντίζουν να κάνουν αυτό που ευχαριστεί τις ίδιες χωρίς να υποβάλλουν συνεχώς τον εαυτό τους στην αντρική ματιά και χωρίς να προσπαθούν να χωρέσουν σε κάποιο καλούπι αντρικών επιθυμιών ανταγωνιζόμενες τις υπόλοιπες γυναίκες και συμμετέχοντας στη μισογυνική ρητορική που χρησιμοποιείται για να μας απαξιώσει ως ομάδα.

Μπορείς να είσαι σαν την γυναίκα που περιγράφει η εξομολογηση χωρίς να ψάχνεις επιβράβευση από τους άντρες πλασάροντας τον εαυτό σου ως ξεχωριστή χιονονιφάδα υπονοώντας οτι οι υπόλοιπες δεν είναι εξίσου καλές.

~Hürrfem Sultan

Boys Will be Boys

2017-08-20 21.28.53.jpg

O τρόπος που οι πινακίδες της τουαλέτας απεικονίζουν σχηματικά το φύλο φέρουν συχνά όλα τα πατριαρχικά στερεότυπα της κοινωνίας σχετικά με τους άντρες και τις γυναίκες. Οι πινακίδες της τουαλέτας ουσιαστικά συμπυκνώνουν έμφυλα νοήματα και αντιλήψεις αναγκασμένες να τα χωρέσουν σε μια εικόνα.

Εδώ βλέπουμε τον άντρα να σκαρφαλώνει ώστε να κρυφοκοιτάξει ημίγυμνη την γυναίκα χωρίς την συναίνεσή της. Το κρυφοκοίταγμα αυτό ειναι πολύ οικείο παιχνίδι που παίζουν τα αγόρια από μικρα σεξουαλικοποιώντας τις γυναίκες των οποίων το σώμα θεωρείται κάτι που υπάρχει για να το κοιτάς -και μάλιστα με όσο το δυνατον λιγότερα ρούχα. Ο τρόπος που αυτό θεωρείται μια αναμενόμενη και σχεδόν χαριτωμένη αντρική συμπεριφορά είναι ενδεικτική τους κουλτούρας του βιασμού όπου οι άντρες παραβιάζουν τα όρια των γυναικών και όχι μόνο αγνοούν την έλλειψη συναίνεσης αλλά αυτή η έλλειψη γίνεται ακριβώς μέρος της ικανοποίησης τους, μέρος του παιχνιδιιού. Πινακίδες σαν αυτή παρουσιάζοντας το κρυφοκοίταγμα ως κάτι που οι γυναίκες θα πρέπει όχι μόνο να περιμένουν αλλά και να γελάσουν με αυτό στην ουσία τις διδάσκουν οτι πουθενά δεν μπορούν να είναι ασφαλείς και ούτε θα πρέπει να απαιτούν κάτι τέτοιο. Η κουλτούρα του βιασμού διδάσκει τους άντρες ότι μπορούν να καταπατούν τα όρια των γυναικών και τις γυναίκες ότι αυτό είναι απλά μέρος της πραγματικότητάς τους γιατί… boys will be boys!

~Hürrfem Sultan

Όλες Είμαστε Κα****λες Χωρίς Εξαιρέσεις


Λόγος να μισείς τις γυναίκες νούμερο 362: οι πολλοί followers στο instagram. Δεν είναι άλλωστε το πρώτο ούτε το τελευταίο post που εκφράζει μία οργή για τον μεγάλο αριθμό followers και likes των γυναικών, σαν να φοβούνται ότι είναι αυτό που μας κάνει σκληρές και άπονες με αποτέλεσμα να τους απορρίπτουμε . Και σε περίπτωση που αυτός δεν είναι επαρκής λόγος, υπάρχει πάντα η εμμονή των μισογύνηδων ότι αναζητουμε χορηγό, έτσι ώστε να μπορούν να νιώθουν οτι τους απορρίψαμε για την οικονομική τους κατάσταση. Γενικότερα, ένα μεγάλο ποσοστό των ανομολόγητων βγάζει μία πίκρα για τις γυναίκες που τους «γαμάνε τα αισθήματα», το οποίο σημαίνει απλά οτι δεν ανταποδίδουμε τα συναισθήματά τους, κάτι το οποίο φυσικά έχει να κάνει πάντα με εμάς και ποτέ με τους ίδους. Όταν οι γυναίκες έχουν την επιλογή του ερωτικού συντρόφου το male entitlement τους οδηγεί σε μία μόνιμη μίρλα και την αναζήτηση της ευθύνης γιατί το «ΑΠΛΑ ΔΕ ΣΕ ΓΟΥΣΤΑΡΕΙ» δεν είναι αρκετό. Φυσικά το χερότερο σε όλη την υπόθεση είναι ότι άλλος ένας τύπος που έβγαλε όλες τις γυναίκες καριόλες γιατί έφαγε μια δυο χυλόπιτες, νομίζει ότι ειναι το Καλό Παιδί™ που «νοιάζεται».

~Hürrfem Sultan