Όταν η Ντόμπρα Συμπεριφορά δεν Εκτιμάται

Υπάρχουν και αυτοί που με αφορμή κάθε ακραίο μισογυνικό περιστατικό (όπως η δήλωση του παίκτη ριάλιτι πως αν δεν «αδειάσει το πακέτο του» έχει βιασμό) ξερνάνε όλα τα απωθημένα που τους έχουν μείνει από τότε που η Αννούλα στο δημοτικό δεν διάλεξε τους ίδιους αλλά τον Γιαννάκη που ήταν Κακό Παιδί γιατί είχε καρφάκια και κολλούσε τις μασημένες τσίχλες του μέσα από το θρανίο. Το σύνδρομο του Καλού Παιδιού™ είναι αυτό που θα κάνει όλους αυτούς να κλαφτούν συνδέοντας τον μισογυνισμό με το γεγονός ότι αυτοί δεν βρίσκουν γκόμενα το οποίο στο μυαλό τους σημαίνει ότι είναι μόνοι τους επειδή παραείναι καλοί. Φυσικά το γεγονός ότι σπεύδουν να κατηγορήσουν για τους βιασμούς και τον μισογυνισμό τις ίδιες τις γυναίκες αποδεικνύει από μονο του ότι μόνο καλοί δεν είναι. Το entitlement που ζέχνουν δεν αργεί συνήθως να φανερωθεί λίγο παρακάτω όπου δείχνουν να θεωρούν ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε τον χρόνο και την προσοχή τους απλά επειδή αυτοί έχουν καλές προθέσεις, αγνοώντας ότι το να προσεγγίσεις μια γυναίκα που θεωρείς ξεχωριστεί δεν σημαίνει ότι κι αυτή αυτόματα θα σε βρει ξεχωριστό. Όταν αναμασάς μάλιστα ίδιες μισογυνικές παπαριές που έχουμε ακούσει εκατοντάδες φορές όχι μονο δεν είσαι ξεχωριστός αλλά και το ότι δείχνεις να πιστεύεις ότι δεν ανταποκρίνεται καμία επειδή εσύ εισαι πολύ αγνός και «αυθεντικός» βγάζει μια μιζέρια και μια κακομοιριά τα οποία είναι απωθητικα από χιλιόμετρα. Όταν δε θεωρείς ότι αυτές σε αγνοούν επειδή θέλουν «κυνήγι» και όχι επειδη απλά δεν τους ενδιαφέρεις δείχνεις ότι δεν απέχεις κι εσύ πολύ από τις παραβιαστικές πρακτικές του κρητικού που θεωρείς «απομίμηση άντρα» και τελικα και οι δύο σας δεν ειστε απομίμηση αλλά η ενσάρκωση της πολύ αυθεντικής τοξικής αρρενωπότητας.

Η σύγκριση πάντως που κάνει το κάθε αυτοαποακλούμενο Καλό Παιδί™ με τα πιο παραβιαστικά και ακραία πατριαρχικα στοιχεία δείχνει ότι στην ουσία ακόμα και αυτα επωφελούνται από τον βίαιο μισογυνισμό και τις κακοποιητικές συμπεριφορές μια μειοψηφίας γιατι έτσι μπορεί να προβάλει τον εαυτό του ως το καλο παιδί στο οποιό οφείλουμε ευγνωμοσύνη απλα και μόνο που δε θέλει να μας βιάσει ή δε μας βλέπει μονο «σαν ένα χωνί». Στο φινάλε, ο σίγουρος τρόπος για να ξεχωρίστε ένα Καλό Παιδί™ είναι από το γεγονός ότι προβάλλει τον αυτονόητο ανθρώπινο σεβασμό που ως προσόν και συγκριτικό πλεονέκτημα του.

Αντι να κατηγορείς τις γυναίκες για τους βιαστές κατηγόρησε την πατριαρχία που μαθαίνει στους άντρες ότι πρέπει να είναι «μάγκες» και στις γυναίκες ότι πρέπει να το ανέχονται γιατί boys will be boys. Αντί να κατηγορείς τις γυναίκες που σε αγνοούν μάθε να κάνεις την αυτοκριτική σου και μάθε ότι δε σου χρωστάνε ΤΙΠΟΤΑ.

Τα Τακούνια και «ο Πόλεμος των Ανώμαλων»

Ας δώσουμε βάση στο πως η έννοια του «φυσιολογικού και γενικά της φύσης χρησιμοποιείται σε μια συζήτηση που περιστρέφεται γύρω από κοινωνικές κατασκευές και πολιτισμικά προιόντα όπως ο χορός και τα τακούνια! Δεν είναι φυσιολογικό, λέει, οι άντρες να φοράνε τακούνια, είναι μάλλον μόνο οι γυναίκες γενετικά προγραμματισμένες να φοράνε τακούνια επειδή αυτό * ανοίγει το bot με bullshit εξηγήσεις εξελικτικής ψυχολογίας* τις βοηθούσε να φτάσουν στα ψηλότερα ντουλάπια της κουζίνας και έτσι να γίνουν καλύτερες νοικοκυρές και το DNA τους να διαιωνιστεί κάνοντας περισσότερους απογόνους με το αρσενικό που τις επέλεγε. Πέρα από τις μαλακίες, τα ομοφοβικά σκουπίδια εκλαμβάνουν κάθε τι που ξεφεύγει από τον αυθαίρετο διαχωρισμό του κόσμου σε γυναικεία και αντρικά πράγματα ως «πόλεμο» και εσκεμμένα τον απεικονίζουν ως επίθεση στον δικό τους τρόπο ζωής ώστε να δικαιολογείται η δική τους βίαιη αντίδραση, ακόμα και αν κανείς δεν υποχρέωσε τους ίδιους να φορέσουν τακούνια.
Η εξίσου bullshit εξήγηση ψυχολογικού τύπου περί ταύτισης με τον γονέα του «αντίθετου» φύλου συνεχίζεις να λειτουργεί ταυτολογικά: για να γίνεις σωστός άντρας οφείλεις να ταυτιστείς με τον πατέρα σου που με τη σειρά του είναι σωστός άντρας επειδή ταυτίστηκε με το δικό του πατέρα, αποδεικνύοντας πως αυτή η εύθραυστη αλυσίδα ταύτισης δεν έχει σε καμία περίπτωση να κάνει με την φύση -και στο φινάλε αν πάμε γενεαλογικά αρκετά πίσω μπορούμε εύκολα να βρούμε έναν προ-προ-προ-προ-παππου που φορούσε τακούνια γιατί απλά αυτό παλιά θα θεωρούταν «φυσιολογικό. Το «φυσιολογικό» έτσι δεν είναι παρά μια κοινωνική κατασκευή για το πως η εκάστοτε κοινωνία αντιλαμβάνεται την εκάστοτε τάξη πραγμάτων και ως «ανώμαλοι» στιγματίζονται όσοι την απειλούν αποδεικνύοντας ακριβώς ότι η φύση δεν δίνει δεκάρα για το τι παπούτσια φοράμε και πως συνεχίζει να υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια παρόλο που ανέκαθεν υπήρχε ομόφυλο σεξ.

Όταν Είσαι Υπερβολικά Καλός για να Ασχοληθείς με Reality

Πέρα από αυτούς που πήραν ευθέως υποστηρικτική θέση προς τον παίχτη reality που εξέφρασε την ματσιλα του με παραπάνω από έναν τρόπους, υπήρξαν κι αυτοί που πιο ύπουλα προσπάθησαν να κουκουλώσουν το ζήτημα στρέφοντας τη συζήτηση στην ποιότητα του προγράμματος. Η προσέγγιση αυτή όχι μόνο εκτροχιάζει εσκεμμένα το διάλογο για την κουλτούρα τον βιασμού προκειμένου να διακηρύξει τη δική τους διανοητική ανωτερότητα αλλά ταυτόχρονα υπονοεί οτι αφενός αν ασχολούμαστε μόνο με υψηλή κουλτούρα οι βιαστές θα μας προσπεράσουν και θα μας την χαρίσουν και αφετέρου αν ασχολούμαστε με trash κουλτούρα μάλλον στο φινάλε θα αξίζουμε τον βιασμό. Οι «εσείς φταίτε που βλέπετε βλακείες». παράλληλα αγνοούν πως ένα reality που παράγεται από ένα μεγάλο κανάλι αποτελεί είτε το θέλουμε είτε όχι mainstream ψυχαγωγία που την βλέπει χιλιάδες κόσμος και άρα είτε συμφωνούμε με το είδος αυτής της ψυχαγωγίας είτε όχι, είτε μας εκφράζει είτε όχι, οι χαρακτήρες και τα θέματα που προκύπτουν είναι πραγματικά -αυτό άλλωστε υπονοεί και ο όρος «reality». Φυσικά, οι ίδιοι δηθενοκουλτουριάρηδες, αν μιλήσουμε ποτέ για τον μισογυνισμό του Ταρκόφσκι ή του κλασικού, «ποιοτικού» σινεμά θα σφυράνε κλέφτικα γιατι ακριβώς γι αυτούς τα πάντα είναι θέμα αισθητικής και όχι ουσίας.

Όσον αφορά την υποκατηγορία των ποστ που σύγκριναν τον παίχτη του reality με τον πυροσβέστη που πέθανε εν ώρα υπηρεσίας(όπως στο παρακάτω ποστ ή σε αυτό το βίντεο: https://www.facebook.com/firerescueman/videos/10224056150408325/) θυμίζουν ένα πιο έμμεσο #NotAllMen με έξτρα δόση συναισθηματικού εκβιασμού που μάλιστα ρίχνει το βάρος στις γυναίκες που πρέπει να ξεχωρίσουν τα Καλά Παιδιά. Δεν είναι ξεκάθαρο ποιος είναι ο στόχος αυτών των ποστ. Να μας δείξει οτι υπάρχουν και σωστοί άντρες αλλά εμείς εσκεμμένα και συνειδητά ασχολούμαστε με τους σκάρτους? Να μας μιλήσει για την ηθική κατάπτωση της κοινωνίας μας λες και η κουλτούρα του βιασμού εμφανίστηκε μόνο μαζί με τα reality και ίσως εξαιτίας αυτών? Ή γενικα να αποπροσανατολίσει τη συζήτηση με την επίκληση στο συναίσθημα, συγκρίνοντας ανόμοια πράγματα, δηλαδή μια είδηση θανάτου με ένα ψυχαγωγικό πρόγραμμα.

Ολοι αυτοί που έσπευσαν να συνδέσουν το θέμα της κουλτούρας του βιασμού με την έλλειψη ποιότητας στα reality καλό είναι αντί να μας πατρονάρουν να καταλάβουν οτι το ζήτημα που προέκυψε ήταν ένα ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ και ΣΟΒΑΡΟ ζήτημα που αφορά τις ζωές των γυναικών και πολύ καλά κάναμε και ασχοληθήκαμε, είτε έχουμε δεί ποτε το Big Brother είτε όχι. Στην εποχή του διαδικτύου άλλωστε το εν λόγω απόσπασμα διαδόθηκε πολύ γρήγορα ακόμα και σε όσ@ς δεν είχαν ακούσει καν για το εν λόγω πρόγραμμα. Και καλό θα ήταν επίσης να μην χρησιμοποιούν τραγικούς θανάτους μόνο και μόνο για να μας νουθετήσουν δίνοντας την εντύπωση οτι τελικά όλη αυτή η συζήτηση ήταν ανούσια επειδή απλά ήταν ένα reality αφορμή για να γίνει.

Αντρικές Κουβέντες

Ο Παίκτης του reality που δήλωσε πως αν «δεν αδειάσει το πακέτο του» μια φορά τη μέρα έχει βιασμό μπορεί να αποπέμφθηκε θριαμβευτικά, σε ένα τελετουργικό εξορκισμού για να μας κάνει να αισθανθούμε ότι η παραγωγή και η κοινωνία σύσσωμη καταδικάζει τέτοιες ρητορικές, όπως ήταν φυσικό όμως βρήκε πολλούς υποστηρικτές -και δεν εννοούμε μόνο τους άλλους παίκτες που χασκογέλαγαν μαζί του.

Ας αποφασίσουν όμως οι απολογητές της πατριαρχίας, τι από τα δύο ισχύει? Οτι «δεν είναι όλοι οι άντρες έτσι» ή ότι ΟΛΟΙ οι άντρες τα λένε αυτά με την παρέα τους? Είναι αυτές απλά «αντρικές κουβέντες» ή είναι ακραίες εξαιρέσεις? Και ας αποφασίσουν λίγο τι είναι τελικά το «Καλό Παιδί»? Είναι το κακόμοιρο ευαίσθητο αγόρι που σέβεται υπερβολικά τις γυναίκες και γι αυτό εκείνες δεν του δίνουν σημασία ή είναι αυτό που απλά επιτελεί μια επιφανειακή ευγένεια και κρατάει τις χυδαίες μισογυνικές σκέψεις για τον εαυτό του και την παρέα του? Επίσης ας αναλογιστούν λίγο, πώς γίνεται να είναι κάποιος «Καλό Παιδί» όταν δεν είναι καν καλός άνθρωπος, μισώντας και υποβιβάζοντας γυναίκες, χοντρά και ομοφυλόφιλα άτομα δηλαδή μάνι μάνι πάνω από το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από τι κρίνεται η καλοσύνη κάποιου, από το πώς συμπεριφέρεται μόνο σε άλλους αρρενωπούς άντρες που θεωρεί ίσους του, καθώς οι υπόλοιποι είναι απλά λιγότερο άνθρωποι και δεν μετράνε?

Οσοι τον υπερασπίζονται γιατί τάχα τα είπε χωρίς να τα εννοεί, να ξέρει ότι οι πραγματικοί ή οι υποψήφιοι βιαστές δεν κάνουν ούτως ή άλλως τέτοιες διακρίσεις και ότι κάθε φορά που γελάτε με ένα τους «αστείο» για τον βιασμό απλά παίρνουν το μήνυμα οτι αυτό είναι αποδεκτό από την παρέα και ότι απλά έχει να κάνει με άλλους βιαστές-ή επίδοξους βιαστές- που τον καταλαβαίνουν και συμφωνούν μαζί του. Έτσι δημιουργείται ένα κλίμα συνενοχής όπου πολλοί καταλήγουν να πιστεύουν πως αφού όλοι γελάνε με τον βιασμό αυτό δεν μπορεί να είναι κάτι τόσο κακό. Αυτό εννοούμε με τον όρο «κουλτούρα του βιασμού» και αν μας λέτε πως όλοι οι άντρες μιλάνε έτσι με την παρέα τους τότε όλοι συμμετέχουν σε αυτήν, δίνοντας το πράσινο φως στους επόμενους βιαστές.

Η Πολιτική της Ευπρέπειας

Οι γυναίκες που αναδεικνύουν την σεξουαλικότητά τους δεν σημαίνει οτι αναδεικνύουν το γυναικείο φύλο σαν «μηχανή του σεξ». Πρώτον γιατί το να είσαι σέξι ή να κάνεις πολύ σεξ δε σε καθιστά «μηχανή του σεξ» και γενικότερα αντικείμενο. Δεύτερον γιατί το πώς πλασάρει η καθεμία τον εαυτό της δεν σημαίνει ότι εκπροσωπεί «το γυναικείο φύλο». Η πολιτική της ευπρέπειας (respectability politics) σημαίνει ακριβώς ότι τα μέλη μιας καταπιεσμένης ομάδας αστυνομεύουν συνεχώς άλλα μέλη της ίδιας ομάδας από φόβο μήπως «βγει το όνομα» σε ολόκληρη την ομάδα. Φυσικά ή κυρίαρχη ομάδα δεν χρειάζεται ποτέ να ανησυχεί για κάτι τέτοιο. Οι άντρες που πλασάρουν τον εαυτό τους ως μηχανές του σεξ δεν χρειάζεται να ανησυχούν μήπως χαλάσουν την καλή φήμη των αντρών. Βασικά, οι άντρες δεν αστυνομεύονται από άλλους άντρες ούτε καν για τους απαίσιους και σεξιστικούς τους τρόπους -αντιθέτως κάθε φορά που ένας άντρας κάνει κάτι άσχημο πήζουμε στα «δεν είναι όλοι οι άντρες έτσι» και στα «μην υπερβάλλετε». Είναι πάντα οι γυναίκες, οι ομοφυλόφιλοι, οι μετανάστες, τα τρανς άτομα που πρέπει να επιδεικνύουν «καλούς τρόπους», «ηθική» και «σεμνότητα» για να μην χειροτερεύσουν τη θέση ολόκληρης της ομάδας στην κοινωνία. Η προνομιούχα ομάδα συνεχίζει να έχει την θέση της εξασφαλισμένη.Ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός της Κατερίνας δεν πηγάζει μόνο από μία pick-me τάση που την κάνει να επιτίθεται στις άλλες γυναικες με σκοπό να αναδειχτεί αυτή ως σωστή και ηθική και να επιβραβευτεί από έναν άντρα που θα την διαλέξει. Πηγάζει και από την υποσυνείδητη αντίληψη ότι οι γυναίκες που ξεφεύγουν από τα στενά πατριαρχικά όρια θα χρησιμοποιηθούν ακριβώς για να δικαιολογήσουν τον μισογυνισμό και την γυναικεία κατωτερότητα. Έτσι οι γυναίκες αυτές καταλήγουν αντί να διεκδικούν περισσότερα δικαιώματα για τις γυναίκες ώστε αυτές να μην έχουν ανάγκη την πατριαρχική αποδοχή, να αναπολούν φανταστικές εποχές που εκείνες ταυτίζονταν με το κύρος, την ηθική και την σεμνότητα και τάχα οι άντρες τις σέβονταβ περισσότερο. Μόνο που το άγχος να αναγνωριστούμε γι αυτές τις αξίες τις οποίες φυσικά μας τις αποδίδουν οι άντρες, πάει πακέτο με τα λιγότερα δικαιώματα και τις λιγότερες ελευθερίες ακριβώς γιατί είναι αυτοι που παραμένουν οι κριτές των καλών τρόπων, της σεμνότητας και της ηθική μας με βάση το πατριαρχικό εγχειρίδιο.0People Reached0EngagementsBoost PostLikeCommentShare

Ο Έμφυλος Διαχωρισμός των Επαγγελμάτων

O παραδοσιακός έμφυλος διαχωρισμός των επαγγελμάτων σε «γυναικεία» και σε «αντρικά» όχι μόνο περιορίζει όλα τα φύλα σε συγκεκριμένους ρόλους και στενεύει το πλαίσιο των ονείρων και των φιλοδοξιών τους αλλά παράγει και ιεραρχίες. Όχι επειδή το να είσαι γυμνάστρια, μπαλαρίνα ή ηθοποιός είναι κατώτερο από το να είσαι γιατρός, ναυαγοσώστης ή πυροσβέστης αλλά επειδή γα λεγόμενα «γυναικεία» επαγγέλματα παραμένουν πιο επισφαλή, κακοπληρωμένα και υποτιμημένα ενώ τα λεγόμενα αντρικά συνοδεύονται συνήθως από υψηλότερη αμοιβή, στάτους και πρεστίζ. Ταυτόχρονα, τα επαγγέλματα που θεωρούνται γυναικεία τείνουν να ταυτίζονται περισσότερο με το σώμα με τον ίδιο τρόπο που η κοινωνία ταυτίζει τις ίδιες τις γυναίκες περισσότερο με το σώμα και την φύση την ίδια ώρα που ταυτίζει τον άντρα με το πνεύμα και τον πολιτισμό. Η ιεαραρχία πνεύματος-σώματος αναπαράγεται έτσι μέσω της αντιστοιχίας της στα φύλα, και το αντίστροφο. Ακόμα και στα επαγγέλματα που ενέχουν σωματική εργασία όπως ο ναυαγοσώστης ή ο πυροσβέστης όμως, ο άντρας έχει τον ρόλο του σωτήρα, ενώ η γυναίκα έχει ρόλο ως αυτή που ψυχαγωγεί ή προσφέρει αισθητική τέρψη -που δεν είναι καθόλου ασήμαντα αλλά δεν θα σε ανάγουν ποτέ σε ηρωίδα. Η πατριαρχία, το 2020 συνεχίζει να λέει στους άντρες ότι είναι προορισμένοι να σώζουν ζωές και στις γυναίκες ότι είναι προορισμένες να είναι απλά όμορφες και χαριτωμένες. Και ενώ η τέχνη είναι αυτή που δίνει ποιότητα στη ζωή μας, η πατριαρχία μας λέει ότι η ζωή αυτή επαφίεται στον ηρωισμό και το μεγαλείο των αντρών

Οι Γυναίκες δε σε απορρίπτουν επειδή παίρνουν υπερβολική επιβεβαίωση

οι γυναικες εχουν γινει πολυ σνομπ
Θα επιχειρήσω να λύσω άλλη μία παρεξήγηση, γιατί στο φινάλε ρε παιδιά εγώ γι αυτό είμαι εδώ, για να λύνω τις παρεξηγήσεις ώστε να καταστούν οι σχέσεις των φύλων πιο αρμονικές:
 
Οι γυναίκες ΔΕΝ εχουν γίνει σνομπ επειδή παίρνουν υπερβολική επιβεβαίωση. Πρώτον γιατί οι γυναίκες δεν έχουν γίνει σνομπ τώρα, αφού πολύ απλά δεν υπήρξε ποτέ κάποια άλλη εποχή που ήταν περισσότερο χαμογελαστές, προσηνείς και δεκτικές στο φλερτ σου. Στην καλύτερη να υπήρξαν περίοδοι που απλα φοβόντουσαν πιο πολύ.
 
Δεύτερον οι γυναίκες ΔΕΝ είναι ακατάδεκτες στο πέσιμό σου επειδή παίρνουν υπερβολική επιβεβαίωση. Οι γυναίκες απορρίπτουν ΕΣΕΝΑ προσωπικά γιατί δεν τους αρέσει η φάτσα σου ή γιατί δεν έχεις τίποτα ενδιαφέρον να πεις. Δεν είναι ότι αν δεν παίρναμε επιβεβαίωση από πουθενά και είχε πέσει ξηρασία το «γεια σου κούκλα» θα έπεφτε σαν βροχή στην διψασμένη έρημο και δε θα χάναμε δευτερόλεπτο να σου απαντήσουμε και να νιώσουμε ευγνώμονες για την επιβεβαίωσή σου.
 
Τρίτο, και πολύ σημαντικό, η ζωή των γυναικών δεν μετριέται με επιβεβαίωση. Δε λέμε, «Ααα σήμερα πήρα 10 επιβεβαιώσεις, χόρτασα, δεν μπορώ άλλο, αύριο παλι» και άλλες μέρες «γαμώτο σήμερα δεν έλαβα την συνιστώμενη ημερήσια δόση επιβεβαίωσης ας βρεθεί ένας άσχετος να μου πει «γειά σου μωράκι» για να φτάσω το quota μου. Δεν βλέπουμε το πέσιμό σας ως «επιβεβαίωση». Βλέπουμε γενικά το φλερτ ως μια ευκαιρία να συνδεθούμε με ανθρώπους που μας γοητεύουν΄η έχουν κάτι ενδιαφέρον να μας πουν, αλλά δεν αντιμετωπίζουμε τους άντρες σαν πηγή μονόδρομης επιβεβαίωσης χωρίς την οποία θα μαραθούμε. Αν λοιπόν μια γυναίκα δεν αντααποκρίνεται θετικά στην προσέγγισή σου δεν είναι επειδή σε πρόλαβαν 15 άλλοι και αν είχες φτάσει νωρίτερα στο πάρτυ της επιβεβαίωσης θα είχες αντιμετωπιστεί με ευγνωμοσύνη. Είναι επειδή ΕΣΥ προσωπικά, μεμονωμένα και ανεξάρτητα από τους άλλους που μπορεί να της την έχουν ήδη πέσει, δεν έχεις κάτι να συνεισφέρεις στη ζωή της. Είναι επειδή μπορεί να περνάει καλά με την κολλητή της για ποτό ή με την γάτα της στο σπίτι βλέποντας νέτφλιξ κι εσύ δεν θα καλυτερεύσεις τίποτα από αυτά, θα είσαι απλά ένας αντιπερισπασμός από αυτό που κάνει. Ξέχνα λοιπόν την θεωρία της υπερβολικής επιβεβαίωσης και είτε πάρε απόφαση ότι η δεδομένη γυναίκα δε σε χρειάζεται είτε βελτίωσε τον εαυτό σου και γυάλισε τις τεχνικές σου στο φλερτ ώστε να μην φαίνεσαι βαρετός, κοινότοπος, ανέμπνευστος, απελπισμένος, ενοχλητικός και γλοιώδης.
 
Η υπερβολική επιβεβαίωση δεν φταίει ούτε για το γεγονός ότι οι γυναίκες δεν σε απορρίπτουν ευγενικά. Ο λόγος που δεν σε απορρίπτουν ευγενικά είναι 1) μπορεί να είσαι ενοχλητικός διακόπτοντας αυτό που κάνει και επιμένοντας παραπάνω από όσο χρειάζεται αργώντας να πάρεις το μήνυμα οτι δεν ενδιαφέρεται από την έλλειψη ανταπόκρισης και αναγκάζοντάς την να γίνει αγενής και 2) γενικά οι γυναίκες δεν είναι υποχρεωτικό να καταβάλουν έξτρα προσπάθεια και συναισθηματική εργασία για να σου σερβίρουν την απόρριψη. Οι ακροβασίες γύρω από τον αντρικό εγωισμό σου είναι χρονοβόρες και ενεργοβόρες και εμείς δε σου χρωστάμε ούτε χρόνο ούτε ενέργεια.
 
Σε κάθε περίπτωση, αν συνεχίζετε να έχετε αμφιβολίες και να πιστεύετε ότι για την αγνώμονα τάχα στάση μας προς το πεσιμό σας φταίει ότι «παίρνουμε συνεχώς επιβεβαίωση καθημερινά», μπορείτε να οργανωθείτε ως άντρες και να προχωρήσετε σε μία γενική απεργία πεσίματος ώστε να δημιουργηθεί έλλειψη στην αγορά κι εμείς να εκτιμήσουμε την αξία σας μέχρι που να αρχίσουμε να σας την πέφτουμε εμείς! Προτείνω η απεργία να είναι διαρκείας και να μην το βάλετε κάτω ακόμα και αν δεν δείτε αμέσως αποτελέσματα και να κάνετε υπομονή για όσο χρειαστεί.

Λόγοι να Σώσεις την Γυναίκα σου από Καρχαρία

shark 1
Η πατριαρχία παρουσιάζει τον γάμο στις γυναίκες ως ευλογία που θα έρθει ως επιβράβευση στην συμμόρφωσή τους προς όλες τις πατριαρχικές επιταγές ενώ τον παρουσιάζει στον άντρα ως κατάρα, ως αναπόφευκτο κακό με σκοπό να κερδίσουν πρόσβαση σε σεξ, στην οικιακή εργασία της γυναίκας ως νοικοκυρά ή στις αναπαραγωγικές της ικανότητες. Στα σχόλια δεν βλέπουμε μονο το μίσος και την αδιαφορία που αναμένεται να έχουν οι άντρες προς τις γυναίκες τους αλλά και προς τις κόρες τους, οι οποίες συνεχίζουν να θεωρούνται κατώτερες και λιγότερες σημαντικές από τους γιους. Βλέπουμε βέβαια και τον άντρα ως «προικοθήρα» -ένα όχι και τόσο ευχάριστο διάλειμμα από τις συνεχείς αναφορές σε φανταστικές gold-diggers- γιατί ακόμα και έναν άντρα που κυνηγάει τα λεφτά της γυναίκας του είναι πιο εύκολο να τον καταπιούν οι σχολιαστές από έναν άντρα που απλά την νοιάζεται και την αγαπάει.

Η συνεχής υποτίμηση του γάμου και των γυνακών μέσα από χιλιάδες τέτοια αστεία χρησιμεύει στο να ενσταλάζει στις γυναίκες την ιδέα πως ο γάμος είναι ένα deal που συμφέρει τις ίδιες και άρα κάτι που θα πρέπει να αποζητούν διακαώς και να νιώθουν ευγνώμονες όταν κάποιος έστω και απρόθυμα τις κάνει συζύγους τους. Ταυτόχρονα χρησιμεύει ώστε να καλλιεργεί στους άντρες τον μισογυνισμό υπενθυμίζοντάς τους ότι ακόμα και οταν μοιράζονται τις ζωές με τις γυναίκες αυτές παραμένουν πάντα κατώτερες και κατά βάθος πάντα ενοχλητικές.

Οι γυναίκες έτσι συνεχίζουν να ζουν σε έναν κοσμο όπου γνωρίζουν τη θέση τους λαμβάνοντας συνεχώς το μήνυμα ότι είναι ανεπιθύμητες ακόμα και από τους συζύγους ή τους πατεράδες τους οι οποίοι απλά τις ανέχονται γιατί στην πραγματικότητα ονειρεύονται την ελευθερία τους ή περισσότερους γιους αλλά αναγκάστηκαν να συμβιβαστούν.

Δημόσιες Τουαλέτες και Έμφυλα Στερεότυπα

τουαλετες 3 σε 1
Η σήμανση του έμφυλου διαχωρισμού στις τουαλέτες είναι ευκαιρία να βγουν στην φόρα διάφορα έμφυλα στερεότυπα και αντιλήψεις ακριβώς λόγω του αφαιρετικού και μινιμαλιστικού τρόπου που απεικονίζει τα φύλα.
Στην πρώτη φωτογραφία για παράδειγμα. για το εξαρχειώτικο αυτό μαγαζί, οι γυναίκες μιλάνε πολύ. Ο μύθος αυτός, τον οποίο έχω αναλύσει σε αυτό το κείμενο (https://avmag.gr/105792/105792/) βασίζεται στο επιβεβαιωμένο από πειράματα γεγονός πως οι άντρες, προτιμώντας τις γυναικες σιωπηλές, τις εκλαβάνουν ως φλύαρες ακόμα και όταν μιλάνε εξίσου ή και λιγότερο από τους άντρες. Υπενθυμίζοντας τους λοιπόν ότι μιλάνε υπερβολικά στην ουσία τις εγκαλούν στη σιωπή, τους λένε εμμέσως να το βουλώσουν.
Στη δεύτερη δεξιά φωτογραφία η σήμανση αναπαράγει την ιδέα οτι οι άντρες είναι φτιαγμένοι για μεγαλεία (λογοπαίγνιο με το epic shit) ενώ γυναίκες θα πρέπει να χαίρονται απλά που χάνουν βάρος ως το μέγιστο επιτευγμά τους. Αυτό αποτελεί μια ατόφια έκφραση χοντροφοβίας που δεν μπορεί να διακιολογηθεί καν, όπως κάνει συνήθως, με το επιχείρημα της υγείας καθώς η σημανση δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένες γυναίκες αλλά σε ΌΛΕΣ τις γυναικες, ακόμα και αυτές που είναι ήδη αδύνατες. ΟΛΕΣ οι γυναίκες θα πρέπει να χαίρονται που χάνουν βάρος -ακόμα και αν δεν αδυνατίζουν πραγματικά χάνοντας λίπος γιατί οι γυναίκες είναι και χαζές συν τοις άλλοις και θέλουν απλά να βλέπουν χαμηλότερα νούμερα στη ζυγαριά. Λαμβάνοντας ως δεδομένο οτι όλες οι γυναίκες είναι σε μία διαρκή προσπάθεια απώλειας βάρους και σε μια μόνιμη δίαιτα, η πατριαρχία όχι μόνο απεικονίζει τις γυναίκες ως «επιφανειακές», «ματαιόδοξες» και «υστερικές» με την εμφάνισή τους αλλά καλλιεργεί και καθαυτή την επιθυμία της απώλειας βάρους τραβώντας την προσοχή στο σώμα τους και κάνοντας τις να έχουν συνεχώς επίγνωση του βάρους τους. Είναι σαν να τους ψιθυρίζει συνέχεια στο αυτί «όλες οι γυναίκες θέλουν να είναι πιο αδύνατες, μήπως εσύ δεν είσαι γυναίκα αν δε θες;».
Στην τελευταία φωτογραφία, οι άντρες αναπαρίστανται με ένα απλό «ανθρωπάκι» από αυτά που βλέπουμε και στα φανάρια, ενώ οι γυναίκες με την φωτογραφία ενός pin-up girl, την μορφή ενός σέξι, χυμώδους κοριτσιού. Ο άντρας δηλαδή αντιπροσωπεύεται από αυτό που έχουμε μάθει να θεωρούμε ως την οικουμενική μορφή του ανθρώπου, ο default άνθρωπος, το ουδέτερο υποκείμενο ενώ η γυναίκα από την τέρψη της αντρικής ματιάς. Η σήμανση αυτή ουσιαστικά μας λέει ότι ο άντρας είναι το οικουμενικό υποκείμενο ενώ γυναίκα είναι απλά η ωραία γκόμενα (ωραίας πως την θεωρούν οι άντρες), καθιστώντας τις γυναίκες που δεν συμβαδίζουν με τα πατριαρχικά στερεότυπα απλά αόρατες ή μη-γυναίκες. Η υπερ-σεξουαλικοποίηση του γυναικείου σώματος έτσι ταυτίζεται με το ίδιο της το φύλο ενώ ο άντρας παραμένει unmarked γιατι δεν προσδιορίζεται αντίστοιχα από την γυναικεια ματιά αλλά υπάρχει αυτόνομος και αυτούσιος, ως ανεξάρτητο υποκείμενο που δεν προσδιορίζεται από τίποτα πέρα από τον εαυτό του.

Οι Κόρες δεν Είναι Ηθικά Διδάγματα στην Ζωή Μισογύνηδων

καρμα

Σταματήστε να εύχεστε σε μισογύνηδες να κάνουν κόρες ως «κάρμα». Οι γυναίκες δεν είναι ούτε μαθήματα ούτε το ηθικό δίδαγμα στη ζωή των αντρών. Ουσιαστικά εύχεστε μια άλλη γυναικά να υποφέρει από μισογυνισμό… για να την πληρώσει ένας άντρας?! Και σε τι θα ωφελήσει αυτό? Σάμπως θα καταλάβουν το λάθος των απόψεών τους? Αν ο μισογυνισμός τους ενοχλήσει μόνο επειδή απευθύνονται σε μια γυναικά που θεωρούν ιδιοκτησία τους ή απλά προέκταση του εαυτού τους και του DNA τους, είναι δώρο άδωρο. Το πιθανότερο βέβαια είναι αν αυτοί οι μισογύνηδες κάνουν κόρες είτε να τις υποτιμούν εξίσου με τις άλλες γυναίκες είτε να προσπαθούν να τις περιορίσουν και καταπιέσουν αδιάκοπα με σκοπό να μην τους φερθούν άλλοι άντρες όπως φέρονται οι ίδιοι στις γυναίκες.
Και τελοσπάντων ας πάψουμε να βλέπουμε τις γυναίκες ως αυτές που θα φέρουν την ισορροπία και την γαλήνη στη ζωή των αντρών και θα τους καθοδηγήσουν στο σωστό δρόμο, δεν είμαστε οι φύλακες της ηθικής τους. Δεν έχει δουλέψει εδώ και χιλιάδες χρόνια, τόσοι μισογύνηδες έκαναν κόρες σε όλη την ανθρώπινη ιστορία και δεν άλλαξε κάτι στην κοινωνία από αυτό.