Γιατί η Κοπέλα δεν Πρέπει να Κάνει την Πρώτη Κίνηση

πρωτη κινηση.jpg

«Πόσο άσχημο που στις μέρες μας οι κοπέλες κάνει την πρώτη κίνηση» λέει ένα παιδί που είναι δεν είναι 18 χρονών και ήδη νοσταλγεί το μυθικό παρελθόν της πατριαρχίας. Η φράση αυτή είναι η υπέρτατη απόδειξη οτι περισσότερο από το να πηδήξουν, κάποιους άντρες τους ενδιαφέρει να διατηρήσουν τη θέση τους στην πατριαρχία, να είναι ΑΥΤΟΙ το ενεργητικό μέρος της εξίσωσης ενώ η γυναίκα παραμένει το παθητικό, γιατι αυτό είναι εν τέλει που τους κάνει ΑΝΤΡΕΣ

Αντι να χαρούν δηλαδή που η γυναικα κάνει την πρώτη κίνηση και τους το κάνει λίγο πιο εύκολο νιώθουν να απειλούνται, νιώθουν τα προνόμια που συνοδεύουν την πρωτοβουλία και την αποφασιστικότητα ως αντρικό χρακτηριστικό να απειλούνται δηλαδή. Για χρόνια οι γυναίκα απαγορευόταν να εκφράσει τη δική της επιθυμία, μπορούσε στην καλύτερη να κάνει κανέναν ξόρκι για να την ερωτευτεί ο αγαπημένος της. Η γυναικεία επιθυμία θεωρείται ντεκαβλέ, δε θέλουν ρε παιδί μου να ξέρουν οτι γουστάρεις, θέλουν να παραμένεις ένα μυστήριο, ένας μακρινός στόχος τον οποίο αυτοί προσπαθούν να κατακτήσουν και να διεκδικήσουν.

Και όσο κλαίγονται τα διάφορα incelοειδή πως δήθεν έχουν το δύσκολο μέρος στο φλέρτ, αυτό του να βρουν την αυτοπεποιθηση να κάνουν την πρώτη κίνηση, τόσο ταυτόχρονα θα τους ξενερώνει να βρίσκει την ίδια αυτοπεποίθηση η γυναίκα διαταράσσοντας τους προκαθορισμένους ρόλους που την θέλουν πάντα σε θέση αντικειμένου, ποτέ υποκειμένου.

Advertisements

100 Θερμίδες για το Κορίτσι σου

το σπιτικο

«Δεν ξέρουμε προσωπικά το κορίτσι σου, ούτε πόσα κιλά ζυγίζει, ούτε αν θέλει να χάσει βάρος, 100 θερμίδες όμως θα πρέπει να της είναι αρκετές την ίδια ώρα που εσύ απολαμβάνεις ένα κανονικό γεύμα χωρίς τυψεις.»
Στο κάτω κάτω η δίαιτα δεν έχει να κάνει με το βάρος, γιατί όπως είπε και η Naomi Wolf
«Μία κουλτούρα που έχει εμμονή με το να είναι λεπτές οι γυναίκες δεν έχει εμμονή με την ομορφιά τους αλλά με την πειθαρχία τους. Η δίαιτα είναι το πιο ισχυρό κατασταλτικό στην ιστορία των γυναικών. Ένας σιωπηλά θυμωμένος πληθυσμός είναι πιο εύκολος στην διαχείριση»

Οι γυναίκες εκλαμβάνονται ως μονίμως σε δίαιτα, ταυτόχρονα γελοιοποιούνται για αυτό και το σύνολο της συζήτησης το μονο που κάνει είναι να υπενθυμίζει στις γυναίκες ότι πρέπει να μετράνε τις θερμίδες γιατι στο κάτω κατω αυτό δεν κάνουν όλες;

The master’s tools will never dismantle the master’s house

φερσου αντρικια

Το «φέρσου αντρίκια» ως σλόγκαν μιας καμπάνιας κατά της έμφυλης βιάς ειναι η απόδειξη οτι ακόμα και οι υπεύθυνοι για τέτοια θέματα αδυνατούν να καταλάβουν την ρίζα του προβλήματος. Το «φέρσου αντρίκια» θα έχει τόσο αποτέλεσμα να σταματήσει την έμφυλη βία όσο ο ισχυρισμός οτι «η φιλοξενία είναι στο DNA των Ελλήνων» να σταματήσει τον ρατσισμό. Δεν πολεμάς ένα φαινόμενο υιοθετωντας την γλώσσα του και την λογική του -ή, όπως είπε καλύτερα η Audre Lorde «the master’s tools will never dismantle the master’s house».

Καταρχάς η ίδια η λέξη «αντρίκιος» υπονοεί οτι το να μην δέρνεις γυναίκες είναι κάποιος κώδικας τιμής που θα πρέπει να κατέχουν οι άντρες για να εξυψωθούν ως άντρες και όχι ως άνθρωποι. Στην πραγματικότητα οι γυναίκες δεν υφίστανται βία επειδή οι άντρες που τις χτυπάνε δεν είναι αρκετά έντιμοι και ανδρείοι αλλά επειδή η ίδια η κοινωνία απο τη μία τους λέει οτι η βία ειναι αναπόσπαστο κομμάτι τους ανδρισμού τους και από την άλλη αποτυγχάνει να τους καλλιεργήσει την στοιχειώδη ενσυναίσθηση προς τις γυναίκες οι οποίες κατασκευάζονται ταυτόχρονα ως κατώτερες και ως σατανικές. Η λέξη «αντρίκιος» όπως και η λέξη «ανδρεία», αλλά και το αντίθετό της «άνανδρος», δεν έχει αντιστοιχία με το γυναικείο και την θηλυκότητα ακριβώς γιατι ειναι οι ιδιότητες που σχετίζονται με τους άντρες, με το αρσενικό, που εξυψώνονται από την κοινωνία, που θεωρούνται ανώτερες από αυτές των γυναικών. Οι αξίες αυτές θεωρούνται οικουμενικά καλές για ΌΛΑ τα φύλα -μια γυναίκα μπορει να επιδείξει κι αυτή ανδρεία ως κάτι θετικό, ένας άντρας όμως ποτέ δεν μπορει να επιδείξει κάποιο σημάδι θηλυκότητας ως κάτι αξιοσέβαστο. Και ΑΥΤΗ ΑΚΡΙΒΩΣ είναι η ρίζα τόσο της πατριαρχίας όσο και της έμφυλης βίας, η θεώρηση του άνδρα και οτιδήποτε ανδρικού ως ανώτερου. Και πώς θα αποδείξεις αυτή την ανωτερότητα αν όχι με τη βία ενάντια σε αυτον που -ως λογικό επόμενο- είναι κατώτερος?

Αντί να γλείφουμε τους άντρες παρακαλώντας τους να μη μας χτυπάνε για να επιβεβαιώσουν τον ανδρισμό τους και αντί να προσπαθουμε να αλλάξουμε το νόημα λέξεων που ολοκληρη η κοινωνία τους δίνει συνεχώς το αντίθετο νόημα, συνδέοντας τον «ανδρισμό» με τη βία και τον τσαμπουκά και σίγουρα όχι με την αυτοσυγκράτηση και την ηπιότητα, ας αποδομήσουμε γενικά τις έννοιες του ανδρισμού και της θηλυκότητας που βρίσκονται στην καρδιά της πατριαρχίας. Κι αντί να συνεχίζουμε να ζητάμε σεβασμό προς τις γυναίκες γιατι αυτές ειναι μαμάδες, σύζυγοι και κόρες -σχέσεις δηλαδή αναφορικές προς κάποιον άντρα- ας καταλάβουμε τελικά ότι οι γυναίκες ειναι ΑΝΘΡΩΠΟΙ και γι αυτό δεν θα πρέπει να τις χτυπάνε άλλοι ΑΝΘΡΩΠΟΙ.

ΥΓ: Η λογική του «φέρσου αντρίκια» σε ακραια μορφή οδηγεί σε αντιλήψεις όπως αυτή του άρθρου με τίτλο «Ο άντρας που χτυπάει μια γυναίκα είναι απλά ένας Φλώρος» το οποίο είχαμε σχολιάσει εδώ πριν μερικά χρόνια και το οποίο μονό βοηθητικό προς τις γυναίκες δεν ήταν.

https://naieisaimisogynis.com/…/o-adras-pou-htypaei-mia-gy…/

Πώς να Προετοιμαστείτε για ένα Ραντεβού

οταν βγαινεις πρωτο ραντεβου.png

Πατριαρχία: *εκατοντάδες ‘αστειάκια’ και ανεκδοτάκια για γυναίκες που αξίζουν βία επειδή δεν «κάθονται» στους άντρες*

Επίσης πατριαρχία: *εκατοντάδες πραγματικά περιστατικά βίας ενάντια στις γυναίκες που δεν «έκατσαν» στους άντρες*

Αντιφεμινιστικά σκουπίδια: Αδυνατούμε να δούμε ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ συσχέτιση ανάμεσα στα δύο. 🤷‍♂️🤷‍♀️
Δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού! 🙈🙈🙈

Πώς να Ξεπλύνετε έναν Βιαστή

ο δολοφόνος σαολιν της κρητης

«Δουλευταράς, υπερδραστήριος και πολυπράγμων, με ποικίλα ενδιαφέροντα και ιδιαίτερη αγάπη για τη φύση και τις κρυμμένες ομορφιές της Κρήτης, ο 27χρονος καθ΄ομολογίαν δολοφόνος της αμερικανίδας βιολόγου Σουζάν Ιτον ήταν αυτό που λέμε Καλό Παιδί™. Αγαπούσε την φύση, τα λουλούδια, τον αθλητισμό, την ποίηση, την λογοτεχνία, έπλενε τα δόντια του 3 φορές τη μέρα κλείνοντας την βρύση κατά τη διάρκεια γιατί νοιάζεται για το περιβάλλον και έβγαζε πάντα τα σκουπίδια έξω χωρίς καν να του το ζητήσει η γυναίκα του. Σοκαρισμένοι είναι οι φίλοι, οι συγγενείς, η γυναίκα, η κορούλα του, ο φούρναρης και ο περιπτεράς από τον οποίο αγόραζε σοκολάτες με στέβια γιατί ήταν προπάντων και της υγιεινής διατροφής. Μπορούμε να υποθέσουμε οτι δεν κάπνιζε, δεν έπινε και θα παράγγελνε τον καφέ του ντεκαφεινέ. Επίσης δεν ήταν κανας τυχαίος γιος καμιάς καθαρίστριας ή κανενός εργάτη, ήταν γιός ιερέα και οι γονείς του ξημεροβραδιάζονταν στην Εκκλησία, ήταν αξιοσέβαστα μέλη της κοινότητας, άρα αποκλείεται να πήγε κάτι λάθος με την κοινωνικοποιησή του, ήταν απλά η κακιά στιγμή. Να και μερικές φωτογραφίες για να δείτε ότι δεν ήταν κανένα μπάζο που δε μπορούσε να γαμήσει, μία εκ των οποίων με ράσο Σαολίν καλόγερου γιατί ήταν και σπιρίτσουαλ ο δολοφονος. Αν λοιπόν σκότωσε και βίασε καμια δυο γυναίκες, προφανώς του ξέφυγε ρε παιδιά! Προφανώς συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες!»
 
Αυτό είναι ένα τυπικό άρθρο ξεπλύματος του οποίου ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ στοχος είναι να κάνει τον δολοφόνο να φαίνεται συμπαθής. Δεν έχει κάποια ενημερωτική αξία ενώ επικεντρώνεται αποκλειστικά στον δολοφόνο, είναι γραμμένο σχεδόν απο την δική του οπτική με το θύμα εξαφανισμένο από το κείμενο. Πάει πακέτο με εκείνα τα άρθρα για τον δολοφόνο της Τοπαλούδη (τον Έλληνα φυσικά όχι τον Αλβανό) που μιλάνε για το πόσο μετάνιωσε, για το πόσο άλλαξε η συμπεριφορά του μετά την σύλληψη του και για το πόσο κοντά στο Θεό βρέθηκε μετά τον βιασμό και την δολοφονία. Όλα αυτά οφείλουν να μας προετοιμάσουν για μία ήπια ποινή ή μια πιθανή πρόωρη αποφυλακιση.
 
Η Ελληνική πατριαρχική κοινωνία αφού κάνει τα πάντα για να μας πείσει οτι οι βιαστές και γυναικοκτόνοι είναι τα απόλυτα τέρατα, οι Άλλοι που ούτως ή άλλως δεν άνηκαν ποτέ στην κοινωνία γιατί είναι μετανάστες, μουσουλμάνοι, «τρελοί», «ψυχοπαθείς», εξαθλιωμένοι, κάνει τώρα τα πάντα για να μας δείξει οτι ο δολοφόνος είναι ένας-από-εμάς. Είναι ένα Καλό παιδί™ με κάποια ελαττώματα. Έ, ένα από αυτά τα ελαττώματα είναι ο βιασμός και η δολοφονία γυναικών, όλοι έχουμε τα χούγια μας. Απλά παραφέρθηκε, «μπήκε ο διάολος μέσα του» όπως το περιγράφει ο ίδιος, αλλά ρε παιδιά αυτό δεν αναιρεί την καλή συμπεριφορά που έχει επιδείξει ως τωρα. Αν ο δολοφόνος ήταν βέβαια κανένας μαύρος στην Αμερική, κάνας μετανάστης, κανας μουσουλμάνος το ίδιο άρθρο θα είχε ξεθάψει μέχρι και τις κλήσεις για παράνομο παρκάρισμα που έχει φάει και θα χαν βάλει καμία φωτογραφία του ενώ χασμουριέται.
 
Αυτό το άρθρο βέβαια μπορεί να έχει και άλλες αναγνώσεις. Για εμάς τις φεμινίστριες απλά επιβεβαιώνει οτι ΟΙ ΒΙΑΣΤΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΡΑΤΣΑ ΕΙΔΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΙ.

H Γυναίκα ως Ποσόστωση

η γυναικα ως ποσόστωση

Είναι πολύ χαριτωμένη η προσπάθεια μερικών αντρών να μας πατρονάρουν πληροφορώντας μας οτι κάτι καταφανώς μισογυνικό δεν ειναι μωρε αν το καλοσκεφτούμε -μετά από μια λοβοτομη.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση ένας ΑΝΤΡΑΣ προσπαθεί να μας πεισει οτι το γεγονός οτι η νέα κυβέρνηση περιλαμβάνει ελάχιστες γυναίκες δεν ειναι απαραίτητα μισογυνικό. Ακόμα χειρότερα, το πάει και λίγο παραπέρα: ισχυρίζεται οτι το γεγονός οτι γενικά η πολιτική ως χώρος ειναι ανδροκρατούμενος δεν οφείλεται απαραίτητα σε διακρίσεις αλλά στον τρόπο που οι άντρες αλλά και οι γυνάικες αντιλαμβάνονται την παρουσία των γυναικών στον δημόσιο χώρο. SPOILER ALERT: O τρόπος που και τα δύο φύλα αντιλαμβάνονται την παρουσία των γυναικών στον δημόσιο χώρο ΕΙΝΑΙ από μόνος του μια διάκριση. Το γεγονός οτι την αντίληψη αυτή την εσωτερικεύουν και οι ίδιες οι γυναίκες που μεγαλώνουν σε έναν κόσμο που τους λέει ότι είναι καλές μόνο για την κουζίνα είναι ακριβώς αποτέλεσμα διακρίσεων και όχι απόδειξη της ακαταλληλότητάς τους για την πολιτική.

Ο συντάκτης ισχυρίζεται ακόμα οτι είναι «άστοχο να καθόμαστε και να μετράμε πόσες γυναίκες μπαίνουν στην εκάστοτε κυβέρνηση, και ακολούθως να βγάζουμε συμπεράσματα για το πόσο συντηρητική ή οπισθοδρομική είναι». Ναι μωρε, ΤΥΧΑΙΝΕΙ οσο πιο συντηρητική ειναι μια κυβέρηση ή μία κοινωνία τόσο λιγότερο να εμπιστεύεται γυναικες σε θέσεις ευθύνης. Είναι μια ΣΎΜΠΤΩΣΗ και μην προσπαθήσετε να βγάλετε κάποιον στατιστικό συσχετισμο -εδώ η «αντρική», μαθηματική, ορθολογική σκέψη παει περίπατο και ξαφνικα τα νούμερα σταματούν να έχουν σημασία. Σύμπωση ειναι που περισσότερες γυναικες ασχολούνται με την πολιτική με τους Δημοκρατικούς παρά με τους Ρεπουμπλικάνους, με την Αριστερά παρά με την Δεξιά? Σύμπτωση ειναι που ισχύει το ίδιο και για τους μαύρους και τους μετανάστες? Τους ομφοφυλοφιλους? Κι αν όλα είναι όντως θέμα προσόντων -όπως ισχυρίζεται ο συντάκτης- τι λέει τελικά για έναν πολιτικό χώρο το οτι δεν καταφέρνει να προσελκύσει περισσότερες γυναίκες με προσόντα? Σε έναν κόσμο που αυτή τη στιγμή οι γυναίκες τα πάνε καλύτερα από τους άντρες στην ακαδημαική ζωή, πόσο δύσκολο είναι να βρεθούν γυναίκες με προσόντα? Μήπως επειδή το να είσαι άντρας είναι τελικά από μόνο του προσόν?

Φυσικά το πατρονάρισμα περιλαμβάνει παντα ενα ψευτικο ενδιαφέρον για τις γυναικες: Μα άμα σας περιλαμβάνουμε στην πολιτική βάσει ποσοστώσεων πώς θα γίνετε ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ και πιο άξιες. Μα το όλο νόημα της πατριαρχίας είναι ακριβώς αυτό: οι άντρες δεν ηταν ΠΟΤΕ πιο άξιοι από τις γυναίκες, μας εξουσίαζαν ακριβώς μέσω του αποκλεισμού των γυναικών απο τον δημόσιο χώρο όπου λαμβάνονταν οι αποφάσεις για αυτές χωρίς αυτες. Και αυτό είτε το θέλουμε είτε όχι λειτουργεί κυκλικα: οσο δεν βλέπουμε γυναίκες σε συγκεκριμένες θέσεις, τόσο οι γυνάικες δεν έχουν τα κατάλληλα πρότυπα για να αναπτύξουν ανάλογες φιλοδοξίες.Όσο οι γυναίκες κοιτάνε γύρω τους και δεν βλέπουν γυναίκες πιλότους, γυναίκες πρυτάνεις, γυναίκες προέδρους, γυναίκες στο ΙΤ τόσο λιγότερο θα θεωρούν οτι είναι και οι ίδιες κατάλληλες για τέτοιες θεσεις. Πώς θα βγούμε λοιπόν από τον φαύλο αυτό κύκλο αν όχι παίρνοντας μέτρα ενθαρρύνοντας τις γυναίκες να ασχοληθούν με συγκεκριμένους τομείς που μέχρι τώρα θεωρούνταν ακατάλληλες? Ακριβώς το ίδιο επιχείρημα ισχυει για για τις θετικές δράσεις ώστε να μπουν περισσότεροι Αφρο-αμερικάνοι στα πανεπιστήμια. Έχοντας για αιώνες αποκλειστεί από τον ακαδημαικό χώρο, πόσους αιώνες θα περιμένουμε ακόμα για να αποτινάξει η κοινωνία τις προκαταλήψεις αλλά και τους δομικούς ακόμα περιορισμούς που τους κρατάει εκτός πανεπιστημίων?

Το δε επιχείρημα της «αξιοκρατίας» αποκρύπτει βεβαια πολυ βολικά ότι ουδέποτε ούτως ή αλλως υπήρχε στην πολιτική αξιοκρατία. Η αστική δημοκρατία είναι ένα σύστημα όπου κυβερνούν οι πιο προνομιούχοι και που συντηρει το υπάρχον σύστημα προνομίων. Γι αυτό άλλωστε οι γυναίκες που προέρχονται απο πολιτικές δυναστείες βρίσκουν ευκολότερα θέση στην πολιτική, και όχι επειδή η πολιτική που ρέει στο αίμα τους έχει υπερκεράσει την διάθεση να μείνουν στην κουζίνα που πηγάζει απο το γυναικείο DNA τους.

«Θέλω να με κυβερνήσει ο ικανός, δεν με ενδιαφέρει το φύλο του» μας λέει ο συντάκτης. Με λίγα λόγια: οι γυναίκες απλά τυχαίνει να είναι ανίκανες. Αλλά προς Θεού, αυτό δεν είναι σεξισμός.

5 Γυναίκες Μόνες για Διακοπές

διακοπές στην κρήτη.jpg

Αν είναι κάτι πιο αστείο από το γεγονός οτι αδυνατούν να διαχειριστούν το γεγονός ότι οι γυναίκες υπάρχουν ως αυτόνομα όντα οι ζωές των οποίων δεν περιστρέφονται γύρω από τους άντρες, αυτό είναι όλες αυτές οι ιστορίες που πλάθουν με το μυαλό τους για να τους βοηθήσει να το διαχειριστούν. Σενάρια όπου εμείς στο τέλος (όταν γεράσουμε ή απλά οταν πιάσουν τα κρύα) μένουμε μόνες και έρμες να κοιτάμε δακρυσμένες τη βροχή έξω από το παράθυρο και να προσευχόμαστε ο θεός να μας στείλει ένα Καλό Παιδί™ σαν τους ίδιους.
Το ότι προκαλούμε τόση οργή και ζήλεια και μόνο που περνάμε καλά με τις φίλες μας, απολαμβάνουμε τις ζωές μας και ανεβάζουμε φωτογραφίες που παίρνουν likes με κάνει να πιστεύω οτι το δικό τους καλοκαίρι θα είναι μίζερο σαν τους ίδιους.
ΥΓ: Φυσικά και ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ μαζί μας! Ασχολείστε να γράψετε όλα αυτά τα βλακώδη σχόλια γιατί σας τρώει τα σωθικά που υπάρχουμε χωρίς εσας.