Χοντροφοβία και Υγεία


Ο τρόπος που αναπαρίσταται κοινωνικά το πάχος περικλείει μια έντονη, ίσως κυρίαρχη, νότα νοσηρότητας, παθογένειας και δυστυχίας. Το πάχος είναι ασθένεια, είναι ένα ιατρικό πρόβλημα, μας λένε οι χοντροφοβικοί, και το χοντρό άτομο δε γίνεται να είναι ποτέ πραγματικά ευτυχισμένο ή να έχει αποδεχτεί τα κιλά του, γιατί αν το είχε κάνει πραγματικά, δεν θα προσπαθούσε να τα χάσει.

Το βάρος από μόνο του βεβαια δεν προσθέτει ούτε αφαιρεί κάτι από την ευτυχία μας, καθώς το θετικό η αρνητικό πρόσημό του καθορίζεται από το πώς μας αντιμετωπίζει ο κοινωνικός μας περίγυρος λόγω αυτού. Όταν η απώλεια βάρους δοξάζεται σαν την κατάκτηση ενός πρωταθλήματος, όταν τα χοντρά σώματα αποκτούν ορατότητα μόνο ως αντικείμενα κοροϊδίας, χλεύης και αποστροφής, η ευτυχία που συχνά είναι συνυφασμένη με αυτή την αλλαγή έχει λιγότερο να κάνει με το ίδιο το βάρος και περισσότερο με τη συνειδητοποίηση ότι το σώμα μας δεν είναι πια κινούμενος στόχος για την κριτική και την αποστροφή των γύρω μας, ότι ίσως πλέον έχει γίνει αποδεκτό με έναν τρόπο που επιτρέπει και σε εμάς να το αγαπήσουμε

Το επιχείρημα της υγείας ομως, το οποίο πατάει γερά πάνω στις πλάτες του κυρίαρχου επιστημονικού λόγου, είναι το τελευταίο προπύγιο των χοντροφοβικών, όταν αποτύχουν οι επικλήσεις στην αισθητική και στην ηθική (που θέλoυν το πάχος να είναι αποτέλεσμα κάποιου κακού, τεμπέλικου και μη παραγωγικού τρόπου ζωής, ο οποίος προκύπτει από κακές ατομικές επιλογές). Και αυτό συμβαίνει διότι κάτι που παρουσιάζεται ως επιστημονικο δεδομένο (ακόμη κι αν δε συγκλίνουν όλα τα ευρήματα επιστημονικών ερευνών προς μια κατεύθυνση όπως στην περίπτωση της σύνδεσης του πάχους με κάποιες ασθενειες),νοείται ως αδιαμφισβήτητο και υπεράνω κριτικής. Facts don’t care about your feelings, σωστά;


Η υγεία καθίσταται έτσι μια πρόφαση που επιφανειακά αποκρύπτει τη χοντροφοβία, καθώς προβλήματα υγείας έχουν όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως πάχους, πολλές φορές ακόμη και εκείνοι που παίζουν το παιχνίδι σύμφωνα με τους ενδεδειγμένους κανόνες διατροφής και άσκησης, όμως τα δικά τους προβλήματα υγείας τα βλέπουμε ως κάτι που προκύπτει οργανικά, από τη φύση, και όχι σαν μια εσφαλμένη ατομική επιλογή, την οποία πρέπει να ψέξουμε. Αντιθέτως, το «ανθυγιεινό» lifestyle ή οι διατροφικές διαταραχές δεν δαιμονοποιούνται εξίσου στα λεπτά σώματα, διότι αυτά έχουν το τεκμήριο της αθωότητας: είναι υγειή μέχρι αποδείξεως του εναντίου.

Όταν λοιπόν ο κακός τρόπος ζωής μάς απασχολεί μόνο σε σχέση με τα χοντρά σώματα, τότε δεν είναι η υγεία το πρόβλημα, αλλά τα ίδια τα σώματα. Έτσι το πάχος παθολογικοποιείται και στιγματίζεται, με την πίεση, το πατρονάρισμα και τα micro-agressions που υφίστανται τα χοντρά άτομα από τον κοντινό τους περίγυρο να δικαιολογούνται στο βωμό της ανησυχίας αφού το πάχος ανάγεται σε ζήτημα ζωής και θανάτου. Όμως, ακόμη κι αν αυτή η ανησυχία ήταν εκατό τοις εκατό βάσιμη, πράγμα για το οποίο διατηρούνται αρκετές επιφυλάξεις, η σωματική υγεία και το ευ ζην μας δεν είναι κάτι που πρέπει σώνει και καλά να αποτελεί την απόλυτη προτεραιότητά μας και σίγουρα όχι κάτι που χρωστάμε στην ανθρωπότητα συλλήβδην, ακόμη και στους ανθρώπους που μας αγαπούν.


Τις περισσότερες φορές, δεν είναι τα κιλά που “βασανίζουν”, αλλά ο συστηματικός ψυχολογικός πόλεμος που δικαιολογείται και καμουφλάρεται ως ενδιαφέρον. Στην τελική, υγεία είναι και η ψυχική, αλλά αυτή οι χοντροφοβικοί δεν έχουν πρόβλημα να την επιβαρύνουν.


~Valide Sultan

Μη γίνετε σαν την Γεωργία

Αυτή τη χρονία, ως new year’s resolution ρε παιδί μου, στοχεύστε να γίνετε αυτό το συμπαθητικό άτομο που δεν αντλεί αξία από το χαμηλό βάρος του και δεν τη βρίσκει μειώνοντας τ@ς άλλ@ς βάσει των κιλών τους ή της σχέσης τους με το φαγητό. Στοχεύστε να γίνετε αυτό το άτομο που, σε αντίθεση με αυτό που μας διδάσκει η κοινωνία, δείχνει ενσυναίσθηση προς τα άτομα που αντιμετωπίζουν διαρκείς διακρίσεις λόγω της εμφανισής τους, δεν αναλώνεται σε μαλακισμένα χοντροφοβικα αστεία και δείχνει κατανόηση σε όσ@ς εσωτερικεύουν την ενοχικότητα που καλλιεργείται στη σχέση όλων μας, πόσο μάλλον τον χοντρών ατόμων, με το φαί. Προσπαθήστε να γίνεται το άτομο, που σε αντίθεση με την Γεωργία, δεν περιφέρει το κόμπλεξ ανωτερότητάς που πηγάζει από τα κιλά της με περηφάνια στα social media και δεν υποτιμά τους ανθρώπους με βάση τις διατροφικές τους συνήθειες, Να φιλοδοξείτε να γίνετε το άτομο που μπορεί να χαρεί με τις μικρές νίκες που σημειώνουν οι γύρω τους, όπως ότι δεν έφαγαν γλυκό, κατανοώντας ταυτόχρονα ότι η δαιμονοποίηση του φαγητού και της απόλαυσης που πηγάζει από αυτό είναι προβληματική και επιβλαβής για τα ίδια τα άτομα ρίχνοντας τα συχνά σε έναν φαύλο κύκλο. Να γίνετε το άτομο που δέχεται τα χοντρά άτομα όπως είναι και δεν γελάει εις βάρος τους ούτε προσποιείται κουτοπόνηρα ότι θέλει το καλό τους ή δεν ειναι πραγματικα το βάρος αλλά η στάση τους που κοροιδεύει.

Αυτό το άτομο να θέλετε να είστε, γιατί αυτό ειναι δυσκολότερο από μια φτηνή επιτέλεση της καφρίλας μέσω ανέμπνευστων αστείων, γιατί αυτό απαιτεί πολλή προσπάθεια να αποβάλλουμε όσα επί χρόνια έχουμε εσωτερικεύσει ως ιδέες και συχνά έχουν χαραχτεί στο σώμα μας ως δεύτερη φύση, γιατι αυτό συνοδεύεται από προσωπική ανάπτυξη και είναι πολύ πιο χρήσιμο στον ήδη πολύ σκληρό με τα χοντρά άτομα κόσμο από άλλη μια ευκαιρία να χλευάσουμε τα χοντρά σώματα

Γιατί οι Χοντρές δεν Θεωρούνται Γυναίκες



Το «οι χοντρές δεν είναι γυναικες, είναι χοντρές» δεν είναι μόνο κομμάτι της απο-ανθρωποποίησης των χοντρών γυναικών που στερούνται την ανθρώπινη ιδιότητά τους αφού δεν είναι ούτε άντρες αλλά ούτε γυναίκες και μετατρέπονται σε ένα είδος τέρατος. Δε είναί μόνο άλλο ένα παράδειγμα εξευτελισμού των χοντρών γυανικών που δύσκολο συναντάμε ανάλογο για τους άντρες καθώς, παρά την χοντροφοβία που και αυτοί αντιμετωπίζυν, δεν ακούγεται αντίστοιχα οτι «οι χοντροί δεν είναι άντρες είναι χοντροί».
Το «Οι χοντρές δεν είναι γυναικες είναι χοντρές» αποτελει και εξήγηση στο γιατί οι μισογύνηδες κάνουν δηλώσεις όπως ότι θα το λάτρευαν αν τους παρενοχλεί σεξουαλικά ή και βίαζε μια γυναίκα ή ότι πχ οι γυναικες μπορούν να βρούν σεξ όποτε θελουν: γιατί όταν μιλάνε για γυναικες έχουν ήδη αποκλείσει αυτές που δε θεωρούν σεξουαλικά επιθυμητές με τα δικά τους πατριαρχικά κριτήριά. Γιατί με τον όρο «γυναικα» εννοούν μόνο τις λεπτές και συμβατικά όμορφες γυναίκες έτσι που οι υπόλοιπες καθιστανται είτε αόρατες είτε απλά μη-γυναικες.
Η ιδια η έννοια της γυναικας είναι ταυτισμένη με την γαμήσιμη γυναικα γιατί η γυναίκα τόσο ορίζεται μέσα από την αντρική ματιά που όσες δεν την ευχαριστούν απλά δεν είναι γυναικες.

Δημόσιες Τουαλέτες και Έμφυλα Στερεότυπα

τουαλετες 3 σε 1
Η σήμανση του έμφυλου διαχωρισμού στις τουαλέτες είναι ευκαιρία να βγουν στην φόρα διάφορα έμφυλα στερεότυπα και αντιλήψεις ακριβώς λόγω του αφαιρετικού και μινιμαλιστικού τρόπου που απεικονίζει τα φύλα.
Στην πρώτη φωτογραφία για παράδειγμα. για το εξαρχειώτικο αυτό μαγαζί, οι γυναίκες μιλάνε πολύ. Ο μύθος αυτός, τον οποίο έχω αναλύσει σε αυτό το κείμενο (https://avmag.gr/105792/105792/) βασίζεται στο επιβεβαιωμένο από πειράματα γεγονός πως οι άντρες, προτιμώντας τις γυναικες σιωπηλές, τις εκλαβάνουν ως φλύαρες ακόμα και όταν μιλάνε εξίσου ή και λιγότερο από τους άντρες. Υπενθυμίζοντας τους λοιπόν ότι μιλάνε υπερβολικά στην ουσία τις εγκαλούν στη σιωπή, τους λένε εμμέσως να το βουλώσουν.
Στη δεύτερη δεξιά φωτογραφία η σήμανση αναπαράγει την ιδέα οτι οι άντρες είναι φτιαγμένοι για μεγαλεία (λογοπαίγνιο με το epic shit) ενώ γυναίκες θα πρέπει να χαίρονται απλά που χάνουν βάρος ως το μέγιστο επιτευγμά τους. Αυτό αποτελεί μια ατόφια έκφραση χοντροφοβίας που δεν μπορεί να διακιολογηθεί καν, όπως κάνει συνήθως, με το επιχείρημα της υγείας καθώς η σημανση δεν απευθύνεται σε συγκεκριμένες γυναίκες αλλά σε ΌΛΕΣ τις γυναικες, ακόμα και αυτές που είναι ήδη αδύνατες. ΟΛΕΣ οι γυναίκες θα πρέπει να χαίρονται που χάνουν βάρος -ακόμα και αν δεν αδυνατίζουν πραγματικά χάνοντας λίπος γιατί οι γυναίκες είναι και χαζές συν τοις άλλοις και θέλουν απλά να βλέπουν χαμηλότερα νούμερα στη ζυγαριά. Λαμβάνοντας ως δεδομένο οτι όλες οι γυναίκες είναι σε μία διαρκή προσπάθεια απώλειας βάρους και σε μια μόνιμη δίαιτα, η πατριαρχία όχι μόνο απεικονίζει τις γυναίκες ως «επιφανειακές», «ματαιόδοξες» και «υστερικές» με την εμφάνισή τους αλλά καλλιεργεί και καθαυτή την επιθυμία της απώλειας βάρους τραβώντας την προσοχή στο σώμα τους και κάνοντας τις να έχουν συνεχώς επίγνωση του βάρους τους. Είναι σαν να τους ψιθυρίζει συνέχεια στο αυτί «όλες οι γυναίκες θέλουν να είναι πιο αδύνατες, μήπως εσύ δεν είσαι γυναίκα αν δε θες;».
Στην τελευταία φωτογραφία, οι άντρες αναπαρίστανται με ένα απλό «ανθρωπάκι» από αυτά που βλέπουμε και στα φανάρια, ενώ οι γυναίκες με την φωτογραφία ενός pin-up girl, την μορφή ενός σέξι, χυμώδους κοριτσιού. Ο άντρας δηλαδή αντιπροσωπεύεται από αυτό που έχουμε μάθει να θεωρούμε ως την οικουμενική μορφή του ανθρώπου, ο default άνθρωπος, το ουδέτερο υποκείμενο ενώ η γυναίκα από την τέρψη της αντρικής ματιάς. Η σήμανση αυτή ουσιαστικά μας λέει ότι ο άντρας είναι το οικουμενικό υποκείμενο ενώ γυναίκα είναι απλά η ωραία γκόμενα (ωραίας πως την θεωρούν οι άντρες), καθιστώντας τις γυναίκες που δεν συμβαδίζουν με τα πατριαρχικά στερεότυπα απλά αόρατες ή μη-γυναίκες. Η υπερ-σεξουαλικοποίηση του γυναικείου σώματος έτσι ταυτίζεται με το ίδιο της το φύλο ενώ ο άντρας παραμένει unmarked γιατι δεν προσδιορίζεται αντίστοιχα από την γυναικεια ματιά αλλά υπάρχει αυτόνομος και αυτούσιος, ως ανεξάρτητο υποκείμενο που δεν προσδιορίζεται από τίποτα πέρα από τον εαυτό του.

Πώς η Ισλαμοφοβία Μετατρέπει τις Μουσουλμάνες σε Πράγματα

μπουργκα
Η μέγιστη υποκρισία της Δύσης είναι που χλευάζει και αντικειμενοποιεί τις ίδιες τις γυναίκες για τις οποίες τάχα κόπτεται κάθε φορά που μας λέει ότι πως ο φεμινισμός δεν χρειάζεται εδώ και να πάμε σε καμία χώρα της Μέσης Ανατολής να αγωνιστούμε για τα δικαιώματα των γυναικών . Οι Δυτικοί μισογύνηδες αντιμετωπίζουν τις μουσουλμάνες σαν πράγματα -κυριολεκτικά σαν σκουπίδια- την ίδια ώρα που καταφέρονται κατά τις νικάμπ η οοπία τάχα τις μετατρέπει σε αντικείμενα. Φαίνεται ότι και οι γυναίκες που καλύπτονται δε θα έπρεπε να προκαλούν με το ντύσιμό τους αν δεν ήθελαν να τους συμπεριφέρονται σαν αντικείμενα. Το αστείο όμως είναι ότι οι ισλαμοφοβικοί μπορούν να επιδίδονται ανενόχλητοι στον μισογυνισμός τους τόσο προς τις Δυτικές όσο και προς τις Ανατολίτισσες ενώ ταυτόχρονα το παίζουν απελευθερωμένοι και προοδευτικοί που τάχα αγανακτούν με την θρησκευτική καταπίεση και υπερασπίζονται τα γυναικεία δικαιώματα που καταπατά το Ισλαμ. Οι Μουσουλμάνες ζουν στη Δύση όπου έχουν να αντιμετωπίσουν διπλή καταπίεση, ως γυναίκες και παράλληλα ως τάχα οπισθοδρομικές θρήσκες που αξίζουν όμως την γελοιοποίηση γιατί επέλεξαν το Ισλάμ έναντι της διαφωτιζμένης Δύσης. Οι Ισλαμοφοβικοί απλά αποδεικνύουν πώς όπως και να ντυνόμαστε δεν γλιτώνουμε ούτε την χοντροφοβία ούτε την αντικειμενοποίηση, κι ας πιστεύουν οι ίδιοι πως απλά μας δείχνουν πόσο χειρότερη είναι θέση της γυναίκας κάπου Αλλού -ενώ παράλληλα χειροτερεύουν την θέση της ΕΔΩ.

Η Χοντροφοβία ΔΕΝ είναι Θέμα Υγείας

οι χειρότερες εικόνες

Όχι, η χοντροφοβία και ο χλευασμός του χοντρού σώματος δεν έχουν καμία σχέση με τα ζητήματα υγείας. Έχουν να κάνουν με την ιεράρχηση των σωμάτων και με την αντίληψη ότι αυτά που ιεραρχούνται ως κατώτερα πρέπει να ξέρουν τη θέση τους, να κρύβονται, να ντρέπονται, να περιορίζονται, να συρρικνώνονται, να επιτελούν την κατώτερότητα τους. Έχουν να κάνουν με την αντίληψη ότι οι χοντροί άνθρωποι, και δη οι χοντρές γυναίκες, δεν εχουν τα ίδια δικαιώματα με τις αδύνατες, δεν μπορούν να κάνουν ό,τι θελουν με το ιδιο τους το σώμα, δεν τους επιτρέπετια να νιώθουν άνετα με αυτό. Έχουν να κάνει με τον φασισμό της αισθητικής και την πεποίθηση ότι οι γυναίκες υπάρχουν μονο ως διακοσμητικά αντικείμενα που οφείλουν να είναι ευχάριστες στο μάτι αλλιώς να γίνονται αόρατες. Έχουν να κάνουν με την αντρική ματιά και τον σεξισμό, γιατί σπάνια ακούμε τι είδους μαγιό επιτρέπεται οι άντρες να φορέσουν. Έχουν να κάνουν με την αστυνόμευση του γυναικείου σώματος και τον μισογυνισμό, γιατι οι ίδιοι άντρες που «ΕΞΟΡΓΙΖΟΝΤΑΙ» με τις χοντρές εξοργίζονται και με τις αδύνατες, γιατι απλά μισούν τις γυναίκες και θεωρούν οτι θα πρέπει να ορίζουν τα σώματά τους και θυμώνουν όταν βλέπουν οτι δεν μπορούν. Kι αν είσαι αδύνατη γυναικα θα πρέπει και πάλι να προσβάλλεσαι από την χοντροφοβία που θεωρεί οτι δεν έχεις αυτόματα το δικαίωμα να φοράς ότι θέλεις, αλλά αυτό ειναι κάτι που θα πρέπει να το κερδίσεις με την δίαιτα ή τον καλό μεταβολισμό σου.

Όσο και να χτυπιούνται ότι το πολιτισμικό κλίμα υποτίμησης του χοντρού σώματος έχει δήθεν να κάνει με την υγειά, η αλήθεια πάντα βγαίνει στην επιφάνεια. Η χοντροφοβία και το body shaming έχει να κάνει μονο με την τιμωρία όσον δεν συμμορφώνονται στα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς και στα πρότυπα του καπιταλισμού που μας θέλει σώματα διαρκώς πειθαρχημένα. Η υγεία είναι απλά ένα ζήτημα ανάμεσα στο συγκεκριμένο άτομο και τον γιατρό που τσεκάρει τα αποτελέσματα των εξετάσεων του.

Ο Χειρότερος Είσαι Εσύ

θοδωρης λαγος

To χειρότερο Θοδωρή μου είναι όλα αυτά τα χοντροφοβικά, σκατόψυχα μπάζα που προσπαθούν να αντλήσουν υπεραξία κοροιδεύοντας τις χοντρές νομίζοντας οτι αυτό θα ανυψώσει τους ίδιους και την ανύπαρκτη προσωπικότητά τους.
Το χειρότερο Θοδωρή μου είναι όλα αυτά τα χοντροφοβικά, σκατόψυχα σκουπίδια που δεν αντιλαμβάνονται οτι ο κόσμος αλλάζει και συνεχίζουν να προπαθούν να φανούν cool και edgy περιπαίζοντας τους άλλους δείχνοντας μηδενική ενσυναίσθηση και καταλήγουν να γελοιοποιούν μόνο τον εαυτό τους και να ξεφτιλίζονται για μια χούφτα like.
To χειρότερο Θοδωρή μου είναι όλα αυτά τα χοντροφοβικά, σκατόψυχα απόβλητα που επειδή περνάνε την μέρα τους στο γυμναστήριο αποκτούν εκτός από ωραίο σώμα και ένα κόμπλεξ ανωτερότητας και νομίζουν οτι οφείλουν να τιμωρήσουν όποιον δεν το κάνει γιατί αν το ωραίο σώμα δεν είναι το Α και το Ω στον κόσμο, τότε δεν ξέρουν τι αξία έχουν οι ίδιοι και δε θέλουν να κάτσουν να το σκεφτούν ούτε να καλλιεργήσουν το χαρακτήρα τους.
Το χειρότερο Θοδωρή μου είναι όλοι αυτοί οι γονείς που μεγάλωσαν παιδιά χωρίς να τους διδάξουν την στοιχειώδη, ανθρώπινη ενσυναίσθηση και τον σεβασμό προς τους άλλους κι έτσι they fucking look disgusting.
Τώρα που clearly people outside δεν αποδείχτηκαν το status σου, μήπως είναι ώρα να σταματήσεις να αποδέχεσαι τον εαυτό σου και να αναλογιστείς μήπως ο χειρότερος είσαι εσύ?

Η Βιομηχανία Αδυνατίσματος και οι Ηθικές Διαστάσεις του Βάρους

stockholm health
Λέγεται συχνά «αν μία μέρα οι γυναίκες ξυπνούσαν και αποφάσιζαν οτι τους αρέσει το σώμα τους φανταστείτε πόσες επιχειρήσεις θα έχαναν τη δουλειά τους». Η βιομηχανία της ομορφιάς λοιπόν έχει κέρδος όχι μόνο να εξαργυρώνει τις ανασφάλειες αυτές πουλώντας προιοντα και υπηρεσίες αλλά να τις καλλιεργεί η ίδια εσκεμμένα. Είναι από τα πιο τρανταχτά παραδείγματα διασταύρωσης της πατριαρχίας με τον καπιταλισμό. Δεν μου φαίνεται ότι ο καπιταλισμός έχει ιδιαίτερο κέρδος να μας απαλλάξει από την πατριαρχια και τα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς γιατί η βιομηχανία της μόδας έχει τζιρο δισεκατομμυρίων. Το πολυ πολύ να θέλει να τα επεκτείνει και στους άντρες, τώρα που το στατους και η καλη δουλειά δεν επαρκεί για την εύρεση συντρόφου κι έτσι δημιουργειται μια νέα αγορά.
 
Οι γυναίκες λοιπόν δε θα ξυπνήσουν μια μέρα και θα αποφασίσουν οτι αποδέχονται το σώμα τους οσο λαμβάνουν στο προσωπικό τους mail απευθύνσεις με το όνομά τους που τις ντροπιάζουν και μειώνουν ξεδιάντροπα για το βάρος τους. Κοιτάξτε πόση επικκληση στο συναίσθημα και πόση χειριστικότητα χρησιμοποιείται ως marketing, πώς εισβάλλει η αστυνόμευση σώματος στο ίδιο σου το σπίτι να σε κοιτάξει με αυτό το υποτιμητικό βλέμμα ρωτώντας σε ειρωνικά «καλα, ετσι θα βγεις εξω;».
 
«Η παχυσαρκία είναι δείγμα τεμπελίας, υποτονικότητας και αδύναμου χαρακτήρα» μας πληροφορεί το mail αποκαλύπτοντας σε όλο της το μεγαλείο την ηθική διάσταση του βάρους στην σημερινή κουλτούρα. Η διαφήμιση δεν τηρεί καν τα προσχήματα προσποιούμενη πως ενδιαφέρεται για την υγεια μας. Το πάχος στον νεοφιλελευθερισμο είναι κι αυτό προσωπική αποτυχία, ούτε γενετικό χαρακτηριστικό, ούτε συνέπεια κάποιας ασθένειας, ουτε αποτέλεσμα μιας ολοκληρης βιομηχανίας παραγωγής φαγητού. Φταίμε εμείς αν έχουμε «υπερβολικό βάρος» και θα πρέπει να απαλλαγούμε από αυτό αντί να το αποδεχτούμε και να μαθουμε να απολαμβάνουμε τη ζωή μας. Αλήθεια, αν πληρώσουμε μια εταιρία μπορεί σε 7 μέρες να αλλάξει την προσωπικότητά μας και να μην είμαστε πια «τεμπέλες, υποτονικές και αδυναμοι χαρακτήρες»? Εννοούν πως αφήσουμε τα λεφτά μας σε ένα ινστιτούτο αισθητικής αντί να τα χαλάσουμε στις διακοπες θα είναι δείγμα δυνατού χαρακτήρα, ζωτικότητας, και εργατικότητας?
 
Η ζωή μας θα γίνει καλύτερη αν χάσουμε τα κιλά, μας υποσχονται, γιατι άλλωστε η βιομηχανία αδυνατίσματος θα φροντίσει να την κάνει χειρότερη αν δεν το κάνουμε υπενθυμίζοντας μας πόσο αποτυχημένες είμαστε και πόσο θα πρέπει να ντρεπόμαστε. Τίποτα από την χοντροφοβία της κοινωνίας μας δεν έχει να κάνει με την δική μας προσωπική ευημερία, και όποι@ προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο απλά υπερασπίζεται το δικό του στατους -οπως η Αγαθή στο αντιφεμινιστικό βίντεο που σχολιάστηκε χθες.

Το Fat Shaming δεν Έχει να Κάνει με τα Προσωπικά σου Γούστα

69090865_555743098299036_4163517987954884608_n

Όχι, δεν είναι τα «προσωπικά σου γούστα» που σε έκαναν να ποστάρεις αυτή τη φωτογραφία. Δεν είναι ούτε κάποιος εξελικτικός λόγος που έκανε τάχα τους άντρες να γουστάρουν μονο ψηλές, αδύνατες ξανθές με μακριά μεταξένια μαλλιά και βελούδινο δέρμα επειδή μόνο αυτές υποτίθεται θα τους κάνουν υγιείς απογόνους. Η τελετουργική ταπείνωση των γυναικών που δεν συμμορφώνονται με τα πατριαρχικά στάνταρ ομορφιάς και παρόλα αυτά τολμούν να υπάρχουν στο δημόσιο χώρος είναι μια συνειδητή επιλογή. Φταίει που είσαι ένα σκατόψυχο σκουπίδι που είδε μια γυναίκα να κάνει τη δουλειά της χωρίς να ενοχλεί κανέναν και σκέφτηκες να βγάλεις φωτογραφία και να την ανεβάσεις στα social media για να δείξεις πόσο αηδιασμένος είσαι με το θέαμα -δεν ήταν καθόλου μια αυόρμητη αντίδραση. Μη μας λες οτι έχει να κάνει με την έλξη προς τις γυναίκες, κανείς δε σου ζήτησε να σου αρέσει κάθε γυναίκα που περπατάει ή κάνει ποδήλατο στο δρόμο. Έχει να κάνει με το ΜΙΣΟΣ σου γι αυτες. Έχει να κάνει με το πόσο η κοινωνία μισεί τις γυναίκες και με το πόσο αποδεκτός γίνεσαι κι εσύ συμμετέχοντας σε αυτό το μίσος, βάζοντας κι εσύ το δικό σου λιθαράκι στον συλλογικό εξευτελισμό και υποβιβασμό των γυναικών. Και μη μας πεις ούτε οτι το fat shaming και η χοντροφοβία έχει τάχα να κάνει με την υγεία -η γυναικα κάνει ΓΑΜΗΜΕΝΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ και θες να της το στερήσεις και αυτό επειδή τάχα σου χαλάει την αισθητική, θες να την ντροπιάσεις και να την κάνεις να συρρικνωθεί και να κάτσει σπίτι της, η ντροπή της θα σε έκανε χαρούμενο.
Δεν ξεγελάτε κανέναν ανθρώπινα απόβλητα, το fat shaming έχει να κάνει με την σκατοψυχιά σας και τον μισογυνισμό σας.

100 Θερμίδες για το Κορίτσι σου

το σπιτικο

«Δεν ξέρουμε προσωπικά το κορίτσι σου, ούτε πόσα κιλά ζυγίζει, ούτε αν θέλει να χάσει βάρος, 100 θερμίδες όμως θα πρέπει να της είναι αρκετές την ίδια ώρα που εσύ απολαμβάνεις ένα κανονικό γεύμα χωρίς τυψεις.»
Στο κάτω κάτω η δίαιτα δεν έχει να κάνει με το βάρος, γιατί όπως είπε και η Naomi Wolf
«Μία κουλτούρα που έχει εμμονή με το να είναι λεπτές οι γυναίκες δεν έχει εμμονή με την ομορφιά τους αλλά με την πειθαρχία τους. Η δίαιτα είναι το πιο ισχυρό κατασταλτικό στην ιστορία των γυναικών. Ένας σιωπηλά θυμωμένος πληθυσμός είναι πιο εύκολος στην διαχείριση»

Οι γυναίκες εκλαμβάνονται ως μονίμως σε δίαιτα, ταυτόχρονα γελοιοποιούνται για αυτό και το σύνολο της συζήτησης το μονο που κάνει είναι να υπενθυμίζει στις γυναίκες ότι πρέπει να μετράνε τις θερμίδες γιατι στο κάτω κατω αυτό δεν κάνουν όλες;