Κλασικότατη περίπτωση male entitlement και αυτοαναγορευμένου Καλουπαιδιού –και παραδίπλα του άντρα που συμπάσχει.

Τα βασικά και επαναλαμβανόμενα στοιχεία σε κάθε καλή, παραδοσιακή ιστορία friendzone είναι τα εξής

-Ο άντρας θεωρεί ότι η γυναίκα του χρωστάει σεξ επειδή αυτός την αγαπάει «με όλο του το είναι».
Το γεγονός ότι δεν την θέλεις μόνο για πήδημα κάνει την απόρριψη αδιανόητη, γιατί η γυναικά αναμένεται να νιώθει τιμή και ευγνωμοσύνη που δεν την βλέπουν μόνο σαν τρύπα.

-Ο άντρας θεωρεί πως είναι Καλοπαιδί επειδή ειχε συναισθήματα γι αυτήν.
Σορρυ, δεν εισαι Καλόπαιδι επειδή της έγραψες ερωτική εξομολόγηση. Εσύ μπορεί να ανατρίχιασες με τα μηνύματά σου, αυτή οχι. Καλό παιδί θα ήσουν αν σεβόσουν την απόφασή της. Την οποία στην ειπε ξεκάθαρα: δε θέλει να είστε ζευγάρι. Αν αυτή θέλει να μείνετε φίλοι κι εσύ οχι ανέλαβε την ευθύνη. Μην το παίζεις θύμα.

-Η γυναίκα εκμεταλλεύτηκε τον άντρα..
Τώρα φίλε δεν μας λές αν σου έφαγε λεφτά ή σου πήρε κανένα νεφρό. Φαίνεται όμως πώς μάλλον η παρέα που της έκανες χωρίς να την πηδας ήταν κάποιου είδους χάρη που αφού δεν είχε ανταπόδοση θεωρείται εκμετάλλευση. Το «ήμουν το σκυλάκι της» δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Δεν της εφερνες τις παντόφλες. Αν εσύ ένιωθες οτι έκανες κάποιες παραχωρήσεις με σκοπό να την πηδήξεις δεν φταίει αυτη. Φταιες εσύ που το έπαιζες καλός ενώ είχες άλλα κίνητρα.

-Η γυναίκα είναι «βρωμοπούτανο» επειδή διάλεξε κάποιον άλλον.
Η γυναίκα που δε σου κάθεται είναι πάντα «πουτάνα», εκτός αν δε σου έκατσε γιατί θέλει να γίνει καλόγρια. Αν ΚΑΙ δε σου έκατσε ΚΑΙ εξακολουθεί να κάνει σεξ με άλλους δεν έχει καμία δικαιολογία,.

-ο Άλλος Άντρας είναι πάντα κακό παιδί. Χωρίς να τον ξέρεις.
Μπορει να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία πως είχε μηχανή ή τατουάζ (που οδηγεί στο αυθαίρετο συμπέρασμα ότι είναι «μπαφιάρης» το οποίο τον κάνει ακόμα πιο κακό παιδί). Ο πραγματικός λόγος όμως είναι πως ο άλλος ΠΡΕΠΕΙ να παρουσιαστεί ως κακός ώστε να επιβεβαιώσει πως οι γυναίκες «γουστάρουν τα κακά παιδιά». Το κλισέ αυτό αφενός υπονοεί ότι αφού γουστάρουμε τα κακά παιδιά μας αξίζει η κακή συμπεριφορά και αφετέρου κάνει τον απορριφθέντα να θεωρεί πως ο λόγος που δεν του κάθονται οι γκόμενες είναι πως παραείναι καλός.

Η ιστορία, αν και συγκινητική οδηγεί σε ένα βέβαιο συμπέρασμα: Τα παιδιά που λένε ότι είναι καλά, ΔΕΝ είναι. Ο μύθος του αδικημένου Καλουπαιδιού πρέπει να πεθάνει.

~Hürrfem Sultan