Όχι απαραίτητα, αλλά με τον μην αφήνουμε τ@ν κάθε πικραμέν@ να ελέγξει την σεξουαλική μας ζωή ή να μας κάνει να αισθανθούμε ντροπή γι αυτή και να εκθέτουμε τα double standards και τον σεξισμό τέτοιων απελπισμένων προσπαθειών και είμαστε και τον καταπολεμάμε.
~Hürrfem Sultan
Εδώ βλέπουμε έναν άντρα που εξηγεί γιατί δε μπορεί να κοιτάξει την προσωπικότητα μιας γυναίκας πέρα από το ότι της αρέσουν τα ναρκωτικά ή το σεξ με διαφορετικούς άντρες συγκρίνοντας τα με την δολοφονία. Αυτό δεν είναι τυχαίο καθώς η κριτική που κάνει οι κοινωνίες στη γυναικεία σεξουαλικότητα υπονοεί ότι αυτή ειναι επιβλαβής για το σύνολο, λες και εξαρτάται η ζωή τους απο το τι κάνουμε στο κρεβάτι μας.
Η εξήγηση του περιλμβάνει ένα μίγμα βιολογικών και συναισθηματικών λόγων συνοψίζοντας τη γενικότερη ρητορική που επικρατεί.
Από τη μία, η επίκληση στην υποτιθέμενη βιολογία κρύβει μία αντίφαση της βιολογίας. Αφενός, εδώ σκοπός της ανθρώπινής ύπαρξης θεωρείται αυθαίρετα η μέγιστη αναπαραγωγή, κάτι που θυμίζει περισσότερο θρησκευτική σκέψη παρά βιολογία (κατά το «αυξάνεστε και πληθύνεστε» -που είπε ο Θεός στον Νώε όταν το ανθρώπινο γένος κινδύνευε με εξαφάνιση, όχι όταν είχε πρόβλημα υπερπληθυσμού). Αφετέρου, οι ίδιοι που λένε ότι σκοπός του άντρα είναι να γονιμοποιήσει όσο περισσότερα ωάρια γίνεται, θα υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες βρίσκονται σε υποδεέστερη θέση ακριβώς επειδή έχουν ανάγκη έναν άντρα για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους αλλιώς δε θα επιβιώσουν. Επομένως, η γονιμοποίηση των ωαριων από μόνη της δεν έχει νόημα χωρίς τον ιερό θεσμό της πατριαρχικής οικογένειας, έτσι δεν είναι?
Από την άλλη, ο εξομολογούμενος γίνεται για λίγο ευάλωτος και εκφράζει τις ανασφάλειές του και σε αυτό το σημείο θα πρέπει να τον λυπηθούμε (not) που δεν νιώθει αρκετά ξεχωριστός όταν μία γυναίκα δεν περίμενε αυτόν όλη της τη ζωή. Ο σεξισμός εδώ βρίσκεται στα double standards: μια γυναίκα είναι γελοία να νιώθει έτσι αν ένας άντρας έχει πάει με πολλές, αντίθέτως θα πρέπει να νιώθει περήφανη που είναι με έναν «έμπειρο» σύντροφο. Ενας άντρα αξίζει να νιώθει τη μοναδικότητά του μέσα από το πόσα άλλα αντρικά μόρια έχουμε δεί.
~Hürrfem Sultan
Το πρόβλημα με τον Τραμπ είναι πως είναι ένα μισογυνικό ρατσιστικό σκουπίδι, όχι ότι η γυναίκα του και η κόρη του ντύνονται αποκαλυπτικά. Το να προσπαθείς λοιπόν να του επιτεθείς δήθεν από αριστερά στη βάση της σεμνότητας της γυναίκας και της κόρης του το μόνο που κάνει είναι να αναπαράγει τον ίδιο τον σεξιστικό λόγο που του επίτρεψε να ανέβει στην εξουσία. Ο Τραμπ κατάφερε να γίνει πρόεδρος ακριβώς λόγω της αποδοχής ή έστω της ανοχής μεγάλης μερίδας της κοινωνίας στον μισογυνισμό και τον ρατσισμό. Ο Τραμπ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές με ένα προεκλογικό μήνυμα ενάντια στην υποτιθέμενη «πολιτική ορθότητα», η οποία προφανώς δεν κάνει μόνο τους παραδοσιακά συντηρητικούς να νιώθουν άβολα. Όταν λοιπόν η υποτιθέμενη «ελευθερία του λόγου» συγχέεται με τον σεξισμό και γίνεται αντικείμενο υπεράσπισης του λεγόμενου προοδευτικού χώρου μέσω της λογοκρισίας που υποτιθεται πολεμά, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάτι η νίκη του Τραμπ, η οποία φάνταζε απίθανη πριν μερικούς μήνες, δε θα έπρεπε να μας προκαλεί και τόση έκπληξη.
~Hürrfem Sultan
«Καλό πουτανάκι είμαι κι εγώ, σαν την Μικαέλα που ήταν 12 ετών. Ένας τύπος που ήταν 26 την σκότωσε επειδή η κοπέλα δεν ήθελε να κάνει σεξ μαζί του. Αλλά ενταξει, είχε ανεβάσει αρκετές «προκλητικές» φωτογραφίες στο Facebook τι περίμενε? Ένα κορίτσι στη Βραζιλία ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών και στη συνέχεια βιάστηκε από περισσότερους από 30 άνδρες, όλο αυτό οργανωμένο από το φίλο της σαν εκδίκηση για την υποτιθέμενη απιστία της. Το περιστατικό βιντεοσκοπήθηκε και το ανέβασαν και σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα για να το απολαύσουν περισσότεροι. Αλλά ακούστε, το κορίτσι ηταν 16 χρόνων και είχε ένα γιο και ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών οπότε ήταν κι αυτή λίγο πουτάνα … Σαν την Μελίνα; Δεν τη θυμάστε; «Αυτή κι αν ήταν τρελή!! Το φταίξιμο για το βιασμό και το θάνατο της δεν το είχαν οι τέσσερις βιαστές και δολοφόνοι, αλλά η ίδια , επειδή της άρεσαν τα μπαρ και όχι το διάβασμα. Ή Νταϊάνα, η οποία πήγε σε μια συνέντευξη για δουλειά τη νύχτα και ντυμένη με ένα σορτσάκι, που καποιος θα σκεφτόταν, πώς θύμιζε πουτάνα. Ο φίλος της Serena την μαχαίρωσε 49 φορές επειδή τον παράτησε, αλλά και αυτή ήταν πουτάνα. Η Μαρίνα και η Maria Jose … Δύο γυναίκες που ταξίδευαν μόνες τους δίχως ανδρες!! Τι περίμεναν ότι θα συμβεί; Η Rosa, 74 ετών, υπέστη μια βάναυση επίθεση από τα χέρια του φίλου της, αλλά σίγουρα κάτι θα έκανε, θα έπρεπε να τον έπαιρνε ασύστολα … ψαχνόταν η γριά, πρέπει να τους πήρε όλους στον οίκο ευγηρίας. Η Mailén βιάστηκε από τον Miguel δύο φορές στο σπίτι του. Αλλά εντάξει, επέλεξε να πάει στο σπίτι ενός άντρα, τι επρόκειτο να συμβεί; Τεράστια ψώλα. Την Cintia την μαχαίρωσε ο πρώην σύζυγος της μέχρι θανάτου μπροστά από τα τρία παιδιά της επειδή τον είχε αφήσει. Αλλά κι αυτή τριγύριζε με γκόμενους, αντί να ασχολείται με τα παιδιά. Ο πρώην φίλος της Macarena της έκοψε το λαιμό με ένα μαχαίρι γιατί τον παράτησε. Αλά αυτή είχε κερδίσει κάτι καλλιστεία, και τα πετούσε έξω συνεχώς.
Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή ο κατάλογος των θυμάτων της έμφυλης βίας είναι ατελείωτος. Σαν τις σεξιστικές αηδίες που ακούγονται για να δικαιολογήσουν κάθε περιστατικό. Ángeles. Araceli. Lola. Στην Αργεντινή; Μία νεκρή κάθε λιγότερο από 30 ώρες. Στη Βραζιλία; Ένα θύμα βιασμού κάθε 11 λεπτά. Στο Μεξικό; 7 γυναίκες δολοφονούνται κάθε μέρα, πολλές περισσότερες λείπουν και ποτέ δεν θα βρεθούν ζωντανές. Και όλες από αυτές, αλλά όλες, καποια στιγμή της έλεγαν πουτάνες.
Αύριο μπορεί να είμαι εγώ η νεκρή/ βιασμένη/ χτυπημένη πουτάνα. Αλλά εντάξει όλα αυτά είναι μαλακίες που απασχολούν μονάχα τις Feminazis που είναι μονίμως υστερικές. Και μερικές πουτάνες. Πάντα πουτάνες.»
μετάφραση του παρακάτω κειμένου που κυκλοφόρησε στα ισπανικά:
Προσέξτε λίγο την λεπτή ειρωνεία: η σπόντα ότι οι γυναίκες δεν ανεβάζουν φωτογραφίες όπου φαίνεται παραπάνω από το επιτρεπτό δέρμα παρά μόνο για να προκαλέσουν έχει γραφτεί πάνω σε έναν πίνακα όπου το γυναικείο γυμνό αναγνωρίζεται ακριβώς για την αισθητική του αξία.
Για χιλιάδες χρόνια το γυναικείο γυμνό ήταν το κεντρικό θέμα της τέχνης που παρήγαγαν άντρες καλλιτέχνες, και κανείς δεν βρίσκει τα έργα τους χυδαία ή προκλητικά. Τη στιγμή που οι γυναίκες παίρνουν τον έλεγχο της εικόνας τους όμως, το γυναικείο σώμα ανάγεται αποκλειστικά σε πρόκληση και παύει να του αναγνωρίζεται οποιαδήποτε αισθητική αξία.
Δεν σημαίνει βέβαια ότι κάθε γυναίκα που ανεβάζει μία σέξυ selfie παράγει τέχνη, θα έπρεπε όμως να μας υποψιάζει ότι δεν της αναγνωρίζεται το παραμικρό δικαίωμα να γουστάρει να βλέπει τον εαυτό της σε μια αισθησιακή πόζα όταν το δικαίωμα των αντρών να απολαμβάνουν γυναίκες σε ανάλογες πόζες όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκε ποτέ αλλά δεν θεωρούταν καν απαραίτητα συνδεδεμένο με το σεξ.
~Hürrfem Sultan
~Hürrfem Sultan
To αγαπημένο κομμάτι του slut shaming για τους μισογύνηδες είναι αυτό που φαντασιώνονται οτι μετά από όλο αυτό το σεξ που κάνουμε θα καταλήξουμε μίζερες, απελπισμένες και μόνες, ψάχνοντας απεγνωσμένα έναν άντρα της προκοπής (όπως τον ορίζουν οι ίδιοι κάθε φορά) αλλά δε θα τον βρίσκουμε γιατί θα είμαστε «χαλασμένες». Ακόμα και αν αυτό δεν επιβεβαιώνεται από εμπειρικά δεδομένα, ο μόνος τρόπος να διαχειριστούν τη πιθανότητα να απολαμβάνουμε το σεξ και να μην τους πέφτει κανένας λόγος είναι η ελπίδα ότι θα «πληρώσουμε» κάποτε γι αυτό.
~Hürrfem Sultan
Να τα βλέπουν αυτά οι Δυτικές φεμιναζί για να καταλάβουν τι τυχερές που είναι που στην πολιτισμένοι Δύση μας υπάρχουν αντρες που θεωρούν ότι η δίκαιη τιμωρία για ένα μοντέλο είναι ΜΟΝΟ να τη κουρέψουν γουλί και να την περιφέρουν στην πλατεία του χωριού για φτύσιμο, light, πολιτισμένα πράγματα.
Για άλλη μία φορά βλέπουμε πώς το slut shaming δεν είναι μια αθώα «γνώμη» αλλά στηρίζει και δικαιολογεί τη βία κατά των γυναικών αφού η πατριαρχία κάνει την κοινωνία (τόσο της «Δύσης» όσο και της «Ανατολής») να θεωρεί πως η γυναικεία σεξουαλικότητα πρέπει να τιμωρείται λες και είναι κάποιο έγκλημα. Αυτό που μπορεί να διαφέρει είναι η τιμωρία που η κάθε δυτική ή ανατολίτικη κοινωνία ανέχεται.
Και επειδή τα περισσότερα σχόλια από κατω είναι ρατσιστικά, να υπενθυμίσουμε ότι «εγκλήματα τιμής» όπου αδέλφια σκότωναν τις αδελφές τους γίνονταν στην Ελλάδα μέχρι πριν λίγες δεκαετίες, δεν αποτελούν αποκλειστικότητα του Ισλάμ. Και επίσης πως γυναίκες σε όλο τον κόσμο εξακολουθούν να βιώνουν σεξουαλική και όχι μόνο βία απλά και μόνο επειδή επειδή δεν συμμορφώνονται στις πατριαρχικές απαιτήσεις σεμνότητας.
~Hürrfem Sultan
Χο
Για πολλοστή φορά βλεπουμε την σύνδεση slut shaming και κουλτούρας του βιασμου μέ το σκεπτικό «ε, αφού κάνει που κάνει σεξ, τι διάφορα έχει να το κάνει και παρα τη θέληση της».
Και σε αυτο το σημείο αναρωτιέμαι πώς γίνεται ολοι αυτοί οι αρνητές της κουλτούρας του βιασμού να βλέπουν απο τη μια τα χιλιαδες περιστατικά βιασμού ,να βλέπουν από την άλλη ολη αυτή τη ρητορικη μίσους κατά των γυναικών που τα δικαιολογεί και να αρνούνται να ενώσουν τις τελιτσες επιμένοντας οτι ολα αυτα τα σχόλια είναι άσχετα με την πραγματικότητα του βιασμού
για την οποια ευθύνονται απλα μερικοί «διεστραμμένοι».
Η κουλτούρα του βιασμού είναι αυτή που κάνει άντρες οπως ο Διονύσης να θεωρούν τον βιασμό ως φυσικο τους δικαίωμα και την υπόλοιπη κοινωνία να τους προσφέρει ελαφρυντικά κατηγορώντας το θυμα.
~Χιουρφέμ Σουλτάν
Στο βιβλίο του «Ρατσισμός χωρίς Ρατσιστές» ο Eduardo Bonilla-Silva εφιστά την προσοχή των αναγνωστών στο εξής παράδοξο: στην σύγχρονη Αμερική ο ρατσισμός συνεχίζει να εμποδίζει την πρόοδο της μαύρης μειονότητας, την ίδια ώρα που κανείς δεν επιθυμεί πια να χαρακτηριστεί ρατσιστής. Ο συγγραφέας δείχνει πώς η ρατσιστική ρητορική έχει πάρει πλέον πιο έμμεσες μορφές ώστε να διαιωνίζει και να δικαιολογεί τις υπάρχουσες ανισότητες χωρίς να γίνεται αντιληπτή ως ευθεία επίθεση εναντίον των μαύρων.
Παρόμοιο φαινόμενο παρατηρείται σήμερα και με τον μισογυνισμό, ο οποίος επιμένει να εμποδίζει την επίτευξη της ισότητας και της απελευθέρωσης από τις πατριαρχικές δομές χωρίς κανείς σχεδόν -με την εξαίρεση κάποιων γραφικών- να παραδέχεται ρητά πως μισεί τις γυναίκες. Υπάρχουν λιγότερο ορατές μορφές μισογύνηδων που διαιωνίζουν τα σεξιστικά στερεότυπα και αναπαράγουν την ιδέα της γυναικείας κατωτερότητας με πιο συγκεκαλυμμένες μορφές.
Ακολούθως παρατίθενται τα βασικότερα είδη, σε μία σχηματική παρουσίαση -χωρίς να σημαίνει, φυσικά, πως δεν μπορεί να ανήκει κάποιος σε παραπάνω από ένα είδη:
Το είδος αυτό κρύβει την υποτίμησή του για το γυναικείο φύλο πίσω από μία επίφαση ψευδοεπιστήμης και μπουρδολογίας. Αρέσκεται να ισχυρίζεται πως οι διαφορές ανάμεσα στα φύλα είναι έμφυτες και απαραίτητες για την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους. Κάνει επίκληση στον άνθρωπο τον σπηλαίων και υπονοεί πως κανένα από τα αγαθά του ανθρώπινου πολιτισμού δεν θα είχε υπάρξει αν οι γυναίκες δεν είχαν μείνει στο σπίτι (ή τη σπηλιά) να φροντίζουν τα παιδιά και να υπηρετούν τους άντρες ενώ οι τελευταίοι κυνηγούσαν. Αν τον αποκαλέσεις μισογύνη θα σου απαντήσει αθώα πως δεν θεωρεί τις γυναίκες κατώτερες, απλά «διαφορετικές», και πως τα δύο φύλα διαθέτουν απλά διαφορετικές δεξιότητες. Για παράδειγμα, οι γυναίκες είναι από τη φύση τους καλύτερες στο σκούπισμα και το ξεσκόνισμα, ενώ οι άντρες είναι εκ φύσεως καλύτεροι στο να χτίζουν πολιτισμούς και να κυβερνούν τον κόσμο. Ο τύπος αυτός αδυνατεί να εξηγήσει γιατί ο πολιτισμός δεν κατέρρευσε αφότου οι γυναίκες απέκτησαν δικαίωμα ψήφου και έπαψαν να είναι, νομικά τουλάχιστον, οι οικιακοί σκλάβοι των αντρών. Ούτε γιατί ο ίδιος δίνει τόση έμφαση στον ρόλο του άντρα ως κυνηγού, ενώ τρώει το συσκευασμένο, κατεψυγμένο και ξαναζεσταμένο στο φούρνο μικροκυμάτων κοτόπουλο του.
Αγαπημένες ατάκες:
«οι άντρες είναι πολυγαμικοί γιατί είναι γενετικά προγραμματισμένοι να γονιμοποιούν όσο περισσότερα ωάρια γίνεται»
«οι γυναίκες ψάχνουν από τη φύση τους αυτόν που θα τους παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια, γι’ αυτό θέλουν πλούσιους άντρες»
«η επιθετικότητα των αντρών είναι κατάλοιπο της εποχής που κυνηγούσαν μαμούθ»
Γυναικείο πρότυπο
Η Raquel Welch στο One Million Years B.C
Η Jane Porter/Lady Greystoke
Ο τύπος αυτός φαινομενικά θαυμάζει τις γυναίκες, ως αγνά και μυστηριώδη πλάσματα, κάτι σαν τους ιθαγενείς του Avatar. Πίσω από αυτή την εξιδανίκευση, όμως, υφέρπει μια τάση να μειώνει τις γυναίκες σε στερεότυπα. Πιστεύει πως η γυναικεία φύση συνοψίζεται στο μητρικό ένστικτό και σε μια ανάγκη ανιδιοτελούς φροντίδας προς τους άλλους, αγνοώντας τις κοινωνικές συνθήκες που διαμόρφωσαν αυτά τα χαρακτηριστικά. Γενικότερα, θεωρεί πως η θηλυκότητα μας καθορίζει πλήρως: είμαστε πρωτίστως θηλυκά συνδεδεμένα με την Μητέρα Φύση και λιγότερα άνθρωποι, με την δική μας ξεχωριστή προσωπικότητα και τις δικές μας φιλοδοξίες και αδυναμίες. Παρόλο που εξυμνεί τη γυναικεία φύση, το σύμπαν του δεν έχει θέση για όσες παρεκκλίνουν από την καρικατούρα της σεμνής και τρυφερής συζύγου και μητέρας. Είναι ο πρώτος που θα αποκαλέσει μία γυναίκα «τσούλα» και θα κοιτάξει με φρίκη οποιαδήποτε δεν έχει σαν μοναδικό όνειρο ένα καλό γάμο και 2-3 κουτσούβελα -κάποια παιδικά τραύματα προφανώς την έκαναν να χάσει τον δρόμο της. Ταυτόχρονα, ανησυχεί πως κάθε γυναίκα που του λέει καλημέρα προσπαθεί να τον «τυλίξει» και να τον σύρει με το ζόρι στα σκαλιά της εκκλησίας.
Αγαπημένες ατάκες:
«μπορεί να μη θες παιδιά τώρα αλλά θα αλλάξεις γνώμη αργότερα, όταν θα χτυπήσει το βιολογικό σου ρολόι»
«η γυναίκα είναι από τη φύση της μονογαμική»
«η ψυχή της γυναίκας είναι μια άβυσσος.».
«Το κέρατο της γυναίκας έχει εγκεφαλικά χαρακτηριστικά, έχει ακάλυπτες συναισθηματικές ανάγκες ενώ ο άντρας είναι έρμαιο των παθών του»
Γυναικείο πρότυπο
Η Μαρία, Μητέρα του Ιησού και συγχρόνως Παρθένα, που δεν άφησε αυτή την Μαρία την Μαγδαληνή να τυλίξει τον μονάκριβό της
Ο τύπος αυτός βλέπει πίσω από τα πάντα τα πλοκάμια της μητριαρχίας. Θεωρεί πως ουσιαστικά οι γυναίκες πάντα κυβερνούσαν τον κόσμο, χειραγωγώντας τους άντρες από το παρασκήνιο, και κάθε ισχυρισμός περί γυναικείας καταπίεσης είναι απλά άλλη μια προσπάθεια να τους ελέγξουν δημιουργώντας τους ενοχές. Θεωρεί πως οι γυναίκες είναι πονηρές, ύπουλες, μοχθηρές και σίγουρα όχι τα θύματα του σεξισμού, μιας και τα πραγματικά θύματα είναι οι άντρες. Από την έκπτωση από τον Παράδεισο και τον Τρωικό πόλεμο, ως την διάλυση των Beatles, ο συγκεκριμένος τύπος βλέπει πάντα ως ένοχο μία γυναίκα. Αντιλαμβάνεται τον μισογυνισμό του σαν τιμωρία προς τις γυναίκες, και τον εαυτό του σαν υπερήρωα που θα αποκαταστήσει τη δικαιοσύνη, ενώ αδυνατεί να διακρίνει ανάμεσα στην συστημική καταπίεση και τις δικές του μεμονωμένες εμπειρίες.
Αγαπημένες ατάκες:
«για τις γυναίκες το σεξ είναι απλά μία μέθοδος να ελέγχουν τους άντρες»
«του έβαλε λόγια η δικιά του»,
«μην εμπιστεύεσαι ποτέ γυναίκα»
Γυναικείο πρότυπο
Μια ιδιαίτερα δυναμική και εξωστρεφής γυναίκα, όχι επειδή πάσχει από το σύνδρομο της Στοκχόλμης, αλλά γιατί σαν παρανοϊκός θεωρεί πως οι γυναίκες όταν είναι σιωπηλές δολοπλοκούν ακατάπαυστα απέναντι στα αθώα θύματά τους
Ακούγεται οξύμωρο γιατί ο ίδιος ισχυρίζεται πως λατρεύει τις γυναίκες. Αυτό που στην πραγματικότητα λατρεύει, όμως, είναι ο εαυτός του και η αίσθηση θριάμβου κάθε φορά που προσθέτει μια από αυτές στη λίστα του. Οι γυναίκες μειώνονται σε σεξουαλικά αντικείμενα προς κατάκτηση και καθορίζονται πλήρως από την ικανότητά τους να προσελκύουν το σεξουαλικό του ενδιαφέρον. Οι άσχημες είναι απλά αόρατες, ενώ οι όμορφες είναι ανταλλάξιμες και πλήρως υποκαταστήσιμες. Οι γυναίκες είναι απλά κάτι περισσότερο από πλαστικές κούκλες, με μοναδική χρησιμότητα να τον διασκεδάζουν στο κρεβάτι και να του τονώνουν την αυτοπεποίθηση. Για το λόγο αυτό υποστηρίζει ένθερμα την σεξουαλική απελευθέρωση των γυναικών -και κάπου εκεί εξαντλούνται τα όρια της «φεμινιστικής» ρητορικής του.
Αγαπημένες Ατάκες:
«η γυναίκα που δεν φροντίζει τον εαυτό της χάνει τη θηλυκότητά της»,
«Εγώ σεξιστής; Εγώ αγαπώ όλες τις γυναίκες. Και τις ξανθές και τις μελαχρινές»
Γυναικείο πρότυπο
Όποια γυναίκα (ούτως ή άλλως είναι όλες ανταλλάξιμες μεταξύ τους) είναι αρκετά παραδοσιακά όμορφη να γίνει centerfold σε ανδρικό περιοδικό, αλλά παράλληλα μονό εφόσον έχει το βάθος και τη διαδραστικότητα του χαρτιού στο οποίο τυπώνεται.
Ο τύπος αυτός δεν κατανοεί καθόλου την ανάγκη φεμινισμού, δεν αισθάνεται ότι έχει αντρικό προνόμιο, πολλές φορές θα σε κατηγορήσει για αντίστροφο σεξισμό και θα σου κλαφτεί για το πόσο τον καταπιέζει ο αντρικός ρόλος. Θα έχει μια passive aggressive συμπεριφορά απέναντι στις γυναίκες και μια αντίστοιχη λατρεία απέναντι στους άντρες (brotherhood) αλλά υποστηρίζει πως είναι ουμανιστής. Επειδή δεν βλέπει καμία ανισότητα θα σου κάνει περισσότερο mansplaining από όλους γιατί θεωρεί πως έτυχε να κατανοεί τα πράγματα καλύτερα από σένα. Αυτός ο τύπος σεξιστή μισεί τις γυναίκες με όλο του το είναι, δεν θα τους χαρίσει τίποτα, ούτε καν την ηθική δικαίωση να παραδεχτεί ότι υπάρχει πατριαρχία. Ξέρει ότι είναι σεξιστής αλλά αυτό είναι ένα μυστικό που θα πάρει στον τάφο του.
Αγαπημένες Ατάκες:
«Είσαι υπερβολική και τα υπεραναλύεις »
«Είσαι τρελή, μια κουβέντα είπε ο άνθρωπος κι εσύ αντί να γελάσεις θύμωσες, δεν έχεις καθόλου χιούμορ»
«Δε νιώθω να μεγαλώνω με κάποιο προνόμιο, ίσα ίσα το αντίθετο, εγώ πρέπει να τα κάνω όλα, την πρώτη κίνηση στο ραντεβού, να φέρνω τα λεφτά στο σπίτι, να πάω στρατό κ.ο.κ»
«Εμείς, οι άντρες, καταπιεζόμαστε που πρέπει να πληρώνουμε τα ποτά σας όταν βγαίνουμε έξω»
«Να πηγαίνουν και οι γυναίκες στρατό, για να είμαστε όλοι ίσοι»
«Δε βλέπω κάποια ανισότητα, στις συνεντεύξεις για δουλειές προτιμούν τις γυναίκες επειδή είναι πιο σενιαρισμένες και το παίζουν γκόμενες»
Γυναικείο πρότυπο
Η μάνα του που κανακεύει τον κανακάρη της ακούγοντας στωικά το δράμα που αυτός βιώνει καθημερινά και του υπενθυμίζεις πόσο αδικημένος είναι από την κοινωνία. Αρκεί να μην έχει κάνει μπάμιες ή όποιο φαγητό αποτελεί casus beli.
O Τζέντλεμαν είναι ο κατεξοχήν άνδρας που έχει πείσει τον εαυτό του πως αποτελεί την ενσάρκωση όλων των ιδεωδών του δυτικού πολιτισμού. Έχει για πρότυπα τον Don Draper και τον Jay Gatsby ή άλλους αναλφάβητους εστέτ όπως ο Ζάχος Χατζηφωτίου δίχως να συνειδητοποιήσει τη θλίψη και γελοιότητα που κρύβουν από πίσω τους. Πίσω από το θαυμασμό του για τους άνδρες παλαιάς κοπής, κρύβεται η επιθυμία του να έχει τις γυναίκες σαν αξεσουάρ ή έστω παραδουλεύτρες. Η καλή και αψεγάδιαστη συμπεριφορά (θα σου ανοίγει τις πόρτες να περάσεις πρώτη και θα ακολουθεί πιστά το savoir vivre) ενός τζέντλεμαν και δεν αποτελεί τίποτα λιγότερο από ένα μέσο εκβιασμού και πίεσης για να τους απονεμηθεί χάριν αριστείας ό ρόλος του εραστή/γκόμενου/συζύγου. Σύμφωνα με τα λόγια του αυτοχαρακτηριζόμενου ως supreme gentleman Elliot Rodgers πριν αιματοκυλήσει “Είναι μια αδικία, ένα έγκλημα γιατί; δεν καταλαβαίνω, γιατί δεν με θέλετε; Είμαι ο τέλειος άνδρας , ο supreme gentleman και εσείς επιλέγετε αυτός τους ενοχλητικούς βάρβαρους, για αυτό θα σας τιμωρήσω σφάζοντας όλα αυτά τα κορίτσια που πόθησα τόσο πολύ”
Αγαπημένες Ατάκες
«δεν είναι σωστό να βρίζουμε μπροστά σε γυναίκες»
«Άσε μην το κάνεις εσύ, είναι δύσκολο»
*προσφέροντας ένα μπουκέτο* «Τα λουλούδια στα λουλούδια»
Γυναικείο πρότυπο
Η Σοφία η Λόρεν
~Hürrfem Sultan
~Mihrimah
~Brittney Grinder
Ναι, Είσαι Μισογύνης 