Nα ξεκαθαρίσουμε το εξής: οι αντιδράσεις που προκάλεσε η αφίσα που αναρτήθηκε στο metro με fun facts σχετικά με το «Αγέννητο Παιδί» δεν οφείλονται στο ότι «μας τσιμπάει τα σωθικά». Δεν είναι κάποιες φανταστικές ενοχές που τις υποκινούν για τον απλό λόγο πως το επιχείρημα υπέρ των εκτρώσεων δεν είναι «αχ ναι μωρέ είναι φόνος αλλά τι να κάνεις, έτσι τα φέρνει η ζωή να πρέπει να δολοφονήσουμε έναν άνθρωπο καμιά φορά». Το επιχείρημα είναι ότι το έμβρυο ΔΕΝ είναι άνθρωπος και η οποιαδήποτε προοπτική να γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον δεν μπορεί να συγκριθεί με την αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα ότι η έγκυος είναι ΗΔΗ άνθρωπος, με σκέψεις, αισθήματα, όνειρα, προσδοκίες τα οποία το έμβρυο δεν διαθέτει και ότι η οποιαδήποτε δυνατότητα εξέλιξης του εμβρύου σε άνθρωπο θα γίνει εις βάρος του δικού της σώματος.

Οι αντιδράσεις ενάντια στην συγκεκριμένη αφίσα λοιπόν προκλήθηκαν από το γεγονός ότι αποτελεί μέρος μιας οργανωμένης καμπάνιας κατά του κατοχυρωμένου δικαιώματος της έκτρωσης η οποία με την σειρά της συνδέεται με μια ευρύτερη τάση συντηρητικοποίησης της κοινωνίας που προσπαθεί να ελέγξει τα σώματα και την σεξουαλικότητα των γυναικών και των ατόμων με δυνατότητα κυοφορίας.

Για το λόγο αυτό ο παραλληλισμός με τη διαφήμιση του Pride είναι όχι μόνο ατυχής αλλά και γελοιοδέστατος. Γιατί το Pride αφορά την αυτοδιάθεση του σώματος, ενώ το κίνημα των εξαναγκαστικών γεννήσεων το ακριβώς αντίθετο. Το Pride αφορά μία καταπιεσμένη ομάδα που πάλεψε και κέρδισε δικαιώματα που είχε στερηθεί και το ίδιο ακριβώς αφορά και το κατοχυρωμένο δικαίωμα στην έκτρωση. Και καθόλου συμπτωματικά, τόσο η καταπίεση των LGBTQ+ ατόμων όσο και η καταπίεση του δικαιώματος των εγκύων να τερματίσουν μια εγκυμοσύνη σχετίζονται με την καταδίκη των σεξουαλικών σχέσεων που δεν έχουν σκοπό την αναπαραγωγή.

Καθόλου δεν σχετίζονται όλα αυτά με τα δικαιώματα των πολύτεκνων γιατί το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος δεν είναι ένα κίνημα κατά τις ζωής και των παιδιών ούτε προτρέπει κανέναν να κάνει έκτρωση όταν δεν θέλει. Το να είσαι πολύτεκνος δεν είναι κόντρα στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης, μπορεί κάλλιστα να αποτελεί εξάσκηση ακριβώς αυτού του δικαιώματος. Σε κάθε περίπτωση, καλά θα κάνουν να γνωρίζουν όσοι γελοίοι πιστεύουν ότι η έκτρωση έρχεται σε σύγκρουση με την επιλογή να γίνει κάποι@ γονιός πως το μεγαλύτερο ποσοστό των εκτρώσεων σύμφωνα με έρευνες γίνεται από γυναίκες που είναι ΉΔΗ μητέρες. Η δυνατότητα να διαμορφώσεις το μέγεθος και την μορφή της οικογένειάς σου και να καθορίσεις τις συνθήκες διαβίωσής της όχι μόνο δεν συγκρούονται με την μητρότητα, αλλά αντιθέτως την συμπληρώνουν.

Οι εκτρώσεις δεν είναι μόνο φιλοσοφικό και κοινωνικό ζήτημα, είναι κατά βάση πολιτικό γιατί αφορά σχέσεις εξουσίας και δικαιώματα ιστορικά καταπιεσμένων ομάδων. Και ως τέτοιο δεν είναι απλά θέμα «άλλης άποψης» με την ίδια έννοια που δε θα θεωρούσαμε «άλλη άποψη» μία αφίσα που θα πληροφορούσε αθώα το κοινό πχ ότι οι Εβραίοι σκοτώσαν τον Χριστούλη μας και ελέγχουν το παγκόσμιο κεφάλαιο. Άλλωστε οι ισχυρισμοί της αφίσας κατά των εκτρώσεων είναι εξίσου ψευδείς.

Ένας τρόπος να απαξιωθούν οι γυναίκες αλλά και η ίδια η ιδέα της θηλυκότητας είναι να απαξιωθεί οτιδήποτε αρέσει στις γυναίκες. Στις γυναίκες είτε αρέσουν «γυναικεία» πράγματα που είναι εξ’ορισμού σαχλά, ηλίθια, ανούσια και επιφανειακά είτε αρέσουν «αντρικά» πράγματα στην οποία περίπτωση θα πρέπει να γυρίσουν στην κουζίνα τους και μην μπαίνουν σε αντρικά χωράφια προσποιούμενες τις cool.

Οι γυναίκες δεν έχουν δικαίωμα να δηλώνουν την αγάπη ή την αρέσκεια τους για τίποτα χωρίς να χλευάζονται γι αυτό. Ταυτόχρονα η έννοια της θηλυκότητας κατασκευάζεται μέσα από αυτά που υποτίθεται αρέσουν στις γυναικες, πχ «αγάπες, φιλάκια και σαλιαρίσματα» τα οποία θεωρούνται αηδιαστικά και κατώτερα από αυτά που υποτίθεται αρέσουν στους άντρες -σεξ, πόλεμος και μπριζόλες φαντάζομαι. Η διχοτόμηση αυτή των πραγμάτων που αρέσουν στις γυναίκες και αυτών που αρέσουν στους άντρες, αυτών που είναι θηλυκά και αυτών που είναι ανδρικά και αρρενωπά , αντιστοιχεί αλλά και αναπαράγει την ιεραρχία των φύλων. Οι γυναίκες είναι κατώτερες από τους άντρες γιατι τους αρέσουν κατώτερα και ευτελέστερα πράγματα αλλά και τα πράγματα αυτά ειναι κατώτερα και ευτελή απλά στη βάση οτι αρέσουν στις γυναίκες -ή σε ομοφυλόφιλους και άρα «εκθηλυσμένους» στα μάτια της πατριαρχίας άντρες. Τίποτα δεν γλιτώνει από αυτόν τον κανόνα: ταινίες, reality, τραγούδια, καλλιτέχνες, ψηλόμεσα παντελόνια, μπότες Ugg, φουσκωτά φλαμίνγκο, pumpkin spice latte, γάμοι, αλλά και συναισθήματα όπως η αγάπη, αντιδράσεις όπως τα δάκρυα. Η πατριαρχία λέει στις γυναικες «εδώ είναι η γκάμα από πράγματα και συναισθήματα που απευθύνονται σε σένα» και ταυτόχρονα κοιτάει πλάγια την κάμερα όπως ο Jim στο Τhe Office με ένα ειρωνικό μειδίαμα που υπονοεί «πόσο χαζογκόμενες είναι που τους αρέσουν αυτά τα πράγματα!»

Eδώ βλέπουμε πως μια αθλητική εφημερίδα που διευθύνεται απο και απευθύνεται σε κυρίως άντρες προπαγανδίζει το κίνημα κατά των εκτρώσεων που αφορά τα cis ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ (ή τρανς αντρικά και όλα τα σώματα που μπορούν να κυοφορήσουν) σώματα. Τα «fun facts» που συνοδεύουν την σπαρακτική φωτογραφία ενός χάρτινου εμβρύου κάνουν για άλλη μια φορά ξεκάθαρη τη σύνδεση μεταξύ του κινήματος και του εθνικισμού: Κάντε μωρά που δε θέλετε για να είμαστε περισσότεροι από τους Άλλους. Χωρίς εκτρώσεις ο πληθυσμός της Ελλάδας λέει θα ήταν σε 4 χρόνια ένα εκατομμύριο μεγαλύτερος. Το έθνος μας θα ευημερούσε αρκεί βέβαια και τα έμβρυα αυτά να εξελίσσονταν σε εξίσου εθνόκαβλους ανθρώπους που θα έθεταν ως μόνο στόχο της ζωής τους να αυξήσουν περαιτέρω τον ελληνικό πληθυσμό με μηδενικό ενδιαφέρον για τις συνθήκες που αυτός ζει. Φυσικά όταν οι μετανάστες ή τίποτα μουσουλμάνοι γεννάνε παιδιά καταδικασμένα στην φτώχεια είναι απολίτιστοι και «υπαναπτυκτοί», οχι σαν εμάς τους Δυτικούς που τα γεννάμε μόνο αν έχουμε να τα στείλουμε σε φροντιστήριο να μάθουν Αγγλικα.

Αυτό που δεν ενδιαφέρει τους υπέρμαχους των υποχρεωτικών γεννήσεων είναι το πόσο πιο δυστυχισμένες θα ήταν ήταν οι γυναικες που θα έχαναν τον έλεγχο του σώματός τους και θα εξαναγκάζονταν να οργανώσουν ολόκληρη τη ζωή τους βάσει μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης. Όπως είπαμε η ποιότητα της ζωής δεν ενδιαφέρει, ειδικά αν αφορά τη ζωή των γυναικών. Επίσης τον τζίρο τον ιδιωτικών νοσοκομείων τι μας τον αναφέρουν? Ναι Οκ, οι εκτρώσεις θα έπρεπε να γίνονται γρήγορα και με ασφάλεια δωρεάν σε δημόσια νοσοκομεία, από εκεί και πέρα αν είναι οικονομικό το θέμα χαλάλι τα λεφτά στις ιδιωτικές κλινικές, πιο φτηνά απο τις πάνες, τα καρότσια, τις κούνιες και το ψυχολογικό κόστος μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης θα μας έρθουν.

Eν τω μεταξύ τσεκάροντας πρόχειρα τα ποσοστά εκτρώσεων ανά χώρα βλέπω ότι η Ελλάδα είναι πολύ χαμηλά. Ή κάνουμε πολύ σωστά την αντισύλληψη ή πολύ φοβάμαι ότι κάνουμε πολύ λάθος τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών.

http://worldpopulationreview.com/…/abortion-rates-by-count…/