Αντιπροσωπευτικό δείγμα «καλοπροαίρετου σεξισμού» που απλά στηρίζει μισογυνικές απόψεις.
Ο καλοπροαίρετος σεξισμός αφορά μια φαινομενικά θετική στάση προς τις γυναίκες σε παραδοσιακούς ρόλους και περιλαμβάνει τον προστατευτικό πατερναλισμό και την εξιδανίκευση των γυναικών ως αγνών, όμορφων και εύθραυστων πλασμάτων.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η απλή παρατήρηση πως το γυναικείο φύλο θεωρείται το «ωραίο φύλο» μονο επειδή ο κόσμος θεάται μέσα από τα μάτια των (ετεροφυλόφιλων) αντρών επισύρει την οργή του σχολιαστή ο οποίος καταλήγει πως αν δε θέλουμε να θεωρούμαστε το ωραίο και αδύναμο φύλο μάλλον θέλουμε να μας πλακώνουν στο ξύλο.
Αυτή είναι και η λειτουργία του καλοπροαίρετου σεξισμού γενικότερα: κάθε γυναίκα που δεν δέχεται αδιαμαρτύρητα την θέση που έχει ορίσει γι αυτήν η πατριαρχία, δεν αξίζει των θετικών συναισθημάτων που προκαλούν οι άλλες, οι «πραγματικές» γυναίκες. Ο σχολιαστής άλλωστε παραδέχεται ανοιχτά πως το να σε σέβεται κάποιος ως «κάτι όμορφο και άξιο φροντίδας» -σαν ένα αντικείμενο ή ένα κατοικίδιο -ΔΕΝ είναι το ίδιο πράγμα με την ισότητα.

Το επιχείρημα πως κάθε παιδί πρέπει να έχει έναν πατέρα και μία μητέρα γιατί  καλυπτουν «διαφορετικούς κόσμους», εκτός από ομοφοβικό είναι και ταυτολογικό. Στην ουσία αυτό που μας λέει είναι πως κάθε παιδί πρέπει να έχει ένα πατέρα και μία μητέρα ακριβώς για να μάθει να αναπαράγει το έμφυλο δίπολο σύμφωνα με το οποίο το κάθε φύλο αντιπροσωπεύει «διαφορετικούς κόσμους -οι οποιοι ομως έχουν κατασκευαστεί τεχνητά μέσα από τους ίδιους τους ρόλους της «μητέρας» και του «πατέρα», της γυναίκας και του άντρα. Δηλαδή ένα παιδί χρειάζεται δύο γονείς διαφορετικού φύλου για να μάθει να αναπαράγει το ίδιο το καθεστώς της υποχρεωτικής ετεροφυλοφιλίας που απαγορεύει σε δύο άντρες ή δύο γυναίκες να ειναι ζευγάρι και να μεγαλώνουν παιδιά. Η γνωστή κυκλική πατριαρχική λογική.