«Δεν είμαι μισογύνης γιατί από γυναίκα βγήκα»: Ακλόνητο επιχείρημα καθώς όσοι είναι μισογύνηδες έχουν προφανώς βγει από τα λάχανα. Οι μήπως θέλει να μας πει πως οι μισογύνηδες αποτελούν μυθικά πλάσματα καθώς η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού έχει βγει από cis γυναίκες άρα ο μισογυνισμός δεν αποτελεί υπαρκτό φαινόμενο?

Επίσης, τι διάλο συμβαίνει με τους άντρες που το παίρνουν προσωπικά και νομίζουν ότι ο τίτλος της σελίδας απευθύνεται σε αυτούς συγκεκριμένα. Αν θέλαμε να την πούμε «Παναγιώτη, Είσαι Μισογύνης», θα την είχαμε πει, δε θα του το φέρναμε τόσο πλαγίως δημιουργώντας μια ολόκληρη σελίδα-αμένσιοτο. Αν πάλι θέλαμε να την πούμε «Όλοι οι Άντρες Είναι Μισογύνηδες» θα την είχαμε πει έτσι, δε θα ντρεπόμασταν, δεν είναι αυτό που πιστεύουμε όμως. Αν κάποιοι έχουν τη μύγα και μυγιάζονται, τότε ο τίτλος της σελίδας πετυχαίνει ακριβώς τον στόχο του.

Η πρακτική πολλών αντρών να κατατάσσουν τις γυναίκες στην κλίμακα του 10 βάσει της εξωτερικής τους εμφάνιση αποτελεί την υπέρτατη μορφή αντικειμενοποίησης. Οι γυναίκες μειώνονται σε αντικείμενα προς αξιολόγηση και μάλιστα μόνο με βάση τα εξωτερικά τους χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντάς μας πως στην πατριαρχία αξιολογούμαστε αποκλειστικά με κριτήριο την χρησιμότητά μας ως σεξουαλικά αντικείμενα προς τέρψιν της αντρικής ματιάς.

Ο βαθμός συνήθως συνυπολογίζει παράγοντες οπως πρόσωπο και μέλη τους σώματός τεμαχίζοντας τη γυναίκα σε επι μέρους κομμάτια με τρόπο ανάλογο όταν αξιολογώντας ένα κινητό λαμβάνουμε υπόψη παράγοντες όπως διάρκεια μπαταρίας, χωρητικότητα κτλ. Οι γυναίκες δεν είθισται να βαθμολογούν τους άντρες με ανάλογο τρόπο, ούτε βάσει εμφάνισης αλλά ούτε βάσει προσωπικότητας ή αλλων χαρακτηριστικών, καθώς δυσκολευόμαστε να βαθμολογήσουμε κάποιον που βλέπουμε ως ολοκληρωμένο ανθρώπινο ον.Βαθμολογώντας μας σαν προιόντα στο skroutz, οι άντρες αποκτούν την αίσθηση του ελέγχου πάνω μας (αγνοώντας συχνά ότι η βαθμολογία τους έχει ελάχιστη σημασία για εμάς) και την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να μας φέρονται και αναλόγως. Το να θαυμάζεις και να ελκύεσαι από την εμφάνιση κάποι@ βέβαια δεν είναι από μόνο του κακό, υπάρχει κάτι το πολύ ωμό όμως στην καθιέρωση ενος ολόκληρου συστήματος αξιολόγησης όπου μειωνόμαστε μόνο σε αυτό ενώ ταυτόχρονα καθορίζει την συμπεριφορά των αντρών απέναντί μας λες και ολόκληρη η αξία μας θεμελιώνεται στο sex appeal μας.

~Hürrfem Sultan

Ο μύθος πως οι γυναίκες είναι μυστήρια πλάσματα, δύσκολα να τα κατανοήσει κανείς, βασίζεται και διαιωνίζει την ιδέα οτι είμαστε παράλογες και πολύπλοκες οπότε δεν έχει νόημα καν να προσπαθήσει να μας καταλαβει κανείς -λειτουργώντας έτσι σαν αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Με τον τρόπο οι άντρες μπορούν απλά να αδιαφορούν για τις αντιδράσεις μας βάζοντας τις στο πλαίσιο της πολυπλοκότητάς μας ενω ταυτόχρονα καθιστά ευκολότερο το gaslightng και την συναισθηματική χειραγώγηση

Η δυσκολία τους να μας καταλάβουν βέβαια οφείλεται στο οτι λόγω της προνομιακής τους θέσης στην κοινωνία δεν χρειαστηκε ποτέ να δουν τα πράγματα μεσα από τα μάτια και της εμπειρίες των γυναικών, οποτε η δική τους οπτική θεωρούταν πάντα η «κανονική» και φυσιολογική. Ταυτόχρονα, για οποιαδήποτε σύγκρουση με ή απόκλιση από τις αντρικές θέσεις, μπορεί να κατηγορηθεί το φύλο μας χωρίς να εξεταστεί η κατά περίπτωση διαφωνία.

Το αγαπημένο μου μισογυνικό επιχείρημα «είμαστε διαφορετικοί άρα δεν μπορουμε να είμαστε ίσοι», το οποίο μπερδεύει την ισότητα με την ομοιότητα και την ανισότητα με τη διαφορά και υπονοεί πως για να αξίζουμε ισότητα πρέπει να γίνουμε όλ@ σαν τους άντρες. Κάτι που εξηγεί το γιατί η πατριαρχία έχει επενδύσει εδώ και χιλιάδες χρόνια σε μία διαδικασία διαφοροποίησης των δύο φύλων μεγαλώνοντας κάθε κοριτσάκι και κάθε αγοράκι διαφορετικά από τη μέρα που γεννιούνται με σκοπό να μας πείσει πως είμαστε θεμελιωδώς διαφορετικοί και πως μόνο το ένα φύλο αξίζει να βρίσκεται στην κορυφή της ιεραρχίας.

Αν πάντως, όπως άλλωστε υποστηρίζει και ο κομπάρσος από δω, «ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός», γιατί δίνουμε μόνο σημασία στις διαφορές μεταξύ αντρών και γυναικών, και όχι μεταξύ των ίδιων των αντρών? Μήπως ο ημι-celebrity υπονοεί πως ούτε οι άντρες είναι μεταξύ τους ίσοι? Κάτι τέτοιο φυσικά ανογει το δρόμο για άλλου είδους ρατσιστικές παραδοχές καθώς κάθε διαφορά, βιολογική ή πολιτισμική, μπορεί να ερμηνευτεί σε όρους ανωτερότητας και κατωτερότητας από κάθε είδους φασίστες.

Ο συνεντευξιαζόμενος, που μάλλον δεν ρώτησε τον δημοσιοσχετίστα του πριν ανοίξει το στόμα του, βρήκε χαριτωμένο να κοτσάρει και το κλασικό κλισέ «οι άντρες είμαστε παιδιά» που παραδόξως, αντί να σημαίνει πως οι γυναίκες θα πρέπει να θεωρούνται ανώτερες, χρησιμοποιείται πάντα ως δικαιολογία ώστε οι άντρες να μην αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να απορροφούν ένα τεράστιο απόθεμα ενέργειας και χρόνου από τις γυναίκες που πρέπει να το παίξουν μαμάδες τους φροντίζοντάς τους.

YΓ: Όσον αφορά το ψευτο-δίλημμα «Ισότητα ή Διαφορά» το οποία παίζεται επιδέξια στα χέρια της πατριαρχίας, μπορείτε να διαβάσετε το εξαιρετικο paper της Joan Scot «Aποδομώντας το Δίλημμα ‘Ισότητα ή Διαφορά’, ή, αλλιώς, η χρησιμότητα της μεταδομιστικής θεωρίας για τον φεμινισμό».

Κάνε κλικ για να αποκτήσεις πρόσβαση deconstructing-equality-versus-difference-or-the-uses-of-poststructuralist-theory-for-feminism.pdf

~Hürrfem Sultan