Στέλνουμε τα βυζιά μας -πουτάνες.
Δε στέλνουμε τα βυζιά μας -πάλι πουτάνες.
Και πάντα λιγότερο άνθρωποι, αντικείμενα που υπάρχουν απλά για να τον παίζουν άντρες σαν τον σχολιαστή.
~Hürrfem Sultan
Πολίτες Β’ Κατηγορίας
Συνδυάζοντας άψογα τον ρατσισμό με τον μισογυνισμό, ο σχολιαστής κάνει ξεκάθαρο ότι θεωρεί τους μετανάστες πολίτες δεύτερης κατηγορίας και στη συνέχεια εξίσου ξεκάθαρο ότι θεωρεί και τις γυναίκες το ίδιο καθώς αυτές υπάρχουν απλά για να ικανοποιούν τον «σεξουαλικό ερεθισμό» των αντρών. Γι αυτό οι τελευταίοι δε θα πρέπει να κατηγορούνται όταν απλά υπακούουν στην «φύση» τους. Για άλλη μια φορά η υποτιθέμενη «φύση» χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τις -καθόλου φυσικές- σχέσεις εξουσίας ανάμεσα στα δύο φύλα, ο βιασμός θεωρείται φυσική απόρροια του «σεξουαλικο ερεθισμού» -λες και οι άντρες είναι ζώα που δεν μπορούν να ελέγξουν την στύση τους- και η λέξη ρατσιστής είναι «βρισιά» -γιατί ο Ελληνάρας θέλει να είναι ρατσιστής αλλά όχι να χαρακτηρίζεται ως τέτοιος. ~Hürrfem Sultan
O Σεξισμός της Αριστεράς
Σε συνέχεια του χθεσινού post βλέπουμε εδώ με ποια λογική η Αριστερά υπερασπίζεται τον δικό της σεξισμό -τον cool σεξισμό, τον hipster σεξισμό, αυτό τον αστείο ντε, όχι τον άλλον, τον κακό. Η Αριστερά, ακριβώς όπως και η Δεξιά, έχει αναπτύξει μία αλλεργία στην υποτιθέμενη «πολιτική ορθότητα» -όρος που χρησιμοποιείται πια αποκλειστικά από όσους αρνούνται να κάνουν την αυτοκριτική τους και να πάρουν στα σοβαρά την καταπίεση ομάδων που δεν τους αφορούν πραγματικά.
Η φράση κλειδί είναι «Όλοι σεξιστές, όλοι φασίστες, άρα κανείς.
Όλοι ένοχοι, άρα όλοι αθώοι«. H φράση αυτή υπονοεί ότι υπάρχει κάποιο ξεκάθαρο όριο ανάμεσα στους σεξιστές και τους μη σεξιστές, του φασίστες και τους μη φασίστες, κι έτσι όταν οι μη σεξιστές και οι μη φασίστες λένε σεξιστικά ή φασιστικά πράγματα αυτά ξαφνικά είναι υπεράνω κριτικής.
Ο φασισμός και ο σεξισμός όμως δεν είναι γονίδιο ούτε τατουάζ στην μούρη των φασιστών και των σεξιστών. Ο φασισμός, ο ρατσισμός και ο σεξισμός είναι Λόγοι -με την φουκωική έννοια του discourse- που στηρίζουν συστήματα εξουσίας. Λίγη σημασία έχει η πηγή από την οποία προέρχεται αυτή η ρητορική, καθώς αυτή υπάρχει διάχυτη ως πλέγμα και όχι με ένα καθαρό κέντρο οπότε δεν κάνει διακρίσεις από την στιγμή που θα μπει σε κυκλοφορία στην κοινωνία. Δεν αποκτάς ασυλία για τις κατηγορίες για σεξισμό/ρατσισμό/ ομοφοβία αν σκοράρεις αρκετούς αντισεξιστικούς πόντους ούτε απαλλάσσεσαι από τις κατηγορίες για σεξισμό αν μαζέψεις αρκετά αντι-ρατσιστικά μόρια – και αντίστροφα.
Όλοι πρέπει να κάνουμε συνεχώς την αυτοκριτική μας και να τσεκάρουμε κατά πόσο αναπαράγουμε ρητορικές που συντηρούν καταπιεστικά συστήματα και στρέφονται εναντίον καταπιεσμένων ομάδων. Ο σεξισμός, ο ρατσισμός και η ομοφοβία δεν μπορεί να αναπαράγονται με τις ευλογίες μας επειδή προέρχονται από πηγή με καλές προθέσεις, από την Αριστερά, από την αγαπημένη μας σελίδα ή τον αγαπημένο μας κωμικό ούτε επειδή κάποι@ είναι καλό παιδί ή επειδή κάποια δηλώνει φεμινιστρια. Ο αγώνας ενάντια σε κάθε μορφής καταπίεση δεν μπορεί να γίνεται μέχρι εκεί που μας βολεύει. Αν ο φεμινισμός δεν μας ξεβολεύει, μάλλον δεν προσπαθούμε αρκετά.
~Hürrfem Sultan
You Can’t Fight Misogyny with Misogyny
Το πρόβλημα με τον Τραμπ είναι πως είναι ένα μισογυνικό ρατσιστικό σκουπίδι, όχι ότι η γυναίκα του και η κόρη του ντύνονται αποκαλυπτικά. Το να προσπαθείς λοιπόν να του επιτεθείς δήθεν από αριστερά στη βάση της σεμνότητας της γυναίκας και της κόρης του το μόνο που κάνει είναι να αναπαράγει τον ίδιο τον σεξιστικό λόγο που του επίτρεψε να ανέβει στην εξουσία. Ο Τραμπ κατάφερε να γίνει πρόεδρος ακριβώς λόγω της αποδοχής ή έστω της ανοχής μεγάλης μερίδας της κοινωνίας στον μισογυνισμό και τον ρατσισμό. Ο Τραμπ κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές με ένα προεκλογικό μήνυμα ενάντια στην υποτιθέμενη «πολιτική ορθότητα», η οποία προφανώς δεν κάνει μόνο τους παραδοσιακά συντηρητικούς να νιώθουν άβολα. Όταν λοιπόν η υποτιθέμενη «ελευθερία του λόγου» συγχέεται με τον σεξισμό και γίνεται αντικείμενο υπεράσπισης του λεγόμενου προοδευτικού χώρου μέσω της λογοκρισίας που υποτιθεται πολεμά, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί κάτι η νίκη του Τραμπ, η οποία φάνταζε απίθανη πριν μερικούς μήνες, δε θα έπρεπε να μας προκαλεί και τόση έκπληξη.
~Hürrfem Sultan
O Μισογυνισμός του Τραμπ και των Υποστηρικτών του
Ο Τραμπ δεν κέρδισε πάρολο που ήταν ρατσιστής και μισογύνης. Ο Τραμπ κέρδισε ΕΠΕΙΔΗ ήταν ρατσιστής και μισογύνης. Ο Τραμπ κέρδισε ακριβώς επειδή δεν είναι «προοδευτικός» και μίλησε στα συντηρητικά ένστικτα των Αμερικανών. Γιατί να είναι πρόβλημα ο προφανής μισογυνισμός ενός υποψηφίου όταν ο μισογυνισμός ειναι τόσο mainstream και αποδεκτός? Η νίκη του Τραμπ αποδεικνύει πως ο μισογυνισμός δεν είναι ένα περιθωριακό φαινόμενο μερικών «αμορφωτων» όπως θέλουν πολλ@ να πιστεύουν αλλά και καλοδεχούμενος από την πλειοψηφία μιας κοινωνίας. Και γι αυτό χρειαζόμαστε (διαθεματικό) φεμινισμό.
~Hürrfem Sultan
H Ωραιοποίηση του Βιασμού
Αυτό βέβαια που περιγράφεται δεν είναι σεξ αλλά βιασμός, αλλά δεν εμπόδισε τον συγγραφέα αυτού του σκουπιδιου να ωραιοποιησει την σεξουαλική βία παρουσιάζοντας τον βιαστή ως μάγκα που τον ώθησε εκεί η σεξουαλική στέρηση και οι καβλες, ούτε να προσπαθήσει να ερεθίσει τον αναγνώστη με την παντελή απο-ανθρωποποιηση του θύματος.
~Χιουρφέμ Σουλτάν
Ο Πολύς Φεμινισμός Κάνει Κακό Τελικά
Kαλός ο φεμινισμός κορίτσια αλλά μέχρι το σημείο που μπορούμε να συνεισφέρουμε στο οικογενειακό εισόδημα και να μη μας κερνάνε οι άντρες. Όχι και στο σημείο που οι γυναίκες είναι τόσο ανεξάρτητες που να μπορούν να απορρίψουν έναν άντρα ΑΠΛΑ ΕΠΕΙΔΗ ETΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΟΥΝ.
Είναι πολύ θλιβερά πάντως όταν άντρες παραδέχονται πως ο φεμινισμός τους ενοχλεί ακριβώς επειδή προ φεμινισμού δεν είχαμε την ίδια δυνατότητα να τους απορρίψουμε. Δηλαδή σαν να ομολογούν ότι δε θα είχαν πρόβλημα να είναι με μια γυναίκα που δεν τους θέλει πραγματικά, αλλά τους χρειάζεται κατά κάποιο τρόπο. Οι άντρες αυτοί ονειρεύονται τις χρυσές εποχές τις πατριαρχίας όπου θεωρούν οι γυναίκες ήταν τόσο περιορισμένες που δεν είχαν κριτήρια επιλογής αντρών, θα συμβιβάζονταν με οποιονδήποτε τους έδινε σημασία και τους φροντιζει όπως ένα κατοικίδιο . Eίναι συνήθως οι τύποι που αυτοχαρακτηρίζονται ως Καλά Παιδιά™ και θεωρούν πως ό,τι τους λείπει σε λεφτά και εξωτερική εμφάνιση το διαθέτουν σε προσωπικότητα και βάθος ψυχής. Spoiler Alert: They don’t.
~Hürrfem Sultan
We read this article so that you don’t have to: Η Σημερινή Σκλαβωμένη Γυναίκα
Σύμφωνα με τον σύζυγο της μαμάς του blog οι σημερινές γυναίκες είναι σκλαβωμένες σε σχέση με αυτές των παλιότερων γενεών γιατί τις κατέστρεψε ο φεμινισμός. Τουλαχιστον μας έμειναν οι άντρες να μας εξηγούν τι πήγε στραβά γιατί δόξα τω Θεώ ο φεμινισμός δε μας στέρησε το προνόμιο να μας πατρονάρουν -και η μαμα του blog φαίνεται να το απολαμβάνει.
Σύμφωνα με αυτή τη διαδεδομένη εκδοχή, ο φεμινισμός είχε ως αποτέλεσμα οι γυναίκες να φορτωθούν με ακόμα περισσότερες υποχρεώσεις και να πρέπει να είναι μητέρες, εργαζόμενες και ερωμένες ταυτόχρονα προσπαθώντας να ισορροπήσουν νοικοκυριό και καριέρα με τον γυναικείο καλλωπισμό. Η αφήγηση αυτή αντί να εντοπίζει στην καρδιά του προβλήματος την πατριαρχία, που εξακολουθεί να θεωρεί υποχρέωση της γυναικας και μόνο αυτής να φροντίζει τα παιδιά και το σπίτι ακόμα και όταν εργάζεται και ταυτόχρονα να είναι ελκυστική, κατηγορεί τον φεμινισμό που έδωσε νέα δικαιώματα και ελευθερίες στις γυναίκες. Το ότι η πατριαρχία παρά τις προόδους αυτές συνεχίζει να υφίσταται αποσιωπάται και η γυναίκα παρουσιάζεται ως κάποια που δε μπορεί να διαχειριστεί τις νέες της ελευθερίες και ενδόμυχα εύχεται να γύρναγε στο αγνό παρελθόν που υποτίθεται είχε μόνο ένα είδος υποχρεώσεων- αυτές που είχαν να κάνουν με το σπίτι.
Φυσικά το να λές οτι οι γυναίκες είναι σε χειρότερη θέση σήμερα εξαιτίας του φεμινισμού ακούγεται σαν κάτι ακραίους ρατσιστές που ισχυρίζονται ότι οι μαύροι ήταν σε ευνοικότερη θέση την εποχή της δουλείας που τουλάχιστον είχαν δουλειά και μια στέγη πάνω από το κεφάλι τους ενώ τώρα τους μαστίζει η ανεργία και η απραγία. Και ναι, αυτό έχει ειπωθεί (https://www.washingtonpost.com/…/cliven-bundy-on-blacks-ar…/) γιατί οι ρατσιστές όπως και οι σεξιστές συνεχίζουν να βλέπουν την ελευθερία των καταπιεσμένων ως το πρόβλημα και όχι τη διαιώνιση της καταπίεσής τους με διαφορετική μορφή.
Εμείς αντί για επιστροφή στο πατριαρχικό παρελθόν λέμε να ολοκληρώσουμε την αποτίναξη της πατριαρχίας, thank you very much.
~Hürrfem Sultan
Τι Περίμενε Δηλαδή?
Κουλτούρα του βιασμού είναι να βιάζεται μία γυναίκα και να σπέυδει το κοινό να σκαλίσει την ιστορία για να βρει στοιχεία που να δείχνουν οτι της άξιζε γιατί δεν φυλαγόταν αρκετά ή γιατί έδειχνε να πηγαίνει γυρεύοντας. Κουλτούρα του βιασμού είναι ταυτόχρονα όταν μια γυναίκα φυλάγεται να τη λένε «υστερική», «ξινομούνα» και «μίσανδρη» γιατι δεν βιάζουν όλοι οι άντρες και πώς τολμά να τους κάνει να αισθάνονται άβολα με την καχυποψία της. Κουλτούρα του βιασμού είναι να αναρωτιέται το κοινό «τι περίμενε» ένα θύμα του βιασμού. ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΒΙΑΣΕΙ Ο ΘΕΙΟΣ ΤΗΣ ΣΚΑΤΟΨΥΧΕ ΜΙΣΟΓΥΝΗ!!! Αυτο που θα έπρεπε να περιμένει κάθε γυναίκα, όσο κι αν προσπαθείτε να μας πείσετε ότι ο βιασμός είναι κάτι φυσιολογικό, κάτι που θα πρέπει να περιμένουμε.
Δεν υπάρχει τέλειο θύμα βιασμού. Κάθε γυναίκα που βιάζεται είναι ήδη κατηγορούμενη από την κοινή γνώμη που ψάχνει να βρει τι έκανε για να το προκαλέσει. Και οι γυναίκες θα πρέπει να περιμένουν τον βιασμό μόνο που αν συμπεριφέρονται σαν να τον περιμένουν είναι ξινές και υστερικές φεμιναζί.
~Hürrfem Sultan
Καλό πουτανάκι είμαι κι εγώ
«Καλό πουτανάκι είμαι κι εγώ, σαν την Μικαέλα που ήταν 12 ετών. Ένας τύπος που ήταν 26 την σκότωσε επειδή η κοπέλα δεν ήθελε να κάνει σεξ μαζί του. Αλλά ενταξει, είχε ανεβάσει αρκετές «προκλητικές» φωτογραφίες στο Facebook τι περίμενε? Ένα κορίτσι στη Βραζιλία ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών και στη συνέχεια βιάστηκε από περισσότερους από 30 άνδρες, όλο αυτό οργανωμένο από το φίλο της σαν εκδίκηση για την υποτιθέμενη απιστία της. Το περιστατικό βιντεοσκοπήθηκε και το ανέβασαν και σε διάφορα κοινωνικά δίκτυα για να το απολαύσουν περισσότεροι. Αλλά ακούστε, το κορίτσι ηταν 16 χρόνων και είχε ένα γιο και ήταν υπό την επήρεια ναρκωτικών οπότε ήταν κι αυτή λίγο πουτάνα … Σαν την Μελίνα; Δεν τη θυμάστε; «Αυτή κι αν ήταν τρελή!! Το φταίξιμο για το βιασμό και το θάνατο της δεν το είχαν οι τέσσερις βιαστές και δολοφόνοι, αλλά η ίδια , επειδή της άρεσαν τα μπαρ και όχι το διάβασμα. Ή Νταϊάνα, η οποία πήγε σε μια συνέντευξη για δουλειά τη νύχτα και ντυμένη με ένα σορτσάκι, που καποιος θα σκεφτόταν, πώς θύμιζε πουτάνα. Ο φίλος της Serena την μαχαίρωσε 49 φορές επειδή τον παράτησε, αλλά και αυτή ήταν πουτάνα. Η Μαρίνα και η Maria Jose … Δύο γυναίκες που ταξίδευαν μόνες τους δίχως ανδρες!! Τι περίμεναν ότι θα συμβεί; Η Rosa, 74 ετών, υπέστη μια βάναυση επίθεση από τα χέρια του φίλου της, αλλά σίγουρα κάτι θα έκανε, θα έπρεπε να τον έπαιρνε ασύστολα … ψαχνόταν η γριά, πρέπει να τους πήρε όλους στον οίκο ευγηρίας. Η Mailén βιάστηκε από τον Miguel δύο φορές στο σπίτι του. Αλλά εντάξει, επέλεξε να πάει στο σπίτι ενός άντρα, τι επρόκειτο να συμβεί; Τεράστια ψώλα. Την Cintia την μαχαίρωσε ο πρώην σύζυγος της μέχρι θανάτου μπροστά από τα τρία παιδιά της επειδή τον είχε αφήσει. Αλλά κι αυτή τριγύριζε με γκόμενους, αντί να ασχολείται με τα παιδιά. Ο πρώην φίλος της Macarena της έκοψε το λαιμό με ένα μαχαίρι γιατί τον παράτησε. Αλά αυτή είχε κερδίσει κάτι καλλιστεία, και τα πετούσε έξω συνεχώς.
Και θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε. Για μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή ο κατάλογος των θυμάτων της έμφυλης βίας είναι ατελείωτος. Σαν τις σεξιστικές αηδίες που ακούγονται για να δικαιολογήσουν κάθε περιστατικό. Ángeles. Araceli. Lola. Στην Αργεντινή; Μία νεκρή κάθε λιγότερο από 30 ώρες. Στη Βραζιλία; Ένα θύμα βιασμού κάθε 11 λεπτά. Στο Μεξικό; 7 γυναίκες δολοφονούνται κάθε μέρα, πολλές περισσότερες λείπουν και ποτέ δεν θα βρεθούν ζωντανές. Και όλες από αυτές, αλλά όλες, καποια στιγμή της έλεγαν πουτάνες.
Αύριο μπορεί να είμαι εγώ η νεκρή/ βιασμένη/ χτυπημένη πουτάνα. Αλλά εντάξει όλα αυτά είναι μαλακίες που απασχολούν μονάχα τις Feminazis που είναι μονίμως υστερικές. Και μερικές πουτάνες. Πάντα πουτάνες.»
μετάφραση του παρακάτω κειμένου που κυκλοφόρησε στα ισπανικά:
Ναι, Είσαι Μισογύνης 