Γιατί οι Φεμινίστριες Ξυρίζονται

Περιγραφή εικόνας
Βρε ακτιβίστριες που τόσο στηρίζεται τις αξύριστες γυναίκες, γιατί δεν σταματάτε να ξυρίζεστε κα να βάφεστε και να προσέχετε γενικά τον εαυτό σας. Α ξέχασα ότι έτσι δε θα σταυρώστε ούτε αρσενική γάτα και ως γνωστό ό,τι κάνετε το κάντε για να πηδιέστε. Και με το δίκιο σας δηλαδή αλλά μην κάντε τάχα μου τις υπερανω

Αυτή ειναι η γνωστή κριτική «κριτικάρεις την κοινωνία και όμως συμμετέχεις σε αυτη ΧΑΧΑ Σ’ΕΠΙΑΣΑ CHECK-MATE!!!». Το να παρατηρείς ότι και οι φεμινιστριες συμμορφώνονται με τις πατριαρχικές επιταγές είναι σαν να παρατηρείς ότι και οι αντικαπιταλιστές έχουν facebook, δουλεύουν σε πολυεθνικές ή στις συνεντεύξεις με τα αφεντικά δεν μιλάνε για κατάργηση της ατομικής ιδιοκτησίας. Προφανώς αν ήταν τόσο εύκολο για όλ@ς να ζούμε εκτός πατριαρχίας ή καπιταλισμού δε θα το κάναμε θέμα. Το κάνουμε θέμα ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή νιώθουμε στο πετσί μας την καθημερινή τους καταπίεση, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδη αναγκαζόμαστε να ζούμε με τους κανόνες αυτούς, ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί τα συστήματα αυτά έχουν κατακτήσει τόσες πτυχές της ζωής μας που συχνά φαντάζουν αναπόδραστα.

Ωστόσο είναι ηλίθιο να θεωρείς οτι οι γυναίκες ακολουθούν τις πατριαρχικές επιταγές απλά για να πηδηχτούν -δεδομένου, ανάμεσα στα άλλα, πως αυτό δεν είναι και τόσο δύσκολο ακόμα και αν δεν λούσουμε τα μαλλιά μας μια βδομάδα. Οι γυναίκες αναγκάζονται να επιτελούν την κανονιστική θηλυκότητα γιατί έτσι θεωρούνται επιτυχημένα άτομα και γιατί διαφορετικά υφίστανται ποινές σε όλο το φάσμα της κοινωνικής και οικονομικής τους ζωής. Μια γυναίκα που δε βάφεται και δεν ξυρίζεται (ή που ξυρίζει το κεφάλι της) ενδέχεται να δυσκολευτεί περισσότερο να βρει εργασία αλλά ταυτόχρονα η αντιμετώπιση όλου του κοινωνικού της περίγυρου θα είναι επιθετική και απαξιωτική -θα σπεύσει πχ να την χλευάσει, να την απομονώσει ή να την πατρονάρει. Και όντας κοινωνικά όντα είναι αυτή η αντιμετώπιση που αποφεύγουμε περισσότερο.

Ακομα και το να «σταυρώσουμε άντρα» έχει να κάνει περισσότερο με το πρότυπο της επιτυχημένης θηλυκότητας και της ετεροκανονικότητας και το πως οι μόνες γυναίκες περιθωριοποιούνται, χλευάζονται και θεωρούνται αποτυχημένες παρά με την ίδια την εξεύρεση συντρόφου, σαν οι γυναίκες εκ φύσεως να μην μπορούν να σταθούν μόνες τους. Με παρόμοιο τρόπο είναι ηλίθιο να λέμε ότι οι άντρες σκίζονται να βγάλουν λεφτά ή αγοράζουν αμάξι για να βρουν γκόμενα. Αυτά έχουν να κάνουν εξίσου με το πρότυπο της κυρίαρχης αρρενωπότητας και το πώς εκλαμβάνεται ο επιτυχημένος άντρας. Το να βρείς ετερόφυλο σύντροφο είναι μόνο μια πτυχή της επιτυχίας αυτής.

Το να λέμε λοιπόν ότι ξυριζόμαστε για τον εαυτό μας και όχι για τους άντρες είναι μόνο η μισή αλήθεια -και είναι πράγματι αλήθεια ότι οι γυναικες αλλά και οι άντρες μπορούν ειλικρινά να απολαβάνουν την αίσθηση του λείου τους δέρματος ή το παιχνίδι του make up. Η άλλη μισή ειναι ότι ζούμε σε έναν κόσμο όπου μας πιέζει τόσο να συμμορφωθούμε με τα πρότυπα ομορφιάς, που μας βομβαρδίζει τόσο με εικόνες της «ιδανικής» γυναικας από τότε που αρχίζουμε να βλέπουμε ταινίες της Disney και που η προπαγάνδα του είναι τόσο αποτελεσματική που να καταλήγουμε να την εσωτερικεύουμε κι εμείς με αποτέλεσμα να νιώθουμε και οι ίδιες άβολα με το ίδιο μας το σώμα όταν δεν πληρούμε τα κριτήρια της ομορφιάς. Και ακριβώς γι αυτό ειμαστε φεμινίστριες.

Με πόσους άντρες πρέπει να πάει μια γυναικα

Συμπεράσματα διεξαχθείσας έρευνας:
*Αν έχετε κοιμηθεί με 6 και θέλετε να αποκατασταθείτε, φροντίστε να κοιμηθείτε το γρηγορότερο με άλλους 8-9 ώστε να βρίσκεστε τουλάχιστον εντός μιας αποδεκτής, ψηφήσιμης κατηγορίας
*Παρθενες και λοιπές παρθενοπιπίτσες του «εχω παέι με 3» είστε πλέον πασέ, θα ασχοληθούν μαζί σας όταν οι πρώτοι 3 σας πάρουν την παρθενιά και σας μάθουν τα κόλπα
*Αν έχετε κοιμηθεί με 15 σταματήστε εκεί που βρίσκεστε και μην κάνετε βήμα εμπρός, έχετε εξαντλήσει κάθε δυνατό όριο και επιείκεια. Παντρευτείτε τον τελευταιο που σας έλαχε ή έστω ανακυκλώστε κάποιον πρώην σας
*Οι γυναίκες σεξουαλικοι παρτερνέρ δεν μετράνε και δεν υπάρχει ταβάνι ως προς το νούμερο, χρησιμοποιείστε αυτο το παραθυράκι σοφά.
*Aν είσαι λεσβιά ΠΡΕΠΕΙ να κοιμηθείς με τουλάχιστον 4 άντρες,σ I don’t make the rules
*Έχουμε 2021 και ακόμα ασχολούμαστε με τον αριθμό των σεξουαλικών συντρόφων μιας γυναίκας γιατί αυτό αποτελεί πια το τελευταιό μέσο ελέγχου της σεξουαλικότητάς τους τώρα που καθε άλλος πρακτικός πατριαρχικός περιορισμός έχει αρθεί

102 Δικαιολογίες για 101 Στάσεις

Οι γυναίκες παρουσιάζονται συχνά, τάχα χιουμοριστικά, ως αυτες που δίνουν συνεχώς δικαιολογίες για να αποφύγουν το σεξ. Οι γυναίκες που επικαλούνται πονοκέφαλο είναι ένα πολύ συχνό punchline που τις αναπαριστά ως πονηρές και ψεύτρες και όπου στόχος γίνεται να παρακαμφθούν αυτές της οι αντιστάσεις -ένα άλλο αστείο που κυκλοφορεί πχ είναι αυτό όπου ο άντρας προσφέρει ασπιρινη στην γυναικα και όταν αυτή δηλώνει πως δεν έχει πονοκέφαλο αυτός προτείνει σεξ.

Αυτό που δεν εξετάζεται ποτέ ειναι το γιατι οι γυναίκες αναγκάζονται να δώσουν ή να επινοήσουν δικαιολογίες για να αποφύγουν το σεξ και δεν αρκεί ένα «οχι» ή ένα «δεν έχω διάθεση τώρα». Οι γυναίκες αναγκάζονται να δικαιολογούν συνεχώς την απόρριψή τους ή την έλλειψη επιθυμίας τους για σεξ μια δεδομένη στιγμή ακριβώς επειδή το σεξ εχει πλαισιωθεί ως κάτι που χρωστάνε στους άντρες και με την άρνησή τους το στερούν. Και αυτή την άρνησή τους θα πρέπει να την δικαιολογύν και να την σερβίρουν με εύπεπτο τρόπο.

Η πατριαρχική κουλτούρα αυτό το μεταφράζει ώς μια γενικότερη έλλειψη επιθυμίας των γυναικών για σεξ χωρίς ποτέ να εξετάζει τον τρόπο που η διαδικασία αυτή δικαιολόγησης και η τοποθέτηση των γυναικών ως παθητικό αντικείμενο που πρέπει είτε να αποκρούσει είτε να δεχτεί την σεξουαλική προσέγγιση των αντρών έχει άμεση επίπτωση και στη δική της επιθυμία και στο τρόπο που βλέπει το σεξ. Αυτό που επίσης ποτέ δεν εξετάζεται ειναι ο τρόπος που πολλοί άντρες αντί να σεβαστούν τα λεκτικά ή άλλα σημάδια άρνησης συνεχίζουν να πιέζουν και να επιμένουν μέχρι αυτή να προσφέρει μια ολοκληρωμένη και κοφτή δικαιολογία καθώς και ο τρόπος που αυτοί συχνά θα αντιδράσουν παθητικο-επιθετικά σε αυτήν την δικαιολογία κάνοντάς τη να νιώσει άσχημα, εντυπώνοντας μέσα της ότι η άρνηση της είναι κάτι που ακολουθείται από συνέπειες.

Κάθε γυναίκα που έχει αναγκαστεί κάποια στιγμή στη ζωή της να αποκρούσει την σεξουαλική προσέγγιση ενός άντρα, ακόμα και του συντρόφου της, δίνοντας μια δικαιολογία που θα προστατέψει τον εγωισμό του, έχει προς στιγμή βιώσει το σώμα της και την επιθυμία της ως κάτι που δεν της ανήκει, ως κάτι που χρωστάει σε κάποιον άλλον. Έχει δώσει προτεραιότητα στα συναισθήματα κάποιου άλλου αντί για τα δικά της και έχει αποφύγει να αναγνωρίσει το αναπόφευκτο γεγονός ότι δύο άτομα δεν γίνεται να ταυτίζονται 24/7 στις επιθυμίες τους αλλά για κάποιο (πατριαρχικό λόγο) είναι μόνο οι γυνάικες που θα πρέπει να απολογούνται γι αυτό. Κι αυτός δυστυχώς είναι ο τρόπος που πολλές γυναίκες στην πατριαρχία μαθαίνουν να βλέπουν το σεξ και είναι λίγο περίεργο που σπάνια μιλάμε για το πώς αυτό (και όχι η «Φύση» ή οι «ορμόνες») επηρεάζουν την λίμπιντό της και την τάση της να παίρνει πρωτοβουλίες που αφορούν τη σεξουαλικότητά της.

Γιατί η Πατριαρχία μας Λέει πως οι Άντρες Θέλουν Μόνο Σεξ

Ένα από τα θεμελιωδέστερα πατριαρχικά αξιώματα είναι πως οι άντρες θέλουν μόνο σεξ. Όχι μόνο αυτό αλλά και τρέφουν μια έμφυτη, σχεδόν βιολογική απέχθεια προς τις σχέσεις. Χιλιάδες αστεία, εκατοντάδες ταινίες -από ρομαντικές κομεντί μέχρι ταινίες δράσης- και πολλές από τις συμβουλές που δίνουν οι μαμάδες σε έφηβες κόρες βασίζονται στο αδιαμφισβήτητο αυτό πατριαρχικό κλισέ. Οι άντρες είναι αχόρταγα σεξουαλικά ζώα, ακούραστες σεξουαλικές μηχανές, που θέλουν να πηδήξουν ό,τι περνάει από μπροστά τους αλλά έχουν αλλεργία στις αγκαλίτσες, τις κοινές εξόδους και στο να γνωρίσουν τις φίλες σου. Το μόνο που θέλουν οι άντρες μετά το σεξ είναι ένα τσιγάρο και εσένα έξω από το κρεβάτι τους.

Να ξεκαθαρίσουμε ότι την εικόνα αυτή την πλασάρει η ίδια η πατριαρχία, δηλαδή οι ίδιοι οι μισογύνηδες που υποτιμούν τις γυναίκες ως σεξουαλικά αντικείμενα. Δεν είναι οι φεμινίστριες που την  επινόησαν, αυτή βρίσκεται στην καρδιά της κυρίαρχης αρρενωπότητας, είναι συστατικό στοιχείο του ανδρικού προτύπου. Και είναι ακριβώς οι άντρες που δεν έχουν αμφισβητήσει την πατριαρχία και που απεχθάνονται τον φεμινισμό που την αναπαράγουν με ένα είδος περηφάνειας και συχνά μοχθηρίας προς τις γυναίκες.

Σε φεμινιστικές συζητήσεις πολλές φορές προκύπτει το θέμα του πώς η πατριαρχία βλάπτει και τους άντρες και συχνά η αναπαράσταση του υπερσεξουαλικού άντρα αναφέρεται ως παράδειγμα. Άλλες φορές δε αναφέρεται ως παράδειγμα «αντίστροφου σεξισμού» και «μισανδρίας», έννοιες που προσπαθούν σκληρά να υποστηρίξουν την ιδέα ότι ο φεμινισμός δεν είναι απαραίτητος και οι φεμινίστριες άδικα κλαίγονται γιατί για κάθε άδικο μισογυνικό στερεότυπο υπάρχει αντίστοιχα και ένα αντρικό. Μόνο που εδώ βρίσκεται η παγίδα που πολλοί αρνούνται να δουν: το μοντέλο του υπερσεξουαλικού άντρα που δεν σκέφτεται παρά το σεξ δεν βλάπτει τους άντρες όσο βλάπτει τις γυναίκες.

Το ότι οι άντρες έχουν εμμονή με την σεξουαλική αλλά όχι την συναισθηματική επαφή αρχικά προωθεί την ιδέα ότι το σεξ είναι κάτι που κυρίως οι άντρες θέλουν. Είναι δηλαδή σημαντική για την κατασκευή της έμφυλης διαφοράς. Οι άντρες θέλουν σεξ με έναν τρόπο που εμείς οι γυναίκες, ως συναισθηματικά, πνευματικά και εγκεφαλικά πλάσματα, ποτέ δε θα καταλάβουμε για τον απλό λόγο ότι εμείς δεν έχουμε τις ίδιες ορμές, μας λέει η πατριαρχία. Στην πραγματικότητα οι άντρες θέλουν σεξ όσο και οι γυναίκες, απλά ζουν σε έναν κόσμο που θεωρείται όχι μόνο θεμιτό να εκφράζουν τις ορέξεις τους αλλά αυτό γίνεται συστατικό στοιχείο της ταυτότητάς τους.  Όσο πιο πολύ μιλάνε για τις κάβλες τους τόσο πιο μάγκες είναι. Ζουν επίσης σε έναν κόσμο που στιγματίζει και αποκρύπτει την γυναικεία σεξουαλικότητα ενώ ταυτόχρονα προσφέρει απλόχερα εικόνες και αφηγήματα που υπηρετούν την ανδρική ματιά και στοχεύει στον ερεθισμό της (ετεροφυλόφιλης) ανδρικής επιθυμίας.

Το παραπάνω έχει σχέση και με τον τρόπο που το σεξ κατασκευάζεται στην πατριαρχια. Η αντρική σεξουαλικότητα κατασκευάζεται ως εκ φύσεως κυριαρχική και επιθετική σε αντίθεση με την γυναικεία σεξουαλικότητα που είτε δεν υφίσταται είτε παρουσιάζεται ως παθητική και υποταγμένη. Με τον τρόπο αυτό το σεξ για τον άντρα ταυτίζεται με την επιβολή του και άρα ένας άντρας που θέλει και κάνει συνεχώς σεξ με πολλές γυναίκες είναι στην ουσία ένας άντρας που τιθασεύει και υποτάσσει περισσότερες γυναίκες. Με λίγα λόγια η επανάληψη του αστείου ότι οι άντρες δεν μπορούν να σταματήσουν να σκέφτονται το σεξ ή να ελέγξουν τις ορμές τους είναι ένα αστείο που δεν έχει τους ίδιους ως στόχους αλλά απλά προάγει την ιδέα του κυριαρχικού αρσενικού. Είναι επίσης προφανές πως η εξύμνηση της εκρηκτικής αντρικής σεξουαλικότητας έχει να κάνει και με την κουλτούρα του βιασμού, καθώς μιλώντας συνεχώς γι αυτή εντυπώνεται βαθύτερα η ιδέα πως είναι δύσκολο να πειθαρχηθεί και πως οι άντρες είναι εκ φύσεως επιρρεπείς στο βιασμό ακριβώς εξαιτίας των έντονων ορμών τους και του ζωώδους τρόπου που βλέπουν το σεξ.

Μια συνέπεια όμως που δεν συζητιέται τόσο συχνά είναι το πώς η αναπαράσταση του άντρα ως εμμονικού με το σεξ αλλά με απέχθεια προς τη δέσμευση καλλιεργεί χαμηλές προσδοκίες στις γυναίκες αλλά και ένα είδος entitlement στους άντρες. Αφενός, ανατρέφοντας τα κορίτσια με την ιδέα πως τα αγόρια θέλουν «μόνο ένα πράγμα» από αυτές, μαθαίνουν να αισθάνονται ευγνωμοσύνη ή μια αίσθηση υποχρέωσης όταν αυτοί επιθυμούν κάτι παραπάνω. Αφετέρου, προκύπτει η κατηγορία των λεγόμενων Καλών Παιδιών, δηλαδή όσων νιώθουν ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε -προσοχή, σεξ, φροντίδα, χρόνο και ανταπόδοση- όταν αυτοί δεν τις προσεγγίζουν με αποκλειστικό στόχο το σεξ. Εξυπακούεται πως η δυναμική που δημιουργείται έτσι ανάμεσα στα φύλα σημαίνει πως οι γυναίκες είναι περισσότερο πιθανό να εγκλωβιστούν σε τοξικές για τις ίδιες σχέσεις γιατί, δεν μπορεί, για να έμεινε κάποιος και μετά το σεξ σημαίνει ότι θα έχει ειλικρινή, βαθιά συναισθήματα. Το αξίωμα ότι «οι άντρες θέλουν μόνο σεξ» μετατρέπεται έτσι σε μια παγίδα που κάνει τον παραδοσιακό, πατριαρχικό γάμο να φαίνεται ελκυστικός στις γυναίκες. Το να μη θέλει ένας άντρας μόνο να σε πηδήξει αλλά να μοιραστεί την καθημερινότητά του μαζί σου μετατρέπεται στο υπέρτατο κομπλιμέντο, στην ανώτατη πατριαρχική επιβράβευση, που δύσκολα κάποια μπορεί να αγνοήσει.

Η παραπάνω δυναμική περιπλέκεται ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι η πατριαρχία κατασκευάζει τη γυναίκα ως το κατεξοχήν φροντιστικό υποκείμενο, προορισμένη να εκτελεί χρέη ψυχολόγου και cheerleader για τους γύρω της, επιτελώντας τόνους απλήρωτης συναισθηματικής εργασίας. Κάθε φορά λοιπόν που ένας άντρας δεν σηκώνεται να φύγει μετά την εκσπερμάτιση, αλλά αποζητά την ενθάρρυνση, συμπαράσταση και ένα πρόθυμο αυτί με το οποίο μπορεί να μοιραστεί τα προβλήματα και τις ανησυχίες τους χωρίς απαραίτητα να ανταποδίδει, είναι πολύ εύκολο να τα βρει σε μια γυναίκα. Η αίσθηση καθήκοντος και ευθύνης που καλλιεργείται σε αυτές προς οποιονδήποτε άντρα θέλει να μοιραστεί μαζί τους οτιδήποτε άλλο πέρα από σωματικά υγρά είναι πολύ εύκολο να δημιουργήσει ασύμμετρες σχέσεις επειδή γίνεται δύσκολο οι γυναίκες να αντιληφθούν ότι η μονόπλευρη συναισθηματική φροντίδα είναι κι αυτή ένα είδος εκμετάλλευσης -η λέξη «εκμετάλλευση» πάντα παρέπεμπε στο σεξ.

Είναι λοιπόν δύσκολο να υποστηρίξουμε πως είναι οι άντρες αυτοί που κυρίως βγαίνουν χαμένοι από το στερεότυπο του γαμιά. Αυτό αντιθέτως μετατρέπεται σε κομμάτι της ανδρικής κυριαρχίας και στον αποτελεσματικότερο τρόπο με τον οποίο συστηματικά καλλιεργούνται χαμηλές προσδοκίες από τις γυναίκες στις σχέσεις τους με τους άντρες. Δεν είναι αντίστροφος σεξισμός, είναι ο κλασικός, παραδοσιακός μισογυνισμός που μάχονταν ανέκαθεν οι φεμινίστριες.

H Γυναικεία Απόλαυση ως Υποχρέωση

Εδώ βλέπουμε την γυναικεία σεξουαλικότητα πάλι ως υποτελή στην αντρική, με λίγα λόγια την γυναικεία απόλαυση όχι σαν κέρδος αλλά σαν ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ των γυναικών για να επιβεβαιώσουν το αντρικό εγώ. Η γυναίκα οφείλει να έχει κάβλες ακόμα και στον ύπνο της, να ξυπνάει υγρή και σέξι, να δέχεται αυτό που απλόχερα της προσφέρει ο γενναιόδωρος εραστής είτε είναι στην κατάλληλη διάθεση είτε όχι -αλλιώς θα χαρακτηριστεί ξενέρωτη, αγνώμων ή καμία ανοργασμικιά.

Και καθώς το στοματικό σεξ δεν παρουσιάζεται ως αμοιβαία απόλαυση αλλά ως ανιδιοτελές δωράκι το να το αρνηθείς φαντάζει αδιανόητο, χειρότερο από το να λες όχι σε κερασμένο ποτό σε μπαρ. Φυσικά έτσι εξακολουθεί να μην υπάρχει χώρος για το γυναικείο οχι και για για την αυτονομία της γυναικείας επιθυμίας, η γυναικεία σεξουαλικότητα μετατρέπεται σε μία παράσταση που οφείλουμε να δίνουμε για τους άντρες όποτε αυτοί θελήσουν χωρίς να έχουμε περιθώριο να αρνηθούμε. Το στοματικό σεξ από τους άντρες στις γυναίκες άλλωστε έχει πλαισιωθεί ως ίδιον εξαιρετικά μεγαλόψυχων εραστών λόγω τις υποτιθέμενης σπανιότητάς του, και έτσι, ενώ θεωρείται κάπως πιο αποδεκτό οι γυναικες να παραπονιούνται όταν τις πιέζουν για διεισδυτικό σεξ, όταν τις πιέζουν για στοματικό θα πρέπει να σκάνε και να λένε και ευχαριστώ -έστω και κοιτώντας το ταβάνι κατά τη διάρκεια. Με λίγα λόγια, η πρωτοβουλία παραμένει πάντα στους άντρες και οι γυναίκες είναι αυτές που οφείλουν να ανταποκριθούν!

Και μετά αναρωτιούνται γιατί οι γυναικες προσποιούνται οργασμούς!

Καυτό tip: o καλύτερος τρόπος να ξυπνάς είναι από μόνη σου, χωρίς να σε ξυπνάει κανείς και η μέρα σου πάει πάντα ομορφότερα με 2-3 ωρίτσες ύπνο ακόμα, οπότε περιμένετε να ξυπνήσει η παρτενέρ σας και βολιδοσκοπήστε λίγο την κατάσταση πριν κατευθυθείτε νοτιότερα -εκτός αν το έχετε συζητήσει από πριν. Αν τελοσπάντων θέλτε να της κάνετε μια έκπληξη που πιστεύτε ότι θα εκτιμήσει, προετοιμαστείτε για το όχι και την άρνησή της χωρίς να γίνετε passive aggressive. See Less

To Σεξ στην Πατριαρχία δεν Είναι Αμοιβαία Απόλαυση

«ας έχω ένα σωστό αρσενικό μέσα μου κι ας μη χύσω ποτέ»

δεν είπε ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ’

Οι γυναίκες ΔΕΝ είναι «εγκεφαλικά πλάσματα» όπως σας αρέσει να πιστεύετε. Είναι πλάσματα με όργανα προορισμένα μόνο για την σεξουαλική ευχαρίστηση. Χρησιμοποιείστε τα γιατί θα μεινετε με το παιχνίδι εξουσίας στο χέρι.

Όταν το Γλειφομούνι σε Κάνει Γυναίκα

Tο γρουπ Μια Ψύχραιμη Τοποθέτηση είναι το νέο γκρουπ όπου το κάθε σεξιστικό σκουπίδι ειναι ελεύθερο να ξερνάει τον μισογυνισμό του με κεφαλαία και με την πρόφαση του «χιουμορ». Βέβαια πολλές από τις καταχωρίσεις στερούνται χιούμορ αλλά στον αντιπολιτικορθακιστικο post-Trump κόσμο η ίδια η ωμότητα γίνεται συνώνυμη με το χιούμορ και την «σάτιρα, όπως μας πληροφορούν συχνά καθόλου αστεία μισογυνικά τρολ.


Τι θέλει όμως να πει ο συντάκτης της συγκεκριμένης τοποθέτησης? Γιατί παρόλο που γι αυτόν οι άντρες που κάνουν γλειφομούνια εξισώνονται με γυναίκες είμαι σχεδόν σίγουρη οτι θα εξίσωνε τις γυναίκες που κάνουν γλειφομουνια με άντρες. Τελικά ποι@ κάνει γλειφομούνια ρε παιδιά μένοντας πιστ@ στο φύλο τ@
Αυτό που θέλει να πει ειναι οτι η γυναικα είναι μια θέση και η θέση αυτή εξισώνεται με την υποταγή κατά το σεξ. Και καθώς το στοματικό σεξ για τον ίδιο είναι προφανώς οτι νιώθει οτι τον βάζει σε θέση υποταγής καθώς δεν εξυπηρετεί τον δικό του οργασμό, τον μετατρέπει σε γυναίκα. Για τον Γιαννάκη δηλαδή το σεξ δεν είναι αμοιβαία ικανοποίηση αλλά συνίσταται σε ένα άτομο που υπηρετεί τις σεξουαλικές επιθυμίες του άλλου. Το άτομο αυτό εξισώνεται με την γυναίκα, ακόμα και όταν είναι άντρας. Η βασική ιδέα είναι οτι οι γυναίκες δεν είναι φτιαγμένες για να απολαμβάνουν το σεξ και οι άντρες δεν είναι φτιαγμένοι για να χαρίζουν απόλαυση. Οι γυναίκες είναι φτιαγμένες για να την προσφέρουν και οι άντρες να την δέχονται.


Ο Γιάννης όμως δεν μιλάει μόνο για το πόσο άθλιος στο σεξ ειναι ο ίδιος, δεν μιλάει εδώ για τα δικά του προσωπικά γούστα. Γιατί οπως δείχνει ακόμα πιο ξεκάθαρα το δεύτερο σκέλος της ψύχραιμης τοποθετησης, σκοπός της ανάρτησής του είναι να διαπομπεύσει τους άντρες που δεν συμφωνούν με τον ίδιο γιατί νιώθει οτι προδίδουν το φύλο του. Aν το πάμε βαθύτερα, σκοπός του βασικά ειναι να στερήσει την σεξουαλική χαρά από τις γυναίκες γιατι νιώθει ότι κλέβουν την δική του. Στο μυαλό του Γιάννη υπάρχει χώρος μονο για ένα φύλο που θα ευχαριστιέται το σεξ (φαντάσου να μάθαινε και για τους τρανς άντρες που έχουν κι αυτοί μουνί) και αυτό ειναι μονο οι cis άντρες.
John, That’s a lot of words for «I’ve never made a woman orgasm before.»

H Γυναικεία Υποταγή στο Σεξ ως «Αρχέγονος Κανόνας»

Το πατριαρχικό οικοδομημα που πλασάρει πολιτισμικές κατασκευες ως «φυση» ειναι τόσο εύθραυστο που απειλείται με κατάρρευση ανά πάσα στιγμή από τις φεμινιστικές θεωρίες και οποιουδήποτε είδους ανάλυση. Η συντάκτρια ς το γνωρίζει αυτο και κάνει εμφανή την απειλη από τις πρωτες λέξεις σπεύδοντας να μας αποτρέψει από τονα σκεφτούμε κριτικά. Η πατριαρχία άλλωστε βασίζεται αποκλειστικά στο truthiness που αποπνεει-αυτή την ιδιότητα να φαντάζει αληθινή στην καρδιά μας ακόμα και οταν δεν επιβεβαιώνεται από την εμπειρία ή την λογική μας. Ειναι περισσότερο η επικληση στο συναίσθημα που την στηρίζει παρα οι θεωρίες -οι θεωρίες αντιθέτως είναι ανταγωνιστικές κι αυτό φαίνεται να αγχώνει την συντάκτρια που σπευδει να επιτεθει στον φεμινισμό. Μονο όπλο εναντίον τους είναι μεγαλόστομες φράσεις όπως ο «αρεχόγονος κανόνας», η δύναμη της εικονας και η τάση να λειτουργει αυτο-επιβεβαιωτικά με αναφορά σε άλλα πατριαρχικά αφηγήματα.


Αν αποφασίσουμε βέβαια -και η σύγχρονη κοινωλογία έχει αφιερώσει πολλή βιβλιογραφία σε αυτο- να εξετάσουμε την ίδια την έννοια της «φύσης» θα δούμε εύκολα πως αποτελεί κι αυτή μια κοινωνική κατασκευή ιδωμένη από την σκοπιά της εκάστοτε κουλτούρας με σκοπό την εδραίωση σχέσων κυριαρχίας. Και πουθενά δεν ειναι αυτο περισσότερο εμφανές από το φύλο και μάλιστα την ίδια την σεξουαλική πράξη. Η συγγραφέας προσπαθεί να μας πείσει πως η «γυναικεία υποταγή» κατά το σεξ ειναι ένα αρχέγονος κανόνας που μάλιστα προκύπτει από την ίδια την ανατομία μας. Στην πραγματικότητα αυτό που συμβαίνει είναι πως η διαδικασία της διείσδυση έχει απλα κατασκευαστεί μεσω αφηγημάτων ως μια πράξη επίθεσης, κατάκτησης και κυριαρχίας. Δεν μας έχει εξηγήσει ποτέ κανείς γιατι ένας πέος που διεισδυει σε έναν κολπο έχει οτιδήποτε κυριαρχικό. Είναι απλά …ένα πέος που διεισδύει σε ένα κόλπο προσφέροντας αμοιβαία απόλαυση. Δεν είναι ούτε το ευρος κινήσεων ούτε η πρωτοβουλία του κατόχου του πέους που το κάνουν εγγενώς επιθετικό ή ενεργητικό καθώς αυτά μπορούν κάλλιστα να ανήκουν στ@ν κάτοχο του αιδοίου που θα μπορούσε να καβαλάει τ@ν στατικό κάτοχο πέους. Δεν είναι παρά μέσα από τη γώσσσα και τα πολιτισμικά αφηγήματα ή τις εικονες που συνοδεύουν συνειρμικά το σεξ που το πέος φαντάζει ως κατακτητής. Ας φανταστούμε μια γλώσσα που περιγράφει την πράξη από την μεριά του αιδοίου που «κατατρώει», «εξαφανίζει» ή «εγκολπώνει» το πέος και θα δούμε πόσο εύκολα μπορούν οι ρόλοι να αντιστραφούν.

Το μονο υποτακτικό λοιπόν στον να δέχεσαι διείσδυση ειναι ακριβώς οτι αυτό έχει ταυτιστει με τις γυναικες και το κατώτερο κοινωνικό στατους τους. Ειναι απλά η πατριαρχία που αποφασισε να αποδώσει στο ένα μέρος της σεξουαλικής πράξης τον «ενεργητικό» ρόλο καθιστώντας το άλλο «παθητικό», παρομοια με το να αποφασισουμε αυθαίρετα πως ειναι μονο η μία πλευρά του ψαλιδιού που κόβει.


Προς επιρρωση της «sex editor» χρησιμοποιείται ταυτολογικά άλλωστε η φωτογραφία μιας γυναικας που περιμένει παθητικά και καρτερικά την διείσδηση και αυτό αναμένεται να μας πεισει οτι η γυναικεια φύση είναι υποταγμένη. Στο μεταξύ στην εικόνα δεν βλέπουμε καν μια πραγματική γυναίκα αλλά ένα καρτούν, λίγη σημασία όμως έχει αυτό καθώς η εικόνα ειναι φτιαγμένη έτσι ώστε να ανασύρει από την μνήμα μας χιλιάδες ερωτικές εικόνες από ταινίες, τσόντες ή ερωτικά comics όπου το βαβράτο αρσενικό επιτίθεται ερωτικά στην αδύναμη, ξέπνοη κορασίδα.

Τίποτα δεν φαίνεται να μπορεί να καταρρίψει αυτό τον «αρχέγονο κανόνα», ούτε το γεγονός οτι το σεξ δεν περιλαμβάνει πάντα διείσδυση, ούτε το γεγονός οτι δεν περιλαμβάνει πάντα έναν άντρα και μία γυναικα, ούτε το γεγονός ότι κάτοχος του πέους δεν είναι πάντα άντρας και κάτοχος του αιδοίου πάντα γυναίκα, ούτε οι χιλιάδες dominatrix που ικανοποιούν την αντρική σεξουαλική ανάγκη για υποταγή, ούτε καν ερωτικές πρακτικές ιδιαιτέρως δημοφιλείς, όπως το ballbusting -οι κλωτσιές στους ορχεις. Ακριβώς γιατί η «φύση» έχει κατασκευαστει έτσι πολιτισμικά ώστε να αποκλείει τις παραπάνω περιπτώσεις ως αφύσικες ή ακομα και «παρα φύσιν» και άρα όσα παραδείγματα και να φέρουμε αυτα θα είναι πάντοτε εξ ορισμού εκτός του εύρους της φύσης. Με λίγα λόγια, αν είστε γυναικες και δεν βιώνεται το σεξ ως υποταγή, ε τότε είσε κάποιου ειδους… ΥΠΕΡφυσικά όντα. Ή απλά λέτε ψέματα, πονηρούλες, η «sex editor» το ξέρει αυτό καλύτερα από εσας.


Τίποτα απο τα παραπάνω βέβαια δεν σημαίνουν οτι οι γυναικες δεν μπορούν να απολαμβάνουν τον υποτακτικό ρόλο στο σεξ ούτε ότι αυτό αντιβαίνει κάποια φεμινστική αρχή -αρκεί να θυμόμαστε ότι αυτό ειναι ακριβώς «ρόλος» και ο ρόλος προκύπτει από καποιο προυπάρχον σενάριο. Σημαίνει απλά ότι το σεξ στις ανθρώπινες κοινωνίες δεν αποτελει ένα απλό βιολογικό γεγονός, αντιθέτως οι άνθρωποι έχοντας την δυνατότητα φαντασιώσεων μπορούν να αντλούν ηδονή ακριβώς από τα πολιτισμικά αφηγήματα που συνοδεύουν την σεξουαλική πράξη. Αυτό το γνωρίζει κατά βαθος η συγγραφέας και γι αυτό θεωρεί απαραίτητα και το παιχνίδι του μυαλού αφού η αυτονομία των σωμάτων που επικαλείται ξέρει καλά ότι δεν αρκεί. Στην φύση άλλωστε δεν υπάρχουν ούτε στρινγάκια, ούτε σέξι εσώρουχα, ούτε τα λοιπά αξεσουάρ που μπορούν να συνοδεύσουν το σεξ, αυτό δεν σημαίνει οτι αυτά δεν μπορούν να επιδράσουν πάνω στα άτομα συνειρμικά. Ένα σεξι εσώρουχο ή μια σεξι πόζα μπορεί να ερεθίσει το ίδιο το υποκείμενο αλλα και τ@ν παρτενερ του, δεν χρειάζεται να το ανάγουμε κι αυτό σε κάποιο «αρεχόγονο κανόνα» γιατι το τι θεωρειται «σεξι» σε κάθε εποχή αλλάζει, ακριβώς επειδή δεν έχει σχέση με την βιολογία. Η ζαρτιέρα πχ θεωρείται σεξι γιατί έχει συνδεθεί με συγκεκριμένη εποχή (προ καλσόν) και η συγκεκριμένη εποχή έχει συνδεθεί με συγκεκριμένη επιτέλεση της θηλυκότητας -ξέρετε, τότε που οι γυναικες «ηξεραν να ειναι γυναικες» αλλά μετά το ξέχασαν.


Το πρόβλημα του φεμινσμού λοιπόν δεν είναι η γυναικεία υποταγή κατά το σεξ -ό,τι και να σημαίνει αυτό- αλλα το γεγονός οτι το σεξ, ώς ένας προνομιακός τόπος κατασκευής της έμφυλης διαφοράς στην πατριαρχία, χρησιμποιείται εσκεμμένα για να εξάγει συμπεράσματα γενικά για την γυναικεία ή αντρική φύση και μετά να τα γενικεύσει επιβάλλοντας σχέσεις ιεραρχίας τύπου «αφού οι γυναικα γουσταρει να σκύβει κατά το σεξ σίγουρα είναι στη ανθρώπινη φύση να μένει μακριά από την πολιτική και να αφήνει άντρες να αποφασίζουν για την μοίρα της ενώ αυτή ασχολείται με ξεσκόνισμα και στιφάδο». Σε δεύτερο επίπεδο βέβαια, πρόβλημα αποτελεί και η γενικευτική αντιμετώπιση των γυναικειων επιθυμιών γιατί οταν τόσοι πολλοί άντρες νομίζουν εξαιτίας τέτοιων άρθρων οτι ξέρουν καλύτερα τι θέλει μια γυναικα από την ίδια, είναι ακριβώς ο λόγος που είναι κακοι στο σε

Το Πρέπον Slut Shaming

Για άλλη μια φορά μπορούμε να γελάσουμε με τις διανοητικές ακροβασίες στις οποίες επιδίδονται τα μισογυνικά μπάζα απλά για να πουν με περισσότερες λέξεις «σεξ για άντρες καλό, σεξ για γυναικες κακό». Λατρεύω πάντως όταν προσποιούνται ότι ένα θέμα δεν έιναι ζήτημα σεξισμού επειδή τάχα αφορά όλα τα φύλα μόνο για να συνεχίσουν την σκέψη τους αποδεικνύοντας ότι στην πραγματικότητα αφορά ΜΟΝΟ τις γυναικες. Δεν είναι υγιές να έχεις πολλ@ς ερωτικ@ς συντρόφους (μέχρι 9 ταυτόχρονα σύμφωνα με τα νέα μέτρα) πόσο μάλλον για τις γυναίκες που βλέπουν το σεξ πιο συναισθηματικά, μας πληροφορεί ο Johny. Και αναρωτιέται εδώ η μη λοβοτομημένη αναγνώστρια, αφού οι γυναικες βλέπουν το σεξ πιο συναισθηματικά πώς στο διάλο καταλήγουν «τσούλες». Για δύο λόγους σύμφωνα με τον επιστήμονα ειδικό: 1)από ψυχολογικά και 2)από επιλογή. Με λίγα λόγια οι γυναίκες βλέπουν το σεξ πιο συναισθηματικά εκτός από όταν δεν το βλέπουν (ταυτολογία much?), στην οποία περίπτωση πρέπει είτε να τις λυπόμαστε τις καημενούλες για τα ψυχολογικά τους είτε να τις σιχαινόμαστε που ειναι εξ επιλογής «sluts π@ταν@κια». Ακόμα και οι τελευταίες πάντως έχουν την χρησιμότητά τους γιατί ανεβάζουν ψυχολογικά τους άντρες που βέβαια σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται «sluts π@ταν@κια» οταν πηγαίνουν με τις εν λόγω γυναικες με μοναδικό στόχο να ανέβουν ψυχολογικά και όχι επειδή βλέπουν το σεξ μαζί τους συναισθηματικά. Αλήθεια, αν οι άντρες κανουν σεξ για να ανέβουν στις δύσκολες στιγμές, μετράει άραγε ως ότι οι άντρες γίνονται «sluts» επειδή έχουν ψυχολογικά ή εξ επιλογής?

Να θυμηθούμε εδώ βέβαια όλες τις φορές που κατηγόρησαν τις γυναικες ότι ψάχνουν επιβεβαίωση στο σεξ και τα likes που σημαίνει πως ειναι ανασφαλείς και κομπλεξικές την ίδια ώρα που οι άντρες μπορούν να αναζητούν επιβεβαίωση και ψυχολογική ανάταση στο σεξ γιατί αυτό ειναι μαγκιά. Όταν οι γυναικες ψάχνουν επιβεβαίωση στο σεξ είναι τσούλες, όταν οι άντρες ψάχνουν επιβεβαίωση στο σεξ πάλι οι γυναίκες είναι τσούλες.

Α ναι, και μην ξεχάσετε να ρωτήσετε την γνώμη των αντρών για το τι θα κάνετε με το σώμα σας, όχι μόνο επειδή σας ενδιαφέρει πολύ αλλά κυρίως επειδή δεν την ακούτε παντού, την έχουν καταπνίξει οι φωνές των γκέι φίλων μας.

Γιατί τόσοι πολλοί Άντρες είναι τόσο Κακοί στο Σεξ

Αν αναρωτιέστε γιατί τόσοι πολύ άντρες είναι τόσο κακοί στο σεξ και γιατί το λεγόμενο» οργασμικό κενό» είναι τόσο μεγάλο, μπορείτε να βρείτε τις απαντήσεις σας στα σχόλια οποιουδήποτε άρθρου ασχολείται με την γυναικεία σεξουαλική απόλαυση: οι άντρες αυτοί απλά ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ πεισματικά να μάθουν οτιδήποτε για την γυναικεία σεξουαλικότητα και προτιμούν να επαναπάυονται σε αγαπημένους μισογυνικούς μύθους για να απαλλάσσονται από κάθε προσπάθεια αυτοβελτίωσης και αυτοκριτικής. Οι απαντήσεις κυμαίνονται ανάμεσα στο 1) οι γυναίκες καβλώνουν με τους πλούσιους άντρες (άρα αν δεν έρθει σε οργασμό φταίει που είσαι φτωχός) 2)αν είναι καβλιάρα η γυναίκα θα έρθει σε οργασμό ο,τι και να κάνεις (άρα αν δεν φτάσει σε οργασμό φταίει που η ίδια που δεν είναι αρκετά σεξουαλική) 3)οι γυναίκες είναι εγκεφαλικά πλάσματα (άρα το σεξ για την γυναίκα είναι πνευματική και όχι σωματική εμπειρία και δεν μπορείς να γίνεις καλύτερος γνωρίζοντας περισσότερα για το σώμα της).

Ο γυναικείος οργασμός παρουσιάζεται συχνά ως κάτι μυστηριώδες και το γυναικείο σώμα ως ιδιαιτέρως περίπλοκο ακριβώς επειδή από τη μία αιώνες καταπίεσης της γυναικείας σεξουαλικότητας και έλλειψης γνώσης περί του γυναικείου σώματος τα έχουν μετατρέψει σε κάτι δύσκολο να προσεγγιστεί και από την άλλη το σεξ συνεχίζει να περιστρέφεται γύρω από την σεξουαλική ικανοποίηση μόνο του άντρα -και πάρα πολλούς τους βολεύει να συνεχίσει να γίνεται.

Όχι, το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν μπορούν να βρουν την κλειτορίδα λες και είναι ο κρυμμένος θησαυρος ή ότι δυσκολεύονται να σε ρωτήσουν τι σου αρέσει, το βασικό πρόβλημα είναι η συσκότιση της γυναικείας σεξουαλικότητας και η έλλειψη ενδιαφέροντος γι αυτοί. Όλοι αυτοί προτιμούν να πιστεύουν πως οι γυναίκες ανταλλάσσσουν σεξ με χρήματα γιατι πολύ απλά οι ίδιες δεν απολαμβάνουν το σεξ οπότε το χρησιμοποιούν ως μέσο, παρά να κουνήσουν το χεράκι τους (και όχι μονο) και να κάνουν κάτι για να ικανοποιηθεί και η παρτενέρ τους.