Γιατί οι Γυναικείες Σελίδες δεν Είναι Γεμάτος από Παράπονα περί Έλλειψης Ενδιαφέροντος

o άντρας επιθυμεί την γυναίκα τακτικότερα

Ένας από τους θεμελιωδέστερους πατριαρχικούς μύθους είναι οτι ο άντρας θέλει συχνότερα σεξ από τη γυναικα κι ότι αυτό οφείλεται σε βιολογικές διαφορές. Ο μύθος αυτός επιβεβαιώνεται ταυτολογικά από την ίδια την πατριαρχία η οποία έχει προσαρμόσει όχι μόνο το ίδιο το σεξ αλλά και ολόκληρη την κοινωνία στις αντρικές ανάγκες έχοντας καταπιέσει επί χιλιετίες την γυναικεία σεξουαλικότητα. Το ότι αναρωτιόμαστε γιατί οι άντρες θέλουν συχνότερα σεξ από τις γυναίκες σε μια κοινωνία όπου η λέξη «κλειτορίδα» είναι είτε άγνωστή είτε βρόμικη ειναι σκέτη κοροιδία. Το να αποδίδουμε ομως τους βιασμούς και την σεξουαλική παρενόχληση σε υποτιθέμενης βιολογικές διαφορές και όχι σε ένα ολόκληρο πολιτισμικό σύστημα που επιτρέπει και δικαιολογεί στους άντρες να επιβάλλουν την θέλησή τους στις γυναίκες σε όλους τους τομείς είναι και τέρμα επικίνδυνο.

Η συσκότιση των ανατομικών λεπτομερειών του γυναικείου σώματος,η ντροπή που δημιουργεί το slut shaming στις γυναικες για το σώμα και την σεξουαλικότητα τους, η mainstream πορνογραφία που προωθεί συγκεκριμένες εικόνες του σεξ οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την αντρική στύση και εκσπερμάτιση, ακόμα και οι απαρχές τις ψυχανάλυσης που έδωσαν προτεραιότητα στο διεισδυτικό σεξ υποτιμώντας τον κλειτοριδικό οργασμό θέτουν ένα πλαίσιο στο οποίο η γυναικεία σεξουαλική επιθυμία καταπιέζεται και οι δικές της σεξουαλικές ανάγκες παραβλέπονται.

Η κατάσταση αυτή συνοψίζεται στο λεγόμενο «οργασμικό κενό», δλδ την ανισότητα των οργασμών εντός ΕΤΕΡΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ σχέσεων. Το γεγονός οτι στις λεσβιακές σχέσεις οι γυναίκες έχουν πολύ περισσότερους οργασμούς είναι απόδειξη του γεγονότος ότι το πρόβλημα δεν το είχαν ποτέ οι γυναίκες. Οι άντρες απλά κοινωνικοποιούνται σε ένα περιβάλλον που ακόμα και όταν δεν αδιαφορούν για την ικανοποίηση της συντρόφου τους δεν έχουν πάντα πρόσβαση στις κατάλληλες γνώσεις και τεχνικές -ενώ ταυτόχρονα οι γυναίκες κοινωνικοποιούνται έτσι ώστε συχνά να μη νιώθουν πάντα άνετα να εκφραστούν σε σχέση με το σώμα τους.

Με λίγα λόγια το να λες ότι οι γυναίκες δεν γουστάρουν εξίσου το σεξ κρίνοντας απο το πόσο συχνά το ζητάνε από τους άντρες είναι σαν να συμπεραίνεις οτι ένας χορτοφάγος δεν πεινάει κρίνοντας από το πόσο τρώει σε ένα μπάρμπεκιου. Ίσως απλά το μενού δεν είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες τους. Ή τελοσπάντων ίσως δεν είσαι τόσο καλός ψήστης.

Μητρότητα, Γυναίκες και Ορμόνες

Οι φεμινίστριες έχουν αναδείξει εδώ και δεκαετίες το πως στην πατριαρχία οι γυναίκες ταυτίζονται με την φύση ενώ οι άντρες με τον πολιτισμό*. Η δυνατότητων των (cis) γυναικών να μένουν έγκυος και να γεννάνε τις τοποθετεί πιο κοντά στη «Φύση» η οποία όμως ως κι αν εξιδανικεύεται θεωρείται πάντα ιεραρχικά κατώτερη του πολιτισμού που υποτίθεται χτίζουν οι άντρες. Η «ορμονική» εξήγηση της επιταγής να κάνουμε υποχρεωτικά όλες παιδιά μας υπενθυμίζει οτι δεν είμαστε τίποτα παραπάνω από ορμόνες και αναπαραγωγικά όργανα τα οποία οφείλουμε να χρησιμοποιούμε. Οι επιθυμίες μας, οι ανάγκες μας, οι προσωπικοί μας στόχοι και η ξεχωριστή μας προσωπικότητας μας δεν έχουν και τόσο μεγάλη σημασία καθώς όλα αυτά εν τέλει ισοπεδώνονται από την υποτιθέμενη γυναικεία βιολογία μας (ό,τι κι αν σημαίνει αυτο).

Η κοινωνία δείχνει οτι τραβάει μεγάλα ζόρια να διαχειριστεί το γεγονός πως όλο και περισσότερες γυναίκες δεν βάζουν πρωταρχικό τους στόχο την μητρότητα, πως όλο και περισσότερες γυναικες δηλώνουν ότι δε θέλουν ποτέ να κάνουν παιδιά και θέλουν να ακολουθήσουν ένα διαφορετικό lifestyle (έναν τρόπο ζωής που όταν τον επιλέγουν οι εργένηδες άντρες δεν φαντάζουν καθόλου αφύσικο). Η κοινωνία δεν μπορεί να διαχειριστεί τις γυναίκες εκτός του ρόλου της μητρότητας γιατί για την κοινωνία οι γυναίκες δεν είναι τίποτα άλλο από αναπαραγωγικές μηχανές οι οποίες θα πρέπει να «πετάνε» παιδάκια γιατι απλα αυτή είναι η «φύση» τους. Και κάθε γυναίκα που απολαμβάνει το σεξ και την σεξουαλικότητά της χωρίς ρητά αυτόν τον στόχο, είναι «τσούλα».

Φυσικά το γεγονός πως οι γυναίκες λόγω τόσο των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων στην αντισύλληψη όσο και λόγω της (περιορισμένης ) οικονομικής ανεξαρτησίας που αποκτούν σιγά σιγά είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο απελευθερωμένες απο την υποχρέωση να μείνουν έγκυες ενώ ταυτόχρονα είναι για πρώτη φορά στην ιστορία τόσο απρόθυμες να κάνουν παιδιά, θα πρέπει να προβληματίσει την κοινωνία. Μήπως το να κάνουμε όλες υποχρεωτικά παιδιά δεν ήταν ποτέ στη «Φύση» μας;

*Is Female to Male as Nature Is to Culture?
https://www.uio.no/…/SOSAN…/v12/Ortner_Is_female_to_male.pd

 

ατεκνη

Όταν οι Γυναίκες Αναμένεται να Ικανοποιούν Σεξουαλικά τους Άντρες

20190607_153951.jpg

Τρεις στις τέσσερις ερωτήσεις του τεύχους Απριλίου του Glitter προέρχονται από γυναίκες οι οποίες νιώθουν οτι καταπιέζονται στο σεξ να κάνουν πράγματα τα οποία δεν τους αρέσουν. Δεν έχει σημασία αν ο σύντροφός τους τις πιέζει συνειδητά παρα τις χλιαρές (ή και όχι) ενστάσεις και αντιθέσεις τους, σημασία έχει οτι σε συστημικό επίπεδο αυτές δεν νιώθουν ενδυναμωμένες να πούν όχι και να θέσουν κάποια όρια ακριβώς επειδή η πατριαρχία τις έχει διδάξει ότι θα πρέπει να ικανοποιούν τις φαντασιώσεις των αντρών. Το slut shaming αποτελεί μόνο την μία πλευρά της γυναικείας σεξουαλικής καταπίεσης. Η άλλη πλευρά στην σύγχρονη πατριαρχία είναι ακριβώς η επιταγή να είναι διαρκώς σέξι, να είναι συνεχώς σεξουαλικά διαθέσιμες, να ικανοποιούν ολες τις φαντασιώσεις και τα kinks των συντρόφων τους ακόμα και οταν όχι μονο δεν φτιάχνουν τις ίδιες αλλά τις κάνουν και να νιώθουν άβολα ή και να πονούν/ Διαφορετικά ειναι ξενέρωτες, ανοργασμικές, βαρετές και πουριτανές. και θα φταίνε αυτές αν ο σύντροφός τους της εγκαταλείψει ή τις απατήσει. Με λίγα λόγια η σεξουαλικότητα των γυναικών δεν τους ανήκει, πρέπει μονίμως να επιβεβαιώνεται μέσω της ικανοποίησης ενός αντρα.

Η αγωνία των γυναικών όπως αποτυπώνεται σε μόνο μια σελίδα ενός γυναικείου περιοδικού φυσικά για άλλη μια φορά δεν βρίσκει ανταπόκριση καθως και στις τρείς περιπτώσεις η απάντηση του Dirty Harry είναι κάτι του τύπου ‘νταξει μην το παρατραβάτε αλλά στο σεξ χρειάζονται συμβιβασμοί». Προσωπική μου άποψη βέβαια ειναι οτι συμβιβασμοί στο σεξ ειναι περισσότερο «κανείς να μην κανει κατι που δεν του αρέσει» παρά «και οι δύο να κάνουν κάτι που δεν τους αρέσει» γιατι στο κάτω κάτω αν ισχύσει το δεύτερο ξέρουμε πολύ καλά ποιο μέρος θα καταλήξει να κάνει πράγματα που δεν του αρέσουν. Αρκεί να στραφούμε στις αντίστοιχες ανησυχίες αντρών που αναδεικνύουν αντρικά περιοδικά οι οποίες συνήθως περιστρέφονται γύρω από το οτι η συντροφός τους δεν κάνει πια αρκετό σεξ μαζί τους ή δεν δέχεται να δοκιμάσουν την τάδε στάση ή πραξη που θα κανει την σεξουαλική τους ζωη πιο πικαντικη. Ίσως όμως αυτά τα δύο να είναι αλληλένδετα. Ίσως πολλές γυναίκες όταν καταπιέζονται όλη τους τη ζωή να κανουν στο σεξ πράγματα που δεν τους αρέσουν στο τελος να καταλήγουν να βαριούνται το σεξ ή τον άντρα με τον οποίο το κάνουν και να το αποφεύγουν -κάτι που η πατριαρχία σπεύδει να μεταφράσει ως «οι γυναίκες δεν είναι το ιδιο σεξουαλικές με τους άντρες».

O Dirty Harry και το Mansplaining του Σεξ

dirty harry

dirty harry 2

Το ότι ο Dirty Harry ήταν άντρας ήταν εύκολο να το μαντέψουμε από τις μαλακισμένες, κλισαρισμένες, συντηρητικές και σεξιστικές απαντήσεις τις οποίες δίνει*. Το ότι εκεί στο Miss glitter mag το διαφημίζουν με καμάρι ότι είναι άντρας αυτός που απαντάει τις απορίες το γυναικών σχετικά με το σεξ, με ξεπερνάει. Το να θεωρείς προσόν ότι είσαι άντρας όταν απαντάς ερωτήσεις ΓΥΝΑΙΚΩΝ σχετικά με το σεξ είναι σαν είσαι δάσκαλος οδήγησης και να θεωρείς προσόν ότι δεν έχεις δίπλωμα. Αν δεν είναι mansplaining ένας άντρα που το παίζει ειδικός στο σώμα και την σεξουαλικότητα των γυναικών δεν ξέρω τι είναι. Όταν τα κορίτσια του γράφουν συνεχώς ότι πονάνε στο σεξ και τους συμβουλεύει να δοκιμάσουν την τάδε στάση ή βαλουν περισσότερο λιπαντικό, πώς ακριβώς θα πρέπει να μας είναι αρκετό ότι είναι άντρας, δηλαδή δεν έχει ποτέ βιώσει αυτού του είδους τον πόνο ούτε έχει κάνει σεξ με γυναικείο σώμα (εκτός βέβαια αν είναι τρανς άντρας)?

Σε έναν πατριαρχικό κόσμο βέβαια όπου το σεξ ήταν ανέκαθεν ιδωμένο μέσα από τα αντρικά μάτια και ειχε σκοπό να ικανοποιήσει τις αντρικές ανάγκες και όπου οι άντρες το έπαιζαν ανέκαθεν ειδικοί σε ό,τι είχε να κάνει σχέση με την γυναικεία εμπειρία ίσως δε θα έπρεπε να μας εκπλήσσει. Στο κάτω κάτω εδώ έχουμε ακόμα τους άντρες να θεσπίζουν νόμους που έχουν να κάνουν με τα σώματα και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών…

*https://naieisaimisogynis.com/20…/…/12/me-posous-eheis-paei/

https://naieisaimisogynis.com/…/kane-sex-gia-na-mhn-tou-th…/

 

Κάνε Σεξ για να μην του τη Σπάσεις

giltter.jpg

Το πρωκτικό σεξ μπορεί να γίνει πολυ δυσάρεστη εμπειρία για μια γυναίκα, η Στεφανία ποναει και νιώθει αβολα αλλα προς θεού, μην τη σπάσει στο παιδί! Θα πρέπει να συνεχίσει να του κάνει τη χάρη, να προετοιμαστεί καλύτερα και ας ελπίσουμε ότι ίσως στο μέλλον θα το απολαύσει κι αυτή. Αν όχι, πρόβλημα της. Αυτό άλλωστε είναι παραδοσιακά το σεξ στην πατριαρχία για τη γυναίκα: κατι που κάνει για τον αντρα και αν το γουστάρει κι αυτή στην πορεία τοσο το καλύτερο γι αυτη. Αν όχι… υπονονη!

Αλλη μια πολυτιμη συμβουλή απο το περιοδικό Miss glitter mag που αντί να ενδυναμώσει τα κορίτσια να μάθουν να λένε ΟΧΙ στα πράγματα που δεν τους αρέσουν, αντί να τους μάθει οτι το σεξ είναι κατι που πρέπει να απολαμβάνουν εξίσου και αυτές, αντι να αδράξει την ευκαιρία να τους πει οτι δεν πειράζει να την «σπάνε» σε έναν αντρα επειδή δεν του κάνουν σεξουαλικά ολα τα χατίρια,
διαιωνίζει την ιδέα οτι το σεξ γίνεται για τον άντρα και η γυναίκα οφείλει να λέει ναι σε ολα και να ελπίζει για το καλύτερο.

Γιατί οι Γυναίκες Υποκρίνονται Οργασμό

Screenshot_20190407-103702_Facebook.jpg

Οι ψεύτικοι οργασμοί είναι αποτέλεσμα ενός πατριαρχικού κόσμου όπου η γυναικεία σεξουαλικότητα παρουσιαζόταν ανέκαθεν ως ένα σκοτεινό μυστήριο, όπου οι άντρες διδάσκονται ελάχιστα γι αυτήν αλλά αποκτούν μια μη ρεαλιστική εικόνα της μέσα από την πορνογραφία και που ωστόσο αναμένουν τον γυναικείο οργασμό ως απόδειξη των εξαιρετικών «επιδόσεων» τους (λες και είναι σπορ) στο κρεβάτι, και μέσω αυτού ως επιβεβαίωση της δική τους αρρενωπότητας. Το να κατηγορείς της γυναίκες ως «υποκρίτριες» λες και ξύπνησαν μια μέρα και αποφάσισαν να μην έχουν πραγματικούς οργασμούς , έτσι μωρέ για να κοροιδεύουν τον κόσμο, είναι άλλη μία περίπτωση όπου οι γυναίκες γελοιοποιούνται για μια συμπεριφορά που ανέπτυξαν ως απάντηση στην ίδια τους την καταπίεση.

Όπως το ανέπτυξε και ο Bourdieu στην Ανδρική Κυριαρχία (και συγχωρέστε με που δεν μπορώ να το βρω αυτή τη στιγμή στα ελληνικά
«And although, on this point like all the others, there are of course very great variations according to social position, age – and previous experience – it can be inferred from a series of interviews that apparently symmetrical practices (such as fellatio and cunnilingus) tend to have very different significance for men (who are inclined to see them as acts of domination, through the submission and pleasure obtained) and for women. Male pleasure is, in part, enjoyment of female pleasure, of the power to give pleasure; and so Catherine MacKinnon is no doubt right to see the faking of orgasm as a perfect example of the male power to make the interaction between the sexes conform to the view of it held by men, who expect the female orgasm to provide a proof of their virility and the pleasure derived from this extreme form of submission»

Με Πόσους Έχεις Πάει;

57289483_655797684850548_7214516541461626880_nΑυτό βρέθηκε στο περιοδικό Miss glitter mag, ένα περιοδικό που απευθύνεται σε νεαρά κορίτσια. Και είναι πολύ ενδεικτικό της πατριαρχίας πως τα γυναικεια περιοδικά εκπαιδεύουν τις γυναίκες να αποδέχονται τα πατριαρχικά στερεότυπα αντί να τα αποτινάξουν, να προσαρμόζονται σε αυτά και να χαϊδεύουν τις αντρικές ανασφάλειες και σεξιστικές αντιλήψεις αντί να τις αμφισβητούν και να τις ξεμπροστιάζουν.

Είναι τεράστια ξεφτίλα που εν έτει 2019 ο/η συντάκτης/ρια αντί να συμβουλέψει την αναγνώστρια να υπερασπιστεί τον εαυτό της, να της καλλιεργήσει την περηφάνια για την σεξουαλικότητά της και την αυτοπεποίθηση πως δεν οφείλει να δώσει λογαριασμό σε κανέναν με πόσους έχει κοιμηθεί, αντί να της εξηγήσει ότι ένας άντρας που θα την κρίνει από τον αριθμό των αντρών με τους οποίους έχει κάνει σεξ δεν είναι ακριβώς ένας άντρας που αξίζει να αγχώνεται πώς να κρατήσει , την συμβουλεύει αντ’αυτού να πει ψέματα για να τον κάνει να αισθανθεί καλύτερα και να καθησυχάσει το αντρικό του εγώ -το οποίο ειναι αναπόσπαστα δεμένο με τον έλεγχο ενός γυναικείου σώματος.

Και μετά αναρωτιόμαστε γιατι τόσες πολλές γυναίκες πάσχουν από εσωτερικευμένο μισογυνισμό και απορρίπτουν τον φεμινισμό. Τα γυναικεία περιοδικά ήταν και είναι πολύ σημαντικό πεδίο εκπαίδευσης στην επιτέλεση της θηλυκότητας και δυστυχώς ποτέ δεν είχαν το συμφέρον τον ίδιων των γυναικών στον πυρήνα τους -ακριβώς όπως και τα αντρικά περιοδικά άλλωστε.