Προς όλους τους παρεξηγημένους ιππότες που τριγυρνάνε με την αστραφτερή τους πανοπλία ψάχνοντας μία ευκαιρία να επιδείξουν την ανώτερη μυική τους δύναμη και την ανιδιοτέλειά τους. Δεν είναι φεμινίστρια όποια γυναίκα δε δέχεται την ευγενική σας προσφορά. ΔΕΝ χρειάζεται να είναι κάποια φεμινίστρια για να μη θέλει ένας άγνωστος άντρας να την πάει μέχρι το αμάξι της ή μέχρι το σπίτι της, μπορεί απλά να είναι η μέση γυναίκα με στοιχειώδες ένστικτο επιβίωσης η μηδενική διάθεση να φορτωθεί τον κάθε πικραμένο που μετά θα της πιάσει την πάρλα, θα την ρωτήσει αν έχει αγόρι και θα την πιέσει να του δώσει το τηλέφωνό της.

Μπορεί και να μην έχει τέτοια πρόθεση κάποιος, αλλά έχοντας μεγαλώσει σε μία πατριαρχική κοινωνία, μαθαίνουμε πως ακόμα και τη ώρα να μας ρωτήσουν κινδυνεύουμε μετά να φορτωθούμε κάποιον γλοιώδη τύπο που δε θα ξέρουμε πώς να ξεφορτωθούμε. Και όπως αποδεικνύει η αντίδραση των δύο εξομολογούμενων, και η κλασική πια χρήση της λέξης «ξινομούνα» είναι προφανές πως είναι από αυτούς που θα ένιωθαν μετά πως η κοπέλα τους χρωστάει υποχρέωση για τη βοήθεια που τους προσέφεραν εθελοντικά. Οπότε, απλά κι αυτές προτίμησαν το ρίσκο της κοίλης ή ενός καθυστερημένου λεωφορείου γιατί προφανώς είναι προτιμητέα από άλλη μία μέρα με έναν άντρα που διεκδικεί το χρόνο τους νομίζοντας ότι μας σώζει.

Όλες αυτές οι επιθέσεις προς τις «ξινομούνες», τις «ψηλομύτες» και τις «arxhsnobaries» πάντως δίνουν ένα υπόρρητο μήνυμα πως οι γυναίκες θα πρέπει να δείχνουν ευγνωμοσύνη για τους άντρες που τους δίνουν σημασία και να μην προσβάλλουν τον εγωισμό τους γιατί αυτό ξυπνάει βίαιες αντιδράσεις. Κι αυτό ειναι ένα μήνυμα που εσωτερικεύουμε από νωρίς, όταν ο φόβος μας να μην χαρακτηριστούμε κάτι από αυτά, ο φόβος να μην καταταχτούμε σε αυτο το μισητό είδος της «σκύλας» -ή ο φόβος μας για να μην τα πάρει στο κρανίο ένας άγνωστος με απρόβλεπτες αντιδράσεις- μας κάνε να ανεχόμαστε δεκάδες άντρες που μας πιάνουν την κουβέντα όταν βαριόμαστε, που επιμένουν να πάρουν το τηλέφωνό μας ακόμα και όταν βρίσκουμε δικαιολογίες να αρνηθούμε, όταν κάθονται λίγο υπερβολικά κοντά μας στο λεωφορείο ή οταν μας κοιτάνε με το πιο χυδαίο βλέμμα κι εμείς ντρεπόμαστε να αλλάξουμε θέση. Οι χάρες αυτές που προσφέρονται να κάνουν για εμάς, εκτός απο εξ ορισμού σεξιστικές γιατί τις κάνουν μονο για γυναίκες και όχι άλλους άντρες οι οποίοι πιθανότατα βρίσκουν μια εξάδα νερά εξίσου βαριά και ένα αργοπορημένο λεωφορεία εξίσου αγχωτικό, εντείνουν αυτό το κλίμα πίεσης μέσα στο οποίο αν αρνηθούμε θα μας κάνουν να νιώσουμε άβολα. Οι χάρες αυτές συνήθως μας προσφέρονται απλά για να είναι δυσκολότερο μετά να τους πούμε σε ό,τι άλλο μας ζητήσουν μετά.

~Hürrfem Sultan