Οι Άντρες Είναι Απλά Πλάσματα και Τι Σημαίνει Αυτό για τις Γυναίκες

27939561_10160116860125438_560487900_n

Πολύ συχνά χρησιμοποιούν οι αντιφεμινιστές το επιχείρημα ότι στερεότυπα υπάρχουν για όλα τα φύλα και ότι δε θα πρέπει να παραπονιόμαστε για τα μισογυνικά κλισέ που παρουσιάζουν τις γυναίκες με έναν συγκεκριμένο τρόπο την ίδια ώρα που και οι άντρες παρουσιάζονται ως μονοδιάστατα πλάσματα που θέλουν μόνο σεξ, φαί, την ησυχία τους και καμιά μπύρα.

Τι μας λένε όμως στην ουσία αυτά τα στερεότυπα για τους άντρες? Καταρχάς πως οι ανάγκες τον αντρών είναι «απλές» σε αντίθεση των γυναικών που είναι μυστηριώδεις, ακατανόητες και αντικρουόμενες (οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν, οι άντρες ξέρουν). Κι αφού είναι απλές δεν έχουμε καμία δικαιολογία όταν δεν καταφέρνουμε να τις ικανοποιήσουμε -σε αντίθεση με τους άντρες που παλεύουν να μας κάνουν ευτυχισμένες αλλά δεν τα καταφέρνουν γιατι women are crazy, amirite? Για να μας αγαπούν άλλωστε οφείλουμε να πετύχουμε την ικανοποίηση των αναγκών τους, αυτό το μήνυμα είναι ξεκάθαρο σε κάθε τέτοια γενίκευση.

Τι άλλο μας διδάσκουν αυτού του είδους οι ατάκες όπου οι άντρες έχουν ως επί το πλείστον υλικές ανάγκες, σε αντίθεση με αντίστοιχα stickers σύμφωνα με τα οποία οι γυναίκες έχουν ανάγκη ευγένεια, κατανόηση, ασφάλεια? Τα στερεότυπα αυτά προσφέρουν ένα γενικευμένο σενάριο της σωστής θηλυκότητας και αρρενωπότητας. Δεν περιγράφουν τόσο τις ανάγκες του κάθε φύλου, όσο μας μαθαίνουν τι είναι επιτρεπτό να ζητάει ο καθένας διαμορφώνοντας έτσι τις υποκειμενικότητές μας με έναν έμφυλο τρόπο. Μια γυναίκα δε μπορεί να θέλει μόνο φαί, σεξ και την ησυχία της, κάτι τέτοιο θα ήταν τερατώδες. Ένας άντρας δε μπορεί να ζητάει απλά ευγένεια, ασφάλεια, στοργή -αυτό θα τον έκανε φλώρο.

Τα στερεότυπα αυτά μαθαίνουν ότι η σωστή επιτέλεση της αρρενωπότητας περιστρέφεται γύρω από το σεξ και το φαί ενώ η σωστή επιτέλεση της θηλυκότητας οφείλει αυτά να τους τα προσφέρει αλλά και να φροντίζει να μην τους πολυπρήζει με τις δικές μας συναισθηματικές και λιγότερο ορθολογικές ανάγκες γιατί τότε δε θα μας αγαπάνε. Το να θέλει ένας άντρας την ησυχία του είναι στο DNA του -όπως είναι στο δικό μας να τους την χαλάμε με την ακατάπαυστη γκρίνια μας και την συναισθηματική μας εξάρτηση από αυτούς. Θα πρέπει να μάθουμε όμως να το βουλώνουμε και να τους αφήνουμε ήσυχους κι αυτό να το εκλαμβάνουμε ως αγάπη γιατί τι να κάνουμε έτσι είναι οι άντρες.

~Hürrfem Sultan

Advertisements

Φεμινιστές – Μισογύνηδες & Σεξουαλική Ανταπόδοση

Δύο είναι οι υποθέσεις που διατυπώνονται σε αυτό το ποστ με τρόπο που δήθεν εκθέτουν την υποκρισία τόσο των φεμινιστριών όσο και των αντρών συμμάχων. Η μία είναι οτι οι άντρες σύμμαχοι μας περιμένουν κάποιου είδους σεξουαλική ανταπόδοση για το γεγονός οτι στηρίζουν το κίνημα. Η άλλη είναι οτι οι γυναίκες φεμινίστριες δε θα επιλέξουν ποτέ ως σεξουαλικό σύντροφο έναν άντρα φεμινιστή γιατί θα προτιμήσουν το ΣΩΣΤΟ το μπρουτάλ, αρσενικό όπως  το μισογύνη που πόσταρε αυτό το ποστ – που σε κάποιο αλλο ποστ θα παραπονιέται ότι οι γυναίκες δεν επιλέγουν τον ίδιο γιατί δεν έχει φραγκα.

Οι υποθέσεις αυτές ρωτάνε και απαντάνε σε ερωτήματα που μόνοι τους οι αντιφεμινιστές θέτουν, όχι με τρόπο που να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αλλά με προβολή των δικών τους φαντασιώσεων και απωθημένων. Αφενώς δηλαδή προβολή της δικής τους αίσθησης ότι οι γυναίκες τους χρωστάνε σεξ όποτε είναι καλοί μαζί τους. Και αφετέρου της δικής τους φαντασίωσης ότι οι γυναίκες μπορούν να γουστάρουν μόνο μισογυνικά σκουπίδια όπως οι ίδιοι γιατί δήθεν ενσαρκώνουν κάποιο ιδεώδες αρρενωπότητας το οποίο οι άντρες με φεμινιστικές ανησυχίες αποτυγχάνουν να εκπληρώσουν καθως είναι εκθηλυμένοι και «ευνουχισμένοι» από τον φεμινισμό.

To meme αυτό απεικονίζει το πόσο εγκλωβισμένοι παραμένουν οι μισογύνηδες στην δική τους πατριαρχική φαντασίωση στην οποία τα πιστεύω τους επιβεβαιώνονται πλήρως αποδεικνύοντας την φαυλότητα των γυναικών και των αντρών που δεν ασπάζονται τις δικές τους μισογυνικές αντιλήψεις. Η κυκλική αυτή πατριαρχική λογική δεν έχει σημασία που δεν αντιστοιχεί στον πραγματικό κόσμο, όπου οι άντρες δεν στηρίζουν τον φεμινισμό για να βγάλουν γκόμενα και που οι φεμινίστριες νταραβερίζονται όπως είναι φυσικό
κυρίως με άντρες φεμινιστές όχι για να τους ανταμείψουν για την καλή τους διαγωγή αλλά επειδή με αυτούς αναπόφευκτα συναναστρέφονται σε προσωπικό επίπεδο και αυτούς εκτιμούν και θαυμάζουν -πράγματα που τυχαίνει να γεννούν κι αυτά την ερωτική επιθυμία παρά την πεποίθηση των μισογύνηδων πως αυτή προκαλείται στις γυναίκες μόνο από κάποια εξελικτική ανάγκη να βρουν τον πιο δυνατό προστάτη για τα αγέννητα παιδιά τους. Στον post-truth κόσμο τους τα πραγματικά δεδομένα δεν έχουν καμία σημασία.

Φυσικά οι φεμινίστριες μπορούν αν επιθυμούν να πηδηχτούν και με κάποιον μισογύνη καθως δεν ζητάνε πιστοποιητικό φεμινιστικών φρονημάτων πριν επιδοθούν σε στοματικό σεξ. Το να ισχυρίζεται κάποιος πως αυτό θα τις έκανε λιγότερο φεμινίστριες είναι τόσο valid όσο το οτι δεν μπορείς να είσαι πραγματικός αντικαπιταλιστής αν έχεις smartphone. Το σεξ άλλωστε ειναι μια win-win πράξη, όχι κάτι που παραχωρούν οι γυναίκες στους άντρες ως χάρη, παρά την προσπάθεια να το παρουσιάσουν ως μειωτικό για την γυναίκα με τη χρήση εκφράσεων όπως «τον ρουφάει» υποτιμητικά.

~Hürrfem Sultan

μισογυνησ - φεμ

Η Ελληνίδα Μάνα & η Ευθύνη της για την Χρεοκοπία της Ελλάδας

Στην συνέντευξη του γνωστού ψυχολόγου Ματθαίου Γιωσαφάτ στον Φιλελεύθερο βλέπουμε πώς μεγάλο μέρος της ψυχολογίας σήμερα συνίσταται στο αναμάσημα έμφυλων στερεοτύπων, μισογυνικών κλισέ και «λαϊκής σοφίας» με τρόπο που συντηρεί το υπάρχον σύστημα χωρίς να του ασκεί καμία κριτική. Η γοητεία της pop ψυχολογίας άλλωστε έγκειται συχνά στο ότι προσδίδει αληθοφάνεια και επιστημοσύνη σε πράγματα που η κοινωνία ούτως ή άλλως πιστεύει -ίσως καταλληλότερη θα ήταν η λέξη «truthiness» που εισήγαγε ο Colbert για να περιγράψει αντιλήψεις που έχουν την αίσθηση της αλήθειας χωρίς να είναι απαραίτητα αληθινές ή να επιβεβαιώνονται από τα γεγονότα.

Ο Κος Γιωσαφάτ καταρχάς μας πληροφορεί πως οι γυναίκες έχουν μερίδιο ευθύνης στην χρεοκοπία του ελληνικού κράτους γιατί φυσικά οι γυναίκες είναι πάντα η πηγή όλων των κακών σε κάθε εποχή. Η αποτυχία του να λάβει υπόψη του τις σχέσεις εξουσίας δεν είναι εμφανής μόνο στην απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο παγκόσμια καπιταλιστικό σύστημα που αναπόφευκτα δημιουργεί κρίσεις αλλά και στην αποτυχία του ακόμα και να λάβει υπόψη τον ρόλο της γυναίκας στην πατριαρχία. Μιλώντας για τις «γυναίκες της παλιάς εποχής» (το οποίο προφανως αποτελεί ευφημισμό  για τις γυναίκες που είχαν ακόμα λιγότερα δικαιώματα και βίωναν ακόμα μεγαλύτερη καταπίεση από τώρα) αλλά και τις σημερινές, ξεχνάει πολύ βολικά να αναφέρει ΓΙΑΤΙ οι γυναίκες δεν αυτοπραγματώνονται με άλλους τρόπους -παρόλο που ΠΑΝΤΑ συμμετείχαν στην εργασία, γεγονός που η πατριαρχία έχει αποσιωπήσει. Η απάντηση είναι φυσικά η ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΑ που καταξιώνει την γυναίκα μόνο ως μάνα. Αυτό όμως θα μετέθετε την ευθύνη από τις γυναίκες σε ένα καταπιεστικό σύστημα που επέβαλε σε αυτές την ανατροφή των παιδιών και τις κατηγόρεί για οποιαδήποτε αποτυχία του συστήματος που οι ίδιες στην καλύτερη αναπαράγουν. Φυσικά ο  Γιωσαφάτ κάνει αυτή την μανούβρα για να καταλήξει στην χρήση της λέξης «προστατευτισμός» γιατί η λέξη αυτή δημιουργεί συνειρμούς με τον σοσιαλισμό και στην νεοφιλελεύθερη ρητορική είναι αυτός που δήθεν αποτρέπει την ανάπτυξη μιας εύρωστης ανταγωνιστικής επιχείρησης.

Σε επόμενη ερώτηση ο Γιωσαφάτ καταφέρνει πάλι να κατηγορήσει εμμέσως τις γυναίκες υπονοώντας πως αν αυτές έκαναν ευκολότερο στους άντρες να συνάψουν μία σχέση, αυτοί δεν θα αναγκάζονταν να στρέφονται σε ανόητες ιδέες όπως ο σοσιαλισμός και έχοντας την γυναίκα στο σπίτι να τους πλένει τα σώβρακα και να τους ικανοποιεί σεξουαλικά, θα μπορούσαν να αφοσιωθούν απερίσπαστοι στην μετατροπή τους σε υπάκουα και παραγωγικά πιόνια του καπιταλισμού -το μικροαστικό όνειρο κάθε άντρα. Και πάλι όμως είναι εμφανής η αδυναμία του να δει πέρα από τα στενά όρια της ψυχολογίας , κατανοώντας τις ευρύτερες σχέσεις εξουσίας  που περικλείει ο καπιταλισμός αλλά και των αντιστάσεων που αναπόφευκτα δημιουργούνται, ενώ ταυτόχρονα φαίνεται να θεωρεί τους άντρες ως τα μοναδικά πολιτικά υποκείμενα. Οι ΆΝΤΡΕΣ είναι αυτοί που στρέφονται στον σοσιαλισμό επειδή δεν γαμάνε, οι γυναίκες προφανώς δεν ασχολούνται με την πολιτική, μάλλον επειδή μοναδικό κανάλι αυτοπραγμάτωσης τους θα παραμένει η ανατροφή των γιών τους.

Ο Γιωσαφάτ καταφέρνει να γελοιοποιήσει όχι μόνο τον εαυτό του, αλλά και την ψυχολογία δείχνοντας πώς μία επιστήμη που έχει σκοπό να βοηθήσει το άτομο να φτάσει στην αυτοπραγμάτωση του μετατρέπεται σε μια βαλβίδα ασφαλείας που αναγκάζει το άτομο να προσαρμοστεί στις κυρίαρχες ιδεολογίες  στερώντας του κάθε επαναστατικό πνεύμα.

~Hürrfem Sultan

gisafat

Το Στίγμα της Πατριαρχίας στις Αδέσμευτες Γυναίκες

30άρα ελεύθερη => Κάποιο κουσούρι θα έχει
30άρης ελεύθερος=> Cool εργένης/ Ξύπνιος που δεν τον τύλιξε καμία επιτήδεια/ Καλό Παιδί™ που δεν κατάφερε να κάνει σχέση γιατι οι γυναίκες έχουν γίνει σνομπ, ακατάδεκτες που περιμένουν τον πρίγκιπα ή/και γουστάρουν Κακά Παιδιά

Η πατριαρχία ανέκαθεν προσπαθούσε να στιγματίσει τις αδέσμευτες γυναίκες ως προβληματικές (βλ. «ράφι», γεροντοκόρη, στερεότυπο cat lady) ώστε να τους ασκήσει πίεση να συμβιβαστούν και να τους υπενθυμίσει ότι η ζωή τους οφείλει να περιστρέφεται γύρω από έναν άντρα και τα παιδιά τους. Η ελεύθερη γυναίκα αποτελεί πρόκληση για την πατριαρχία καθώς είναι δύσκολο να ελεγχθεί έξω από τον θεσμό της οικογένειας ενώ ταυτόχρονα υποκρύπτει τον κίνδυνο να είναι χαρούμενη κι έτσι να καταρρεύσει όλο το πατριαρχικό οικοδόμημα που θέλει την γυναίκα ευτυχισμένη μόνο ως σύζυγο  και μητέρα και όχι ως αυτόνομο άτομο.

Κι όμως, σε post όπως το αμέσως προηγούμενο (και σε ντουζίνες παρόμοια που βλέπουμε καθημερινά) είναι οι άντρες που κλαίγονται ότι δεν βρίσκουν γυναίκα καθώς αυτές έγιναν τάχα μου πολύ επιλεκτικές και εγωίστριες. Είναι αστείο αν το καλοσκεφτεί κανείς πως όταν οι γυναίκες είναι ελεύθερες φταίνε οι γυναίκες ενώ όταν οι άντρες είναι (ακούσια) ελεύθεροι πάλι οι γυναίκες φταίνε.

~Hürrfem Sultan

30ara

Δέκα Αντρικές Λέξεις

αντρικές λεξεις.png

Zυγοστάθμιση, απολελέ, οφσάιντ, αποκρατικοποίηση, βεντιλατέρ, γκατζολία, ούπα, αντικούκου, pick ‘n’ roll, πληθωρισμός. Αυτές είναι οι 10 «αντρικές λέξεις που σύμφωνα με αυτό το άρθρο οι γυναίκες ούτε ξέρουν ούτε θα μάθουν ποτέ. Ο συντάκτης αφού παραθέτει έναν αριθμό πιθανών λόγων τους οποίους δήθεν θα επικαλούνταν κάποιοι πιο φαλλοκράτες από τον ίδιο, αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να είμαστε απλά πιο ηλίθιες. Δεν προσφέρει την δική του ερμηνεία άλλωστε, παίρνει ως δεδομένο ότι αυτές τις λέξεις δεν θα τις καταλαβαίνουμε ποτέ.

Τι δείχνει όμως για το ΔΙΚΟ του φαλλοκρατικό μυαλό η επιλογή αυτών των λέξεων? Πως οι μισογυνηδες σαν τον ίδιο αρέσκονται να θεωρούν καθαρά αντρικούς τομείς όχι μονο τον αθλητισμό και τα μαστορέματα αλλά και την πολιτική και την οικονομία. Η πατριαρχία μας αποκλείει όχι μόνο από τις «αντρικές» δουλειές και τα «αντρικά» χόμπυ, αλλά και από τομείς που άπτονται των πολτικών συμφερόντων μας, όπως οι αποκραιτκοποιήσεις και ο πληθωρισμός. Δεν έχει σημασία που χιλιάδες γυναίκες σπουδάζουν πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές επιστήμες -για να μην πούμε για τις γυναίκες αθλήτριες ή τις γυναίκες μηχανικούς. Ο γυναικείος μας εγκέφαλος αδυνατεί να συλλάβει τέτοιες έννοιες. Προσέξτε, δεν ΑΔΙΑΦΟΡΕΙ για έννοιες όπως το offside και το pick’n’roll, αδυνατεί να τις συλλάβει γιατί κάθε έμφυλη διαφορά πρέπει να φυσικοποιηθεί τόσο που να παρουσιάζεται σχεδόν ως βιολογικό δεδομένο.

Αυτό όμως δεν είναι σεξιστικό κατά τον συγγραφέα γιατί οκ, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, ο καθένας είναι καλός στον τομέα του. Ας μην το πάρουμε προσωπικά γιατί ούτε ο αντρικός εγκέφαλος είναι καλός σε κάποια πράγματα, για παράδειγμα στο να συλλαμβάνει διαφορετικούς χρωματικούς τόνους, όπως το πετρόλ. Επομένως, θα ήταν απόλυτα δίκαιο οι άντρες να ψηφίζουν και να ασχολούνται με την πολιτική και την οικονομία ενώ οι γυναίκες να παίρνουν εξίσου σημαντικές αποφάσεις, πχ τι χρώμα να βάψουμε το σαλόνι ή με τι γραβάτα να φορέσει ο αντρούλης μας σήμερα το πουκάμισό του.

~Hürrfem Sultan

Ροζ Φλαμίνγκο και Μισογυνισμός

ροζ φλαμινγκο.png

Mισογύνηδες, είστε τόσο γελοίοι! Αντί να πάτε και να απολαύσετε το μπάνιο σας στη θάλασσα κάθεστε και ασχολείστε διαρκώς με το τι κάνουν οι γυναίκες εκεί και εξοργίζεστε μονοι σας -τι μαγιώ φοράνε, πόση κυτταρίτιδα έχουν, τι βιβλίο κάνουν οτι διαβάζουν (οι γυναίκες δεν διαβάζουν πραγματικά,μόνο για ποζεριά), πόσες selfies βγάζουν, τι παιχνδία παίζουν.
Το ροζ φλαμίνγκο φυσικά δεν αποτελεί από μονο του πρόβλημα, είναι απλά η αφορμή για άλλο ένα μισογυνικό παραλήρημα που περιλαμβάνει άκυρο slut shaming (δεν ήξερα οτι υπάρχει πορνό με ροζ φλαμίνγκο) και φυσικά ξεκάρφωτη αναφορά στη φυσική μας θέση ως αυτές που θα ικανοποιούν τις αντρικές επιθυμίες.
Ο παροξυσμός εναντίον του ροζ φλαμίνγκο είναι άλλη μία περίπτωση που άλλh μία «γυναικεία» μόδα γίνεται αφορμή να ξεσπάσει ο καθένας τα μισογυνικά του απωθημένα, καθώς ΤΙΠΟΤΑ δεν επιτρέπεται να αρέσει στις γυναίκες χωρίς να γίνεται αντικείμενο χλευασμού που τα αντίστοιχα δημοφιλή στους άντρες πράγματα ποτέ δεν αντιμετωπίζουν. Από τις μπότες Ugg μέχρι το Twilight (και ποτέ τα δερμάτινα αντρικά παπούτσια ή οι Transformers) και το ροζ φλαμινγκο, κάθε φορά που κάτι γίνεται διαδεδομένο ανάμεσα στις γυναίκες αναπτύσσετεαι σχεδόν ένα αυθόρμητο κοινωνικό κίνημα εναντίον του, χωρίς κανέναν πραγματικο λόγο πέρα απο το ότι απλα αρέσει στις γυναίκες, άρα πρέπει να είναι γελοίο και ηλίθιο όπως αυτές.

~Hürrfem Sultan

«Μία Πλάκα Κάναμε»: Γιατί δεν Γελάμε με τα Σεξιστικά αστεία

-Ποιος είναι ο ορισμός ενός queer Φιλανδού?

-Κάποιος που του αρέσουν οι γυναίκες περισσότερο από τα λεφτα.

-Πώς ανακαλύπτεις τους Κορεάτες στη γειτονιά σου?

-Άσε ένα κέρμα να κυλήσει στον δρόμο.

-Γιατί οι Αμερικάνοι έχουν μεγάλες μύτες?

-Γιατί ο αέρας είναι δωρεάν.

Αν δεν πιάσατε τα παραπάνω ανέκδοτα, δεν φταίει το χιούμορ σας. Άλλωστε δεν χρειάζεται να γελάσεις όντως με ένα ανέκδοτο για να το «πιάσεις». Αρκεί να γνωρίζεις τις παραδοχές και τα στερεότυπα στα οποία βασίζεται. Στην αυθεντική εκδοχή τα ανέκδοτα αυτά αφορούσαν Εβραίους και το αστείο συνίσταται ακριβώς στο ότι είναι οικουμενικά γνωστό πως οι αυτοί είναι φιλοχρήματοι. Και έχουν μεγάλες, γαμψές μύτες. Χωρίς αυτές τις παραδοχές το ανέκδοτο δεν μπορεί να λειτουργήσει. Και αντίστροφα: τα ανέκδοτα αυτά μας μαθαίνουν ότι οι Εβραίοι είναι φιλοχρήματοι. Και ότι τους αναγνωρίζουμε από τις γαμψές μύτες -όπως απεικονίζονται και στις γελοιογραφίες.

Μα είναι απλά ένα αστείο στερεότυπο θα πείτε. Το στερεότυπο αυτό όμως δεν είναι καθόλου άσχετο με το Ολοκαύτωμα και γενικότερα τις διώξεις των Εβραίων στην ευρωπαϊκή ιστορία. Η εικόνα του φιλάργυρου Εβραίου που θα έκανε τα πάντα για τα λεφτά διαιωνίζεται διαμέσου των αιώνων με λιβελογραφήματα όπως τα Πρωτόκολλα των Σοφών των Σιών. Αυτά τα “άκακα” αστειάκια δεν είναι παρά μια πιο εκλεπτυσμένη μορφή του αντισημιτισμού που έχει αποτελεσει τη βάση για τα πογκρομ στην Τσαρική Ρωσία μέχρι και δομικό στοιχείο την ναζιστική προπαγάνδας η οποία παρουσίαζε τους Εβραίους ως στυγνούς εκμεταλλευτές και τους κατεξοχήν φορείς του καπιταλισμού. Αυτό δε σημαίνει ότι τα ανέκδοτα για τους Εβραίους προκάλεσαν το Ολοκαύτωμα. Τα ανέκδοτα αυτά όμως είναι ταυτόχρονα σύμπτωμα του αντισημιτισμού και μέσο διάδοσής του. Τα στερεότυπα που αναπαράγουν τέτοιου είδους αστεία λοιπόν δεν είναι αθώα και πρέπει να τα βλέπουμε κριτικά. Βασίζονται στην ύπαρξη ενός συστήματος καταπίεσης και συμβάλλουν στην διαιώνισή του.

Ομοίως, τα σεξιστικά αστεία δεν είναι απλά αθώα αστεία. Στηρίζουν και ταυτόχρονα αναπαράγουν κλασικές πατριαρχικές παραδοχές: οι γυναίκες είναι τρελές, υστερικές, πουτάνες, φιλάρεσκες, υπερευαίσθητες, ζηλιάρες και αξίζουν τον χλευασμό μας αν είναι χοντρές, «γεροντοκόρες» ή φεμινίστριες. Όλα αυτά βασίζονται σε υπάρχουσες αντιλήψεις που στηρίζουν την ιδέα περί γυναικείας κατωτερότητας. Τα ανέκδοτα απλά φροντίζουν να τις φυσικοποιούν, να τις κανονικοποιούν και να τις σερβίρουν ως μια οικουμενική αλήθεια. Το δε δήθεν χιουμοράκι τις κάνει να φαίνονται ακίνδυνες. «Δεν είναι μισογυνικες γιατί δείτε, γελάμε όταν τα λέμε. Γελάστε κι εσείς. Μην είστε ξινές». Και μερικές γυναίκες όντως γελάνε –όπως ορισμέν@ γελάνε με τα κακά αστεία του αφεντικού τους.

Σύμφωνα με δύο θεωρίες σχετικά με το χιούμορ, αυτό χρησιμοποιείται είτε ως μηχανισμός ανακούφισης από μια δύσκολη κατάσταση (relief theory), είτε ως μέθοδος bonding μιας ομάδας γελώντας εις βάρος κάποιου τρίτου (superiority theory). Τα σεξιστικά αστεία ανήκουν στη δεύτερη κατηγορία καθώς βοηθούν τους άντρες που αστειεύονται εις βάρος των γυναικών να δεθούν μεταξύ τους και ταυτόχρονα να διατηρήσουν την αίσθηση ανωτερότητάς τους απέναντί μας. Η αναπαραγωγή των ίδιων αστείων περισσότερο ακούγεται σαν τα αλυχτά μιας αγέλης λύκων για να τρομάξουν το θήραμα, παρά με την βουβή κραυγή του απελπισμένου. Για παράδειγμα η οικονομική κρίση έχει αποτελέσει την αφορμή για γαλόνια χιούμορ. Είναι άλλο όμως να αυτοσαρκάζεσαι για την πενιχρή οικονομική σου κατάσταση, έχοντας το χιούμορ σαν μηχανισμό άμυνας όπως στο πρώτο παράδειγμα και κάτι ολότελα διαφορετικό να χρησιμοποιείς το χιούμορ προκειμένου να επιτεθείς, χλευάζοντας την επισφαλή θέση ενός λιγοτέρου προνομιούχου συμπολίτη σου. Από τα δύο αστεία μόνο το δεύτερο προκάλεσε αποστροφή.


βενζιναδικο

ζορμπα

Η παρακάτω γελοιογραφία για παράδειγμα έχει την ίδια θεματική με το post. Η διαφορά όμως έγκειται στο ότι αντί να κάνει πλάκα εις βάρος της πωλήτριας εμπαίζοντάς την για την επισφαλή της θέση, την προσεγγίζει με συμπόνοια και κατανόηση λειτουργώντας ανακουφιστικά και συνάμα υποστηρικτικά.

πωλήτρια.png

πηγή: http://www.socomic.gr/2016/12/the-working-dead-athens-working/

Η σάτιρα είναι επιτυχής όταν χτυπάει από κάτω προς τα πάνω (“punching up, not down” όπως λένε στα αγγλικά), όχι όταν έχει στόχο τον αδύναμο από θέση προνομίου. Τα αστεία για το βιασμό, το Ολοκαύτωμα, την δουλεία δεν είναι αστεία που γίνονται από τα θύματα βιασμού, τους Εβραίους και τους μαύρους για να μειώσουν την ένταση που τους προκαλεί ο μισογυνισμός, ο αντισημιτισμός, ο ρατσισμός. Είναι κατά κανόνα αστεία που γίνονται από τους προνομιούχους και είτε εσκεμμένα είτε όχι μειώνουν τη σοβαρότητα των καταστάσεων αυτών έτσι ώστε τα θύματα τους όχι μόνο να νιώθουν άβολα αλλά και να αντιλαμβάνονται ως εχθρικό έναν κόσμο όπου τα προβλήματά τους αντιμετωπίζονται ελαφρά. Επιπροσθέτως, τα αστεία για τον βιασμό αναπαράγουν βασικά αξιώματα της κουλτούρας του βιασμού, για παράδειγμα ότι οι γυναίκες κατά βάθος τον απολαμβάνουν ή ότι οι άντρες είναι αδύνατο να κρατηθούν. Ο βιασμός δεν πρέπει να γίνεται αστείο όχι γιατί είναι κάτι ιερό που κανείς δεν πρέπει να αγγίξει αλλά γιατί ο τρόπος με τον οποίο αναφέρεται για πλάκα είναι επιβλαβής για τις γυναίκες που ζουν σε έναν κόσμο όπου ο βιασμός είναι ένας διαρκής κίνδυνος. Αν υπάρχει καλό rape joke αυτό θα ήταν κάποιο που αναδεικνύει ακριβώς αυτή την κατάσταση, όπως πολύ πετυχημένα το κάνει εδώ ο Louis C.K.: https://www.youtube.com/watch?v=yRzs7v0do_Q


«Και τι γίνεται με τα αστεία εναντίον των αντρών;», με ρωτάνε συχνά. Τα αστεία που αφορούν τους λευκούς, ετεροφυλόφιλους, cis άντρες (όταν δηλαδή δεν χλευάζουν έναν άντρα για την φυλή, την σεξουαλικότητά του, την ταυτότητα φύλου του αλλά ακριβώς για την ιδιότητά του ως άντρα) είναι συνήθως αστεία που δείχνουν ότι είναι «γουρούνια» και έχουν στο μυαλό τους μόνο το σεξ και το φαγητό. Ας αναλογιστούμε όμως, ποιος βλάπτεται πραγματικά όταν οι άντρες είναι (ή θεωρείται ότι είναι) αναίσθητοι και αναζητούν πάση θυσία σεξ και φαί. Οι άνδρες απλά αυτοσαρκάζονται παρουσιάζοντας τους εαυτούς του σαν άμοιρα έρμαια των αταβιστικών τους ορέξεων, δικαιολογώντας κάθε μη πολιτισμένη συμπεριφορά τους, ενώ οι γυναίκες βρίσκονται για μια ακόμα φορά στη θέση του θύματος. Πρώτον γιατί έτσι μαθαίνουν ότι δεν είναι παρά σεξουαλικά αντικείμενα που δε θα πρέπει να έχουν προσδοκίες συναισθηματικής φύσης από αυτούς. Δεύτερον, επειδή το πατριαρχικό αυτό μοντέλο αρρενωπότητας για τον άντρα τον σκληρό, τον άντρα γαμιά, είναι ακριβώς η ουσία στην οποία βασίζεται η αντρική ανωτερότητα στην πατριαρχία. Η αντρική σεξουαλικότητα δεν στιγματίζεται, αντίθετα εξυμνείται, ενώ η αναισθησία θεωρείται προτέρημα σε σχέση με τον γυναικείο συναισθηματισμό, που είναι και ο λόγος για τον οποίο αυτές ακόμα δε θεωρούνται κατάλληλες για ηγετικές θέσεις. Επομένως, ακόμα και αν τα αστεία αυτά περιορίζουν τους άντρες σε στερεότυπα, αυτό γίνεται και πάλι στον βωμό της πατριαρχίας. Και όπως έχουμε πει και αλλού, η πατριαρχία είναι ένα σύστημα ιεραρχίας που ευνοεί τους άντρες εις βάρος των γυναικών.

Το χιούμορ δεν είναι ένα είδος free pass που σου επιτρέπει να πεις οτιδήποτε χωρίς καμία κριτική ή ανάλυση. Αν συνεχίσεις λοιπόν να υπερασπίζεσαι τα μισογυνικά και ρατσιστικά σου αστεία θα κριθείς όχι μόνο ως μισογύνης και ρατσιστής αλλά και ως τεμπέλης. Δεν μπορείς καν να σκεφτείς έξω από τα καθιερωμένα. Και όχι, δεν είσαι edgy και τολμηρός γιατί απλά δεν υπάρχει τίποτα πιο προβλέψιμο και ασφαλές από ένα αστείο που θίγει τον ήδη καταπιεσμένο.