O Coehlo και οι Selfies

20187648_155339415035192_1346558404_n

Ας προσπεράσουμε λίγο το γεγονός πως ο εξοργισμένος σχολιαστής φαίνεται να θεωρεί τον Paulo Coelho και την φράση «ελπίζω να βρίσκεις πάντα ένα λόγο να χαμογελάς» φιλοσοφία και ας μείνουμε στο πώς θεωρεί πως οι γυναίκες θα πρέπει να επιλέγουν ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα και έτσι να είναι κατά τον ίδιο είτε σεξουαλικά αντικείμενα είτε «φιλοσοφημένες». Αυτό το δίλημμα είναι εξάλλου κλασικό στην πατριαρχία όπου οι γυναίκες, σε αντίθεση με τους άντρες, θα πρέπει να επιλέγουν παντα ή το ένα ή το αλλο. Στην ουσία ο σχολιαστής θυμώνει που η κοπέλα επιλέγει την αυτοπαρουσίασή της με έναν τρόπο που δεν συμπίπτει με αυτόν που την βλέπει ο ίδιος καθως δεν διανοείται μία κοπέλα που εμφανίζεται με μαγιώ να τολμάει να δείξει ότι σκέφτεται ή νιώθει κι από πάνω.

~Hürrfem Sultan

Πρότυπα Θηλυκότητας και Αντιφεμινισμός

feminist nationalist.png

Εδώ βλέπουμε το αδιέξοδο του αντιφεμινισμού για τις γυναίκες. Οι αντιφεμινιστές δε θέλουν τις «άσχημες» και αξύριστες. Αλλά δε θέλουν ούτε τις όμορφες χαζογκόμενες. Δε θέλουν αυτές που δεν ξυρίζονται γιατί ειναι βρωμιάρες,δε θέλουν ούτε αυτές που φαίνονται να συμμορφώνονται στα πρότυπα ομορφιάς γιατί ειναι ρηχές και ματαιόδοξες. Κάθε γυναίκα λοιπόν θα πρέπει να ακροβατεί ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα, να είναι επαρκώς όμορφη και περιποιημένη αλλά όχι τόσο που να προκαλεί και υποψίες ότι ειναι και καμιά τσούλα -σημειωτέον, η κοπέλα της δεξιάς φώτο δεν είναι ντυμένη προκλητικά, αφήνει όμως υποψίες ότι θα μπορούσε να το κάνει, απλά και μόνο επειδή ειναι συμβατικά όμορφη και βγάζει μία σελφι.

To screenshot αυτό συνοψίζει το πώς κάθε πρότυπο θηλυκότητας υποτιμάται στην πατριαρχία. Το πώς καθεμία από εμας κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να υποστεί είτε slut shaming είναι καποιο είδος body shaming. Το μόνο αποδεκτό πρότυπο για τους αντιφεμινιστές είναι αυτό της καλής μάνας και νοικοκυράς -αυτό δηλαδή που υπάρχει για να ικανοποιεί μονο τους άντρες και αυτό που θα σπεύσουν να χρησιμοποιήσουν για να επιβεβαιώσουν οτι οι γυναίκες δεν είναι παρά κάτι αργόσχολες που απομυζούν τα λεφτά του άντρα τους και δεν έχουν προσφέρει τίποτα παραγωγικό στην κοινωνία.

Φεμινίστριες είμαστε ακριβώς για να ξεφύγουμε από αυτό το παιχνίδι της πατριαχίας όπου κορώνα κερδίζει γράμματα χάνουμε. Για να είμαστε ό,τι γουστάρουμε και αυτό που είμαστε να μην συνοψίζεται σε ένα meme.

~Hürrfem Sultan

Thanks Feminism

20031811_700625043463111_7864755942576889832_n

Το να κατηγορείς τον φεμινισμό για το ότι οι γυναίκες δεν συμμορφώνονται πια με τα πατριαρχικά πρότυπα ομορφιάς του ’50 είναι σαν να κατηγορείς την αθεΐα για το ότι οι άνθρωποι δεν πηγαίνουν πια στη εκκλησία όπως παλιά. Στόχος του φεμινισμού δεν ήταν ποτέ να «βελτιώσει» τις γυναίκες εμφανισιακά. Το νόημα του είναι ακριβώς αυτό, να μην εξαρτάται όλόκληρη η αξία μας από το κατά πόσο μας βρίσκει αισθητικά ευχάριστες ο κάθε καραγκιόζης. Θα έχουμε λοιπόν όποιο στυλ γουστάρουμε. Κι αν το στυλ μας σας ενοχλεί, τόσο το χειροτερο για εσάς, όχι για εμάς.

~Hürrfem Sultan

Μία Συντηρητική Γυναίκα που δε Θέλει να Είναι Θύμα

Σε συνέντευξή της για το Daily Show η συντηρητική, αντιφεμινίστρια οπαδός του Trump και ο παρουσιαστής Trevor Noah συζητώντας για το κίνημα Black Lives Matter έχουν την εξής ανταλλαγή:

Lahren: Εγώ, ως γυναίκα, δεν είχα δικαιώματα μέχρι που απέκτησαν οι μαύροι, μέχρι που οι γυναίκες απέκτησαν το δικαίωμα ψήφου. Αλλά δεν διαμαρτύρομαι εναντίον της χώρας μου επειδή νιώθω πως είμαι γυναίκα και περιθωριοποιούμαι με κάποιο τρόπο. Δεν καταλαβαίνω γιατί αυτός διαμαρτύρεται. Θα ήθελα να ξέρω ακριβώς για ποιο πράγμα διαμαρτύρεται.
Noah: Οπότε εσύ πώς διαμαρτύρεσαι?
Lahren: Δεν διαμαρτύρομαι. Γιατί δεν είμαι θύμα. Διαλέγω να μην θυματοποιήσω τον εαυτό μου. Διαλέγω να μην κάνω τον εαυτό μου θύμα. Αυτή είναι η διαφορά.

Αυτή είναι η λογική πίσω από κάθε Δυναμική Αντιφεμινίστρια™, που ενώ αναγνωρίζει ότι περιθωριοποιείται επιλέγει να σφίξει τα δόντια και να μη μιλήσει γι αυτό επειδή δε θέλει να είναι το θύμα. Η λογική αυτή που από την μία αναγνωρίζεις τη συστημική καταπίεση που δέχεσαι και από την άλλη θεωρείς ότι θύμα γίνεσαι μόνο αν μιλήσεις γι αυτή είναι συνέπεια του στίγματος που φέρνει η λέξη «θύμα», βασισμένο σε μία νεοφιλελεύθερη λογική που θύμα γίνεσαι μόνο αν αφήσεις τον άλλον να σε πατήσει. Η ευθύνη δηλαδή μετατοπίζεται αποκλειστικά στο άτομο, επομένως αν είσαι θύμα είναι επειδή επέλεξες να γίνεις, επειδή δεν είσαι αρκετά δυνατός. Αγνοώντας έτσι τελείως το σύστημα και τους θεσμικούς ή πολιτισμικούς περιορισμούς, υποχρεώνει τις γυναίκες, τους μαύρους, τους ομοφυλόφιλους και άλλες περιθωριοποιημένες ομάδες να το βουλώνουν και να παλεύουν να κάνουν απλά τη ζωή τους καλύτερη μέσα στο υπάρχον σύστημα. Φυσικά το να μιλάς εναντίον της καταπίεσής σου δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμ@, αντιθέτως, σημαίνει ότι εισαι αρκετά δυνατ@ για να αντιταχθείς σε όσους θα σπεύσουν να σου κλείσουν το στόμα με mansplaining, victim blaming , gaslighting και άλλες πατριαρχικές τακτικές αποσιώπησης.

H ειρωνεία: Η Tomi Larhen απολύθηκε από το συντηρητικό σταθμό στον οποίο δούλευε λόγω σχολίων που έκανε υπερ του δικαιώματος μιας γυναίκας στην έκτρωση. Η απόλυσή της αποδεικνύει ότι κάθε γυναίκα που υπερασπίζεται την πατριαρχία αργά ή γρήγορα θα την βρει μπροστά της.

~Hürrfem Sultan

https://www.youtube.com/watch?v=F2xv4fba65U

Οι Γυναίκες ως Proxy της Ηθικής των Ανδρών

19894941_263277174150353_8831112489413367094_n

Eδώ έχουμε την ευκαιρία να ξεράσουμε με ένα απο αυτά τα πατριαρχικά quotes (γραμμένο απο άντρα φυσικά) που ενώ φαίνεται να εξυμνεί τις γυναίκες στην πραγματικότητα απλά τις βάζει υπεύθυνες για τους άντρες και την δική τους ηθική. Η ιδέα οτι οι γυναίκες υπάρχουν για να καλυτερεύουν/να εμπνέουν/ να κινητοποιούν τους άντρες δεν είναι άλλη από την ιδέα της γυναίκας ως του δεύτερου φύλου, της Έυας ως «βοηθού» του Αδαμ, που δημιουργήθηκε για να μην είναι αυτός μόνος του, ως παρέα του και συντροφιά του. Η έτεροκανονικοτητα που επιβάλλει αυτή η λογική παρουσιάζει τους άντρες και τις γυναίκες για αλλη μια φορά ως συμπληρωματικά και όχι αυτόνομα υποκείμενα, λες και η ετεροφυλόφιλη σχέση είναι το πεπρωμένο μας και ο μόνος τρόπος να ολοκληρωθούμε ως άνθρωποι.

Επιπλέον, αναθέτοντάς στις γυναικες την ηθική εξύψωση των ανδρών, η κοινωνία μπορεί να κατηγορεί αυτές όποτε ένας σύζυγος, ένας γιός, ένας αδελφός παρεκτρέπεται, αλλά και γενικότερα για ολόκληρη την «ηθική κατάπτωση» της κοινωνίας. Επιπροσθέτως, η αντίληψη αυτή ρίχνει στους ώμους τον γυναικών το βάρος της «συναισθηματικής εργασίας» (emotional labor) που τις μετατρέπει κάτι ανάμεσα σε μόνιμη cheerleader και full time ψυχολόγους των αντρών γύρω τους. Kάπως έτσι οι άντρες συνεχίζουν να αντιμετωπίζονται σαν συναισθηματικά ανώριμα παιδιά που έχουν ανάγκη την «γυναικεία φύση» για να δώσουν το 100% των δυνατοτήτων τους και γι αυτο εμείς θα πρέπει να προσπαθήσουμε συνέχεια να κερδίζουμε την αγάπη τους ώστε με τη σειρά τους να γίνονται αντάξιοί μας.

Η ιστορία του πολιτισμού θα έπρεπε να γραφτεί μέσα από τη σκοπιά των ίδιων των γυναικών ώστε να σταματήσουν οι άντρες να μιλούν εκ μέρους τους χρησιμοιώντας τις ως proxy της δική τους ηθική.

Οι Εσπαντρίγιες και η Σύγκρουση Αρρενωποτήτων

Lavlarous_2

Στο tweet αυτό εκτυλίσσεται μία σύγκρουση αρρενωποτήτων, μεταξύ του κυρίαρχου μοντέλου του μάτσο άντρα και του άντρα που δήθεν έχει εκθηλυνθεί αφού φοράει και ασχολείται με «γυναικεία» πράγματα -όπως η μόδα και οι εσπαντρίγιες. Στη διαμάχη αυτή η γυναίκα δεν αποτελεί παρά το τρόπαιο το οποίο θα δοθεί στον νικητή, ο οποίος εδώ υπονοείται ότι είναι ο «παραδοσιακός» άντρας ο οποίος θα διεκδικήσει την γυναίκα για τον εαυτό του κρίνοντας ότι ο άλλος δεν είναι «αρκετά άντρας» για να την κρατήσει. Η γυναίκα παρουσιάζεται έτσι χωρίς agency, ανήκοντας απλά στον δυνατότερο. Με τον τρόπο αυτό η πατριαρχία προσπαθεί να θέσει τα όρια μέσα στο οποία θα κινούνται οι άντρες και τα κριτήρια με τα οποία θα κρίνεται η αρρενωπότητά τους έτσι ώστε αυτοί να συμμορφώνονται διατηρώντας την ανωτερότητά τους προς τις γυναίκες, κάτι που η εσπαντριγια, ως unisex παπούτσι, φαίνεται προς στιγμήν να απειλεί.

~Hürrfem Sultan

Πότε Επιτρέπεται να Βαράς τη Γυναίκα σου στην Πατριαρχία

20046668_267338187077585_4330705409080143522_n

Ενας άντρας ξυλοκόπησε την γυναίκα του σε ενα κατάμεστο στάδιο και όχι μόνο δεν βρέθηκε κανείς να τον σταματήσει αλλά εκατοντάδες σχόλια στο διαδίκτυο δικαιολόγησαν και επικύρωσαν την πράξη του με τα συνήθη επιχειρήματα που η κοινωνία κάνει πλάτες στην έμφυλη βία: είτε εκείνη θα το ξεκίνησε πρώτη ασκώντας του ψυχολογική βία, όπως συχνά κάνουν εκείνες οι μέγαιρες, οι γυναίκες. Είτε κάτι θα έκανε και θα το άξιζε.

Ανάμεσα στους αποδεκτούς λόγους να χτυπάς την γυναίκα σου καθώς φαίνεται είναι το κέρατο, η ζέστη καθως και το ακατάστατο σπίτι και η ανατροφή των παιδιών πού προφανώς αποτελούν όχι απλά αποκλειστική αρμοδιότητα της γυναίκας αλλά προσφέρονται και στον άντρα ως αφεντικό που μπορεί να την τιμωρεί όταν αυτή δεν τις εκτελεί σωστά. Να σημειωθεί οτι ενώ το κέρατο αποτελεί υπέρτατο αμάρτημα σε μια σχέση, είναι οι γυναίκες που κακοποιούνται και συχνα δολοφονουνται ως τιμωρία αφού το male entitlement είναι αυτό που σπρώχνει τους άντρες στο να επαναφέρουν στην τάξη την ιδιοκτησία τους. Αντίθετα η γυναίκα οφείλει να αντιδράσει με αξιοπρέπεια αλλιώς είναι μια υστερική ζηλιάρα.

Η βία κατά των γυναικών είναι λοιπόν πάντα έμφυλη γιατί είναι η πατριαρχία που επιτρέπει στους άντρες να ξεσπάσουν στις γυναίκες, καθορίζει τα αποδεκτά κινητρα και μετά τους δικαιολογεί έτσι ώστε να ξέρουν οτι δε θα αντιμετωπίσουν συνέπειες. Ο συγκεκριμένος άντρας δεν ηταν ένας «τρελός», ήταν απλά άλλος ένας άντρας στην πατριαρχία που βλέπει την γυναίκα σαν σάκο του μποξ.

~Hürrfem Sultan