H Απόδειξη οτι ο Φεμινισμός Έχει Αποτύχει

Posted on by

O φεμινισμός έχει αποτύχει. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη γι αυτό από το γεγονός πως έχει κουράσει τον Βασίλη, που θεωρεί ότι το να γεννιέσαι άντρας συνοδεύεται με προνόμια. Ξέρεις ότι ένα κίνημα έχει αποτύχει όταν απειλεί το status quo και πατάει πάνω στον κάλο όσων φοβούνται μη χάσουν την θέση τους στην κορυφή της ιεραρχίας.

Επίσης προσέξτε την κυκλική λογική: το να πας με μία γυναίκα είναι πιο άξιο γιατί είναι πιο δύσκολο ακριβώς επειδή η γυναικεία σεξουαλικότητα έχει στιγματιστεί τόσο που αυτές πρέπει να το σκέφτονται διπλά και τριπλά πριν κοιμηθούν με έναν άντρα -σε αντίθεση με τους άντρες που ενθαρρύνονται να μη λένε ποτέ όχι στις σεξουαλικές εμπειρίες. Δηλαδή πρώτα περιορίζουμε και καταπιέζουμε τις γυναίκες σεξουαλικά για μερικές χιλιάδες χρόνια, απλά επειδή δεν γεννήθηκαν άντρες, και μετά, αφού τις έχουμε κάνει εσκεμμένα να ντρέπονται για την σεξουαλικότητά τους, αποφαινόμαστε πως το να «ρίχνεις» μια γυναίκα είναι ανώτερο επειδή είναι πιο δύσκολο. Δηλαδή fuck logic.

Δεν είναι τυχαίο ότι τίποτα δεν φέρνει τους σεξιστές πιο πολύ στα όριά τους από την διεκδίκηση των γυναικών να κάνουν σεξ επί ίσοις όροις με αυτούς. Είναι από τα τελευταία εναπομείναντα οχυρά της πατριαρχίας. Θα το ρίξουμε κι αυτό.

~Hürrfem Sultan

vice

Μια Λάθος Οπτική για το Σεξ

Posted on by

Καταρχάς, ας επαινέσουμε τον σχολιαστή για την ειλικρίνειά του, αφού παραδέχεται πως η γυναίκα θα χαρακτηριστεί πουτάνα για το ίδιο πράγμα που θα κάνει και ο ίδιος και σε οποιαδήποτε σεξουαλική δραστηριότητα κι αν αυτή εμπλακεί.
Αυτό που δεν μπορεί να αντιληφθεί όμως είναι ότι η κοπέλα δεν αρνήθηκε να κάνει σεξ μαζί του απαραίτητα για να μην την πει «πουτάνα» -αν και θα ήταν απόλυτα κατανοητό να έχει εσωτερικεύσει μια γυναίκα τις διάφορες μορφές slut shaming. Σε αντίθεση με τους άντρες για τους οποίους το διεισδυτικό σεξ ειναι αυτοσκοπός, η γυναίκα απολαμβάνει πολλά διαφορετικά πράγματα και δεν είναι όλα τους για όλους και για όλες τις ώρες. Εξαρτάται από ποικίλους παράγοντες, ανάμεσά στους οποίους η διάθεσή της, οι ορέξεις της και τι θα της βγάλει ο καθένας. Η γυναίκα λοιπόν μπορεί να θέλει να της κάνεις στοματικό σεξ, ή να θέλει να σου κάνει χωρίς να παιχτεί διείσδυση, ή αντίστροφα να θέλει να κάνετε PIV σεξ χωρίς να συνοδευτεί από στοματικό σεξ ή ένας σωρό άλλους συνδυασμούς που το μυαλό του μέσου μισογύνη αδυνατεί να συλλάβει -εξ ου και το ανάλογο παράπονο «η κοπέλα μου δεν μου κάνει στοματικό». Αρκεί να θυμάστε πως δεν περιστρέφονται όλα γύρω από την π**τσα σας και το τι θέλετε εσείς από εμας. Και πως το «αφού έτσι κι αλλιώς θα σε πω πουτ@να» δεν είναι για καμία μας καλός λόγος να κάνουμε σεξ.

Για εδώ θα παραθέσω πάλι ένα σχετικό απόσπασμα του Μπουρντιε από την Ανδρική Κυριαρχία που επεκτείνει το ζήτημα λίγο παραπέρα μιλώντας γενικότερα για τις διαφορετικές προσδοκίες και αναπαραστάσεις που αφορούν το σεξ.

«Μια πολιτική κοινωνιολογία της σεξουαλικής πράξης θα αποκάλυπτε ότι, όπως συμβαίνει πάντοτε σε μια σχέση κυριαρχίας, οι πρακτικές και οι αναπαραστάσεις των δύο φύλων δεν ειναι καθόλου συμμετρικές. Οχι μονο επειδή τα κορίτσια και τα αγόρια έχουν, ακόμη και στις σημερινές κοινωνίες της Ευρώπης και της Αμερικής, πολύ διαφορετικές απόψεις σχετικά με την ερωτική σχέση, που οι άνδρες τις περισσότερες φορές τη σκέφτονται στη λογική της κατάκτησης (κυρίως στις συζητήσεις μεταξύ φιλων, που αφήνουν αρκετό χώρο στη καυχησιολογία γύρω από τις κατακτήσεις τους), αλλά και επειδή η ίδια η σεξουαλική πράξη γίνεται αντιληπτή από τους άνδρες σαν μια μορφή κυριαρχιας, ιδιοποίησης, «κατοχής». Εξ ου και η απόκλιση μεταξύ πιθανών προσδοκιών αντρών και γυναικών στον τομέα της σεξουαλικότητας[…]. Σε αντίθεση με τις γυναίκες, που είναι κοινωνικά προετοιμασμένες να ζήσουν τη σεξουαλικότητα ως μια εμπειρία ιδιωτική και ιδιαιτέρως φορτισμένη από συναίσθημα, η οποία δεν συμπεριλαμβάνει υποχρεωτικά τη διείσδυση αλλά μπορεί να περικλείει ένα ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων (ομιλία, άγγιγμα, χάδι, αγκαλιά κτλ), τα αγόρια έχουν την τάση να «κατακερματίζουν» τη σεξουαλικότητα, την οποία αντιλαμβάνονται ως μια επιθετική και κυρίως σωματική πράξη κατάκτησης, προσανατολισμενη στη διείσδυση και τον οργασμό.

Και παρόλο που, σε αυτό το σημείο,όπως και σε άλλα, οι παραλλαγές επηρεάζονται προφανώς πολύ απο την κοινωνική θέση, την ηλικία -και τις προηγούμενες εμπειρίες-, μπορούμε να συμπεράνουμε από μια σειρά συνεντεύξεων ότι πρακτικές φαινομενικά συμμετρικές (όπως η πεολειχία και η αιδοιολειχία) τείνουν να ενδύονται πολύ διαφορετικές σημασίες για τους άντρες (που τείνουν να τις βλέπουν ως πράξεις κυριαρχίας, μέσω της υποταγής ή της ηδονής που λαμβάνουν) από ό,τι για τις γυναίκες. Η ανδρική ηδονή είναι, αφενός, ηδονή της γυναικείας ηδονής, της ικανότητάς τους να κάνουν τη γυναίκα να φτάσει σε οργασμό. Έτσι, η Catherine Mac Kinnon έχει το δίχως άλλο δίκιο όταν βλέπει την «προσποίηση του οργασμού» (faking orgasm) ένα υποδειγματικό τεκμήριο της εξουσίας που έχει ο άντρας να προσαρμόζει τη διάδραση μεταξύ των φύλων στη θεώρηση των ανδρών, οι οποίοι περιμένουν από το γυναικείο οργασμό μια απόδειξη τους ανδρισμού τους και την ηδονή που εξασφαλίζεται από αυτή την υπέρτατη μορφή υποταγής.»

~Hürrfem Sultan

BOUR

Οι Single και Ευτυχισμένες ως Απειλή για την Πατριαρχία

Posted on by

«Single και ευτυχισμένες γυναίκες», μια φράση που αποτελεί τον απόλυτο εφιάλτη της πατριαρχικής κοινωνίας μας η οποια θεωρεί πως αν η ζωή μιας γυναίκας δεν περιστρέφεται γύρω από την αναζήτηση ενός άντρα αυτοί μπορεί να καταστούν περιττοί και να χάσουν την εξουσία τους πάνω μας. Στην πατριαρχία δεν αρκεί να αγαπάμε τους άντρες, πρέπει και να τους χρειαζόμαστε στο σημείο που να μη μπορούμε να υπάρξουμε ευτυχισμένες χωρίς αυτούς, έχει λοιπόν κατασκευάσει το παραμύθι του γάμου και της οικογένειας ως τον απόλυτο πεπρωμενο μιας γυναίκας, ως τον απόλυτο στόχο ζωής τον οποίο αν δεν καταφέρουμε να εκπληρώσουμε είμαστε αποτυχημένες -ενώ αν δε θέλουμε καν να τον εκπληρώσουμε είμαστε απλά διαταραγμένες.

Και όσο κλονίζεται αυτός ο μύθος, τόσο φρικάρουν οι μισογυνηδούληδες που σπεύδουν να μας πληροφορήσουν πως αν τολμήσουμε να είμαστε καλά και εκτός σχέσης, τότε αυτόματα θα καταστούμε δια παντός μη επιθυμητές στα μάτια τους. Μόνο που όσο πιο πολύ προσπαθούν να μας επιβάλλουν τις σεξιστικές, μικροαστικές αντιλήψεις τους, τόσο πιο πολύ θα προτιμάμε την single ζωή από τους ίδιους.

~Hürrfem Sultan

single-gynaikes

Tο Μήλο θα Πέσει κάτω από τη Μηλία και η Billboard πολύ χαμηλά

Posted on by

«Το μήλο κάτω από τη μηλιά θα πέσει»
Η διεθνής κουτσομπολίστικη φυλλάδα συνδυάζει, παραπλανητικά, φωτογραφία με τίτλο κάνοντας ένα χυδαίο λογοπαίγνιο με σεξουαλικό υπονοούμενο για να πλασάρει μία «είδηση», δείχνοντας πάντως πως δε διστάζει να δημιουργήσει μάλλον παιδεραστικούς συνειρμούς για μερικά κλικ. Προφανώς συντάκτες και εκδότες έκριναν ότι το σεξουαλικό παρελθόν της Κιμ Καρντάσιαν τους δίνει το δικαίωμα να αστειεύονται σε αυτά τα συμφραζόμενα και για την κόρη της. To slut shaming σε ενήλικες γυναίκες τώρα αποκτά και κληρονομικό χαρακτήρα.
Πέρα από το μισογυνικό στοιχείο, η στάση αυτή εντάσσεται σε ένα γενικότερο φαινόμενο που έχει πρόσφατα επισμανθεί σύμφωνα με το οποίο η Αμερικανική κοινωνία αντιμετωπίζει με λιγότερη ευαισθησία τα παιδιά των μαύρων, stars και μη.

Περισσότερα εδώ: http://mic.com/articles/127683/people-are-very-disturbed-by-this-tweet-about-kim-kardashian-s-daughter

~Χιουρφέμ Σουλτάν

kim

Oι Παρελάσεις και ο Πόλεμος της Φούστας

Posted on by

Κάθε, μα κάθε χρόνο η ίδια ιστορία: Ο Πόλεμος της Φούστας. Το σεξιστικό διαδίκτυο θα περιμένει υπομονετικά να γίνει η παρέλαση, θα ξεχωρίσει την κοπέλα με την πιο κοντή φούστα και θα αρχίσει να την κανιβαλίζει κυκλοφορώντας την για να αποδείξει την ηθική έκπτωση των γυναικών.

Τίποτα καινούριο δεν έχει αυτή κατάσταση επειδή ακριβώς το ίδιο κάνει το διαδίκτυο και όλον τον υπόλοιπο χρόνο, με ντουζίνες slut shaming αναρτήσεις κάθε μέρα που ασχολούνται σχολαστικά με το μήκος της φούστας και το βάθος του ντεκολτέ των γυναικών. Προσποιούνται δηλαδή ολοι ξαφνικά ότι σοκάρονται λόγω παρέλασης, λες και αν την έβλεπαν με την ίδια φούστα στο club θα σκέφτονταν κάτι καλύτερο για το κορίτσι. Η μόνη διαφορά στις εθνικές επετείους είναι πως η σεξιστική κοινωνία μας έχει την ευκαιρία αποδείξει υποτίθεται θριαμβευτικά πως οι γυναίκες όντως δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο, αφού ντύνονται έτσι ΑΚΟΜΑ και στις παρελάσεις, οι οποίες επενδύονται με ένα μανδύα κατάνυξης και ιερότητας που μόνο στην Εκκλησιά υποτίθεται συναντάμε. Στα σύγχρονα «Δυτικά» κράτη άλλωστε ο εθνικισμός αντικαθιστά επάξια τη θρησκεία και οι παρελάσεις τις θρησκευτικές τελετουργίες.

Η εμμονή αυτή με το μήκος της φούστας των γυναικών στις παρελάσεις δεν είναι λοιπόν παρά μία ομολογία πως ψοφάμε να χλευαζουμε τις γυναίκες και να κατηγορούμε αυτές για την έκπτωση των ηθών και την κατάντια του έθνους το οποίο σίγουρα είναι το μήκος της γυναικείας φούστας που κρατά πίσω. Το τελετουργικό αυτό διαδικτυακό bullying είναι ένα μέσο πειθάρχησης των ατίθασων γυναικών που αποκτά επισημότητα ανάλογη με αυτή της παρέλασης -αν όχι και αντίστοιχο πολεμικό χαρακτήρα-με τα κορίτσια να παρουσιάζονται σχεδόν ως προδότριες του έθνους.

Καλά έκανε η κοπέλα και φόρεσε την φούστα που είχε και ένιωθε ωραία με αυτή. Και πολύ τους ήταν, σιγά μην αγοράζουμε και ρούχα ειδικά για τις παρελάσεις. Ούτε χρωστάμε σεβασμό στο έθνος και τα πανηγύρια του, ούτε ο σεβασμός μετριέται με τα εκατοστά της φούστας μας. Εγώ με αυτή τη φούστα θα έδειχνα ακριβώς που γράφω το έθνος και την σεμνοτυφία της κοινωνίας μας.

~Hürrfem Sultan

foysta

Ένας Σύγχρονος Ήρωας

Posted on by

Ο Κώστας είναι ένας ήρωας των καιρών μας, ένας άντρας που με τεράστια αυτοθυσία κάνει likes στις φωτογραφίες «αξιογάμητων» γυναικών με μοναδικό αντάλλαγμα την ελπίδα πως ίσως γαμήσει. Δυστυχώς, όπως και άλλοι θαρραλέοι πριν απο αυτόν, έπεσε θύματα της σύγχρονης σκλαβιάς, καθώς η σκληρή δουλειά χωρίς καμία ανταπόδοση είναι και η βαθύτερη έννοια του θεσμού της δουλείας. Το φαινόμενο αυτό μπορεί να περιγραφεί με τον όρο της «ξινομούνας», δηλαδή τις γυναίκας που δεν γελάει με τα ηλίθια αστεία σου και που έχει καλύτερα πράγματα να κάνει απο το να απαντήσει στην άνευρη συζήτηση που προσπαθεις να ανοίξεις στο chat από το πουθενά -στο 99% των περιπτώσεων με την εμπνευσμένη ατάκα «καλησπερα 🙂«.

Οι ξινομούνες δεν είναι όμως απλά γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στον Κώστα και στον κάθε Κώστα. Κάτι τέτοιο θα υπονοούσε ότι απλά δεν τους αρέσουν οι Κώστες, το οποίο ειναι αδιανότητο. Οι ξινομούνες έχουν στήσει ολόκληρη πλεκτάνη ώστε να παγιδεύουν αθώα αγόρια σαν τον Κώστα και να του αποσπάσουν likes και σχόλια τα οποία όπως όλοι ξέρουμε αποτελούν και το στόχο ζωής κάθε γυναίκας. Η συλλογή likes είναι πασίγνωστο ότι αποτελεί αυτοσκοπό αποκλειστικά των γυναικών που βάζουν ως δόλωμα τις σεξυ selfies τους, σε αντίθεση με τα παλικάρια σαν τον Κώστα που μπορούν ντόμπρα και ξηγημένα να μαζεύουν τον ίδιο αριθμό likes κλαψουρίζοντας για τις γκόμενες που δεν του έκατσαν.

Είναι στοιχειοθετημένο πλέον απο αυτή τη σελίδα πως ο πιο εύκολος τρόπος να μαζέψεις likes τονώνοντας τον πληγωμένο σου εγωισμό και νιώθοντας κάπως σημαντικός δεν είναι άλλος από το να δημοσιεύσεις το πιο μισογυνικό στάτους που μπορεί να σου εμπνεύσει η αδυναμία σου να διαχειριστείς την απόρριψη. Αυτό σίγουρα αποσπά περισσότερη υποστήριξη από οποιαδήποτε φωτογραφία γυναίκας με μπικίνι γιατί είναι κάτι με το οποίο πολλοί άντρες που πάσχουν από male entitlement μπορούν να ταυτιστούν.

~Hürrfem Sultan

πουλος

Η Μέση Ανατολή ως Μισογυνικό Άλλοθι

Posted on by

Αχ αυτή η μυθική, εξωτική Μέση Ανατολή, με τις τόσο καταπιεσμένες γυναίκες σε αντίθεση με τις καλοζωισμένες και καλομαθημένες ΔυτικΙές. Τι βολικό σημείο αναφοράς που είναι για τους αντιφεμινιστές όλου του «αναπτυγμένου» κόσμου. Τι όμορφα που χρησιμεύει για να μας πουνε, λίγο πιο ευγενικά,»και πολλή ελευθερία σας δώσαμε, σκάστε τώρα μη σας τη πάρουμε πίσω και καταντήσετε σαν αυτές με την μπούργκα»

Περίεργο όμως, δεν ακούω πολλούς να χρησιμοποιούν τους «Μεσανατολίτες» (γιατί τα αποικιοκρατικά κατάλοιπα μας κάνουν να σκεφτόμαστε την Μ.Ανατολή ως ενιαία και ομοιογενή) που εκτελούνται δημόσια από τζιχαντιστές να χρησιμοποιούνται ως επιχείρημα για να το βουλώσουν οι Έλληνες που «κλαίγονται» για την κρίση, την μείωση των συντάξεων και του βασικού μισθού, την αύξηση των φόρων και την ανεργία. Είναι σχεδόν σαν η καταπίεση που συμβαίνει σε μια μακρινή χώρα να μην είναι το μέτρο σύγκρισης οταν μιλάμε για τα προβλήματα των λευκών, ετεροφυλόφιλων, cis αντρών. Θα έλεγε κανείς, ότι μοιάζει σαν οι λευκοί, ετεροφυλοφιλοι, cis άντρες να θεωρούν τον εαυτό τους υπεύθυνο να καθορίσουν τα αποδεκτά όρια καταπίεσης εκ μέρους όλων μας και να αποφανθούν για το πoια παράπονα είναι έγκυρα -μόνο αυτά που αφορούν τους ίδιους.

Η πατριαρχία παίρνει διαφορετική μορφή σε κάθε χώρα, σε κάθε πολιτισμό, σε κάθε context, κι εμείς τις καταπολεμάμε όλες. Όσο προσπαθεί να μας πείτε ότι πρέπει να το βουλώσουμε γιατί «υπάρχουν και χειρότερα», τοσο πιο ξεκάθαρο κάνετε ότι απλά θέλετε να είστε… λίγο πιο ίσοι από εμάς.

~Hürrfem Sultan

constantinos

Η Αορατότητα της LGBTQI κοινότητας

Posted on by

«μόνοι τους ξεχωρίζουν τον εαυτό τους»
-«να παρελάσουμε και οι στρειτ τοτε»
-«αν δεν προκαλούνε να κανουν ό,τι θέλουν»
Όλα τα αγαπημένα μου ομοφοβικά επιχειρήματα μαζεμένα σε ενα thread!

Tι εννούμε όταν λέμε ότι μια καταπιεσμένη μειονότητα «ξεχωρίζει τον εαυτό της» ή όταν της επιτρέπουμε γενναιόδωρα να υπάρχει όταν «δεν προκαλεί» ή δεν το επιδεικνύει φανερά? Στην ουσία τους λέμε ότι αναγνωρίζουμε το δικαίωμα τους στη διαφορετικότητα όσο δεν φαίνονται όντως διαφορετικοί. Και καθώς σε μια πατριαρχική κοινωνία η ετερεροφυλοφιλία θεωρείται ως η default επιλογή, ως το δεδομένο και «φυσιολογικό», στην πραγματικότητα τους λέμε πως τους αφήνουμε να είναι γκέι όσο προσποιούνται οτι ειναι ετεροφυλόφιλοι, καθώς κάθε απουσία ρητής εκδήλωσης ομοφυλόφιλης ταυτότητας εκλαμβάνεται ως αποδοχή της ετεροφυλοφιλης. Η αξίωση εκ μέρους των ετεροφυλοφιλων cis ατόμων να κρατούνται στην αφάνεια τα ομοφυλόφιλα trans, είναι μέρος της καταπίεσης των μελών της LGBT κοινότητας καθώς τους επιβάλλει μια σιωπή και μια μυστικότητα γύρω από αυτό που είναι. Την ίδια ώρα τα ετεροφυλόφιλα άτομα μπορούν να διαδηλώνουν επιδεικτικά την ετεροφυλοφιλία τους βγαίνοντας σε ζευγάρια που συμπεριφέρονται ως ζευγάρια (ακόμα και χωρίς να επιδωθούν σε δημόσιες περιπτύξεις), υιοθετώντας το μοντέλο του ματσο άντρα και της θηλυκής γυναίκας σε σμμορφωση με το «βιολογικο» τους φυλο, και γενικότερα συμμετέχοντας σε μία κουλτούρα που επικυρώνει την ετεροφυλοφιλία ως πλήρως αποδεκτή και επιβεβλημένη.

Γράφει ο Bourdieu επί του θέματος:
«Η ιδιαίτερη μορφή της συμβολικής κυριαρχίας της οποίας θύματα ειναι οι ομοφυλόφιλοι -φορείς ενός στίγματος το οποίο, σε αντίθεση με το χρώμα του δέρματος ή τη θηλυκότητα, μπορεί να παραμείνει κρυφό (ή να επιδεικνύεται)- επιβάλλεται μέσω συλλογικών πράξεων κατηγοριοποίησης που δημιουργούν σημαντικές διαφορές, αρνητικά σημασιοδοτημένες, και κατά συνέπεια και ομάδες, στιγματισμένες κοινωνικές κατηγορίες. Όπως σε κάποια είδη ρατσισμού, παίρνει σ’αυτή την περίπτωση τη μορφή της άρνησης δημόσιας, ορατής ύπαρξης. Η καταπίεση που «μετατρέπει τον άλλο σε αόρατο» εκδηλώνεται μέσα από μια άρνηση της νόμιμης, της δημόσιας, δηλαδή της γνωστής και αναγνωρισμένεης, ύπαρξης, κυρίως μέσω του νομου και μέσω του στιγματισμού που δεν εμφανίζεται ποτέ τόσο ξεκάθαραόσο όσο στην περίπτωση που το κίνημα διεκδικεί το να είναι ορατό. Το επαναφέρουν τότε ρητά στην «διακριτικότητα» ή στην προσποίηση, την οποία είναι συνήθως αναγκασμένο να επιβάλλει στον εαυτο του»

Bourdieu, Η Ανδρική Κυριαρχία, σελ. 212

lgbt

Aπάντηση προς Έναν Αρνητή της Κουλτούρας του Βιασμού

Posted on by

Eδώ βλέπουμε έναν αρνητή της κουλτούρας του βιασμού να κάνει αυτό που ξέρει καλύτερα: τον βλάκα. Πολλοί αντιφεμινιστές κάνουν τους βλάκες προκειμένου να διακόψουν τις συζητήσεις που έχουν ανοίξει οι φεμινίστριες -αν και διόλου δεν το αποκλείουμε να είναι κιόλας.

Ο Κωνσταντίνος ξεκινάει από μια λανθασμένη έννοια της «κουλτούρας» υπονοώντας ότι κουλτούρα είναι κάτι που το μοιράζονται όλοι χωρίς καμία αμφισβήτηση ή απόκλιση. Στην πραγματικότητα καμία κουλτούρα δεν είναι ομοιογενής. Το ότι η Ορθοδοξία είναι μέρος της ελληνικής κουλτούρας δε σημαίνει ότι όλοι οι Έλληνες είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι, σημαίνει ότι θεωρείται αναμενόμενο και φυσικό από μια σημαντική μερίδα του πληθυσμού πχ να διδάσκονται θρησκευτικά στο σχολείο. Κουλτούρα του βιασμού λοιπόν δε σημαίνει ότι όλοι οι άντρες θεωρούν το βιασμό μέρος της καθημερινής τους ρουτίνας, σημαίνει ότι υπάρχουν διάχυτες όλες αυτές οι ρητές ή άρρητες υποθέσεις, πεποιθήσεις αντιλήψεις που δικαιολογούν τον θύτη, ρίχνουν το φταίξιμο στο θύμα, οδηγούν στο κουκούλωμα του βιασμού και αποτρέπουν την καταγγελία του και γενικότερα το θεωρούν ως μέρος της ζωής που δεν μπορεί να αλλάξει.

Σε δεύτερο επίπεδο ο Κωνσταντίνος ισχυρίζεται πως ο βιασμός δε θεωρείται κάτι το αποδεκτό. Αυτό είναι αλήθεια στο βαθμό που στο συλλογικό φαντασιακό ως βιασμός νοείται μόνο ο άγνωστος κακοποιός που θα πεταχτεί με την κουκούλα μέσα από τους θάμνους και θα επιτεθεί σε μια παντελώς άγνωστη γυναίκα που δεν έχει κάνει τίποτα για να προκαλέσει μια τέτοια επίθεση. Όσον αφορά τους βιασμούς στο πλαίσιο σχέσεων, γάμων, γνωριμιών, ραντεβού κτλ -που αποτελούν περίπου το 80% των βιασμών- η κυρίαρχη κουλτούρα δεν φαίνεται τόσο αποφασισμένη να τους καταδικάσει αλλά βρίσκει πάντα δικαιολογίες ή συχνά δεν τα θεωρεί καν βιασμούς.

Το σημαντικότερο όμως είναι πως μιλώντας για ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ του βιασμού, οι φεμινίστριες θεωρούμε τον βιασμό ως ένα πολιτισμικό φαινόμενο που απορρέει από την πατριαρχία και τις σχέσεις εξουσίας μεταξύ των φύλων και όχι κάτι που ενυπάρχει στη ΦΥΣΗ των αντρών. Βλέπετε, είναι οι φεμινίστριες που θεωρούν τους άντρες ανθρώπους και όχι ζώα ή όντα με ελαττωματική φύση την οποία πρέπει να αποδεχόμαστε και να δικαιολογούμε. Οι φεμινίστριες δε θεωρούν ότι κάθε άντρας κρύβει μέσα του έναν βιαστή τον οποίο πρέπει συνεχώς να συγκρατεί ούτε ότι ο τραγικά μεγάλος αριθμός βιαστών σημαίνει ότι οι άντρες είναι γεννημένοι επικίνδυνοι εγκληματίες. Οι φεμινίστριες θεωρούν ότι οι άντρες, μεγαλώνοντας σε μια πατριαρχική κουλτούρα που ευνοεί την αντικειμενοποίηση του γυναικείου σώματος και εξαίρει το πρότυπο του μάτσο, γαμιά άντρα, οδηγούνται συχνά στο να θεωρούν το σεξ δικαίωμά τους και το βιασμό κομμάτι του ανδρισμού τους.

Κουλτούρα του βιασμού σημαίνει επίσης πως οι φεμινίστριες ΔΕΝ θεωρούν το βιασμό ως κάτι που διαπράττεται από ψυχικά αρρώστους, καθώς κάτι τέτοιο πρώτον είναι στιγματιστικό για τους ψυχικά αρρώστους και δεύτερον απομονώνει το πρόβλημα αποσπώντας το από το κοινωνικό του πλαίσιο -με τρόπο παρόμοιο που το να περιγράφουμε τους Χρυσαυγίτες ως «ψυχοπαθείς» αδυνατεί να δει τον ρατσισμό ως μέρος των αναπαραστάσεων και των παραδοχών που το σύστημα ενσταλάζει σε ολ@ς μας με κάποι@ς να τις εσωτερικεύουν περισσότερο και άλλ@ς λιγότερο.

Όταν λοιπόν μιλάμε για την κουλτούρα του βιασμού στην ουσία λέμε πως ο βιασμός δεν είναι κάτι φυσικό, αναμενόμενο, και αναπόφευκτο αλλά κάτι που μπορεί να καταπολεμηθεί αλλάζοντας τις δομές και τον τρόπο σκέψης της κοινωνίας.

~Hürrfem Sultan

ean ypirhe to rape culture