Ο Αλέξανδρος Κοντοπίδης μας δείχνει τι συμβαίνει όταν ένας κωμικός που ο «πολιτικός» του λόγος φτάνει μέχρι το «κακό πράμα η Χρυσή Αυγή» προσπαθήσει να κάνει πολιτική τοποθέτηση: η δική του προσωπική θεωρία των δύο άκρων που αντικατοπτρίζει το χάος που επικρατεί στο μυαλό του.

Σύμφωνα με το αφελές, αλλά συνάμα άκρως επικίνδυνο σκεπτικό του το να μην θέλουμε να ακούμε και στην σελίδα μας, τις μισογυνικές αηδίες που υφιστάμεθα επί καθημερινής βάσεως μας ταυτίζει με τους ναζί ((ναι, αυτούς που όταν ο Κοντόπας είχε ανεβάσει την επιστολή στον Γλέζο τον προσκυνούσαν στα σχόλια του youtube σαν να έβλεπαν το director’s cut από την Νύχτα των Κρυστάλλων)). Έτσι λοιπόν αποφασίζει ο Κοντοπίδης να αναπαράγει κιαυτός με την σειρά του το μάντρα που ψέλλιζαν όλα τα τρολλάκια όπως ο Milo Yiannopoulos ή οι όψιμοι εν Ελλάδι θαυμαστές του Trump όπως ο Πιτσιρίκος, χρησιμοποιώντας το αγαπημένο επιχείρημα των alt-right (νεοναζί με φράντζες) πως οτιδήποτε περιορίζει τον σεξιστικό ή ρατσιστικό λόγο τους είναι φασισμός.

Kλασική υπεράσπιστική γραμμή της πατριαρχίας που, προκειμένου να δικαιολογήσει το περιορισμό της αυτοδιάθεσης του γυναικείου σώματος, επικαλείται τις δυνατότητες αντισύλληψης, αγνοώντας πώς όχι μόνο δεν έχουν όλ@ πρόσβαση και ενημέρωση σχετικά με αυτές αλλά, πώς να το κάνουμε, συμβαίνουν και ατυχήματα. Ακόμα κι αν ομως κάποια φάνηκε ανεύθυνη όσον αφορά τη χρήση αντισύλληψης, πώς είναι ταιριαστή «τιμωρία» να της επιβάλλουμε να φέρει στον κόσμο ένα παιδι που δε θέλει? Θα πρέπει δηλαδή η ανευθυνότητα να τιμωρείται με μητρότητα, μία τεράστια ευθύνη? Ή έχει υποχρέωση να το φέρει στον κόσμο και ας το παρατήσει μετά στο όνομα κάποιας αόριστης ιδέας περί «ζωής» που αποδίδεται σε ένα γονιμοποιημένο ωάριο? Μήπως έτσι θεωρούν οι πολέμιοι των εκτρώσεων ότι οι γυναίκες θα πάρουν το μάθημά τους για το σεξ που έκαναν τόσο απερίσκεπτα?

Είμαστε στο Ναι, Είσαι Μισογύνης υπεύθυν@ για τον νοητικό όλεθρο και την ηθική ισοπέδωση.Καταλαβατε; Μιλάει ο Χατζηστεφάνου περί ηθικής κάνοντας ableism για το πόσο ψυχοπαθείς είναι αυτ@ που φτιάχνουν αλλά και αυτ@ που αναλύουν τα memes.

Όλα τα posts του ξεκινάνε με θεωρία των δύο άκρων, κατηγορεί το θύμα(victim blaming) και ξεπλένει το θύτη και καταλήγουν με φεμιναζί,χέζω στο λαρύγγι σας,παίρνετε πίπες.

Το επίπεδο ηθικής λοιπόν που θα βρίζουμε τη μάνα του Φύσσα και θα εξισώνουμε το φεμινισμό με το ναζισμό δε θα το φτάσουμε ποτέ γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει και αντανακλά μόνο το χάος και την άγνοια που επικρατεί στο κεφάλι του.

~Mihrimah

Τα «Αιλυνιόλικα σκουπίδια» αναφέρονται στην είδηση πως ο Θάνος Τζήμερος γρονθοκόπησε μία βουλευτή του ΚΚΕ. Τα διάφορα μισογυνικά σκουπίδια έσπευσαν να αναπαράξουν το αντιφεμινιστικό κλισέ πως οι γυναίκες θέλουν τάχα μου κάποιου είδους ασυλία επειδή έχουν μουνί.

Αυτό που αρνούνται πεισματικά να καταλάβουν οι αντιφεμινιστές είναι πως το να χτυπάς μια γυναίκα δεν είναι μισογυνικό επειδή οι γυναίκες είναι τάχα μου τίποτα ιερά πλάσματα που μόνο φροντίδα και στοργή αξίζουν. Η κακοποίηση των γυναικών είναι μισογυνική επειδή οι άντρες έχουν μεγαλώσει σε έναν πατριαρχικό κόσμο που θεωρεί αποδεκτό να εκφράζουν το θυμό τους και τη διαφωνία τους με τη βία ενω οι γυναίκες όχι. Ως αποτέλεσμα, οι γυναίκες είναι κατά κανόνα τα θύματα της ανδρικής βίας ενώ οι άνδρες μπορεί να είναι τόσο θύματα όσο και θύτες.

Το χθεσινό επεισόδιο στη Βουλή μεταξύ Κασιδιάρη και Δένδια δεν ανατρέπει τον μισογυνικό χαρακτήρα του πρώτου σκηνικού, ιδίως αφού με την φράση «γ@μησα μια αδελφή» ο θύτης απέδειξε πως η επίθεση έχει να κάνει τόσο με την ομοφοβία όσο και με την εκθήλυνση του αντιπάλου. Οι γυναίκες έτσι αναγκάζονται να ζουν σε έναν τρομακτικό κόσμο που αποτελούν τους φυσικούς αποδέκτες της ανδρικής βίας. Ενώ λοιπόν η ανδρική βία είναι θέμα έμφυλο και έχει να κάνει με την πατριαρχική κοινωνικοποίηση, όταν στρέφεται κατά των γυναικών είναι μισογυνικό λόγω της ανισορροπίας εξουσίας που υπάρχει στην πατριαρχία μεταξύ των φύλων και των πατριαρχικών κοινωνικών κατασκευών που θέλει τον άνδρα επιθετικό και την γυναίκα παθητική.

Είναι εντελώς γελοίο όταν οι αντιφεμινιστές προσποιούνται πως οι φεμινίστριες ζητούν τίποτα ειδικά προνόμια για τις γυναίκες κάνοντας ότι δεν βλέπουν χρώμα/φύλο/σεξουαλικότητα. Θα ήταν σαν οι επιθέσεις σε μετανάστες ή ομοφυλόφιλους να μην αναλύονταν σαν ρατσιστικά ή ομοφοβικά περιστατικά. Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι μία γυναίκα ναζί ή μία βίαιη ή καταπιεστική γυναίκα εξαιρείται από την βίαιη αντίδραση των καταπιεσμένων, αλλά αυτή δεν είναι η περίπτωση που περιγράφει ο OP και ούτε η δικαιολογία για να χειροκροτούμε όποτε τρώει ξύλο μία γυναίκα που δε συμπαθούμε από έναν άλλον προνομιούχο.

~HürrFem Sultan

Χατζηστεφανισμός: η μορφή μισογυνισμού που σου επιτρέπει να εκθειάζεις τη μάνα του Φύσσα τη μια στιγμή, και το αμέσως επόμενο λεπτό, επειδή δεν πήρε την (πατριαρχική) άδειά σου για το πού θα πάει και το τί θα κάνει, να γράφεις ότι παίρνει πίπες σε Ναζί, αναπαράγοντας συν τοις άλλοις και τη μισογυνική/ομοφοβική αντίληψη ότι το να παίρνεις πίπες είναι ως πράξη καθαυτή κάτι το ντροπιαστικό και εξευτελιστικό, ή κάποιου είδους τιμωρία

-Herculine

Μητέρα στην πατριαρχία σημαίνει ότι μετατρέπεσαι σε ένα πλάσμα χωρίς σεξουαλικότητα του οποίου η ζωή περιστρέφεται γύρω από την μητρότητα. Μητέρα και string είναι ασύμβατα γιατί αφού εκπλήρωσες πιά τον ρόλο σου ως γυναίκα τι το θες το σεξ, τι ακριβώς ψάχνεις στο instagram? Oι μητέρες έτσι αναγκάζονται να στερηθούν την ελεύθερη έκφραση της σεξουαλικότητάς τους και ποινικοποιούνται διπλά όταν το κάνουν με έξτρα slut shaming, μεγαλύτερο από αυτό που υφίστανται οι κόρες τους ούτως ή άλλως. Η εικόνα της μητέρας του Ιησού άλλωστε προβαλλόταν ανέκαθεν στην χριστιανική παράδοση ως αυτή της ιδανικής μητέρας που εκπλήρωσε τον ρόλο της χωρίς καν να έχει σεξουαλική επαφή.

~Hürrfem Sultan

Χρόνια πολλά σε όλες τις μανούλες που τόσο εγωιστκά αναπαράγουν το ανθρώπινο είδος και άρα ειναι υπεύθυνες για όλα τα δεινά της ανθρωπότητας -και τη μίζερη ζωούλα του OP.

Eυχαριστούμε την πατριαρχία που βρήκε τον τρόπο για αλλη μία φορά να χρεώσει στη (cis) γυναίκα ό,τι κακό έχει συμβεί ποτέ στο ανθρώπινο γένος βγάζοντας τους άντρες καθαρούς καθώς, όταν την συμφέρει, αυτοί δεν έχουν κανένα ρόλο στην αναπαραγωγική διαδικασία.

Ομολογώ πάντως ότι έχοντας μπουχτίσει με την εξίσου σεξιστική αγιοποίηση, εξιδανίκευση και ιεροποίηση της μητρότητας, I did not see that coming.

Φεμινίστρια δεν γίνεται κάποια επειδή διάβασε Σιμόν ντε Μποβουάρ ή  Τζούντιθ Μπάτλερ -αν και αυτό μπορεί να προσφέρει ένα θεωρητικό πλαίσιο στη δική της ήδη υπάρχουσα εμπειρία καταπίεσης. Φεμινίστρια γίνεσαι όταν αρχίσεις να αμφισβητείς πράγματα που πάντα σου φαίνονταν κατά βάθος άδικα και καταπιεστικά αλλά έμαθες να δέχεσαι ως «φυσιολογικά» και αναπόφευκτα. Φεμινίστρια σε κάνει η εμπειρία σου ως γυναίκα σε ένα πατριαρχικό κόσμο όπου βιώνεις τον συνεχή κίνδυνο, την υποτίμηση, την αμφισβήτηση, τον περιορισμό του σώματος και των συναισθημάτων σου ή -αν δεν είσαι γυναίκα- η συνειδητοποίηση οτι οι γυναίκες δε θα έπρεπε να τα ανέχονται αυτά. Ο φεμινισμός δεν είναι θέμα μόρφωσης και εγκυκλοπαιδικών γνώσεων, έχει να κάνει με την καθημερινότητά μας. Ο φεμινισμός έχει να κάνει με την κοινή εμπειρια μας, πως κάθε φορά που δε θα δεχτούμε την υποδεέστερη θέση μας θα κατηγορηθούμε οτι προσπαθούμε να «ξεπεράσουμε τους άντρες» και θα χαρακτηριστούμε «καρχιες».

~Hürrfem Sultan