Εδώ έχουμε μια περίπτωση που η λέξη «άνθρωπος» στην ουσία σημαίνει «άντρας», καθώς στη κοινή συνείδηση τα συμφέροντα των αντρών αντιπροσωπεύουν αυτά της κοινωνίας γενικότερα. Θα πουν κάποιοι πως όχι, ο Πέτρος αναφέρεται στο «κοινό καλό». Αν όμως φεμινισμός σημαίνει περισσότερα δικαιώματα για την γυναίκα και κάποιος ψάχνει να βρει πώς ευνοείται «ο άνθρωπος» από αυτό λες και οι γυναίκες δεν είναι άνθρωποι αλλά μια ξεχωριστή, ειδική κατηγορία, σόρυ αλλά απλά διαιωνίζει την έννοια του άντρα ως το οικουμενικό υποκείμενο.

Ο Αλέξανδρος Κοντοπίδης ανέβασε ένα βίντεο κάποιας Holly Holm και, ως ειδικός ΚΑΙ επι της ψυχολογίας που είναι, έδωσε τη δική του ερμηνεία για τα αρνητικά, κάφρικα σχόλια που άφησαν οι followers του.
Σύμφωνα με αυτόν, το κράξιμο προς τις γυναίκες θυμίζει συμπεριφορά «κακιασμένης αδελφής». Το ομοφοβικό αυτό στερεότυπο δεν είναι παρά η προσπάθεια της κοινωνίας να αποδώσει τα αρνητικά χαρακτηριστικά που μπορεί κάποι@ να έχει στους Άλλους, σε μια περιθωποιημενη ομάδα όπως οι ομοφυλόφιλοι. Στην πραγματικότητα βέβαια όλοι ξέρουμε οτι «κακιασμένος» μπορεί να είναι κάποιος ή κάποια οποιουδήποτε φύλου η σεξουαλικότητας, δεν είναι αποκλειστικότητα των gay αντρών. Και φυσικά, όπως ήδη έχουμε καταλάβει, το να αποδίδεις το κράξιμο προς γυναίκες σε κάποιου είδους κρυφή ομοφυλοφιλία είναι εντελώς γελοίο καθώς το κράξιμο προς τις γυναίκες είναι ένα στάνταρ χαρακτηριστικό της μισογυνικής κοινωνίας μας. Η δε προσπάθεια να χρησιμοποιήσει το ψυχολογικό discourse για να δικαιολογήσει τις συντηρητικές απόψεις του περί «κανονικού» και «φυσιολογικού» είναι απλά αξιοθρήνητη. Το ότι 1.6 χιλιάδες άνθρωποι συμφώνησαν με αυτή τη λογική, είναι απλά τρομακτικό.
Το αντριλίκι δεν είναι κανενός είδος φερετζές. Το αντριλίκι είναι η φυσική απόρροια της πατριαρχίας.

Καλή ιδέα να πάρω και καμία συνέντευξη, θα ξεκινούσα με συνέντευξη από το εν λόγω κύριο ως ειδικό στο mansplaining, στην τάση μερικών αντρών δηλαδή να επιμένουν να εξηγούν θέματα στις γυναίκες που αυτές γνωρίζουν πολύ καλύτερα από τους ίδιους. Το αγαπημένο θέμα των mansplainers δεν είναι άλλο από τον φεμινισμό, καθώς νομίζουν ότι ξέρουν τι είναι και ότι σίγουρα δεν θα μπορούσε να περιλαμβάνει την κριτική σεξιστικών συμπεριφορών ή σεξιστικού λόγου που υιοθετούν και οι ίδιοι. Ο φεμινισμός γι αυτούς ακούγεται καλός ως αφηρημένη ιδέα μέχρι να τους ζητήσει να τροποποιήσουν τη δική τους στάση -εκεί ξεβολεύονται λίγο. Oι mansplainers χαράζουν τι γραμμή ανάμεσα στο τι είναι και τι δεν είναι φεμινισμός ανάλογα με το τι βολεύει τους ίδιους. Συγγνώμη, αλλά φεμινισμός δεν είναι ένα ντοκυμαντέρ για τις σουφραζέτες και την Κιουρί, ο φεμινισμός είναι μια καθημερινή μάχη με τις καταπιεστικές ιδέες με τις οποίες όλ@ μας μεγαλώσαμε.