Σχόλιο σε ποστ για τις εκτρώσεις, γιατί οι γυναικες που δε θέλουν να κάνουν παιδιά στιγματίζονται απο την κοινωνία ως «εγωίστριες» αλλά το να θες να κανεις παιδιά για να σε γηροκομήσουν ή να υπάρχουν εργατικά χέρια να σου φτιαχνουν το ασανσέρ είναι ένα πλήρως αποδεκτό κίνητρο.

Τα παιδιά δεν υπάρχουν για να εκπληρώνουν τις προδοκίες σου και να ικανοποιούν τις δικές σου ανάγκες, δεν κάνουμε παιδιά ως μέσο επίτευξης κάποιου σκοπού μας. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η επιβίωση της κοινωνίας εξαρτάται από την αναπαραγωγή της,γι αυτο και η μητρότητα και η ανατροφή των παιδιών δε θα έπρεπε να θεωρείται αβίαστο αποτέλεσμα της «γυναικείας φύσης» ή της αγάπης τους για τα παιδία. Είναι κι αυτή μια κοπιαστική δουλειά όχι μόνο χρήσιμη αλλά και απαραίτητη για την κοινωνία, κάτι που η πατριαρχική ιδεολογία ανέκαθεν βοηθούσε να αποκρύπτεται, ειδικά στα νεώτερα χρόνια όπου η άμισθη εργασία των γυναικών ήταν η βάση του καπιταλισμού.

Eίναι ενδιαφέρουσα η σύνδεση του εξισλαμισμού με την αθεΐα γιατί δείχνει ότι με τον όρο «εξισλαμισμό» οι Ελληνάρες στην ουσία εννοούν το τέλος της βεβαιότητας ότι αποτελούν την νόρμα, την απόλυτη πλειοψηφία. Εξισλαμισμός και αθεία σημαίνει περισσότεροι μουσουλμάνοι και άθεοι στην Ελλάδα και άρα το τέλους της ψευδαίσθησης μιας συμπαγούς και ομοιογενούς ελληνορθόδοξης κοινότητας. Είναι αυτό που λέμε και για τον σεξισμό: ο προνομιούχος θεωρεί καταπίεση να χάνει το προνόμιό του και να αντιλαμβάνεται ότι δεν εκφράζει πλεοντο οικουμενικό υποκείμενο. Οι Μουσουλμάνοι βέβαια διαφέρουν από τους άθεους ώς προς το οτι δείχνουν διαφορετικά εξωτερικα καθώς ο Ελληνάρας με τον όρο «μουσουλμάνος» δεν εννοεί κάποιον που έχει τατουάζ μια ημισέληνο ουτε που τον έχει με τα μάτια του να προσεύχεται σε κάποιο τζαμί, εννοεί οποιονδήποτε σκουρόχρωμο, ακόμα κι αν αυτός στην πραγματικότητα είναι Ινδουιστής, Αλεβίτης ή αθεος ή ακόμα και άραβας Χριστιανός.

Εξισλαμισμός με λίγα λόγια δεν είναι η επιβολή του Ισλάμ στον Ελληνικό πληθυσμό, ούτε καν η επικράτηση του Ισλάμ μέσω μιας μουσουλμανικής ελίτ και της μετατροπής των χριστιανών σε πολίτες δεύτερης κατηγορίας, όπως πχ στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Οι πολίτες δεύτερης κατηγορίας είναι άλλωστε τώρα οι μετανάστες, που στην Ελλάδα στερούνται βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων. Είναι απλά ο φόβος των Χριστιανών ότι δε θα μπορούν να επιβάλλονται στις μειοψηφίας απλά με το να τις αγνοούν και να προσποιούνται ότι εκφράζουν το σύνολο, όπως κάνουν εδώ και χρόνια με τους άθεους ή με τους Μουσουλμάνους της Θράκης

Είναι όμως και για άλλον έναν λόγο που οι παρανοικοι φόβοι περί «εξισλαμισμού» φαντάζουν αστείοι. Ο μέσος Λευκός Δυτικός Χριστιανός θεωρεί οτι ο Δυτικός πολιτισμός επιβλήθηκε μέσω της αποικιοκρατίας γιατί οι Δυτικοί είχαν απλά «ανώτερο πολιτισμό ‘και οι αποικιοκρατούμενοι ήταν απλά «πίσω στην εξέλιξη» -πιθήκους τους λέγανε τότε, (ισλαμο)πιθήκους τους λένε και τώρα. Η ιδια η κατάκτηση των λαών αυτών και η κυριαρχία των Δυτικων δυνάμεων πάνω τους όπως και η οικονομική επικράτησή τους σήμερα θεωρείται ακριβώς ως σημάδι της κατωτερότητάς των μη Δυτικών χωρών. Αν ήταν ίσιοι με εμάς, σκέφτονται οι Δυτικοί εδώ και αιώνες, δε θα είχαν κατακτηθεί τόσο εύκολα. Αν ήταν ίσοι με εμάς δε θα ήταν φτωχοί και «υπαναπτυκτοι». Σίγουρα λοιπόν οι Λευκοί Χριστιανοί ήταν και είναι πολύ ανώτεροί τους. Αυτή η γραμμή λογικής βέβαια δεν ισχύει ποτέ για τις ιστορικές περιόδους που επικρατούσαν μουσουλμανικοί πληθυσμοί επί χριστιανικών ούτε φυσικά όταν εκφράζουν τώρα τους παράλογους φόβους τους περί «εξισλαμισμού». Εκεί η επικράτηση των «Άλλων» είναι μια κατάφωρη αδικία.

Μας καλούν λοιπόν οι Ελληνάρες νοικοκυραίοι όχι μονο να κάνουμε περισσότερα παιδιά για να είμαστε περισσότεροι από τους Άλλους αλλά να τα βαφτίζουμε κιόλας για να μην χάσουμε τα ποσοστά μας και άρα την ψευδαίσθηση της ανωτερότητάς μας. Ελπίζω να απογοητεύονται κάθε μέρα και περισσότερο.

Είναι πολύ παράξενο που πρέπει να υπενθυμίζουμε συνεχώς στους άντρες ότι και οι γυναίκες είναι άνθρωποι που αξίζουν σεβασμό με αναφορά στις γυναίκες οι οποίες σχετίζονται συγγενικά μαζί τους. Μου θυμίζει λίγο αυτό το τρικ που μας συμβουλεύουν να ακολουθήσουμε σε περίπτωση που μας απαγάγουν: να τους υπενθυμίζουμε ότι είμαστε άνθρωποι αναφέροντας το όνομά μας, μιλώντας για την οικογένεια μας και τους φίλους μας ώστε να μη μας βλέπουν απλά σαν ένα κομμάτι κρέας. Κάπως έτσι είναι και οι γυναικες στην πατριαρχία, σε συνεχή κατάσταση ομηρείας, προσπαθωντας να αποδείξουν ότι έχουν πρόσωπο και αισθήματα και ζωές κάνοντας τους άντρες να τους σκεφτούν όπως τις μάνες τους, δηλαδή ως πλήρη ανθρώπινα υποκείμενα.

Μήπως όμως θα πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι αυτή η τακτική δεν έχω ευοδωθεί εδώ και χιλιάδες χρόνια; Γιατί οι άντρες έχουν μανάδες, συζύγους, κόρες και αδερφές κυριολεκτικά από τις απαρχές της ανθρωπότης, αυτό δεν τους εμπόδισε να συμπεριφέρονται στις γυναίκες όπως στα κοπάδια τους. Η προσπάθεια να μας δουν ως ανθρώπους υπενθυμίζοντάς τους τις γυναίκες της ζωής τους που τους φρόντισαν, τους κανάκεψαν, τους προσέφεραν την οικιακή και την συναισθηματική τους εργασία χωρίς αντάλλαγμα έχει τα όριά τους γιατί ουσιαστικά αυτό που τους λέμε είναι οτι οι γυναικες έχουν λόγο ύπαρξης μόνο αν έχουν κάτι να προσφέρουν σε αυτούς συγκεκριμένα, και αν δεν είναι χρήσιμες, φροντιστικές και στοργικές προς αυτούς τότε δεν υπάρχει λόγος να τις σέβονται. Ίσως βέβαια γι αυτό στη δεύτερη φωτογραφία αναφέρονται ταξικά υποτιμημένα και θηλυκοποιημένα επαγγέλματα που όμως ανήκουν στο τομέα των υπηρεσιών και της φροντίδας, άρα πιο κοντά σε αυτά που παραδοσιακά κάνουν οι μανάδες τους. Θα βλέπαμε παρόμοια προτροπή να σεβαστούν τις σεξεργάτριες, τις τραγουδίστριες στα μπουζούκια, τα μοντέλα?

Η προτροπή που βλέπουμε συχνά ακομα και σε αυτή τη σελίδα «σκέψου οτι θα μπορούσε να είναι η κόρη σου» ή η απορία «έτσι λένε και στις μάνες τους?» είναι εγγενώς προβληματική πρώτον γιατι οι μανάδες και οι γυναίκες τους έχουν αφιερώσει συνήθως τη ζωή τους να τους φροντίζουν και δεύτερον γιατι πάρα πολλοί άντρες εξακολουθούν να συπεριφέρονται απαίσια στις μανάδες τους και στις γυναίκες και στις κόρες τους ως ιδιοκτησία. Και μια που το φερε η κουβέντα, στο χθεσινό ποστ με τα «4 Στάδια της Γυναικας’ δεν έχει νόημα να αναρωτιόμαστε τι θα λένε τέτοιοι άντρες οταν έχουν κόρη. Όταν θα έχουν κορη θα της λένε οτι οι άντρες το μονο που θέλουν από αυτές είναι να της πηδήξουν, δε θα επιτρέπουν να την πλησιάσει άντρας στα 100 μέτρα και πολύ πιθανό να την χτυπάνε αν την πιάσουν να έχει σχέση μαζί τους όπως βλέπουμε τόσο συχνά. Κι αν ένας άντρας συνειδητοποίησε οτι οι γυναίκες αξίζουν σεβασμό μόνο όταν έκανε κόρη δεν προκεται για καμία φεμινιστική μεταστροφή γιατί άλλωστε ποτέ στην ιστορία καμία γυναίκα δεν είπε ότι άρχισε να σέβεται τους άντρες μόνο οταν έκανε γιο. H μόνη περίπτωση που λέγεται στις γυναίκες «θα μπορούσε να είναι γιος σου» είναι ως αναφορά σε έναν βιαστή ή εναν δολοφόνο, όταν δηλαδή οι γυναικες καλούνται να στηρίξουν την αντρική βία επειδη θα μπορούσαν να είχαν έναν γιο που θα όφειλαν να στηρίξουν ανευ όρων.

Οι γυναίκες είναι άνθρωποι, πλήρη και αυτόνομα υποκείμενα ανεξάρτητα από τους άντρες. Όσο χρειάζεται να μας βλέπουν ως ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ γυναίκες για να μας σεβαστούν δε θα έχουμε ισότητα