«Δεν υπάρχει γυναίκα που να μην έχει βιώσει τον αντρικό σοβινισμό» λέει μια γυναίκα και σπεύδουν δύο θυμωμένοι σοβινιστές να την επιβεβαιώσουν βάζοντάς την στη θέση της.

Γιατί αυτή η απλή φράση δημιουργεί τόσο έντονες αντιδράσεις στους οπαδούς της πατριαρχίας? Θα μπορούσε κάποιος να υποθέσει πως είναι επειδή το παίρνουν προσωπικά. Πως όταν λέμε ότι ΟΛΕΣ οι γυναίκες έχουν βιώσει σεξισμό, πώς ΟΛΕΣ οι γυναίκες έχουν παρενοχληθεί σεξουαλικά από άντρες αυτοί το ερμηνεύουν ως επίθεση προς όλους τους άντρες. Πέρα όμως από το γεγονός πως αυτό μαθηματικά δεν είναι σωστό (το γεγονός ότι όλες οι γυναίκες έχουν βιώσει τον αντρικό σοβινισμό δεν σημαίνει απαραίτητα πως όλοι οι άντρες είναι σοβινιστές με τον ίδιο τρόπο που το «όλες οι φράουλες είναι φρούτα» δεν σημαίνει πως «όλα τα φρούτα είναι φράουλες») η εμπειρία μας δείχνει πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει στην πράξη. Δείχνει πως δεν έχει καμία σημασία πόσες φορές θα ξεκαθαρίσουμε πως #ΝotAllMen, πως δεν είναι όλοι οι άντρες σεξιστές ή βιαστές ή entitled σκουπίδια που θέλουν οι γυναίκες να το βουλώσουν. Αυτό που ενοχλεί το είδος του σχολιαστή που θα πεταχτεί να κλείσει το στόμα του «τσόκαρου» που μιλάει για την συστημική καταπίεση που δέχονται οι γυναίκες είναι ακριβώς το γεγονός πως μιλάει γι αυτή. Είναι ακριβώς το γεγονός ότι νιώθει τα δικά του προνόμια να απειλούνται από αυτή τη συζήτηση. Ο άντρας που δεν νιώθει τα συμφέροντά του να ταυτίζονται με αυτά της πατριαρχίας δε θα ξεβολευόταν από μια τέτοια συζήτηση. Θα αναγνώριζε το πρόβλημα και θα κοίταγε τι μπορεί να κάνει ο ίδιος για να το βελτιώσει. Σίγουρα δε θα ένιωθε αρκετά θιγμένος για να μπει στον κόπο να προσπαθήσει να κλείσει την συζήτηση.
Και είναι ειρωνικό πως ο δεύτερος σχολιαστής επικαλείται την μητέρα του χωρίς φυσικά να την έχει ρωτήσει μιλώντας εκ μέρους της, γιατί μέρος της συστημικής βίας που δέχονται οι γυναίκες είναι να προσπαθούν οι άντρες να μιλήσουν εξ ονόματός τους. Δεν είναι τυχαίο φυσικά που επικαλείται την μητέρα του συγκεκριμένα. Αν η μαμά είναι πρότυπο γυναίκας σίγουρα δε θα έχει βιώσει σεξισμό, είτε επειδή είναι πολύ σωστή για να μιλήσει γι αυτόν ξεβολεύοντας τον γιόκα της και ξέρει πότε να κλείνει το στόμα της είτε απλά επειδή στην φαντασία του είναι το είδος της γυναίκας που σε αντίθεση με τα άλλα τα τσόκαρα αξίζει σεβασμό και άρα αποκλείεται να έχει βιώσει τον αντρικό σοβινισμό.
Κάθε συζήτηση για την συστημική καταπίεση και τα βιώματα των ομάδων που ανήκουν σε καταπιεσμένες ομάδες θα προξενεί τέτοιες αντιδράσεις γιατί αυτές οι αντιδράσεις δεν είναι τίποτα άλλο από μια τακτική με σκοπό να μας κάνει να το βουλώσουμε και να αφήσουμε το σύστημα άθικτο, ακριβώς όπως τους βολεύει. Και γι αυτό χρειαζόμαστε φεμινισμό.
~Hürrfem Sultan