Δεν Υπάρχει Πατριαρχία

«Δεν υπάρχει πατριαρχία γιατί το μουνί σας εξουσιάζει τα πάντα» είναι ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται συχνά από μισογύνηδες που είναι πολύ ηλίθιοι για να αντιληφθούν ότι περισσότερο επιβεβαιώνει παρά διαψεύδει την ύπαρξη της πατριαρχίας.

Το να πιστεύεις ότι οι γυναίκες εξουσιάζουν τα πάντα με την σεξουαλικότητά τους καταρχάς σημαίνει ότι αυτές δεν υπάρχουν ως αυτόνομα άτομα αλλά μόνο σε συνάρτηση με τους άντρες. Η εξουσία που υπονοείται εδώ δηλαδή όχι μόνο υφίσταται στο βαθμό που την παραχωρούν οι άντρες αλλά και μόνο για τις γυναίκες που ΑΥΤΟΙ κρίνουν αρκετά γαμήσιμες. Όταν λοιπόν το μισογυνικό σκουπίδι απευθύνεται στις γυναίκες και το μουνί τους στην ουσία απευθύνεται στις γυναίκες που φαντασιώνεται, καθώς οι άντρες αυτοί ταυτίζουν την έννοια της γυναίκας με αυτή της νέας, αδύνατης, εμφανίσιμης γυναίκας ξεχνώντας πως το συντριπτικό ποσοστό των γυναικών δεν είναι έτσι. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς αυτό: οι γυναίκες να υπάρχουν μόνο σε συνάρτηση με την εμφάνισή τους, μέσα από την αντρική ματιά που είτε τις βλέπει είτε τις καθιστά αόρατες.

Τι εξουσία όμως αποκτά ακόμα και αυτό το μικρό ποσοστό γυναικών που πληροί όλα τα πατριαρχικά standards ομορφιάς?

Ο σχολιαστής θεωρεί ότι οι γυναίκες δεν μπορούν να επιθυμήσουν τίποτα άλλο πέρα από έναν πλούσιο σύζυγο και ακριβά δώρα, τα οποία είναι το είδος της εξουσίας που μπορείς να κερδίσεις συνήθως με την σεξουαλικότητά σου. Δεν μπορεί καν να διανοηθεί ότι οι γυναίκες μπορούν να επιθυμήσουν ανεξάρτητη απο τους άντρες εξουσία -τη δική τους δουλειά, τα δικά τους λεφτά, καριέρα, πολιτική εξουσία ή πολιτισμικό κεφάλαιο παρόμοια με αυτά των αντρών, πράγματα στα οποία η πατριαρχία στέκεται εμπόδιο.Στο μυαλό τέτοιων αντρών η υπέρτατη φιλοδοξία των γυναικών είναι ένας άντρας που να μπορεί να τους προσφέρει πράγματα και όχι να τα αποκτήσουν μόνες τους. Πατριαρχία όμως είναι ακριβώς η όποια «εξουσία» σου να εξαρτάται από κάποιον που αύριο μπορεί να αποφασίσει ότι δεν είσαι πια αρκετά γαμήσιμη.

Οι άντρες σαν το σχολιαστή νομίζουν ότι το μουνί μας εξουσιάζει τα πάντα γιατί η χειρότερη μορφή «καταπίεσης» που μπορούν να διανοηθούν είναι η χυλόπιτα και επειδή για να «ρίξουν» μία (όμορφη) γυναίκα είναι διατεθειμένοι να φτάσουν στα άκρα (και με τα άκρα εννοούμε να την κεράσουν κανα ποτό και να την γυρίσουν στο σπίτι τους με το αμάξι). Κι αυτό το θεωρούν «εξουσία» γιατί αν ήταν στο χέρι τους δε θα είχαμε ούτε τη δυνατότητα να πούμε όχι και άρα δε θα χρειάζονταν να μπουν σε όλον αυτό τον κόπο.

~Hürrfem Sultan

den uparxei patriarxia

Ο Τζίμης Πανούσης Στεναχωριέται που οι Γυναίκες Καταγγέλουν τη Σεξουαλική Παρενόχληση

Ο Tζίμης Πανούσης στην πρόσφατη συνέντευξή του σκοράρει μισογυνισμό και ομοφοβία σε μόλις λίγες φράσεις εκθέτοντας όλη την προνομιάρα, την άγνοια και την κουτοπονηριά του.

Δύο τα σφάλματα στην σκέψη του (και αυτή του μέσου μισογυνικού σκουπιδιού): Σε πρώτη φάση μιλάει για σεξουαλική παρενόχληση από gay εργοδότες και θρησκευτικούς λειτουργούς -άντρες δηλαδή που είχαν κάποιο είδος εξουσίας σε σχέση με αυτόν. Αντί να χρησιμοποιήσει αυτά τα παραδείγματα για να στηλιτεύσει την υποκρισία της Εκκλησίας ή τον εργασιακό μεσαίωνα, που θα του έδινε και άφθονο υλικό για  την πρόζα του,  επιλέγει να ερμηνεύσει το γεγονός ότι δέχτηκε ο ίδιος σεξουαλική παρενόχληση που δεν κατήγγειλε σαν ένα παράδειγμα για το ότι και οι γυναίκες δεν πρέπει να μιλάνε. Με παρόμοιο τρόπο με αυτό της Μ. Βαμβουνάκη σε προηγούμενο πόστ*, το «κι εγώ παρενοχλήθηκα αλλά δεν μίλησα» χρησιμοποιείται ως επιχείρημα αποσιώπησης όσων τολμούν να μιλήσουν και επιπλέον ανυψώνει τους «συμπαθείς» καλλιτέχνες στο ρόλο του μάρτυρα που υπομένει τα δεινά με βουβή αξιοπρέπεια και πρέπει να αποτελεί το παράδειγμα προς μίμηση για όλους μας.

Σε δεύτερη φάση βλέπουμε να μιλάει για μουνοκρατορία σε έναν κόσμο που τόσο γυναίκες όσο και άντρες παρενοχλούνται πρωτίστως από άλλους άντρες. Πώς ακριβώς αυτό είναι μουνοκρατορία όταν οι άντρες είναι αυτοί που βρίσκονται στατιστικά τις περισσότερες φορές στη θέση του θύτη? Επειδή στατιστικά είναι και πιο πιθανό να παρενοχληθεί μια γυναίκα από έναν ετεροφυλόφιλο άντρα και άρα να μιλήσει γι αυτό? Ο Πανούσης βέβαια προσθέτει και γυναίκες στην εξίσωση («γηραιότερες» και «άσχημες» γιατί προφανώς στο μυαλό του δεν μπορείς να παρενοχληθείς από κάποι@ που θεωρείται ελκυστικ@) αυτό όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι ακόμα και αν όντως άντρες παρενοχλούνται από γυναίκες είναι οι άντρες που λόγω της εξουσίας που κατέχουν (ως εργοδότες, παραγωγοί, θρησκευτικοί λειτουργοί) είναι σε θέση ισχύος. Και η θέση ισχύος αποτελεί βασικό στοιχείο της σεξουαλικής παρενόχλησης.

Στη δεύτερη παράγραφο συνεχίζει να αναμασά κλισέ προσπαθώντας μάλιστα να οικειοποιηθεί την καταπίεση που βιώνουν οι gay και οι trans αναγορεύοντας τον εαυτό του σε «ομοφυλόφιλο που έγινε λεσβία», λες και η συστημική καταπίεση και η βία που δέχονται οι ομοφυλόφιλοι έχει να κάνει με την «θηλυκή πλευρά» που λέει ότι έχει ο κάθε μάτσο cis, straight άντρας. Στην συνέχεια εκφράζει την πλήρη άγνοιά του περί ομοφοβίας συγχέοντας τα ίσα νομικά δικαιώματα με την «μικροαστική» όπως λέει ανάγκη «έγκρισης» του «μπάτσου, του υπουργού, του παπά».

Ο Τζίμης ο Πανούσης είναι τόσο ηλίθιος και τόσο βυθισμένος στο προνόμιο του που τον προηγούμενο αιώνα θα πήγαινε στις σουφραζέτες και θα τους έλεγε ότι δεν καταλαβαίνει την μικροαστική τους ανάγκη να έχουν την έγκριση του κρατικού συστήματος ως πλήρη νομικά υποκείμενα ή θα έκραζε τον Martin Luther King  για αυτά τα βλακώδη γλυκανάλατα όνειρα που είχε για τα παιδάκια του.

Σε όλη αυτή την συνέντευξη το μόνο που καταφέρνει ο Τζιμάκος είναι να μας εκφράσει την ενόχλησή του,  που μια καταπιεσμένη ομάδα στην οποία ο ίδιος δεν ανήκει, σταματάει να παραμένει στην αφάνεια και διεκδικεί τα δικαιώματα της, το οποίο φυσικά ο ίδιος το ερμηνεύει σαν μια προσπάθεια να υφαρπάξουν εξουσία.

Ο Πανούσης δεν είναι ένας αναρχικός που αγωνίζεται κατά της εξουσίας, αλλά ένας αγχωμένος κυριούλης που στην προσπάθεια του να παραμείνει στην επικαιρότητα ως edgy κωμικός θα χαϊδέψει τα μισογυνικά αντανακλαστικά του κοινού του.

*https://naieisaimisogynis.com/2017/11/11/eswterikeymenos-misogynismos-kai-kanonikopoihsh-ths-seksoualikis-parenohlisis/

~Hürrfem Sultan

~Brittney Grinder

ΤΖΙΜΗΣ.jpeg

Η Χαρωπή Νοικοκυρά και ο Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός

23584549_10209574188662310_1593952920_n

Εδώ βλέπουμε άλλη μια περίπτωση εσωτερικευμένου μισογυνισμού από γυναίκα που όχι μόνο φαίνεται να έχει αποδεχτεί την πατριαρχία αλλά να την απολαμβάνει κιολας. Θα μπορούσε να πει κάποια ότι οι περιπτώσεις αυτές εμπεριέχουν κάποιο είδος «μαζοχισμού», το σχόλιο όμως εξηγείται περισσότερο αν αναλογιστούμε οτι οι γυναίκες έχουν μάθει να βλέπουν το σπίτι και τον νοικοκυριό ως το «βασίλειό» τους, ως την ιερή αποστολή τους και άρα τον μόνο τομέα που μπορεί να εξασκήσουν κάποιο είδος επιρροής, ευθύνης και εξουσίας τα οποία η πατριαρχία τους έχει στερήσει από τον δημόσιο χώρο. Βλέποντας τον νοικοκυριό ως αναπόσπαστο μέρος του ρόλου τους ως γυναίκες, είναι σχεδόν αναμενόμενο κάποιες απο αυτές να αντιστέκονται στο να ανακατευτεί κάποιος με αυτό, να το αντιλαμβάνονται περισσότερο ως εισβολή παρά ως βοήθεια.

Ας προσθέσουμε σε αυτό και το πώς η πατριαρχία επιβραβεύει τις καλές νοικοκυρές και πόσο τις εξυψώνει για την ικανότητά τους να έχουν τον άντρα «πασά» και τέτοια σχόλια θα φανούν λιγότερο σουρεαλιστικά. Οι αντιφεμινίστριες γυναίκες, νιώθοντας σήμερα αποστερημένες από έναν ξεκάθαρο ρόλο, αναπολούν συχνά εποχές που τα πράγματα ήταν δήθεν πιο απλά, εποχές που η πατριαρχία σήμερα τις προβάλλει ως σκηνές οικαικής θαλπωρής και γαλήνης και που ο φεμινισμός υποτίθεται κατέστρεψε βγάζοντας τις γυναίκες στην αγορά εργασίας και «ευνουχίζοντας» τους άντρες. Στην πραγματικότητα είναι οι εποχές που οι γιαγάδες μας δεν ψήφιζαν, δεν είχαν την δυνατότητα να πάρουν διαζύγιο και στατιστικά ήταν πολύ πιθανό να τρώνε ένα γερό χέρι ξύλο, έτσι, για να μην ισοπεδωθούν όλα. Πολλές απο αυτές δυστυχώς αντιστέκονταν και τότε στον φεμινισμό.

~Hürrfem Sultan

Εσωτερικευμένος Μισογυνισμός και Κανονικοποίηση της Σεξουαλικής Παρενόχλησης

μαρω βαμβούνη

Εδώ παρατηρούμε με θλίψη την περίπτωση μιας γυναίκας που όχι μόνο έχει υποταχθεί πλήρως στην μοίρα της στην πατριαρχία αλλά και που συμβουλεύει κι άλλες γυναίκες να κάνουν το ίδιο. Το παράδειγμα αυτό εσωτερικευμένου μισογυνισμού υποδηλώνει πως δεν υπάρχουν τόσο γυναίκες που δεν έχουν βιώσει την πατριαρχία στο πετσί τους επειδή ήταν πολύ τυχερές ή πολύ προνομιούχες αλλά περισσότερο γυναίκες που το έχουν αποδεχθεί αυτό ως πλήρως φυσιολογικό και αναμενόμενο κομμάτι της ζωής και που έχουν καταπιεί αμάσητη την πατριαρχική λογική σύμφωνα με την οποία τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες δεν είναι τόσο σοβαρά όσο αυτά που αντιμετωπίζουν και οι άντρες.

Τι κερδίζουν οι γυναίκες αυτές που αναπαράγουν την κυρίαρχη ρητορική και αστυνομεύουν τις άλλες γυναίκες που αντιστέκονται σε αυτή? Δύο πράγματα. Το ένα είναι τα πατριαρχικά cookies από άντρες που τις αναδεικνύουν ως σωστά πρότυπα θηλυκότητας, ως τα Καλά Κορίτσια που κάνουν το χρέος τους και βγάζουν το σκασμό και δεν τους κάνουν τη ζωή δύσκολη ούτε τους κάνουν να αισθάνονται άβολα φέρνοντας στην επιφάνεια προβλήματα που δεν τους αφορούν. Το ποστ της άλλωστε είναι γεμάτο από αντρικά σχόλια τύπου «να αγιάσει το στόμα σου» και η πατριαρχία όχι μόνο έχει μάθει τις γυναίκες να εκτιμούν την επιβράβευση αυτή αλλά τις ανταμείβει ακριβώς με αυτό που στερεί από όσες γυναίκες τολμούν να μιλήσουν -συχνά με επαγγελματική επιτυχία και ευκαιρίες καριέρας που ίσως μία γυναίκα που είχε μιλήσει κατά τους αφεντικού της ή κάποιου ανωτέρου της να μην είχε.

Το δεύτερο όφελος είναι κυρίως ψυχολογικό. Οι γυναίκες που έχουν αντιμετωπίσει σεξουαλική παρενόχληση -ή ακόμα και επίθεση όπως υπονοεί με την «πιο επικίνδυνη περίπτωση» δεν είναι πάντα εύκολο να επεξεργαστούν το τραύμα τους αλλά και γενικότερα το γεγονός πως ζουν σε έναν κόσμο όπου κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή αυτό να τους ξανασυμβεί. Πολλές λοιπόν βρίσκουν ευκολότερο να το απορρίψουν ως άνευ σημασίας, ως κάτι που μπορείς να απωθήσεις με ένα κυριακάτικο χαμόγελο και λίγη θετική σκέψη. Κάπως έτσι διατηρούν την ψευδαίσθηση πως έχουν τον έλεγχο μιας κατάστασης που όμως στην ουσία απορρέει από ένα σύστημα το οποίο είναι πέρα από τις ίδιες, που δεν εξαφανίζεται αν εσύ απλά «απομακρυνθείς» από συγκεκριμένα άτομα και που θέλει πολύ κουράγιο να τα βάλεις μαζί του.

Πολλ@ θα σπεύσουν να πουν πως οι γυναίκες που εκφράζουν τέτοιες ιδέες είναι χειρότερες από τους άντρες που εκφράζουν παρόμοιες αντιλήψεις. Και είναι αλήθεια πως οι γυναίκες αυτές γίνονται κατά κάποιο τρόπο συνένοχες στο πέπλο σιωπής που καλύπτει ενδημικά φαινόμενα όπως η σεξουαλική παρενόχληση στον χώρο εργασίας και η κουλτούρα του βιασμού γενικότερα. Όσο όμως κι αν ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός και η «ψευδής συνείδηση» τέτοιων γυναικών βάζουν και τις υπόλοιπες σε κίνδυνο, ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι συνήθως οι γυναίκες αυτές που βιάζουν και παρενοχλούν σεξουαλικά και από αυτή την άποψη δεν είναι χειρότερες όση θλίψη ή και αποτροπιασμό κι αν προκαλούν.

~Hürrfem Sultan

To Friendzone, οι Κάρχιες και η Αντρική Βία

23476382_313425689134073_1474616677_n

Τα memes αυτά συνοψίζουν ακριβώς την θέση που καταλαμβάνει η ιδέα του ‘friendzone» στην πατριαρχία. Το friendzone δεν ήταν ποτέ το δυσάρεστο αυτό συναίσθημα απόρριψης που νιώθει κάποιος όταν ο άλλος δεν ανταποκρίνεται στα ερωτικά του αισθήματα παρά μονο φιλικά. Το friendzone δεν είναι απλά η κατάσταση που βρίσκεσαι όταν τα αισθήματα δεν είναι αμοιβάια, όταν γουστάρεις έναν φίλο σου ή μία φίλη σου που δε νιώθει το ίδιο. Αυτό το βιώνουν και τα δύο φύλα και για κανένα από αυτά δεν είναι ευχάριστο. Οι φεμινίστριες δεν ζητάνε από τους άντρες να σκοτώσουν τα ερωτικά τους συναισθήματα, ούτε αυτά τα βρίσκουν μειωτικά. Δεν μας προσβάλει που μας βλέπουν ως κάτι άλλο πέρα από φίλη.
Το friendzone κατακρίνεται από τον σύχρονο φεμινισμό ακριβώς εξαιτίας του entitlement που υποδηλώνει από την πλευρά των αντρών. Τετοιο entitlement και τέτοια αίσθηση ότι τους χρωστάμε σεξ που όταν αντιλαμβάνονται ότι αυτό δε θα συμβεί και οτι στην καλύτερη θα έχουν τη φιλία μας σπεύδουν να μας χαρακτηρίσουν κάρχιες. Κι όχι μόνο να μας χαρακτηρίσουν κάρχιες αλλά να πιστεύουν οτι το friendzone είναι μια τακτική των γυναικών, μια στατηγική που μελετάμε σε κάποιο εγχειρίδιο της καλής κάρχιας και που εξασκούμε μετά με μόνο σκοπό να τους εκμεταλλευτούμε και να τους πληγώσουμε.Τόσο είναι το entitlement που ωθεί πολλούς από αυτούς να αντιδράσουν βίαια (με ψυχολογική αλλά και με σωματική πολύ συχνά βία). Γιατί απλά η πατριαρχία εμποδίζει πολλούς από αυτούς να πάρουν ψύχραιμα την απόρριψη και να αντιληφθούν ότι οι γυναίκες δεν τους χρωστάνε τίποτα, πως όταν δεν τους δίνουν αυτό που θέλουν -όσο και να ενοχλεί ή πονάει- δεν είναι λόγω κακίας ούτε βάσει σχεδίου. Είναι απλά επειδή ο πραγματικός κόσμος δεν είναι μια ρομαντική κομεντί όπου οι ίδιοι ως ήρωες πάντα κερδίζουν το κορίτσι.
Ας μην βλέπουμε το friendzone αθώα λοιπόν ως απλή έκφραση μιας ερωτικής απογοήτευσης. Το friendzone είναι το μέρος που ξεκινάνε πολλά Καλά Παιδιά™ βρίζοντας τις γυναίκες και πολλά από αυτά καταλήγουν στη βια -ψυχολογική, σωματική, σεξουαλική.
~Hürrfem Sultan

O Θήλασμος και το Δίπολο Madonna-Whore

mpraf

Το πατριαρχικό δίπολο Madonna -Whore σε ένα meme δήθεν φεμινιστικού χαρακτήρα, Τα δύο πατριαρχικά πρότυπα θηλυκότητας, η μητέρα και η «πουτάνα» αντιπαραβάλλονται δίπλα δίπλα γιατί προφανώς είναι πολύ δύσκολο να υποστηρίξουμε τα δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματος μιας ομάδας γυναικών χωρίς ταυτόχρονα να το στερήσουμε από κάποια άλλη. Το meme αυτό από την πασίγνωστη μισογυνική σελίδα δεν είναι τόσο μια προσπάθεια να υποστηρίξει τις μητέρες όσο να μειώσει τις «τσούλες» με τις οποίες καταπιάνεται όλες τις υπόλοιπες μέρες.

Η κουτοπονηριά του meme πάει τόσο μακριά που προσπαθεί να μας πείσει μάλιστα ότι η αριστερή αποτελεί αποδεκτό πρότυπο θηλυκότητας λες και δεν είναι ακριβώς η ίδια η σελίδα και οι χιλιάδες fans της που ξεφτιλίζουν και μειώνουν τέτοιες γυναίκες καθημερινά, λες και η σελίδα αυτή αντιπροσωπέυει μια μικρή, αγανακτισμένη ομάδα ενάρετων ανθρώπων που ζουν σε μία ηθικά έκπτωτη κοινωνία και μόνο αυτοί αγανακτούν με τις ξεδιάντροπες ξετσίπωτες γυναίκες όπως η αριστερή. Λες και η επίθεση σε αυτές τις ξετσίπωτες δεν είναι η αγαπημένη ασχολία της ίδιας αυτής κοινωνίας.

Πέρα από την υποκρισία όμως το meme αντιπροσωπεύει και τον τρόπο που οι γυναίκες στην πατριαχία μπορούν να ιδωθούν μόνο με δύο τρόπους: ως η ιερή μητέρα ή ως η χυδαία πόρνη. Το ενδεχόμενο οι γυναίκες απλά να μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν με το ντεκολτέ τους ή τα μπούτια τους επειδή δε θα έπρεπε να ενοχλεί κανέναν και όχι επειδή έχουν μια ιερή αποστολή, δεν χωρά σε αυτό το δίπολο.

~Hürrfem Sultan

Η Κουλτούρα του Βιασμού και ο Ιδανικός Κόσμος

22835581_1777308808966356_1608060788_n

Τρια από τα αγαπημένα «επιχειρήματα» των αντιφεμινιστών σχετικά με την κουλτούρα του βιασμού στα οποία δεν βαριόμαστε να απαντάμε, κυρίως επειδή η απάντηση αναδεικνύει πως δεν έχουν καταλάβει καν τι είναι η κουλτούρα του βιασμού. Πάμε πάλι λοιπόν:

-Κουλτούρα του βιασμού δε σημαίνει ότι κάτι είναι νόμιμο -γι αυτό μιλάμε για ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ. Πολλά πράγματα είναι παράνομα ενώ η κουλτούρα τα επικυρώνει, όπως πχ η ρατσιστική βία, οι μπαλωθιές και ναι, και τα ναρκωτικά. Το να λες δεν υπάρχει κουλτούρα του βιασμού επειδή είναι έγκλημα είναι σαν να λες ότι δεν πλακώνουν οι φασίστες μετανάστες στο ξύλο γιατί αυτό είναι παράνομο και θα πρέπει να καταδικαστούν. Κι αυτό δείχνει λιγότερο wishful thinking και περισσότερο κουτοπονηριά γιατί είναι ένας τρόπος να παραμεριστεί ένα θέμα επειδή υποτίθεται ο νόμος αυτόματα θα το διευθετήσει -κάτι που ξέρουμε ΠΑΡΑ πολύ καλά ότι δε συμβαίνει.

-Τις μαλακίες για ρεαλισμό και «ιδανικό κόσμο» τις ακούμε βερεσέ. Οι γυναίκες δεν μπορούν να περπατήσουν ό,τι ώρα θέλουν μόνες τους εξαιτίας του σεξισμού. Όσο δεν το αναγνωρίζουμε αυτό και το αντιμετωπίζουμε ως φυσικό και αναπόσπαστο μέρος το κόσμο όπως ένα σεισμό ή έναν καλοκαιρινό καύσωνα τόσο γινόμαστε μέρος του προβλήματος. Υπάρχει λόγος που είναι οι ΓΥΝΑΙΚΕΣ που πρέπει να προγραμματίζουν από πριν πότε, πώς και με ποιον θα επιστρέψουν σπίτι, να βγάζουν δηλαδή πρόγραμμα με βάση την πιθανότητα να βιαστούν. Ο λόγος είναι πως στην κουλτούρα του βιασμού ο βιασμός τους έχει φυσικοποιηθεί τόσο που ένας κόσμος όπου δε θα κινδυνεύουν ανά πάσα στιγμή θεωρείται μία ρομαντική ουτοπία.

-Το κλασικό επιχείρημα που συγκρίνει το βιασμό με κλοπή επίσης τον ακούμε βερεσέ. Πρώτον γιατί οι γυναίκες δεν είναι πάκοι λεφτά/ξεκλείδωτα αμάξια/ακριβά ρολόγια. Ο λόγος που τους επιτίθενται δεν είναι η ανισότητα και η φτώχια που δημιουργεί ο καπιταλισμός αλλά αντιθέτως το προνόμιο που αποδίδει η πατριαρχία στους άντρες να πιστεύουν ότι τα σώματα των γυναικών υπάρχουν προς τέρψη τους. Τόσο η κλοπή βέβαια όσο και ο βιασμός λαμβάνουν χώρα μέσα σε ένα συγκεκριμένο σύστημα εξουσίας, ανισότητας και προνομίων και χωρίς να χτυπήσουμε το πρόβλημα στη ρίζα του εξαλείφοντάς τα, κανένα από αυτά τα εγκλήματα δε πρόκειται να καταπολεμηθεί.

~Hürrfem Sultan

Η Σεξουαλική Ελευθερία δεν Είναι Πίτα

23023431_513570089023434_1741958085_n.png

Έχουμε haters ΚΑΙ στο tumblr και για την επιμονή και την αφοσίωσή τους τους αξίζει μία απάντηση να, εδώ στο Facebook που θα τη δουν και περισσότερα άτομα (παρολαυτά αν έχετε tumblr ακολουθήστε μας στο http://yesyoureamisogynist.tumblr.com/ )

Έχουμε και λέμε λοιπόν

-Το να απαιτείς σεβασμό παρόλο που κάνεις σεξ δεν είναι και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος, είναι στοιχειώδης ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Το να θεωρείς ότι μία γυναίκα πρέπει να πληρώσει ένα τίμημα για το σεξ που κάνει από την άλλη είναι καθαρός μισογυνισμός. Υπάρχει αρκετή σεξουαλική ελευθερία για όλους, δεν είναι μια περιορισμένη πίτα που πρέπει να μοιραστούμε -και σίγουρα όχι μια πίτα που πρέπει να φάνε μόνο οι άντρες. Ούτε με τους «γαμιάδες» έχουμε πρόβλημα, έχουμε πρόβλημα με τα δύο μέτρα και δύο σταθμά τις πατριαρχίας και το γεγονός ότι οι άντρες εγκωμιάζονται για τις σεξουαλικές «κατακτήσεις» ενώ οι γυναίκες διαπομπεύονται.

-Το όλο νόημα του φεμινισμού σε περίπτωση που δεν το πρόσεξες είναι ότι δεν έχουμε ανάγκη την αντρική επιβεβαίωση και αποδοχή, δεν είναι αυτό που καθορίζει την αξία μας ούτε την ευτυχία μας. Κι ακόμα κι αν παραμερίσουμε το γεγονός ότι κάποιες γυναίκες γουστάρουν γυναίκες, ούτε οι ετεροφυλόφιλες φεμινίστριες κάθονται να σκάνε για το ποσοστό αντρών που τις εγκρίνει. Στην πραγματικότητα μάλιστα βλέπω περισσότερους άντρες να χτυπιούνται επειδή δεν εγκρίνουμε εμείς τις μισογυνικές τους αντιλήψεις και άρα κόβονται στα δικά μας «τεστ».. Έχουμε πάντως και τα τυχερά μας, μη σου πω κιόλας ότι κάποιες φεμινίστριες είναι και happily married! Τι έκπληξη, δεν είναι όλοι οι άντρες μισογυνικά σκουπίδια σαν εσένα όσο κι αν δυσκολεύεται ο νους σου να το χωρέσει!

-Όχι η εξελικτική εξήγηση της πατριαρχίας δεν αρκεί, όπως δεν αρκεί και η εξελικτική εξήγηση στον ρατσισμό που δινόταν κάποτε με τους λευκούς να θεωρούνται απλά διανοητικά ανώτεροι. Ούτε εσένα σου αρκεί, απλά σε βολεύει όπως κάθε υποτιθέμενη «εξελικτική εξήγηση» βολεύει τον εκάστοτε προνομιούχο.

~Hürrfem Sultan

Ο Θηλασμός δεν Είναι Θέμα Αισθητικής

θηλασμός

Ρητορική η ερώτηση εφόσον ο μισογύνης έχει απαντήσει ήδη μόνος του: ναι, είναι σημαντικό γιατί η δική του προσωπική «αισθητική» δεν είναι πιο σημαντική από τα πρακτικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέες μητέρες. Τα μωρά που θηλάζουν δεν είναι αξεσουάρ να κρίνονται με βάση την αισθητική του κάθε σκατόψυχου μισογύνη. Ο θηλασμός ειναι ένα σημαντικό και βασικό κομμάτι της μητρότητας και η απαγόρευσή του σε δημόσιους χώρους θα σήμαινε οτι οι μητέρες θα έπρεπε απλά να μείνουν εκγλωβισμένες στο σπίτι καθώς ένα μωρό χρειάζεται να θηλάσει κάθε 1.5 με 3 ώρες. Το θέμα του θηλασμού λοιπόν έχει να κάνει με το κατά πόσο η κοινωνία αξιολογεί υψηλότερα την σεμνοτυφία των μισογυνικών αποβλήτων από τη ζωή και την ελευθερία κίνησης των γυναικών και μάλιστα των μητέρων που μάλλον απλά τις θέλει στη κουζίνα τους.

Το να πιστεύεις ότι τα βυζια μας υπάρχουν απλα για να σου προκαλούν στύση δεν είναι θέμα αισθητικής, είναι θέμα πατριαρχίας.

~Hürrfem Sultan

Πώς να Αποφύγετε το Κέρατο

23021949_309683869508255_511798458_n

Πέρα από τα πατριαρχικά double standards σύμφωνα με τα οποία όταν ο άντρας κερατώνει φταίει που δεν τον ικανοποιεί η γυναίκα του ενώ όταν η γυναίκα κερατώνει φταίει που είναι «πουτ@ν@», εδώ βλέπουμε να επανέρχεται το κλασικό μοτίβο που θέλει το σεξ κάτι που προσφέρει η γυναίκα με σκοπό να ικανοποιήσει τον άντρα της και για να τον κρατήσει αντί για κάτι αμοιβαίο που θα πηγάζει από την ερωτική επιθυμία και των δύο. Το σεξ ως κάτι που κρατάει τον άντρα καταλήγει να μετατρέπει το σεξ για τις γυναίκες σε μία υποχρέωση, ως ένα task που πρέπει να κάνει όπως το σφουγγάρισμα και τις άλλες δουλειές του σπιτιού για να θεωρείται καλή σύζυγος. Και αφού η πατριαρχία μετατρέψει έτσι το σεξ σε αγγαρεία για τις γυναίκες απειλώντας τις με κέρατο ή και με διαζύγιο αν δεν το επιτελούν «σωστά» και με την συχνότητα που επιθυμεί ο σύζυγος, τις κατηγορεί μετά όταν προφασίζονται πονοκέφαλο για να αποφύγουν την αγγαρεία αυτή ενώ παράλληλα θεωρεί ότι είναι λιγότερο σεξουαλικές από τους άντρες και πως δεν τους αρέσει εξίσου το σεξ από τη «φύση» τους. Η αλήθεια είναι πως οποιοδήποτε «χόμπι» το μετατρέψεις σε «δουλειά» θα σταματήσει να σου αρέσει το ίδιο. Θλιβερός είναι εδώ ο εσωτερικευμένος μισογυνισμός της σχολιάστριας που έχει αποδεχτεί την σεξουαλικότητά της ως υποτελή σε αυτήν του συζύγου της και κατηγορεί την εαυτό της για την δική τους ανειλικρίνεια όπως δυστυχώς την έχει διδάξει η πατριαρχία.

~HürrFem Sultan